Przejdź do głównej zawartości

Zgorzkniała Pizda - Maria Sveland

MARIA SVELAND | ZGORZKNIAŁA PIZDA | WYDAWNICTWO CZARNA OWCA 

Na pewno tytuł książki Marii Sveland jest bardzo charakterystyczny i padający w oko. Zgorzkniała pizda to mocne słowa, przez które nie wiadomo, co można otrzymać od tej powieści. Można jedynie przypuszczać, że główna bohaterka będzie miała wredny charakter oraz głęboko konwenanse. Kurde, chyba jednak nie o to tutaj chodziło.   

Sara, główna bohaterka, wyjeżdża na tydzień na Teneryfę. Musi odpocząć od rodziny i zebrać myśli. Pokazuje, że dziwnie odbierana jest już w samolocie jako samotna podróżująca, a to dopiero początek jej wakacji. Jednak, nie do końca jest sama, towarzyszy jej Isadora, postać z książki Strach przed lataniem, kobieta, z którą się utożsamia i namiętnie cytuje jej losy na stronach tej opowieści. Sara dorastała w dysfunkcyjnej rodzinie, przyznaje się do swoich przygód z chłopakami i rozterek związanych z dorosłym, odpowiedzialnym życiem. W książce dostajemy właśnie mieszankę wspomnień bohaterki z dzieciństwa i wieku nastoletniego, późniejszego bycia matką oraz tego, co aktualnie dzieje się na Teneryfie. Wiemy, że jej życie było w pewien sposób barwne, choć niekoniecznie usłane różami. 

Muszę przyznać, że Maria Sveland stworzyła dość intrygującą postać, o niebanalnej przeszłości i podejściu do życiu. Taka prawdziwa kobieta zaznajamiająca się z urokami macierzyństwa i chcąca na trochę uciec. Myślę, że sama historia mogła zostać nieco ciekawiej ujęta. Tak naprawdę oprócz dość wyrazistej bohaterki, nie mamy nic. Wstrząsających, emocjonujących momentów tutaj nie zaznamy. Raczej taka książka do poczytania, mało lotna i poruszająca. Fajnie poprowadzona narracja, pasująca do tytułu, co prawda nie wulgarna, ale mocna i charakterystyczna.

Książka Marii Sveland, to moje pierwsze spotkanie z niekryminalnym skandynawskim dziełem. Jakie są moje odczucia? Na pewno nie takie, jakie chciałam, aby były. Oczekiwałam trochę wulgarnej opowieści o kobiecie, która potrzebowała odpoczynku od swojego męża i dziecka. Może gram wulgarności tutaj otrzymałam, ale nie tyle, ile mogłabym chcieć. Sara omawiała nam swoje dzieciństwo i dorosłość oraz przedstawiała jaki zawód może sprawić życie. Taka trochę historia o wszystkim i o niczym, nie do końca wciągająca. Powrócę do skandynawskich kryminałów, bo one sprawiają mi wiele przyjemności podczas czytania.

Za książkę dziękuję: 

Komentarze

  1. Nie, zupełnie nie dla mnie. Bez porywów, bez rewelacji... Dobrze, że nawet nie próbowałam się za nią zabierać. Tytuł i okładka rzeczywiście sugerują coś zupełne innego.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Tutaj troszke jest taka rozbieżność własnie między okładką, tytułem a treścią faktyczną.

      Usuń
  2. nie do końca w moim klimacie, ale godna uwagi :)

    OdpowiedzUsuń
  3. We mnie Sara nie wzbudziła sympatii, miłam wrażenie, że rozczula się nad sobą i za bardzo wierzyła w księcia z bajki

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Troszkę masz rację, rozczulała się. Mnie też jakoś swoja postacia nie zachwyciła.

      Usuń
  4. Tytuł jest bardzo przyciągający - chociaż każdego z innego powodu. ;-) Myślę, że kiedyś sięgnę po tę lekturę, aby przekonać się jakie wrażenie wywrze na mnie.

    OdpowiedzUsuń
  5. Tytuł tej książki brzmi dla mnie nieco wulgarnie, dlatego również podejrzewałam, że jej treść będzie mocno ordynarna, ale widzę, że w rzeczywistości tak nie jest. Niemniej jednak nie czuje zainteresowania tą książką na tyle, bym chciała ją lepiej poznać.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. No własnie tytuł tutaj wiele zaburzył i zasugerował całkiem coś innego.

      Usuń
  6. Faktycznie, pod okładką z wulgarnym tytułem, wskazującym na mocną treść, kryje się coś zgoła innego... Sama byłam zaskoczona tym, co otrzymałam.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Książka, która niestety zawodzi swoją treścią oraz oczekiwaniami.

      Usuń
  7. Mocny tytuł :D Ale i intrygujący tym samym:) Pozdrawiam i zapraszam do siebie:)

    OdpowiedzUsuń
  8. Szkoda, że książka tak słabo wypada, ale po samym opisie fabuły brzmi średnio wciągająco... Raczej odpuszczę. :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Wydaje mi się, że to nie jest książka dla Ciebie ;) średnio wypada..

      Usuń
  9. Po tytule naprawdę spodziewałam się czegoś wstrząsającego - z Twojej recenzji wynika, że to bardziej chwyt marketingowy, niż naprowadzenie na treśc, dlatego sobie daruję :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Niestety można się zawieźć na książce, faktycznie - zwykły chwyt marketingowy. A szkoda.

      Usuń

Publikowanie komentarza

Dziękuję za przeczytanie mojej recenzji. ;)
Zachęcam do dyskusji na temat powyższego tekstu! *.*

Zobacz również:

GDYBYM MOGŁA KUPOWAĆ KSIĄŻKI, TO BYM SIĘ SKUSIŁA #4

Dzień dobry moi mili!Mam wrażenie, że w tym roku zrobiłam dla siebie najlepszą rzecz jaką mogłam zrobić, a mianowicie założyłam konto na Legimi. A końcem 2018 roku stworzyłam swój profil na Storytel. Te dwie decyzje zaowocowały u mnie zmianą stosunku do książek i ich formy. Dzisiaj nie będę pisać stricte o powyższych aplikacjach, wspomnę natomiast o kilku książkach, na które z chęcią bym się skusiła w najbliższym czasie, czyli mowa będzie o premierach książkowych. Jednym z moich postanowień na ten (jakże cudowny dla całego świata!) 2020 rok było nie kupowanie żadnych książek. I faktycznie owego postanowienia się trzymam, dlatego seria o interesujących mnie zapowiedziach książkowych nazywa się Gdybym mogła kupować książki, to bym się skusiła. Nie szukam aktualnie jakichś najlepszych ofert sprzedaży, nie śledzę wyprzedaży książkowych, w ogóle mnie nie kuszą promocje. Naprawdę. Jak wiem, że jakaś interesująca mnie książka ma premierę, w pierwszej kolejności sprawdzam Legimi. Jeżeli jest …

OFFLINE. JAK DZIĘKI ŻYCIU BEZ PIENIĘDZY I TECHNOLOGII ODZYSKAŁEM WOLNOŚĆ I SZCZĘŚCIE | MARK BOYLE

Nie da się nie zauważyć, że technologia zawłaszcza sobie naszą codzienność, że jesteśmy od niej uzależnieni. Z jednej strony spełnia ona swoją, chyba najbardziej promowaną, funkcję, czyli zbliża do siebie ludzi, którzy mogą się ze sobą kontaktować niezależnie od miejsca zamieszkania. Z drugiej jednak strony, oddala ona ludzi od siebie. Sama nie mogę patrzeć na to, jak ludzie zamiast ze sobą rozmawiać, wpatrują się w ekrany. Albo kiedy turyści zamiast korzystać z wypoczynku i przeżywać atrakcje, oglądać je własnymi oczami, np. w oceanarium, wszystko nagrywają i oglądają przez ekran telefonu. Po co?

Technologia to jedno, ale sama elektryczność w naszym życiu zakorzeniła się w tak oczywisty i bezpardonowy sposób, że nie wyobrażam sobie przetrwania bez niej. Tak, przetrwania. Mogłabym odciąć się na kilka dni od energii, technologii, ale byłaby to forma rozrywki, wyciszenia tudzież zebrania myśli, a nie sposób na nowe życie. A jednak znalazł się człowiek, który postanowił skończyć z typow…

PODSUMOWANIE WYZWANIA KOBIECEJ FOTO SZKOŁY I MOJE ZDJĘCIA

Cześć! Dzisiaj wyjątkowo w sobotę i wyjątkowo nie o książkach tudzież filmach. Dzisiaj będzie o zdjęciach, które publikowałam w ramach wyzwania Dominiki z Kobiecej Foto Szkoły. Zacznijmy jednak od tego, że Dominika ma super dar tłumaczenia ludziom jak zrobić ładne zdjęcia w warunkach domowych, zawsze doradzi i rozwieje wątpliwości. Kobieta złoto. A  jeżeli jej nie znacie (w co wątpię!), to szybko nadrabiajcie jej profil Kobieca Foto Szkoła na Instagramie i dołączcie do jej obserwatorów ;) Dominika jest założycielką super inicjatywy pod hasztagiem #instawtorek i każdy chętny, jak sama nazwa wskazuje - co wtorek - publikuje zdjęcie o określonej tematyce. Dwa razy w roku jest organizowana akcja, która trwa przez 5 dni i na każdy dzień jest podany wcześniej temat. Na email natomiast są wysyłane wskazówki i dobre rady jak wykonać dane zdjęcie, a także są organizowane lajwy, aby móc podzielić się swoimi wrażeniami z akcji. W tym roku jest to moje pierwsze wyzwanie zdjęciowe, we wtorkowych b…