Przejdź do głównej zawartości

Cierpienia młodego wampira - Tim Collins



TIM COLLINS | CIERPIENIA MŁODEGO WAMPIRA | WYDAWNICTWO BELLONA

Cierpienia młodego wampira od razu spowodowały u mnie bardzo pozytywne emocje i chęć przeczytania tej książki. Jeśli chodzi o sam tytuł, to ten oczywiście kojarzy mi się ze znanym dziełem: Cierpienia młodego Wertera, które czytałam kilka lat temu. Myślę jednak, że to podobieństwo nie jest tutaj przypadkowe, przeciwnie, autor nawiązuje do popularnego utworu Goethego, przy którym wielu czytelników odczuwało niemałe cierpienie. W tym przypadku, o nieprzyjemnej lekturze nie ma mowy, osobiście bawiłam się znakomicie!

Nigel Mullet (od początku mamy skojarzenie z rodziną Cullenów), w momencie kiedy rozpoczyna pisanie swojego pamiętnika ma piętnaście lat, młodzieńczy trądzik oraz lichą budowę ciała. Nikt nie przypuszczałby, że za kilka miesięcy skończy sto lat. Odbiega od modnego i wręcz kultowego przedstawienia osobnika nadnaturalnego, jednak jest on wampirem, mieszka w Stockfield, ma młodszą siostrę (tak naprawdę są w tym samym wampirzym wieku) i dwójkę, atrakcyjnych rodziców. Razem tworzą rodzinę, podobno ostatnich istot w swoim gatunku. Książka jest napisana jako pamiętnik Nigela, a historia w nim zawarta opiera się głównie o zauroczenie piętnastolatka w nowej dziewczynie w szkole, Chloe. Musi ją jednak zauroczyć swoim dojrzałym charakterem, gdyż nie posiada naturalnego uroku wampirycznego. Czy to będzie proste zadanie? Oczywiście, że nie, jednak czytamy opowieść o bardzo upartym młodzieńcu. Z drugiej strony zostaje nam przedstawione życie Nigela, jego perypetie, problemy w codziennej egzystencji. Wszystko to jest napisane w zabawny sposób i oprawione prostymi i dosadnymi ilustracjami.  



Szczerze przyznam, że Cierpienia młodego wampira sprawiły mi ogromną przyjemność podczas czytania. Tim Collins posługuje się tak lekkim i barwnym stylem pisania, że przez kolejne kartki przelatuje się z prędkością błyskawicy. Lektura ta jest króciutka, ma zaledwie 188 stron, ale nie jest to jej ujmą, wręcz mogę stwierdzić, że zawiera wszystko to, co powinna i nie ma elementów przypadkowych czy takich, które by przeszkadzały w odbiorze. Autor stworzył nieco zakrzywiony obraz wampirów, co może być rewelacyjną, rozweselającą odskocznią. Nie brak tutaj śmiesznych momentów, a raczej rzadko zdarzają się te smutniejsze sytuacje.

Nigel Mullet mieszka w specyficznym środowisku, z zakręconymi i staroświeckimi rodzicami, rozpieszczoną siostrzyczką, dziwnymi kolegami ze szkoły reprezentującymi różne grupy społeczne. Młody wampir walczy o serce Chloe i opisuje w swoim pamiętniku swoje starania i marzenia. Wszystko to razem wzięcie daje czytelnikowi chwile świetnej zabawy. Cierpienia młodego wampira to lektura raczej skierowana do nastolatek, ale uważam, że niejedna starsza nastolatka będzie mogła odnaleźć się w świecie przedstawionym przez Toma Collins'a i wziąć z niego wszystko co najlepsze. Osobiście polecam! 

Za książkę dziękuję: 

Komentarze

  1. Jak zobaczyłam ten tytuł również skojarzył mi się z "Cierpieniami młodego Wertera", pomimo tego, iż Twoja recenzja jest bardzo zachęcająca, nie jestem pewna czy "Cierpienia młodego wampira" są książką dla mnie, do wampirów podchodzę bardzo sceptycznie.
    Pozdrawiam! ;)

    OdpowiedzUsuń
  2. Ostatnio właśnie się zastanawiałam dlaczego wszyscy czytają Cierpienia młodego Wertera, a to są wampira, haha :D W każdym bądź razie książka nie jest pozycją którą wręcz muszę przeczytać, ale skoro można się przy niej dobrze bawić, to czemu nie? :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Hahaha ;)Ja się bawiłam naprawdę świetnie podczas lektury, zachęcam.

      Usuń
  3. Ta książka od razu zwraca uwagę :)

    OdpowiedzUsuń
  4. Taka trochę dziecinna moim zdaniem, znaczy może inaczej - skierowana do młodszych czytelników. Ale z pewnością świetnie wydana :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Tak, świetnie wydana i kierowana do młodszych, ale... można się przy niej naprawdę dobrze bawić. Takie wampirstwo z przymrużeniem oka. ;)

      Usuń
  5. Podoba mi się takie nawiązanie do klasyki - to rzeczywiście zwraca uwagę, nieco prowokuje i wzbudza zainteresowanie. A samo wydanie jest naprawdę klawe!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Chyba najbardziej byłam ciekawa właśnie tego nawiązania do klasyki. Nie żałuję, że po nią sięgnęłam, bo wydanie i treść są naprawdę dobre;)

      Usuń
  6. Mam już za sobą jedną, typową powieść dla nastolatek i odebrałam ją całkiem pozytywnie, dlatego bardzo chętnie skuszę się również na inną pozycje dla młodzieży.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Nie ma co się postarzac na siłę:) Trzeba czytać to, co sprawia przyjemność!

      Usuń
  7. mnie jakoś nie kusiła i nie kusi ta książka :) może wieko jestem za stara?

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. E tam stara! Nie do każdego musi przemawiać każdy tytuł;)

      Usuń
  8. Ilustracje wyglądają bardzo sympatycznie. ;) A nawiązanie do Goethego - ciekawe.

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Dziękuję za przeczytanie mojej recenzji. ;)
Zachęcam do dyskusji na temat powyższego tekstu! *.*

Zobacz również:

Merida Waleczna (2012)

Tytuł: Merida Waleczna / Brave Premiera: 21 czerwca 2012 (świat), 17 sierpnia 2012 (Polska) Produkcja: USA Reżyseria: Mark Andrews, Brenda Chapman Scenariusz: Brenda Chapman, Irene Mecchi, Mark Andrews, Steve Purcell Reżyser dubbingu: Wojciech Paszkowski Dialogi w polskim dubbingu: Jakub Wecsile Bohaterowie: Merida – Dominika Kluźniak I Elinor – Dorota Segda Król Fergus – Andrzej Grabowski Lord Dingwall – Mieczysław Morański Lord MacGuffin – Sylwester Maciejewski Lord Macintosh – Krzysztof Kiersznowski Młody MacGuffin – Cezary Kwieciński Młody Macintosh – Jan Bzdawka Miałam dzisiaj tę przyjemność pójścia do kina ze swoją siostrzenicą. Mamy niedaleko – musiałyśmy tylko wyjść z domu, przejść kilka kroków, przez parking i... już byłyśmy na miejscu w mniej niż minutę. W tak doborowym towarzystwie, każda produkcja wychodzi jeszcze lepiej. A teraz, na świeżo po seansie opowiem Wam o Meridzie Walecznej , która porwała moje małe serduszko. Za

PS Kocham Cię - Cecelia Ahern

Cecelia Ahern od 2004 roku jest bestsellerową irlandzką pisarką. Jej debiutem była powieść PS Kocham Cię , która została także sfilmowana. Inne jej książki, to: Na końcu tęczy, Gdybyś mnie teraz zobaczył, Kraina zwana Tutaj, Dziękuję za wspomnienia, Pamiętnik z przyszłości. PS Kocham Cię na mojej półce czekało trochę ponad rok, ale wreszcie udało mi się znaleźć czas na nią i przede wszystkim ochotę. Wiele dobrego słyszałam na temat samej powieści, którą ceniono bardziej niż film powstały na jej podstawie. Ekranizację widziałam wcześniej i zrobiła na mnie duże wrażenie, dlatego zdecydowałam się na zakup tego tytułu. Jakie są moje wrażenia? Przekonacie się w dalszej części tekstu. Główną bohaterką jest Holly Kennedy, pogrążona w żałobie wdowa, która nie może dojść do siebie po śmierci swojego ukochanego. Mimo swojego młodego wieku, ma zaledwie trzydzieści lat, spotkała ją tak wielka tragedia. W swojej sytuacji na szczęście może liczyć na przyjaciół i kochającą rodzinę, ale

KASZTANOWY LUDZIK | SØREN SVEISTRUP

Od teraz, kiedy będę widziała gdzieś kasztany, będą mi się kojarzyły z książką Kasztanowy ludzik duńskiego scenarzysty i pisarza Sørena Sveistrupa. One bowiem witały śledczych na miejscu zdarzenia, co może być przerażającym, jesiennym akcentem. Tytuł ten miał swoją premierę w październiku 2019 roku i zdobył naprawdę dobre recenzje. Sama czytałam go dość długo, akurat nieszczęśliwie trafił sobie na mój zastój czytelniczy, ale... kiedy tylko się odblokowałam, wciągnęłam się w akcję i przepadłam. Książka jest kryminałem, którego zadaniem jest niesienie pewnego przesłania, a przynajmniej ja, jako matka , tak go odebrałam. Niestety nie mogę Wam tej myśli przewodniej za bardzo ujawnić, bo byłby to ogromny spoiler. Ale zdradzę jedynie, że autor porusza trudne kwestie rodzinne, ich tajemnic i rzeczy, które mogą się dziać za zamkniętymi drzwiami, a dziać się nie powinny. Rosa Hartung po prawie roku żałoby wraca do pracy, jest politykiem. Rok wcześniej w niewyjaśnionych okolicznościac