Przejdź do głównej zawartości

TED (2012)

Tytuł: TED
Premiera: 7 września 2012 [Polska], 29 czerwca [Świat]

Gatunek: Fantasy, Komedia

Produkcja: USA

Reżyseria: Seth MacFarlane

Scenariusz: Seth MacFarlane, Alec Sulkin, Wellesley Wild
Muzyka: Walter Murphy
Zdjęcia: Michael Barrett

John Bennett: Mark Wahlberg I
Lori Collins: Mila Kunis
Robert: Aedin Mincks

Jeżeli miałabym wyróżnić film, który wywoła u widzów sprzeczne odczucia, to z pewnością byłby to TED. Dlaczego? Dlatego, że oglądając go z chłopakiem mieliśmy różne odczucia, a także inne osoby, wykazały się całkowicie odmienną opinią do mojego Z., a tym bardziej do mojej skromnej osoby. Nie byłam na nim w kinie, jak dla mnie bardzo dobrze, bo żałowałabym straconych pieniędzy. Jednak jest to kwestia gustu i jeżeli ktoś lubi komedie typu: Komedia romantyczna czy Straszny film, to możliwe, że odnajdzie się w tym klimacie. TEDa chciałam obejrzeć, od kiedy zobaczyłam jego zapowiedź. Wydał mi się ciekawą produkcją, zabawną i pełną śmiesznych zwrotów akcji. Trochę moje wyobrażenie rozminęło się z wizją producentów. Chciałam się rozluźnić, a się tylko irytowałam, bo nie dostałam żadnych atrakcji. 


Ted towarzyszy Johnowi od lat dzieciństwa. Jako chłopak nie miał w ogóle kolegów, a na gwiazdkę dostał pięknego dużego misia. Zapragnął, aby ten był prawdziwy i ku swojemu zaskoczeniu, rano, kiedy się obudził, Ted faktycznie sam się poruszał i rozmawiał z nim. Miś stał się celebrytą, jednak po jakimś czasie jego sława poszła w niepamięć. 

Kolejny obraz związku głównego bohatera z pluszakiem mamy, kiedy ten ma już 35 lat, pracę i piękną dziewczynę, Lori. Tak naprawdę to, co można wywnioskować i stwierdzić o Johnie, to fakt, że jest wiecznym dzieckiem nieprzystosowanym do normalnego życia. Razem z Tedem mają olewczy sposób bycia, palą zioło i dziwnie się zachowują. Czasami, tak samo jak Lori, uważałam, że John bardziej ceni sobie towarzystwo miśka, niż jej. Zastanawiało mnie, dlaczego tak dojrzała kobieta, może wytrzymać z tak niedojrzałym i dziecinnym facetem - chłopakiem - chłopczykiem.  Stanęła przed ważną decyzją - czy jest szansa na stworzenie idealnego związku z Johnem? Tym samym, dała swojemu partnerowi wybór: albo Ted, albo ona. Kogo wybierze mężczyzna? Na pewno nie będzie to dla niego proste, Ted jest jego przyjacielem od dwudziestu siedmiu lat, a Lori jest jego dziewczyną, którą kocha. 

W całej produkcji przeplatają się tak naprawdę trzy wątki. Pierwszy, to problem w związku głównego bohatera i Lori, śledzimy ich kłótnie i problemy. Drugi, to samodzielność Ted'a - tak, John wybrał swoją dziewczynę;) - który dalej toczy swoje wulgarne i grubiańskie życie wśród wielu kobiet i narkotyków. A trzeci, to chęć posiadania Ted'a przez pewnego chłopczyka i jego tatę, którzy obserwują pluszaka i chcą go zdobyć. 

Na mnie film nie zrobił pozytywnego wrażenia. Jedyną osobą, która mi się podobała, to Mila Kunis, a poza nią, już nikt nie zauroczył mnie swoją grą aktorską czy wyrazistością. Rzadko się śmiałam, a częściej denerwowałam z durności przedstawianych scen. Zastanawiałam się nieraz, czy jest to typowa parodia, bo nie wiedziałam jak mam odbierać tę produkcję. Osobiście jestem na nie i cieszę się, że nie wybrałam się do kina, choć miałam taką ochotę. Mój chłopak jednak inaczej odebrał TEDa, wczuł się w klimat i dobrze się bawił podczas naszego seansu. Przynajmniej tyle... 




Komentarze

  1. Widziałam i mam podobne odczucia. Może nie aż tak negatywne, bo było kilka momentów kiedy śmiałam się do łez, ale jeśli chodzi o całokształt to w filmie nie było nic wyjątkowego. A Mili Kunis nie lubię.. ;) Pozdrawiam:)

    OdpowiedzUsuń
  2. Uwielbiam Milę Kunis <3

    Właśnie to jest kolejny przykład filmu, który jest dobrą rozrywką przed telewizorem/komputerem/dvd, ale już do kina szkoda byłoby na niego pójść. Tego zresztą się spodziewałam i od początku mówiłam, że jeśli obejrzę, to jedynie kiedyś przy okazji. Widzę, że miałam słuszność w tym myśleniu :)

    OdpowiedzUsuń
  3. Może to taki bardziej 'męski' film? Ja się pozytywnie nastawiam na seans, choć raczej do kina nie pójdę: szkoda mi pieniędzy na obraz bez efektów specjalnych ;)

    OdpowiedzUsuń
  4. A zbiera bardzo dobre recenzje i sobie go w domowym zaciszu pewnie obejrzę:)

    OdpowiedzUsuń
  5. Nie dałam sie przekonać, by pójść na Teda do kina i coś mi mówi, że dobrze zrobiłam... Może kiedyś w domu, choć i tego nie jestem pewna...

    OdpowiedzUsuń
  6. Wiesz, że mogłabym podpisać się pod każdym Twoim słowem? Oj, po wielu zachwytach, zachęcających zapowiedziach i dobrze zapowiadającym się trailerze, spodziewałam się naprawdę fajnej i zabawnej komedii, podczas której będę zaśmiewała się do rozpuku. I co? No właśnie nic... Całe szczęście, że nie szłam na ten film do kina, bo naprawdę byłoby mi szkoda pieniędzy.

    OdpowiedzUsuń
  7. A ja właśnie miałam zamiar wybrać się na niego do kina z bratem, ale zrezygnowałam jak poczytałam opinie innych. Obejrzę go w domu jeśli będzie na jakiejś stronie, niemniej jednak Miś wydaje się być uroczy :D

    OdpowiedzUsuń
  8. A ja bym z chęcią obejrzała, bo nawet takie "odmóżdżające seanse" lubię sobie czasem zafundować :D

    OdpowiedzUsuń
  9. Lubię komedie, ale raczej takie ckliwe, romantyczne aniżeli ,,straszne'' w pozytywnym znaczeniu. Co do powyższej produkcji, to raczej do kina się na nią nie wybiorę, gdyż szkoda mi na to pieniędzy, ale może wspólnie ze znajomymi obejrzymy kiedyś w domu, lecz też nie jestem do tego pomysłu w stu procentach przekonana.

    OdpowiedzUsuń
  10. Zarówno dla mnie jak i dla mojego chłopaka ten film był jednym wielkim rozczarowaniem. Lubimy obejrzeć głupie komedyjki, ale po "Tedzie" oczekiwaliśmy więcej. Wszystkie śmieszne sceny zawarte były w trailerze, co sprawiło, że na filmie zaśmialiśmy się dosłownie dwa razy. Szkoda, bo "Ted" zapowiadał się całkiem nieźle.

    OdpowiedzUsuń
  11. musiałabym sama obejrzeć, żeby móc zająć jakieś stanowisko
    także póki co film przede mną i nie komentuję ;p

    OdpowiedzUsuń
  12. Ja nie lubię komedii wiec na pewno się nie wybiorę, mam przeczucia, że nie jest to film dla mnie ):

    OdpowiedzUsuń
  13. Film obejrzę, bo wydaje mi się mimo wszystko ciekawy. ;)

    Jeżeli chodzi o numerologię i te sprawy, to także traktuję to z przymrużeniem oka. Jestem też pewnym wyjątkiem i odstaję od normy, ale większość się sprawdza. ;)

    OdpowiedzUsuń
  14. właśnie dzisiaj mam zamiar obejrzeć, ciekawe jakie zrobi na mnie wrażenie :)

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Dziękuję za przeczytanie mojej recenzji. ;)
Zachęcam do dyskusji na temat powyższego tekstu! *.*

Zobacz również:

YOU | SERIAL A KSIĄŻKI

W ubiegłym roku na Netflixie pojawił się serial You , który wciągnął bardzo wiele osób w swoją historię. Ja go obejrzałam dopiero po przeczytaniu książki i był to jak dla mnie bardzo dobry krok. Nieświadomie odłożyłam oglądanie na później nieświadomie, że jest to serial na podstawie książki właśnie. Książkę przeczytałam, serial obejrzałam i chciałam Wam o tym napisać, chciałam porównać te dwie rzeczy. Ale odkładałam tekst i jakoś zwątpiłam w sens, aż tu nagle pojawił się drugi sezon. Słyszałam opinie, że jest lepszy od pierwszego, zaczęłam więc oglądać. Ale kiedy Ukryte ciała do mnie dotarły, porzuciłam Netflixa, aby jednak najpierw sprawdzić treść powyższego tytułu. I to również był dobry krok. Postanowiłam napisać troszkę o swoich odczuciach o serialu, trochę go porównuję do książek, bo jest to jednak ważne. Moje zdanie o Ty i Ukrytych ciałach  znajdziecie na blogu, zatem zachęcam do lektury. Już teraz mogę Wam powiedzieć, że jako zwykły oglądacz serialu jestem zawiedziona fak

KASZTANOWY LUDZIK | SØREN SVEISTRUP

Od teraz, kiedy będę widziała gdzieś kasztany, będą mi się kojarzyły z książką Kasztanowy ludzik duńskiego scenarzysty i pisarza Sørena Sveistrupa. One bowiem witały śledczych na miejscu zdarzenia, co może być przerażającym, jesiennym akcentem. Tytuł ten miał swoją premierę w październiku 2019 roku i zdobył naprawdę dobre recenzje. Sama czytałam go dość długo, akurat nieszczęśliwie trafił sobie na mój zastój czytelniczy, ale... kiedy tylko się odblokowałam, wciągnęłam się w akcję i przepadłam. Książka jest kryminałem, którego zadaniem jest niesienie pewnego przesłania, a przynajmniej ja, jako matka , tak go odebrałam. Niestety nie mogę Wam tej myśli przewodniej za bardzo ujawnić, bo byłby to ogromny spoiler. Ale zdradzę jedynie, że autor porusza trudne kwestie rodzinne, ich tajemnic i rzeczy, które mogą się dziać za zamkniętymi drzwiami, a dziać się nie powinny. Rosa Hartung po prawie roku żałoby wraca do pracy, jest politykiem. Rok wcześniej w niewyjaśnionych okolicznościac

Merida Waleczna (2012)

Tytuł: Merida Waleczna / Brave Premiera: 21 czerwca 2012 (świat), 17 sierpnia 2012 (Polska) Produkcja: USA Reżyseria: Mark Andrews, Brenda Chapman Scenariusz: Brenda Chapman, Irene Mecchi, Mark Andrews, Steve Purcell Reżyser dubbingu: Wojciech Paszkowski Dialogi w polskim dubbingu: Jakub Wecsile Bohaterowie: Merida – Dominika Kluźniak I Elinor – Dorota Segda Król Fergus – Andrzej Grabowski Lord Dingwall – Mieczysław Morański Lord MacGuffin – Sylwester Maciejewski Lord Macintosh – Krzysztof Kiersznowski Młody MacGuffin – Cezary Kwieciński Młody Macintosh – Jan Bzdawka Miałam dzisiaj tę przyjemność pójścia do kina ze swoją siostrzenicą. Mamy niedaleko – musiałyśmy tylko wyjść z domu, przejść kilka kroków, przez parking i... już byłyśmy na miejscu w mniej niż minutę. W tak doborowym towarzystwie, każda produkcja wychodzi jeszcze lepiej. A teraz, na świeżo po seansie opowiem Wam o Meridzie Walecznej , która porwała moje małe serduszko. Za