Przejdź do głównej zawartości

Pamiętniki wampirów. Księga 1: Przebudzenie, Walka, Szał - Lisa Jane Smith


Już na samym początku lektury Pamiętników wampirów. Księga 1 zauważyłam, że jest wiele różnic między wersją książkową a filmową tej historii. Z jednej strony, jest to dobry zabieg, gdyż podczas czytania książki nie nudziłam się, ani nie wiedziałam w ogóle, co za chwilę się może wydarzyć. A po przeczytanej lekturze stwierdzam, że serial bardziej mi odpowiada, jest dużo ciekawiej zbudowany, a bohaterowie nie są tak beznadziejnie nudni i bezbarwni.


Zaczyna się nowy rok szkolny, Elena i jej czteroletnia siostra wróciły z wakacji. Dziewczyny mieszkają z ciocią, gdyż ich rodzice nie żyją od kilku lat. Nastolatka ma dwie najbliższe przyjaciółki, oraz (byłego) chłopaka Matta, z którym postanawia zerwać. Natomiast w szkole pojawia się nowy, tajemniczy i nieco odizolowany uczeń, Stefano Salvatore. Elena, jako ta najpopularniejsza uczennica w liceum, chce go poznać bliżej, a nawet zdobyć. Wierzy, że jej się to uda, jednak chłopak wydaje się niezainteresowany jej osobą. Jednocześnie, w mieście zaczynają dziać się dziwne rzeczy. Elena, Bonnie i Meredith podczas jednego ze swoich spacerów, koło cmentarza odczuwają dziwną siłę, która je zaczyna gonić, w tym samym czasie prawie ginie jeden bezdomny, rzekomo zaatakowany przez zwierze. To dopiero początek tego na co muszą się przygotować mieszkańcy Fell's Church.

Mamy tutaj Stefano, który ukrywa swój wielki sekret, jest wampirem. Żyje już kilka stuleci i od wieków jest pokłócony ze swoim bratem, Damonem. Oby dwóch przemieniła ta sama osoba, Katherine. I to właśnie ją przypomina Elena, przez co Salvatore unika jej jak może. Pewna sytuacja zmusiła go jednak do obrony nastolatki, co znacznie ich zbliżyło. Ale czy jest to dla nich bezpieczne, czy nieśmiertelny odkryje swoją tajemnicę przed Eleną? Czy to Stefano jest złą mocą panująca w mieście? Zapewne Ci, którzy oglądają serial, znają doskonale odpowiedź na to pytanie. A Ci, którym ta historia nie jest znana, nie dowiedzą się tego ode mnie. Jedno jest jednak pewne, wampir oraz jego partnerka muszą na siebie uważać...

Szczerze powiedziawszy sama fabuła i historia jest dość ciekawa. Ale z drugiej strony, nic nowego tutaj nie ma. Popularna dziewczyna chce zdobyć nowego, przystojnego ucznia, który jej unika. Jednak po czasie zbliżają się do siebie. Pociesza mnie tylko fakt, że Pamiętniki wampirów nie są nowym wymysłem, tylko mają więcej lat ode mnie. Bowiem zostały wydane w 1991 roku i musiały czekać prawie 20 lat na swoją popularność. Osobiście, gdyby nie fenomen serialu, to nie sięgnęłabym po ten tytuł. Może po pierwszą część, ale już drugą i kolejne bym sobie odpuściła. Dlaczego? Infantylni bohaterowie, ckliwa opowiastka o nienawidzących się braciach i drażniąca każdym swoim zachowaniem i słowem Elena. Do tego autorka używa bardzo prostego i pustego słownictwa. Może nie spodziewałam się książki z górnej półki, ale jednak miałam jakieś nadzieje co do sposobu spędzenia swojego czasu.

Wydaje mi się, że Lisa Jane Smith chciała coś wnieść swoim dziełem. Być może i to zrobiła, ale mnie nie przekonała do siebie. Na pewno sama fabuła jest ciekawa, wydarzenia interesujące, ale zabrakło tego czegoś, co by bardziej przyciągnęło do tej serii, tej wisienki na torcie. Czytałam Pamiętniki wampirów mając przed oczami postaci z serialu i ich charaktery. Gdybym oddała się w pełni lekturze, rzuciłabym nią, przy pierwszym swoim kryzysie, już na stronie dziesiątej. Ani nie polecam, ani nie odradzam zapoznania się z tą książką, może umilić zimowy wieczór, nieco odmóżdżyć, ale na pewno nie zachwyci za bardzo. A przynajmniej nie zachwyci wymagającego czytelnika. Czy dam szanse kolejnym częściom cyklu? Oczywiście tak, nie lubię zostawiać zaczętej historii, muszę ją skończyć, nawet, jeżeli będzie to trwało kilka lat.



KSIĄŻKA Z PÓŁKI

Komentarze

  1. Nie lubię książek, na podstawie których powstały seriale, bo zwykle wolę te drugie...

    OdpowiedzUsuń
  2. Czytałam całą serię ,,Pamiętników wampirów'', lecz niestety zawiodłam się. W ogóle mi się nie podobał i zdecydowanie wolę serial, gdzie mogę bez końca oglądać mrocznego i uroczego Damona :-))

    OdpowiedzUsuń
  3. Próbowałam kiedyś oglądać ten serial, niestety ok. 5, czy 6 odcinka całkiem się poddałam. Chyba jestem już za to za stara ;)

    OdpowiedzUsuń
  4. Obejrzałam dwa sezony serialu i zaczęłam trzeci, ale jednak "Gotowe na wszystko" pochłonęły mnie na tyle, że "Pamiętniki wampirów" odpuściłam sobie. Już nie pamiętam, który odcinek trzeciej serii mam za sobą, dlatego zacznę oglądanie od pierwszego. Jednak przyznam szczerze, że jakoś nie kwapię się do tego, jak na razie... Natomiast, jeśli chodzi o książkową wersję - dobrze, że nie jest identyczna z serialową. To mnie kusi, aczkolwiek na razie odpuszczę ją sobie. Może kiedyś, gdy będę potrzebowała jakieś odmóżdżacza, najdzie mi ochota na wersję książkową "Pamiętników wampirów". :)

    OdpowiedzUsuń
  5. Niestety, podobnie jak ty widziałam bohaterów z serialu podczas czytania i niestety nie dotrwałam do końca. Strasznie nudzili mnie Ci przedstawieni w książce. Robiłam trzy próby do Księgi pierwszej i ani jedna nie zakończyła się dobrze. :]

    OdpowiedzUsuń
  6. Czytałam kiedyś, jeszcze przed maturą, w przerwie od nauki "Pamiętniki wampirów", zanim zaczęłam oglądać serial, którego zresztą od prawie roku już nie oglądam. Czytając trochę się nudziłam, nie pamiętam, w którym miejscu skończyłam, z pewnością kiedyś wrócę do tej książki, bo nie lubię czegoś zaczynać i nie kończyć. Z pewnością będę wkładała w postacie Eleny, Damona czy Stefana (Stefano) wersje serialowe, które tak mocno zapadły mi w pamieć.

    Pozdrawiam! :)

    OdpowiedzUsuń
  7. Te trzy tomiki zebrane w jednym nie są jeszcze takie najgorsze. Natomiast kolejne są po prostu beznadziejne, przynajmniej dla mnie :)

    OdpowiedzUsuń
  8. Raczej nie sięgnę po tą serię - próbowałam oglądać serial, ale kompletnie mnie nie wciągnął... ;)

    OdpowiedzUsuń

Publikowanie komentarza

Dziękuję za przeczytanie mojej recenzji. ;)
Zachęcam do dyskusji na temat powyższego tekstu! *.*

Zobacz również:

GDYBYM MOGŁA KUPOWAĆ KSIĄŻKI, TO BYM SIĘ SKUSIŁA #4

Dzień dobry moi mili!Mam wrażenie, że w tym roku zrobiłam dla siebie najlepszą rzecz jaką mogłam zrobić, a mianowicie założyłam konto na Legimi. A końcem 2018 roku stworzyłam swój profil na Storytel. Te dwie decyzje zaowocowały u mnie zmianą stosunku do książek i ich formy. Dzisiaj nie będę pisać stricte o powyższych aplikacjach, wspomnę natomiast o kilku książkach, na które z chęcią bym się skusiła w najbliższym czasie, czyli mowa będzie o premierach książkowych. Jednym z moich postanowień na ten (jakże cudowny dla całego świata!) 2020 rok było nie kupowanie żadnych książek. I faktycznie owego postanowienia się trzymam, dlatego seria o interesujących mnie zapowiedziach książkowych nazywa się Gdybym mogła kupować książki, to bym się skusiła. Nie szukam aktualnie jakichś najlepszych ofert sprzedaży, nie śledzę wyprzedaży książkowych, w ogóle mnie nie kuszą promocje. Naprawdę. Jak wiem, że jakaś interesująca mnie książka ma premierę, w pierwszej kolejności sprawdzam Legimi. Jeżeli jest …

OFFLINE. JAK DZIĘKI ŻYCIU BEZ PIENIĘDZY I TECHNOLOGII ODZYSKAŁEM WOLNOŚĆ I SZCZĘŚCIE | MARK BOYLE

Nie da się nie zauważyć, że technologia zawłaszcza sobie naszą codzienność, że jesteśmy od niej uzależnieni. Z jednej strony spełnia ona swoją, chyba najbardziej promowaną, funkcję, czyli zbliża do siebie ludzi, którzy mogą się ze sobą kontaktować niezależnie od miejsca zamieszkania. Z drugiej jednak strony, oddala ona ludzi od siebie. Sama nie mogę patrzeć na to, jak ludzie zamiast ze sobą rozmawiać, wpatrują się w ekrany. Albo kiedy turyści zamiast korzystać z wypoczynku i przeżywać atrakcje, oglądać je własnymi oczami, np. w oceanarium, wszystko nagrywają i oglądają przez ekran telefonu. Po co?

Technologia to jedno, ale sama elektryczność w naszym życiu zakorzeniła się w tak oczywisty i bezpardonowy sposób, że nie wyobrażam sobie przetrwania bez niej. Tak, przetrwania. Mogłabym odciąć się na kilka dni od energii, technologii, ale byłaby to forma rozrywki, wyciszenia tudzież zebrania myśli, a nie sposób na nowe życie. A jednak znalazł się człowiek, który postanowił skończyć z typow…

UNORTHODOX (2020)

Po naszej rewelacyjnej, choć nie łatwej przygodzie z serialem Niemożliwe, skusiliśmy się z mężem na obejrzenie Unorthodox, o którym jest dość głośno ostatnio. Tym razem serial ma cztery odcinki, więc można całość zobaczyć w jeden – dwa wieczory.

Nie było łatwo, powiem szczerze. A jest to związane z tematyką, jaką podejmuje produkcja. Jednak postanowiliśmy z mężem przebrnąć przez serial, bowiem uznaliśmy, że dla prawdy warto się czasem lekko pomęczyć. Tak, serial Unorthodox jest inspirowany prawdziwymi wydarzeniami opisanymi w książce Deborah Feldman o tym samym tytule. Jak się po czasie okazało, słowo inspiracja jest dość kluczowe, co zdecydowanie może być ogromnym minusem całości.

Główna bohaterka Estera ucieka z Nowego Jorku od swojego męża, od społeczności ortodoksyjnych Żydów, w której żyje. Trafia do Berlina, gdzie spotyka otwartych ludzi ze szkoły muzycznej i dostaje od nich całe mnóstwo pomocy. Serial charakteryzuje się masą zbiegów okoliczności, bo nie da się ukryć, główna b…