Przejdź do głównej zawartości

Cierpienia młodego wampira - Tim Collins



TIM COLLINS | CIERPIENIA MŁODEGO WAMPIRA | WYDAWNICTWO BELLONA

Cierpienia młodego wampira od razu spowodowały u mnie bardzo pozytywne emocje i chęć przeczytania tej książki. Jeśli chodzi o sam tytuł, to ten oczywiście kojarzy mi się ze znanym dziełem: Cierpienia młodego Wertera, które czytałam kilka lat temu. Myślę jednak, że to podobieństwo nie jest tutaj przypadkowe, przeciwnie, autor nawiązuje do popularnego utworu Goethego, przy którym wielu czytelników odczuwało niemałe cierpienie. W tym przypadku, o nieprzyjemnej lekturze nie ma mowy, osobiście bawiłam się znakomicie!

Nigel Mullet (od początku mamy skojarzenie z rodziną Cullenów), w momencie kiedy rozpoczyna pisanie swojego pamiętnika ma piętnaście lat, młodzieńczy trądzik oraz lichą budowę ciała. Nikt nie przypuszczałby, że za kilka miesięcy skończy sto lat. Odbiega od modnego i wręcz kultowego przedstawienia osobnika nadnaturalnego, jednak jest on wampirem, mieszka w Stockfield, ma młodszą siostrę (tak naprawdę są w tym samym wampirzym wieku) i dwójkę, atrakcyjnych rodziców. Razem tworzą rodzinę, podobno ostatnich istot w swoim gatunku. Książka jest napisana jako pamiętnik Nigela, a historia w nim zawarta opiera się głównie o zauroczenie piętnastolatka w nowej dziewczynie w szkole, Chloe. Musi ją jednak zauroczyć swoim dojrzałym charakterem, gdyż nie posiada naturalnego uroku wampirycznego. Czy to będzie proste zadanie? Oczywiście, że nie, jednak czytamy opowieść o bardzo upartym młodzieńcu. Z drugiej strony zostaje nam przedstawione życie Nigela, jego perypetie, problemy w codziennej egzystencji. Wszystko to jest napisane w zabawny sposób i oprawione prostymi i dosadnymi ilustracjami.  



Szczerze przyznam, że Cierpienia młodego wampira sprawiły mi ogromną przyjemność podczas czytania. Tim Collins posługuje się tak lekkim i barwnym stylem pisania, że przez kolejne kartki przelatuje się z prędkością błyskawicy. Lektura ta jest króciutka, ma zaledwie 188 stron, ale nie jest to jej ujmą, wręcz mogę stwierdzić, że zawiera wszystko to, co powinna i nie ma elementów przypadkowych czy takich, które by przeszkadzały w odbiorze. Autor stworzył nieco zakrzywiony obraz wampirów, co może być rewelacyjną, rozweselającą odskocznią. Nie brak tutaj śmiesznych momentów, a raczej rzadko zdarzają się te smutniejsze sytuacje.

Nigel Mullet mieszka w specyficznym środowisku, z zakręconymi i staroświeckimi rodzicami, rozpieszczoną siostrzyczką, dziwnymi kolegami ze szkoły reprezentującymi różne grupy społeczne. Młody wampir walczy o serce Chloe i opisuje w swoim pamiętniku swoje starania i marzenia. Wszystko to razem wzięcie daje czytelnikowi chwile świetnej zabawy. Cierpienia młodego wampira to lektura raczej skierowana do nastolatek, ale uważam, że niejedna starsza nastolatka będzie mogła odnaleźć się w świecie przedstawionym przez Toma Collins'a i wziąć z niego wszystko co najlepsze. Osobiście polecam! 

Za książkę dziękuję: 

Komentarze

  1. Jak zobaczyłam ten tytuł również skojarzył mi się z "Cierpieniami młodego Wertera", pomimo tego, iż Twoja recenzja jest bardzo zachęcająca, nie jestem pewna czy "Cierpienia młodego wampira" są książką dla mnie, do wampirów podchodzę bardzo sceptycznie.
    Pozdrawiam! ;)

    OdpowiedzUsuń
  2. Ostatnio właśnie się zastanawiałam dlaczego wszyscy czytają Cierpienia młodego Wertera, a to są wampira, haha :D W każdym bądź razie książka nie jest pozycją którą wręcz muszę przeczytać, ale skoro można się przy niej dobrze bawić, to czemu nie? :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Hahaha ;)Ja się bawiłam naprawdę świetnie podczas lektury, zachęcam.

      Usuń
  3. Ta książka od razu zwraca uwagę :)

    OdpowiedzUsuń
  4. Taka trochę dziecinna moim zdaniem, znaczy może inaczej - skierowana do młodszych czytelników. Ale z pewnością świetnie wydana :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Tak, świetnie wydana i kierowana do młodszych, ale... można się przy niej naprawdę dobrze bawić. Takie wampirstwo z przymrużeniem oka. ;)

      Usuń
  5. Podoba mi się takie nawiązanie do klasyki - to rzeczywiście zwraca uwagę, nieco prowokuje i wzbudza zainteresowanie. A samo wydanie jest naprawdę klawe!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Chyba najbardziej byłam ciekawa właśnie tego nawiązania do klasyki. Nie żałuję, że po nią sięgnęłam, bo wydanie i treść są naprawdę dobre;)

      Usuń
  6. Mam już za sobą jedną, typową powieść dla nastolatek i odebrałam ją całkiem pozytywnie, dlatego bardzo chętnie skuszę się również na inną pozycje dla młodzieży.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Nie ma co się postarzac na siłę:) Trzeba czytać to, co sprawia przyjemność!

      Usuń
  7. mnie jakoś nie kusiła i nie kusi ta książka :) może wieko jestem za stara?

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. E tam stara! Nie do każdego musi przemawiać każdy tytuł;)

      Usuń
  8. Ilustracje wyglądają bardzo sympatycznie. ;) A nawiązanie do Goethego - ciekawe.

    OdpowiedzUsuń

Publikowanie komentarza

Dziękuję za przeczytanie mojej recenzji. ;)
Zachęcam do dyskusji na temat powyższego tekstu! *.*

Zobacz również:

STATYSTYCZNIE RZECZ BIORĄC | JANINA BĄK

Do książki Janiny Bąk przymierzałam się od marca, jeszcze przed jej premierą. Jestem właśnie z tych opornych matematycznie, jednak zawsze statystyka była moim ulubionym działem, z którego mogłam sobie podciągnąć ocenę. Uff, na szczęście to już za mną. Skusiłam się na Statystycznie rzecz biorąc. Czyli ile trzeba zjeść czekolady żeby dostać Nobla , jednak lektura musiała nieco poczekać na swoją kolej. Musiałam chyba nabrać zaufania do autorki, polubić się z nią i dojrzeć do decyzji. Ostatecznie sięgnęłam po powyższą książkę dosyć spontanicznie, bowiem zaczęłam ją czytać córce do snu i praktycznie większość treści poznawałam czytając na głos. Polubienie się z Janiną Bąk na jej Instagramie i pokochanie jej poczucia humoru nie było zbyt trudne. Uwielbiam ją, jest niesamowicie inteligentną babką. Dlatego też wiedziałam, że czytanie Statystyki będzie i pożyteczne i zwyczajnie… przyjemne. I się nie myliłam. Autorka potrafi rozbawić czytelnika, przy okazji rzuca trafne spostrzeżenia na tema

AKCJA CZYTELNICZA CZYTAJ.PL

Kolejny raz wystartowała akcja czytelnicza Czytajpl, w tym roku jej hasłem przewodnim jest Znowu czytam!  Przez cały listopad na platformie Woblink jest dostępnych dwanaście darmowych książek, do posłuchania i/lub poczytania. 12 tytułów, to naprawdę dużo i jest w czym wybierać.  Sama bardzo lubię tę akcję, bo zawsze jestem w stanie znaleźć coś ciekawego dla siebie, a nawet - tak jak w zeszłym roku - odnaleźć genialny tytuł, w tym przypadku mam na myśli Chrobot Tomka Michniewicza. I na tę edycję również liczę, mam nadzieję, że wśród poniższej listy przesłucham coś ciekawego.  Jakub Ćwiek „Topiel” (Wydawnictwo Marginesy) Wojtek Drewniak „Historia bez cenzury 5. I straszno, i śmieszno – PRL” (Wydawnictwo Znak)  Paulina Hendel „Strażnik” (We Need YA)  Mikołaj Łoziński „Stramer” (Wydawnictwo Literackie)  Karolina Macios „Czarne morze” (Wielka Litera)  Andri Snær Magnason „O czasie i wodzie” (Karakter)  Jakub Małecki „Horyzont” (Wydawnictwo SQN)  Robert Małecki „Zadra” (Czwarta Strona)  Rem

CHWILOWA ANOMALIA. O CHOROBACH WSPÓŁISTNIEJĄCYCH NASZEGO ŚWIATA | TOMASZ MICHNIEWICZ

Po moim zeszłorocznym odkryciu i przesłuchaniu Chrobotu Tomasza Michniewicza, nie mogłam nie skusić się na Chwilową anomalię tegoż autora. Jak grzyby po deszczu wydawane są książki o tematyce pandemicznej, bo to chwytliwe jest, głośne, ale ja nadal staram się trzymać od nich z daleka. Czytałam jedynie Pandemię. Raport z frontu Pawła Kapusty, bo wiedziałam, że ta książka będzie dobra i rzetelna. W tym przypadku również wierzyłam, iż Michniewicz nie napisze niczego dla głośnego tytułu, aby złapać więcej czytelników. Chwilowa anomalia. O chorobach współistniejących naszego świata nie jest książką oczywistą, bo rozmowy przeprowadzane z zaproszonymi rozmówcami, profesorami, specjalistami i ekspertami w swoich dziedzinach nie są stricte pandemiczne, choć ostatecznie do tego tematu dążą. Jest to mądra książka, otwierająca oczy i tłumacząca wiele kwestii z ekonomi, technologii czy ze świata polityki. Dla mnie bardzo wartościowymi rozmowami były te z instruktorem psychologii konfliktu, Jacki