Przejdź do głównej zawartości

UWODZICIEL (2012)

 FRANCJA/WIELKA BRYTANIA/WŁOCHY | DRAMAT | 2012

Już od dłuższego czasu miałam w planach film Uwodziciel, gdzie w główną postać wciela się znany ze Zmierzchu Robert Pattinson. Szczególnie nie śledzę jego ról, jednak czasami lubię sprawdzić, jak dany aktor wypadł w jakiejś produkcji. Dramat, kostiumy i Francja przemawiały do mnie, zwłaszcza, że można było na ekranie zobaczyć burzliwe romanse. Lubię skandale, dlatego uznałam ten tytuł za godny mojej uwagi.

Jak było naprawdę? Szczerze, słabo. Nie uwiodła mnie ta produkcja, a jedynie rozczarowała. Nudziłam się okropnie i mimo tego, że trwa ona jakąś godzinę i czterdzieści minut, ciężko było mi dotrwać do końca. Ale obejrzałam i teraz przyszedł czas na mój komentarz.

Georges Duroy (Robert Pattinson) przybywa do Francji bez grosza. Uśmiecha się jednak do niego szczęście, bowiem spotyka swojego dawnego znajomego z wojska, Charles'a, który postanawia mu pomóc. Georges przychodzi do przyjaciela na kolację, gdzie poznaje jego żonę i dwie bogate i wpływowe znajome. Dopiero w tym momencie uświadamia sobie, że ma osobisty urok, który działa na kobiety. Już po krótkim czasie z jedną z nich ma romans, a drugą rozkochuje w sobie. Jedna mu nie wystarcza, zmienia zdania co chwilę tylko po to, aby poprawić swój byt. Widz, patrząc na jego poczynania uczuciowe nie ma pojęcia, co ta postać ma na myśli, co jest szczere, a co tylko emocjonalną grą. Niby dobrze, bo zawsze jest to zaskoczenie i zdziwienie, jednak z drugiej strony, chciałoby się więcej rozumieć. Wiadome jest tylko jedno – główny bohater zrobi wszystko, aby wspiąć się na szczyt i osiągnąć wszystko, co sobie zamarzył, a ewentualne ofiary, to mały problem. Pełno tutaj spisków i tajemnic, intryg i zdrad, a to rozpala w widzu ciekawość, co może wydarzyć się za moment. W tak krótkim czasie na ekranie dzieje się dużo, za czym nie zawsze obserwator jest w stanie nadążyć, a nawet wczuć się w daną sytuację. Bo jakiś wątek się zaczyna, a za moment już się rozwinął na dobre... a potem już jest zmiana atmosfery i nastrojów wśród poszczególnych bohaterów.

Może to jest tak, że jeden seans Uwodziciela, to za mało, aby go zrozumieć w pełni. Jednak muszę przyznać szczerze, że chyba drugi raz bym się nie zdecydowała na oglądanie tego tytułu, bo mnie potwornie znudził. Sięgam z chęcią po kostiumowe filmy, bo mnie ciekawią, interesują i zachwycają obrazem. Zazwyczaj. Tutaj może i ujęcia były interesujące, a role trzech pań Umy Thurman, Christiny Ricci oraz Kristin Scott Thomas naprawdę zniewalającem, jednak zabrakło całości tego czegoś. Pierwszym błędem, według mnie, było to, że Pattinson dostał główną rolę. Nie jestem fanką ani antyfanką jego talentu aktorskiego. Tu akurat wypadł fatalnie, a w Twój na zawsze - fantastycznie. Uważam, że każdy inny zagrałby lepiej od niego w tej produkcji i wykazał się większą chęcią samej gry i kreowania tej postaci.



Film ma potencjał. Jednak mnie potwornie rozczarował. Oczekiwałam wiele po tej produkcji, ale się naprawdę zawiodłam, a szkoda. Czy polecam? Sama moja opinia mówi, że nie, nie myślcie o włączaniu Uwodziciela. Historia jest całkiem niezła, można się zapatrzeć w obraz, bo zdjęcia i kostiumy są bardzo dobre. Gra aktorska w sumie również nie jest zła, tylko ta główna postać źle dobrana. Mam mieszane uczucia. Sami zdecydujcie, czy obejrzycie...




ŹRÓDŁA ZDJĘĆ: http://www.filmweb.pl/film/Uwodziciel-2012-521911/photos

Komentarze

  1. Ja nadal mam ten film w planach, ale po Twojej recenzji, z ciekawości niedługo obejrzę :)

    OdpowiedzUsuń
  2. Od czasu do czasu lubię obejrzeć film kostiumowy więc może ten kiedyś "Uwodziciela" zobaczę. ;)

    OdpowiedzUsuń
  3. Ja też mam mieszane uczucia, dlatego film wciąż leży nietknięty w opakowaniu

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Przed seansem nie miałam mieszanych uczuć, ale może akurat Tobie bardziej ten film przypadnie do gustu ;)

      Usuń
  4. Już od początku opis "Uwodziciela" nie zachwycił mnie na tyle, abym poczuła ogromne pragnienia obejrzenia tego filmu. Może kiedyś przy okazji zerknę na niego, ale na razie dam sobie spokój.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Jak juz opis Cię nie interesuje, to nie ma co się zmuszać. Chociaż czasami sa wyjątki i może film Ci się spodobać. Mnie akurat zawidó, ale wszystko jest kwestią gustu ;)

      Usuń
  5. Jeśli nadarzy mi się okazja, to może obejrzę :D

    OdpowiedzUsuń
  6. Nie oglądałam jeszcze tego filmu a mimo to i tak uważam, że obsada głównego bohatera została źle dobrana. Jakoś nie mogę pozbyć się wizerunku Pattinsona jako Edwarda ze ,,Zmierzchu''.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Myślę, że właśnie wisi nad nim fatum roli Edwarda i ciężko jest się go pozbyć. Ale tak jak mówię, w "Twój na zawsze" wypadł świetnie. ;)

      Usuń

Publikowanie komentarza

Dziękuję za przeczytanie mojej recenzji. ;)
Zachęcam do dyskusji na temat powyższego tekstu! *.*

Zobacz również:

GRZECHU WARTA | AGATA PRZYBYŁEK

Pora na zwieńczenie trylogii Nie zmienił się tylko blond . Pomimo tego, iż seria Agaty Przybyłek umiejscowiona jest w Sosenkach, to każda z części jest zupełnie inna, ma odmienny klimat. Pierwsza jest iście komediowa, a kolejne są coraz poważniejsze i nieco bardziej stonowane w swoich żartach. A przynajmniej ja odczułam znaczącą różnicę, jednak nie twierdzę, iż jest to coś złego. Akcja książki Grzechu warta toczy się sześć lat po zakończeniu poprzednich wydarzeń bohaterów Sosenek. Tym razem główną postacią jest Agata, córka Iwony. Agata wraca na wakacje do rodzinnego domu, jednak okazuje się, iż nie ma tam dla niej za bardzo miejsca i po serii totalnie odjechanych i abstrakcyjnych wydarzeń, postanawia pojechać na przerwę wakacyjną na studiach, do dziadków. Jednak tam również nie potrafi znaleźć dobrych wibracji, a traktowanie jej przez babcię niczym małe dziecko, w niczym nie pomaga. Dziewczyna postanawia znaleźć pracę, a ogłoszenie na jakie natrafia jest, delikatnie mówiąc, niecodzie

LISTY OD ASTROFIZYKA | NEIL DEGRASSE TYSON

  Raz na rok mój mąż ma na moim blogu wpis specjalny, a to za sprawą książek o Astrofizyce Neila DeGrasse Tysona. Sama jeszcze nie zdecydowałam się na zapoznanie się z tytułami tegoż autora, być może jeszcze jest na to za wcześnie, jednak mój Z. Jest fanem nauki i ową nauką się interesuje. Dla niego lektura pozycji o kosmosie to nie lada gratka, dlatego też ucieszyłam się (tak samo jak i mąż), że od wydawnictwa Insignis mogliśmy otrzymać Listy od Astrofizyka . Nie przedłużam już bardziej, zostawiam Was z krótką opinią na temat powyższego tytułu. Listy od Astrofizyka to kolejna już książka Neila DeGrasse Tysona wydana przez wydawnictwo Insignis po Astrofizyce dla zabieganych , Kosmicznych zachwytach , i Kosmicznych rozterkach . Kolejny raz wydanie jest perfekcyjne. Ładna, twarda okładka, idealny rozmiar, a jeśli chodzi o ilość stron - znowu jest ich za mało. Tematyka oraz treść książki mocno odbiegają od poprzednich tytułów. Dostajemy w niej zbiór listów, korespondencji czy wpisów z

3 książki part III

Powracam do Was w niedziele z moim cyklem na temat trzech książek, które chciałabym przeczytać. Nie wiem jak Wam się on podoba, ale szczerze powiedziawszy, mnie w jakiś sposób pomaga. Przede wszystkim wiem teraz, na których książkach mi zależy bardziej, a na których mniej, systematyzuję i stopniuję swoje czytelnicze potrzeby. 3 KSIĄŻKI będą się pojawiać u mnie co tydzień w niedzielę, prawdopodobnie do końca sierpnia, ewentualnie września, kiedy kończą się moje studenckie wakacje. Ostatnio mało mnie u mnie i u Was na blogach, ale jest lato, wreszcie wychodzę z domu, w długich spodniach, chowając swoją schodzącą skórę. Mam jednak nadzieję, że choć trochę się opalę w te dwa - trzy miesiące i nie będę straszyć swoją bladością. ;) Odwiedzę Wasze blogi jak tylko się ogarnę, a planuję zrobić to jutro. Trzymajcie kciuki. Aktualnie czytam PS Kocham Cię , a raczej już kończę. I mam mieszane uczucia, chyba nieco więcej się spodziewałam po tej książce. A jakie są Wasze opinie na jej temat?