Przejdź do głównej zawartości

Życie Pi (2012/2013)

ŻYCIE PI | CHINY/USA| DRAMAT| 2012/2013

Zachęcam, tak na sam początek do przesłuchania utworu Pi's Lullaby, który wprowadzi Was w klimat filmu i zrobi wycieczkę po malowniczych Indiach. 




Pamiętam, że na samym początku swojego blogowania, bardzo często rzucała mi się w oczy książka: Życie Pi. Nie kupiłam, nie przeczytałam. Jednak, kiedy tylko mój chłopak zaproponował mi obejrzenie ekranizacji owej powieści, zgodziłam się od razu. Mieliśmy przeczucie, że będzie to świetna produkcja, sam trailer zapierał dech w piersiach.

Pierwsze sekundy i brzmienia muzyki wprowadzają w zachwyt. Dostajemy dawkę kultury Indii, malownicze przedstawienie fauny i flory oraz zmysłowości. Jeszcze w prawdzie film się nie rozpoczął, a my jesteśmy w stanie zakochać się w tych detalach, które są nam podawane. 


Historia o nastolatku, który przeżył katastrofę statku, przez co swoją łódkę dzielił z tygrysem. Realne? Na pierwszy rzut oka, nie. Ale kiedy zagłębić się bardziej w całość, dostrzegamy sens. Ojciec Pi'a prowadził zoo, jednak ze względów finansowych musieli się przeprowadzić, większość zwierząt zabrali ze sobą na ten nieszczęsny statek. Jednej nocy wszystko się zmienia, tonie statek, a jedynie nastolatek z kilkoma zwierzętami, w tym z tygrysem, ocalał. 

Pi poszukuje sensu świata. Jako dorosły mężczyzna, opowiadający swoją ogromną [niekoniecznie pozytywną] przygodę, przekonuje widza swoją osobą, że wiele już mądrości ma w sobie. I tutaj trzeba wyróżnić zarówno Irrfan'a Khan'a grającego dorosłego Pi'a oraz Suraj'a Sharma'e - tego młodszego, dryfującego po oceanie, którzy byli autentyczni w swoich rolach. Zwłaszcza nastolatek zyskał moją sympatię i wczułam się w odgrywaną przez niego postać. Pomimo tego, że w produkcji wystąpili także inni aktorzy, zostali oni przyćmieni przez dwóch Pi'ów.

Mamy tutaj gamę kolorów, efektów audiowizualnych i masę emocji. Podczas scen z tygrysem, przytulałam się do ramienia swojego chłopaka, bo ze zdenerwowania nie mogłam spokojnie patrzeć - tak się bałam o bohatera. Jak jestem sceptycznie nastawiona do 3D, tak uważam, że tego filmu nie da się po prostu inaczej obejrzeć! Naprawdę, daje on ogrom dodatkowych wrażeń, które są pięknie wkomponowane w poszczególne momenty w filmie. Nie chciałabym tutaj przytaczać żadnego fragmentu, bo to trzeba obejrzeć samemu. Z mojej strony, to tyle, a Was zachęcam do wyjścia do kina. 



Komentarze

  1. Ja jakoś nie byłam przekonana aby zakupić na to bilet do kina ale skoro zachęcasz aby to obejrzeć to być może się wybiorę ;)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Film wywarł na mnie naprawdę ogromne wrażenie, więc osobiście zachęcam gorąco do obejrzenia go. ;)

      Usuń
  2. Książka jak na razie nie jest mi znana. Film zapowiada się ciekawie, więc może wybiorę się na niego do kina:)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Tak, w kinie historia dostaje podwójnej mocy, ponieważ efekty wbijają w fotel. Przynajmniej tak było w moim przypadku. A książka też nie jest mi znana, ale być może będzie to mój kolejny zakup. ;)

      Usuń
  3. Na razie poluję na książkę, a kiedy uda mi się ją dorwać i przeczytać to pewnie pokuszę się o obejrzenie filmu. Mam nadzieję, że mnie również zachwyci. :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Osobiście, żałuję, że nie czytałam najpierw książki. Ale wszystko przede mną i z pewnością nadrobię swoją niewiedzę.

      Usuń
  4. Bardzo chciałabym obejrzeć ten film. :) Sam tytuł jest zachęcający. ;)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Tytuł jest bardzo ciekawy, a samo wyjaśnienie pochodzenia imienia Pi, zabawne. ;) Zachęcam do obejrzenia!

      Usuń
  5. Skutecznie zachęciłaś i do przeczytania książki i do obejrzenia filmu. Dziś miałam okazję kupna tej książki, ale odłożyłam... Teraz żałuję!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Oj! Mimo, że nie czytałam książki, to uważam, że straciłaś na tym, że jej nie kupiłaś. ;) Tak jak wspomniałam w swojej recenzji, na początku blogowania ciągle mi się rzucał ten tytuł w oczy i jeszcze był wtedy za 20 zł! A teraz już nie znajdę nigdzie takiej okazji, a szkoda. ;) A cieszę się, że zachęciłam, cieszę.

      Pozdrawiam,
      Klaudyna

      Usuń
  6. Miałam zamiar iść na ten film do kina, ale jakoś wybrałam "Nędzników" :) Za to kiedy tylko książka "Życie Pi" wpadnie w moje ręce, już jej nie wypuszczę :D

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Dziękuję za przeczytanie mojej recenzji. ;)
Zachęcam do dyskusji na temat powyższego tekstu! *.*

Zobacz również:

TWOJA ANATOMIA. KOMPLETNY (I KOMPLETNIE OBRZYDLIWY) PRZEWODNIK PO LUDZKIM CIELE | ADAM KAY

Mam nadzieję, że mamy już wyjaśnioną bardzo ważną kwestię odnośnie mojej osoby - mam totalną i nieuleczalną sklerozę. W 2021 roku przeczytałam książkę Adama Kay'a Twoja anatomia . Umieściłam ją nawet w rankingu najlepszych książek ubiegłego roku, ale jakoś umknęło mi to, aby o niej troszkę napisać zarówno tutaj jak i na blogu. Twoja anatomia. Kompletny (i kompletnie obrzydliwy) przewodnik po ludzkim ciele , to książka kierowana do młodzieży, jednak sama bardzo wiele ciekawych informacji związanych z naszym organizmem odnotowałam. Jest to pozycja napisana z charakterystyczną dozą humoru Kay'a, a ja owy humor bardzo lubię. Autor w ciekawy i zabawny sposób opisuje działanie poszczególnych narządów w ciele człowieka i rzuca wieloma ciekawostkami z nimi związanymi. Podczas lektury żałowałam troszkę, że sama w czasie nauki biologii w klasach gimnazjalnych czy licealnych nie miałam dostępu do tego typu pozycji. Jak dla mnie jest to super książka do przyswajania wiedzy, bowiem opróc

SCENY EROTYCZNE W KSIĄŻKACH – CZY SĄ ONE W OGÓLE KONIECZNE?

Co? Po co w ogóle taki temat? Nie jestem znawczynią romansideł. Nie jest to nawet mój ulubiony gatunek literacki. Ale wiecie co, wypowiem się. Nie znam się, ale się wypowiem . Bo mogę. Nie da się ukryć, że od kilku lat na rynku wydawniczym pojawił się cały ogrom romansideł, a dokładniej nawet – literatury erotycznej. Kilka z nich przeczytałam i nie mogę zaprzeczyć, że potrafią one zaangażować czytelniczkę i wciągnąć w swój świat. Jednak nie o tym, czy taki typ literatury jest nam potrzebny chciałabym dzisiaj pisać. Podczas czytania książki Falling fast , a wcześniej Jednak mnie kochaj i Tylko bądź przy mnie zaczęłam się zastanawiać nad tym, jak bardzo przez kilka lat zmienił się sposób opisywania scen erotycznych w książkach, w romansach, w literaturze, która chce nosić miano pięknej. Od kiedy zaczęły pojawiać się erotyki, autorzy (głównie autorki jak mniemam) zaczęli kombinować w swoich małych dziełach z opisami scen zbliżeń między bohaterami. Jest ich za dużo, albo są za obszer

STANY OSTRE. JAK PSYCHIATRZY LECZĄ NASZE DZIECI | MARTA SZAREJKO

  O Stanach ostrych Marty Szarejko wspominałam przy okazji podsumowania roku 2021, jednak dopiero teraz, w kwietniu, postanawiam na temat tego tytułu nieco Wam napisać. Super, jestem z siebie bardzo dumna… Szarejko na początku nie chciała pisać o psychiatrii dziecięcej, dlatego, że w żaden sposób temat jej nie dotyczył. Okazało się jednak, że to, co uważała za minus, okazało się ogromnym plusem jej położenia, bowiem nie podchodziła do tematu tak samo emocjonalnie jak podchodziłaby matka. Stany ostre. Jak psychiatrzy leczą nasze dzieci to książka o poziomie szpitali psychiatrycznych w Polsce, o ich nierentowności i niewydajności. Jest źle, to jakże podnoszące na duchu przesłanie można wynieść z lektury. Autorka rozmawia z pracownikami i dyrektorami placówek w różnych częściach kraju, dowiaduje się wielu ciekawych, chociaż dołujących rzeczy, a tą wiedzą dzieli się z czytelnikami. Na pewno mnie przeraża to, że w szpitalach nie ma miejsc, że dzieci śpią na dostawkach do dostawek, pokątn