Przejdź do głównej zawartości

Zgorzkniała Pizda - Maria Sveland

MARIA SVELAND | ZGORZKNIAŁA PIZDA | WYDAWNICTWO CZARNA OWCA 

Na pewno tytuł książki Marii Sveland jest bardzo charakterystyczny i padający w oko. Zgorzkniała pizda to mocne słowa, przez które nie wiadomo, co można otrzymać od tej powieści. Można jedynie przypuszczać, że główna bohaterka będzie miała wredny charakter oraz głęboko konwenanse. Kurde, chyba jednak nie o to tutaj chodziło.   

Sara, główna bohaterka, wyjeżdża na tydzień na Teneryfę. Musi odpocząć od rodziny i zebrać myśli. Pokazuje, że dziwnie odbierana jest już w samolocie jako samotna podróżująca, a to dopiero początek jej wakacji. Jednak, nie do końca jest sama, towarzyszy jej Isadora, postać z książki Strach przed lataniem, kobieta, z którą się utożsamia i namiętnie cytuje jej losy na stronach tej opowieści. Sara dorastała w dysfunkcyjnej rodzinie, przyznaje się do swoich przygód z chłopakami i rozterek związanych z dorosłym, odpowiedzialnym życiem. W książce dostajemy właśnie mieszankę wspomnień bohaterki z dzieciństwa i wieku nastoletniego, późniejszego bycia matką oraz tego, co aktualnie dzieje się na Teneryfie. Wiemy, że jej życie było w pewien sposób barwne, choć niekoniecznie usłane różami. 

Muszę przyznać, że Maria Sveland stworzyła dość intrygującą postać, o niebanalnej przeszłości i podejściu do życiu. Taka prawdziwa kobieta zaznajamiająca się z urokami macierzyństwa i chcąca na trochę uciec. Myślę, że sama historia mogła zostać nieco ciekawiej ujęta. Tak naprawdę oprócz dość wyrazistej bohaterki, nie mamy nic. Wstrząsających, emocjonujących momentów tutaj nie zaznamy. Raczej taka książka do poczytania, mało lotna i poruszająca. Fajnie poprowadzona narracja, pasująca do tytułu, co prawda nie wulgarna, ale mocna i charakterystyczna.

Książka Marii Sveland, to moje pierwsze spotkanie z niekryminalnym skandynawskim dziełem. Jakie są moje odczucia? Na pewno nie takie, jakie chciałam, aby były. Oczekiwałam trochę wulgarnej opowieści o kobiecie, która potrzebowała odpoczynku od swojego męża i dziecka. Może gram wulgarności tutaj otrzymałam, ale nie tyle, ile mogłabym chcieć. Sara omawiała nam swoje dzieciństwo i dorosłość oraz przedstawiała jaki zawód może sprawić życie. Taka trochę historia o wszystkim i o niczym, nie do końca wciągająca. Powrócę do skandynawskich kryminałów, bo one sprawiają mi wiele przyjemności podczas czytania.

Za książkę dziękuję: 

Komentarze

  1. Nie, zupełnie nie dla mnie. Bez porywów, bez rewelacji... Dobrze, że nawet nie próbowałam się za nią zabierać. Tytuł i okładka rzeczywiście sugerują coś zupełne innego.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Tutaj troszke jest taka rozbieżność własnie między okładką, tytułem a treścią faktyczną.

      Usuń
  2. nie do końca w moim klimacie, ale godna uwagi :)

    OdpowiedzUsuń
  3. We mnie Sara nie wzbudziła sympatii, miłam wrażenie, że rozczula się nad sobą i za bardzo wierzyła w księcia z bajki

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Troszkę masz rację, rozczulała się. Mnie też jakoś swoja postacia nie zachwyciła.

      Usuń
  4. Tytuł jest bardzo przyciągający - chociaż każdego z innego powodu. ;-) Myślę, że kiedyś sięgnę po tę lekturę, aby przekonać się jakie wrażenie wywrze na mnie.

    OdpowiedzUsuń
  5. Tytuł tej książki brzmi dla mnie nieco wulgarnie, dlatego również podejrzewałam, że jej treść będzie mocno ordynarna, ale widzę, że w rzeczywistości tak nie jest. Niemniej jednak nie czuje zainteresowania tą książką na tyle, bym chciała ją lepiej poznać.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. No własnie tytuł tutaj wiele zaburzył i zasugerował całkiem coś innego.

      Usuń
  6. Faktycznie, pod okładką z wulgarnym tytułem, wskazującym na mocną treść, kryje się coś zgoła innego... Sama byłam zaskoczona tym, co otrzymałam.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Książka, która niestety zawodzi swoją treścią oraz oczekiwaniami.

      Usuń
  7. Mocny tytuł :D Ale i intrygujący tym samym:) Pozdrawiam i zapraszam do siebie:)

    OdpowiedzUsuń
  8. Szkoda, że książka tak słabo wypada, ale po samym opisie fabuły brzmi średnio wciągająco... Raczej odpuszczę. :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Wydaje mi się, że to nie jest książka dla Ciebie ;) średnio wypada..

      Usuń
  9. Po tytule naprawdę spodziewałam się czegoś wstrząsającego - z Twojej recenzji wynika, że to bardziej chwyt marketingowy, niż naprowadzenie na treśc, dlatego sobie daruję :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Niestety można się zawieźć na książce, faktycznie - zwykły chwyt marketingowy. A szkoda.

      Usuń

Prześlij komentarz

Dziękuję za przeczytanie mojej recenzji. ;)
Zachęcam do dyskusji na temat powyższego tekstu! *.*

Zobacz również:

TWOJA ANATOMIA. KOMPLETNY (I KOMPLETNIE OBRZYDLIWY) PRZEWODNIK PO LUDZKIM CIELE | ADAM KAY

Mam nadzieję, że mamy już wyjaśnioną bardzo ważną kwestię odnośnie mojej osoby - mam totalną i nieuleczalną sklerozę. W 2021 roku przeczytałam książkę Adama Kay'a Twoja anatomia . Umieściłam ją nawet w rankingu najlepszych książek ubiegłego roku, ale jakoś umknęło mi to, aby o niej troszkę napisać zarówno tutaj jak i na blogu. Twoja anatomia. Kompletny (i kompletnie obrzydliwy) przewodnik po ludzkim ciele , to książka kierowana do młodzieży, jednak sama bardzo wiele ciekawych informacji związanych z naszym organizmem odnotowałam. Jest to pozycja napisana z charakterystyczną dozą humoru Kay'a, a ja owy humor bardzo lubię. Autor w ciekawy i zabawny sposób opisuje działanie poszczególnych narządów w ciele człowieka i rzuca wieloma ciekawostkami z nimi związanymi. Podczas lektury żałowałam troszkę, że sama w czasie nauki biologii w klasach gimnazjalnych czy licealnych nie miałam dostępu do tego typu pozycji. Jak dla mnie jest to super książka do przyswajania wiedzy, bowiem opróc

SCENY EROTYCZNE W KSIĄŻKACH – CZY SĄ ONE W OGÓLE KONIECZNE?

Co? Po co w ogóle taki temat? Nie jestem znawczynią romansideł. Nie jest to nawet mój ulubiony gatunek literacki. Ale wiecie co, wypowiem się. Nie znam się, ale się wypowiem . Bo mogę. Nie da się ukryć, że od kilku lat na rynku wydawniczym pojawił się cały ogrom romansideł, a dokładniej nawet – literatury erotycznej. Kilka z nich przeczytałam i nie mogę zaprzeczyć, że potrafią one zaangażować czytelniczkę i wciągnąć w swój świat. Jednak nie o tym, czy taki typ literatury jest nam potrzebny chciałabym dzisiaj pisać. Podczas czytania książki Falling fast , a wcześniej Jednak mnie kochaj i Tylko bądź przy mnie zaczęłam się zastanawiać nad tym, jak bardzo przez kilka lat zmienił się sposób opisywania scen erotycznych w książkach, w romansach, w literaturze, która chce nosić miano pięknej. Od kiedy zaczęły pojawiać się erotyki, autorzy (głównie autorki jak mniemam) zaczęli kombinować w swoich małych dziełach z opisami scen zbliżeń między bohaterami. Jest ich za dużo, albo są za obszer

STANY OSTRE. JAK PSYCHIATRZY LECZĄ NASZE DZIECI | MARTA SZAREJKO

  O Stanach ostrych Marty Szarejko wspominałam przy okazji podsumowania roku 2021, jednak dopiero teraz, w kwietniu, postanawiam na temat tego tytułu nieco Wam napisać. Super, jestem z siebie bardzo dumna… Szarejko na początku nie chciała pisać o psychiatrii dziecięcej, dlatego, że w żaden sposób temat jej nie dotyczył. Okazało się jednak, że to, co uważała za minus, okazało się ogromnym plusem jej położenia, bowiem nie podchodziła do tematu tak samo emocjonalnie jak podchodziłaby matka. Stany ostre. Jak psychiatrzy leczą nasze dzieci to książka o poziomie szpitali psychiatrycznych w Polsce, o ich nierentowności i niewydajności. Jest źle, to jakże podnoszące na duchu przesłanie można wynieść z lektury. Autorka rozmawia z pracownikami i dyrektorami placówek w różnych częściach kraju, dowiaduje się wielu ciekawych, chociaż dołujących rzeczy, a tą wiedzą dzieli się z czytelnikami. Na pewno mnie przeraża to, że w szpitalach nie ma miejsc, że dzieci śpią na dostawkach do dostawek, pokątn