Przejdź do głównej zawartości

Ani żadnej rzeczy... - PM Nowak



PM Nowak – językoznawca, repatriant, tłumacz. Po latach tułaczki po świecie zamieszkał na warszawskiej Ochocie, by w pełni poświęcić się pisaniu. *

Ostatnio jest mi ciężko przeczytać dobrą książkę, ciągle coś mnie denerwuje w niej, nie mogę się skupić, bo bohaterowie są zbyt płytcy i infantylni. Tym razem od tej monotonii oderwało mnie dzieło PM Nowaka: Ani żadnej rzeczy..., które zachwycało mnie praktycznie w każdym aspekcie.

Podkowa Leśna. Policja przyjeżdża do willi, w której znajduje się zamordowana kobieta. Została postrzelona, jednak z domu nic nie zginęło, jedynie samochód, którym odjechał zbrodniarz. Mąż zamordowanej, Remigiusz Cebulski ma idealne alibi potwierdzone paragonem z myjni, natomiast jego siostrzeniec – Amerykanin, zaginął ze swoim laptopem. Czy to on dopuścił się zabicia Katarzyny Cebulskiej? Komisarz Zakrzeński razem z prokuratorem Wilkiem zajmują się tą sprawą. Pierwszy ma już swojego podejrzanego, którego oskarża o zbrodnię do samego końca. Natomiast ten drugi, jest niedoświadczonym prokuratorem, który jak dotąd nie wyrobił sobie własnego zdania w tego typu śledztwach i rumieni się w każdym momencie, kiedy musi się odezwać. Tak naprawdę podejrzanych w sprawie jest wielu. Jedną z nich jest córka zamordowanej, Kinga, która po skończeniu osiemnastu lat wyprowadziła się od matki i jej drugiego męża. Ich kontakt był trudny w ostatnim czasie, a dodatkowo dziewczyna niegdyś straszyła, że ją zabije. Kolejnym potencjalnym mordercą jest eksmąż denatki, były policjant, który trafił kiedyś do więzienia za zabójstwo. Teraz jest natomiast bardzo religijnym człowiekiem, który chciał, aby jego żona wróciła do niego. Czy miał odpowiedni motyw?


Ani żadnej rzeczy... to debiut, który porywa od pierwszej strony. Dawno nie czytałam tak świetnego kryminału, w którym zagadka i jej motywy byłyby niewyjaśnione do niemal ostatniej kartki. Styl autora jest bardzo dobry, lekki i dopracowany. Dialogi świetnie poprowadzone, a bohaterowie niebanalni i genialnie wykreowani. Chyba jest to książka, o której złego słowa nie potrafię powiedzieć. Może i nie było tutaj napięcia i zniecierpliwienia, ale pisarz wykazał się dużą wyobraźnią i oryginalnością. Byłam zaskakiwana bardzo często tym, jak śledztwo się toczy, nie umiałam się domyślić żadnej sytuacji, którą PM Nowak prezentuje w swoim dziele. Jest to kryminał, który ukazuje doświadczonego komisarza, a także pedantycznego prokuratora, którzy w ogóle nie umieli razem pracować, jednak poradzili sobie z tym problemem. Byli swoimi przeciwieństwami, jednak były także tego pozytywne strony, bowiem zwracali uwagę w śledztwie na różne rzeczy i mieli szersze pole widzenia.

PM Nowak swoim debiutem zaskoczył czytelników, dał powiew nowości i nadzieję, że kolejne książki, które wyjdą spod jego pióra będą tak samo zachwycać i zaskakiwać. Autor zdobył moje kochające kryminały serce, dlatego polecam Ani żadnej rzeczy...wszystkim, nie tylko miłośnikom gatunku.



* Informacja o autorze zaczerpnięta z okładki książki Ani żadnej rzeczy...


Za książkę dziękuję:





Komentarze

  1. czuję się zainteresowana :)
    po debiuty mało kiedy sięgam, ale ta książka mnie interesuje :)

    OdpowiedzUsuń
  2. Wiele osób bardzo chwali sobie powyższy debiut. Widzę, że ty także masz na jego temat pochlebne zdanie, dlatego i ja chętnie przeczytam ,,Ani żadnej rzeczy..'' i zobaczę, czy mi również przypadnie ta pozycja do gustu, czy tez raczej nie.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Chwalą, bo jest naprawdę co chwalić. Udanych poszukiwań książki! ;)

      Usuń
  3. Już czytałam o tej książce i ostatnio chętnie czytam polskich autorów, więc jak najbardziej tę książkę będę miała na uwadze. Pozdrawiam ;)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Także się ostatnio przekonuję do naszych narodowych autorów. ;)

      Usuń
  4. Przekonałaś mnie, więc gdy nadarzy się okazja, z chęcią przeczytam tę książkę:)
    Pozdrawiam!!

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Dziękuję za przeczytanie mojej recenzji. ;)
Zachęcam do dyskusji na temat powyższego tekstu! *.*

Zobacz również:

YOU | SERIAL A KSIĄŻKI

W ubiegłym roku na Netflixie pojawił się serial You , który wciągnął bardzo wiele osób w swoją historię. Ja go obejrzałam dopiero po przeczytaniu książki i był to jak dla mnie bardzo dobry krok. Nieświadomie odłożyłam oglądanie na później nieświadomie, że jest to serial na podstawie książki właśnie. Książkę przeczytałam, serial obejrzałam i chciałam Wam o tym napisać, chciałam porównać te dwie rzeczy. Ale odkładałam tekst i jakoś zwątpiłam w sens, aż tu nagle pojawił się drugi sezon. Słyszałam opinie, że jest lepszy od pierwszego, zaczęłam więc oglądać. Ale kiedy Ukryte ciała do mnie dotarły, porzuciłam Netflixa, aby jednak najpierw sprawdzić treść powyższego tytułu. I to również był dobry krok. Postanowiłam napisać troszkę o swoich odczuciach o serialu, trochę go porównuję do książek, bo jest to jednak ważne. Moje zdanie o Ty i Ukrytych ciałach  znajdziecie na blogu, zatem zachęcam do lektury. Już teraz mogę Wam powiedzieć, że jako zwykły oglądacz serialu jestem zawiedziona fak

KASZTANOWY LUDZIK | SØREN SVEISTRUP

Od teraz, kiedy będę widziała gdzieś kasztany, będą mi się kojarzyły z książką Kasztanowy ludzik duńskiego scenarzysty i pisarza Sørena Sveistrupa. One bowiem witały śledczych na miejscu zdarzenia, co może być przerażającym, jesiennym akcentem. Tytuł ten miał swoją premierę w październiku 2019 roku i zdobył naprawdę dobre recenzje. Sama czytałam go dość długo, akurat nieszczęśliwie trafił sobie na mój zastój czytelniczy, ale... kiedy tylko się odblokowałam, wciągnęłam się w akcję i przepadłam. Książka jest kryminałem, którego zadaniem jest niesienie pewnego przesłania, a przynajmniej ja, jako matka , tak go odebrałam. Niestety nie mogę Wam tej myśli przewodniej za bardzo ujawnić, bo byłby to ogromny spoiler. Ale zdradzę jedynie, że autor porusza trudne kwestie rodzinne, ich tajemnic i rzeczy, które mogą się dziać za zamkniętymi drzwiami, a dziać się nie powinny. Rosa Hartung po prawie roku żałoby wraca do pracy, jest politykiem. Rok wcześniej w niewyjaśnionych okolicznościac

Merida Waleczna (2012)

Tytuł: Merida Waleczna / Brave Premiera: 21 czerwca 2012 (świat), 17 sierpnia 2012 (Polska) Produkcja: USA Reżyseria: Mark Andrews, Brenda Chapman Scenariusz: Brenda Chapman, Irene Mecchi, Mark Andrews, Steve Purcell Reżyser dubbingu: Wojciech Paszkowski Dialogi w polskim dubbingu: Jakub Wecsile Bohaterowie: Merida – Dominika Kluźniak I Elinor – Dorota Segda Król Fergus – Andrzej Grabowski Lord Dingwall – Mieczysław Morański Lord MacGuffin – Sylwester Maciejewski Lord Macintosh – Krzysztof Kiersznowski Młody MacGuffin – Cezary Kwieciński Młody Macintosh – Jan Bzdawka Miałam dzisiaj tę przyjemność pójścia do kina ze swoją siostrzenicą. Mamy niedaleko – musiałyśmy tylko wyjść z domu, przejść kilka kroków, przez parking i... już byłyśmy na miejscu w mniej niż minutę. W tak doborowym towarzystwie, każda produkcja wychodzi jeszcze lepiej. A teraz, na świeżo po seansie opowiem Wam o Meridzie Walecznej , która porwała moje małe serduszko. Za