Przejdź do głównej zawartości

LAST VEGAS (2013)

źródło
USA | KOMEDIA | 2013

Zabawna komedia, bez wulgaryzmów i bez młodych, półnagich kobiet. Chociaż z tym ostatnim mogłabym nieco polemizować. Tak można by było w skrócie określić amerykańską produkcję Last Vegas. Świetna obsada, wysoki poziom humoru i genialnie napisany scenariusz. Nie obyło się jednak bez żenujących wpadek, no ale cóż – nie ma niczego i nikogo idealnego.

Czwórka seniorów jedzie do Las Vegas, aby się zabawić. Każdy z nich jest po sześćdziesiątce i najlepsze lata ma za sobą. Jeden, dla którego, bądź przez którego, właśnie wyjazd ten został zorganizowany, przeżywa chwile przed ślubem. Mają w Las Vegas doświadczyć z pewnością niezapomniany wieczór kawalerski. Tak, Billy (Michael Douglas) wybrał sobie swoje starcze lata za odpowiedni czas na ślub z dużo młodszą partnerką. Pomijając fakt naprawdę żałosnych zaręczyn, które sprawiły, że przez moment miałam ochotę wyłączyć film, nikt nie wierzył w ich szczerą miłość, a nawet pan młody miał mętlik w głowie. W taki właśnie sposób, Billy, Paddy (Robert De Niro), Archie (Morgan Freeman) oraz Sam (Kevin Kline) wybrali się na weekend ich życia.


Tak jak już wspomniałam, dobór aktorów jest naprawdę zachwycający. Film oceniam bardzo dobrze, ale nie rewelacyjnie. Były momenty, które mnie zawiodły, jak np. same zaręczyny podczas pogrzebu, którymi reżyser ze scenarzystą się nie popisali. I jeszcze kilka, o których nie chciałabym pisać, aby nikomu nie psuć potencjalnego seansu.

Last Vegas ma lekki klimat oraz wiele momentów, w których można się pośmiać. Bo jak nie można mieć uśmiechu na twarzy, kiedy obserwujemy na ekranie chwilową drugą młodość seniorów, wzloty i upadki ich moralności, kolejne, prawie nastoletnie zauroczenia oraz uciekanie z domu przed nadopiekuńczym synem. Śmiechu miałam co niemiara, a obok tych zabawnych momentów, są również te nieco poważniejsze kwestie, śmierć, choroba oraz miłość. Nie zapomnijmy również o przyjaźni, bo gdyby nie ona, czwórka staruszków, nie wybrałaby się w żadną podróż życia. Piękne jest to, że przez kilkadziesiąt lat można mieć ze sobą stały kontakt, potrafić ze sobą bawić i żartować w ten jeden jedyny, wyjątkowy sposób.


W dodatku, cała produkcja okraszona jest wpadającą w ucho muzyką, dodającą całości swoistego, luźnego klimatu. To taki Kac Vegas w dużo lepszej formie, ze znacznie starszymi bohaterami, o nieco wyższym poziomie gry aktorskiej.

Mnie urzekł ten film, dał nieco nadziei, że starość nie musi być zła, przerażająca czy po prostu nudna. Last Vegas pokazuje, że seniorzy potrafią mieć tyle samo wigoru i poczucia humor co młodsze pokolenia. Jeżeli ktoś nie widział, to zachęcam do seansu, bo na pewno produkcja ta nie znudzi i nie zmarnuje Waszego jakże cennego czasu. 

źródła zdjęć

Komentarze

  1. Chyba się skuszę, bo to już kolejna pozytywna opinia na temat tego filmu, którą czytam.

    OdpowiedzUsuń
  2. Bardzo mi się podobał:) uśmiałam się prawie do łez:)

    OdpowiedzUsuń
  3. Jakoś nie oglądałam ani tego ani las vegas. Nie mam pojęcia czy to nie w moim typie, czy ja w ogóle mało filmów oglądam.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. W takim razie koniecznie obejrzyj Last Vegas, bo można się naprawdę pośmiać.

      Usuń
  4. Bardzo podobał mi się ten film. Prawda, że bez wpadek się nie obyło, ale główni bohaterowie genialni ;)

    OdpowiedzUsuń
  5. Dla de Niro wszystko <3
    Pozdrawiam cieplutko i zapraszam do mnie ;)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ostatnio zauważyłam, że dużo filmów z nim oglądam...;)

      Usuń
  6. W zupełności zgadzam się z Twoją opinią. "Last Vegas" to film lekko smutny, ale i radosny oraz dający nadzieję na naprawdę niezłą starość. ;-)

    OdpowiedzUsuń

Publikowanie komentarza

Dziękuję za przeczytanie mojej recenzji. ;)
Zachęcam do dyskusji na temat powyższego tekstu! *.*

Zobacz również:

ZŁODZIEJASZKI | KATHERINE RUNDELL

Niedawno pisałam na blogu o książce Wilczerka Katherine Rundell, która bardzo przypadła mi do gustu i plasuje się wysoko na liście najlepszych (przeczytanych przeze mnie) książek 2020 roku. Dzisiaj natomiast przybywam do Was z krótką opinią na temat Złodziejaszków tej samej autorki. Tym samym mam za sobą wszystkie pozycje Rundell wydane nakładem Wydawnictwa Poradnia K. Czy to znaczy, że mogę się czuć jak ekspert od książek tejże pisarki? Absolutnie nie. Mam jednak mały pogląd na to, co kobieta już napisała i jakie postaci wykreowała.

A było tego niemało. Każda jej powieść jest barwna i wielowątkowa. Postaci nie są płaskie, nie mają też łatwego życia, borykają się niejednokrotnie z niemałymi problemami pomimo młodego wieku. Zawsze są to młode nastolatki i młodzi nastolatkowie, którzy nie boją się wyzwań i odwagi mają zdecydowanie więcej od niejednego dorosłego. Zawsze są to takie osoby, które mają pomieszane losy rodzinne i muszą liczyć na siebie. A dopiero w trakcie przygód znajdują p…

OPIEKUNOWIE | DEAN KOONTZ

Lubię słuchać audiobooków podczas spacerów z córką. I chyba wiele razy o tym wspominałam tutaj ;) Jest to dla mnie niejednokrotnie możliwość przeczytania książki, na którą nie mam czasu w normalnym trybie. I właśnie szukając czegoś do posłuchania, trafiłam na tytuł Opiekunowie. Dean Koontz dotychczas był dla mnie autorem, którego znałam jedynie z nazwiska, nie wiedziałam czy to, co tworzy może mnie zainteresować. Okazało się, że jak najbardziej. Jego książka całkowicie przypadła mi do gustu i chociaż staram się nie słuchać niczego powyżej 7 godzin (jakoś samo tak wychodzi, ale przestaję już patrzeć na czas audiobooków!), to 12 godzin słuchania jego powieści było samą przyjemnością.

No dobra, przyjemnością, to może duża przesada, bo historia łatwa ani lekka, ani tym bardziej przyjemna nie jest. Jest niepokojąca, a przede wszystkim niebezpieczna. Występuje w niej wiele niebezpieczeństw zarówno ze strony ludzi śmiertelnych jak i istot, w których DNA grzebano.

Akcja rozpoczyna się kiedy…

UNORTHODOX (2020)

Po naszej rewelacyjnej, choć nie łatwej przygodzie z serialem Niemożliwe, skusiliśmy się z mężem na obejrzenie Unorthodox, o którym jest dość głośno ostatnio. Tym razem serial ma cztery odcinki, więc można całość zobaczyć w jeden – dwa wieczory.

Nie było łatwo, powiem szczerze. A jest to związane z tematyką, jaką podejmuje produkcja. Jednak postanowiliśmy z mężem przebrnąć przez serial, bowiem uznaliśmy, że dla prawdy warto się czasem lekko pomęczyć. Tak, serial Unorthodox jest inspirowany prawdziwymi wydarzeniami opisanymi w książce Deborah Feldman o tym samym tytule. Jak się po czasie okazało, słowo inspiracja jest dość kluczowe, co zdecydowanie może być ogromnym minusem całości.

Główna bohaterka Estera ucieka z Nowego Jorku od swojego męża, od społeczności ortodoksyjnych Żydów, w której żyje. Trafia do Berlina, gdzie spotyka otwartych ludzi ze szkoły muzycznej i dostaje od nich całe mnóstwo pomocy. Serial charakteryzuje się masą zbiegów okoliczności, bo nie da się ukryć, główna b…