Przejdź do głównej zawartości

Tydzień z ukochanym - Piotr Gałązka

Piotr Gałązka urodzony 03.03.1991 r. Zamieszkuje obecnie w Rudzie Śląskiej. Kocha podróżować po świecie. Pracuje w swoim wyuczonym zawodzie a zarazem jest uczniem w zaocznej szkole. W wolnej chwili tworzy scenariusz dla swych bohaterów. Powieść Tydzień z ukochanym, to jego druga powieść wydana w formie ebooka. *

Sprawy związane z osobami homoseksualnymi/zazwyczaj budzą kontrowersję, Zastanawia mnie jednak, czym jest to spowodowane, czy to tylko kwestia poglądów religijnych, a może także moralnych? Być może jest to związane z naturą człowieka... na ogół nie lubimy wszystkiego, co odmienne, co nie jest zgodne z naszym punktem widzenia. Chciałabym jednak, abyśmy pozbyli się własnych granic, bo to one utrudniają funkcjonowanie we współczesnych realiach. Osobiście wychodzę z założenia, że każdy ma prawo do własnego życia, sposobu bycia, a także do miłości. O ile ktoś nie narzuca swojego zdania, mogę zrozumieć i zaakceptować naprawdę wszystko. Uważam siebie za osobę, która jest tolerancyjna i pozwala na swobodę innych ludzi. Świat zmierza do przodu, ciągle się zmienia, a nam pozostaje jedynie otworzyć umysły i przygotować się na to, co społeczeństwo nam zaoferuje. Nie musimy być konserwatystami i trzymać się stałych reguł lub nieco zakurzonych poglądów. Przecież zmiany nie zawsze są złe, wręcz przeciwnie, mogą zmierzać ku czemuś lepszemu.

Ten trochę przydługawy wstęp, to wprowadzenie do książki, którą właśnie mam za sobą i chcę krótko Wam ją przedstawić. Tydzień z ukochanym - wygrałam tego e-booka w konkursie na książkowym blogu, a sam autor wysłał mi go na pocztę. Od razu Piotr Gałązka wydał mi się sympatycznym człowiekiem. To jednak nie wpływa na odbiór przeze mnie tej historii. Czy jest to wartościowa powieść? Przekonajcie się sami...

Przede wszystkim pierwsze rzuca się w oczy to, że książka w sumie ma 39 stron, co jest z jednej strony dobre a z drugiej – odwrotnie. Bo ileż można zawrzeć treści w tylu stronach, gdzie rozwinąć akcję? Ale pomijając ten fakt, zabrałam się do czytania i co otrzymałam? Na pewno dostałam historię młodego, nieprzystosowanego do prawdziwego życia chłopaka, który odkrył swoją seksualność. Piotr jest wrażliwy, potrafi gotować, a także ciągle przeżywa śmierć swojej mamy. Na chacie poznał Andrzeja, z którym dobrze mu się pisze, a także rozmawia przez skype. Główny bohater chce się spotkać ze swoim nowym przyjacielem, ale tutaj występuje mały problem – Andrzej mieszka w Anglii. To jednak nie powstrzymuje go i okłamawszy rodzinę, że jedzie na wyjazd klasowy do Włoch, wybrał się na tydzień do Anglii.

Oczekiwałam tutaj namiętności, wielu uczuć i emocji. Ale tego nie dostałam. Tydzień z ukochanym, to opowieść o wyimaginowanej miłości dwudziestojednolatka do dojrzałego mężczyzny. Andrzej nie odwzajemniał uczuć Piotra, ba! nawet nie wiedział, że tamten go bardziej lubi i odbiera jako kogoś więcej niż tylko przyjaciela. Owszem, momentami całowali się, przytulali, a nawet brali wspólną kąpiel, ale to niczego nie dawało tej historii. Po tym tytule, a także świetnej okładce spodziewałam się naprawdę dużej ilości wrażeń, a przede wszystkim kontrowersji, bo homoseksualizm daje wiele tematów do dyskusji i wszelkich sporów. Autor tylko słabym językiem chciał ująć tak ważną w prozie polskiej tematykę. Może i pomysł był dobry, ale jeśli chodzi o wykonanie, to jest wiele do życzenia. Nie ukrywam, denerwował mnie sposób, w jaki autor pisał, zrobił z mężczyzn trzynastoletnie przyjaciółki, które mówią do siebie misiaczku, głuptasku. I od tych zdrobnień i słodkości może zemdlić. Moim zdaniem Piotr Gałązka musi wyszlifować swój warsztat i język, aby nie męczyć swojego czytelnika błahymi wtrąceniami do opowieści, a także oddzielić to, co jest ważne w całej fabule, a co nie. Forma bardziej mi przypominała pamiętnik, niż typową powieść – chociaż tego dzieła powieścią bym nie nazwała. Jest to po prostu opowiadanie, jedno z tych, które można przeczytać na blogach. Niestety zawiodłam się. Autor umieścił w tekście wtrącenia odnośnie różnic Anglików i Polaków i ogólnie tych dwóch krajów, co także nie jest jakoś zaskakujące czy potrzebne.

Jednym zdaniem: osobiście się zawiodłam i będę to powtarzać cały czas. Spodziewałam się czegoś konkretnego, co zaskoczy czytelnika, albo będzie kontrowersyjne i zdobędzie fanów i antyfanów. A jak na razie jest to opowieść, która nie wnosi nic nowego, a szczerze powiedziawszy – nie wnosi nic.











Komentarze

  1. Nie spotkałam się z tym ebookiem ale z pewnością nie mam na niego ochoty.

    OdpowiedzUsuń
  2. W takim razie odpuszczę ją sobie.
    Pozdrawiam!

    OdpowiedzUsuń
  3. Szkoda, że się zawiodłaś. Spodziewałam się czegoś świetnego... A okładka jest przyciągająca. Pozdrawiam ;)

    OdpowiedzUsuń
  4. Tytuł bardzo mnie zaciekawił. Kiedy zbliżałam się do Twojej recenzji myślałam, że znajdę coś nieco pikantnego do poczytania na koniec wakacji... Niestety opowiadanie co nic nie wnosi nie zainteresowało mnie.

    OdpowiedzUsuń
  5. A ja osobiscie przeczytalam ebook i jest swietny poprostu opisuje, co mlody chłopak czuł do Andrzeja i owszem opisał różnice kraju ale to prawda sami wiemy co w polsce sie dzieje, a ebook sama polecam

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Dziękuję za przeczytanie mojej recenzji. ;)
Zachęcam do dyskusji na temat powyższego tekstu! *.*

Zobacz również:

YOU | SERIAL A KSIĄŻKI

W ubiegłym roku na Netflixie pojawił się serial You , który wciągnął bardzo wiele osób w swoją historię. Ja go obejrzałam dopiero po przeczytaniu książki i był to jak dla mnie bardzo dobry krok. Nieświadomie odłożyłam oglądanie na później nieświadomie, że jest to serial na podstawie książki właśnie. Książkę przeczytałam, serial obejrzałam i chciałam Wam o tym napisać, chciałam porównać te dwie rzeczy. Ale odkładałam tekst i jakoś zwątpiłam w sens, aż tu nagle pojawił się drugi sezon. Słyszałam opinie, że jest lepszy od pierwszego, zaczęłam więc oglądać. Ale kiedy Ukryte ciała do mnie dotarły, porzuciłam Netflixa, aby jednak najpierw sprawdzić treść powyższego tytułu. I to również był dobry krok. Postanowiłam napisać troszkę o swoich odczuciach o serialu, trochę go porównuję do książek, bo jest to jednak ważne. Moje zdanie o Ty i Ukrytych ciałach  znajdziecie na blogu, zatem zachęcam do lektury. Już teraz mogę Wam powiedzieć, że jako zwykły oglądacz serialu jestem zawiedziona fak

KASZTANOWY LUDZIK | SØREN SVEISTRUP

Od teraz, kiedy będę widziała gdzieś kasztany, będą mi się kojarzyły z książką Kasztanowy ludzik duńskiego scenarzysty i pisarza Sørena Sveistrupa. One bowiem witały śledczych na miejscu zdarzenia, co może być przerażającym, jesiennym akcentem. Tytuł ten miał swoją premierę w październiku 2019 roku i zdobył naprawdę dobre recenzje. Sama czytałam go dość długo, akurat nieszczęśliwie trafił sobie na mój zastój czytelniczy, ale... kiedy tylko się odblokowałam, wciągnęłam się w akcję i przepadłam. Książka jest kryminałem, którego zadaniem jest niesienie pewnego przesłania, a przynajmniej ja, jako matka , tak go odebrałam. Niestety nie mogę Wam tej myśli przewodniej za bardzo ujawnić, bo byłby to ogromny spoiler. Ale zdradzę jedynie, że autor porusza trudne kwestie rodzinne, ich tajemnic i rzeczy, które mogą się dziać za zamkniętymi drzwiami, a dziać się nie powinny. Rosa Hartung po prawie roku żałoby wraca do pracy, jest politykiem. Rok wcześniej w niewyjaśnionych okolicznościac

Merida Waleczna (2012)

Tytuł: Merida Waleczna / Brave Premiera: 21 czerwca 2012 (świat), 17 sierpnia 2012 (Polska) Produkcja: USA Reżyseria: Mark Andrews, Brenda Chapman Scenariusz: Brenda Chapman, Irene Mecchi, Mark Andrews, Steve Purcell Reżyser dubbingu: Wojciech Paszkowski Dialogi w polskim dubbingu: Jakub Wecsile Bohaterowie: Merida – Dominika Kluźniak I Elinor – Dorota Segda Król Fergus – Andrzej Grabowski Lord Dingwall – Mieczysław Morański Lord MacGuffin – Sylwester Maciejewski Lord Macintosh – Krzysztof Kiersznowski Młody MacGuffin – Cezary Kwieciński Młody Macintosh – Jan Bzdawka Miałam dzisiaj tę przyjemność pójścia do kina ze swoją siostrzenicą. Mamy niedaleko – musiałyśmy tylko wyjść z domu, przejść kilka kroków, przez parking i... już byłyśmy na miejscu w mniej niż minutę. W tak doborowym towarzystwie, każda produkcja wychodzi jeszcze lepiej. A teraz, na świeżo po seansie opowiem Wam o Meridzie Walecznej , która porwała moje małe serduszko. Za