Przejdź do głównej zawartości

Kwiaty na poddaszu - Virginia C. Andrews


Niedawno czytałam książkę Groza, która pozostawiła mnie w przekonaniu, że matka jest w stanie zrobić wszystko dla ocalenia swojego dziecka, nawet jeżeli wiązałoby się to z publicznym rozebraniem się i skoczeniem z mostu. Kwiaty na poddaszu natomiast przedstawiły odwrotny obraz rodziny i matczynej miłości. Pomimo tego, że historię znałam już z ekranu, wywarła na mnie ogromne wrażenie, spowodowała również u mnie bitwę emocji począwszy od zaniepokojenia i smutku, skończywszy na gniewie i zachwianiu ideałów.


Sielanka rodziny Dollangangerów zakończyła się w momencie, kiedy Chris, kochający ojciec i mąż, zginął w wypadku samochodowym. Jego żona była załamana tym faktem i razem z czwórką swojego potomstwa, opłakiwała swoją stratę oraz nową, trudną sytuację. Pewnego dnia jednak, po otrzymaniu tajemniczego listu od matki, wyruszyła z dziećmi w podróż do swojego rodzinnego miasta i domu, gdzie się wychowała i skąd została wyrzucona po tym, jak związała się z własnym, zaledwie starszym o trzy lata, wujkiem. Chcąc odkupić swoje względy u ojca, zakwaterowała swoje pociechy na strychu, a jej sroga rodzicielka obiecała, że rano przyniesie im jedzenie. Jak długo Chris, Cathy, Cory i Carrie mają tam mieszkać i dlaczego ich babcia nie chce z nimi rozmawiać?

Jedna noc, którą mieli spędzić na strychu przerodziła się w tydzień, tydzień w miesiąc, a ten w nieskończoność. Matka odwiedzała ich niemal codziennie, przekonując, że niebawem będą mogli wyjść i zamieszkać w normalnych pokojach. Ale nastąpi to wtedy, kiedy dziadek przepisze jej majątek w testamencie. Kwiaty na poddaszu pokazują, jak wszystko może się zmienić, jak wiele sytuacji jest niespodziewanych oraz ile znaczy więź łącząca ludzi. Tragiczny los dzieci autorka opisała bardzo obrazowo i ujęła jego najgorsze momenty. Chris i Cathy na kartach książki przeradzali się w mężczyznę i kobietę. Potrzebowali osoby, która przeprowadziłaby ich przez ten trudny i kłopotliwy dla nich czas. Natomiast bliźniaki, Cory i Carrie mieli zaledwie pięć lat, kiedy zostali zamknięci na strychu. Aby zdrowo rosnąć brakowało im słońca i możliwości swobodnej zabawy. Wszyscy ślepo wierzyli, że nadejdzie dzień, kiedy otrzymają wolność i gdy babcia przestanie ich karać za błąd swojej córki. Czy tak się stanie? Nie zdradzę.

Poruszyła mnie narracja prowadzona przez Cathy. Przekazywała ona swoje myśli i wydarzenia mające miejsca na strychu i na poddaszu, na którym zrobili ogród z kwiatami i drzewami. Virginia C. Andrews pokazała swój talent pisarski spisując tak wstrząsającą i zmuszającą do refleksji lekturę. Wykreowała realnych głównych bohaterów, którzy zbyt szybko dostali lekcje dorosłości. Przedstawiła co to jest walka o pieniądze, przetrwanie oraz potrzeba miłości, czułości i zaufania. Wszystko to ujęła bezpośrednim językiem i prostym w odbiorze stylem, choć sama treść do najprzyjemniejszych nie należy.

Osobiście ciesze się, że wreszcie zapoznałam się z tytułem Kwiaty na poddaszu. Film oglądałam już jakiś czas temu z siostrą i do tej pory mam przed oczami jego niektóre sceny, a zwłaszcza zapadające w pamięć zakończenie. Książka tylko potwierdziła to, że historia opisana przez autorkę nie należy do banalnych i może trafić do niemal wszystkich odbiorców. Czekają na mnie na półce już kolejne części tego cyklu i z pewnością, niebawem je przeczytam chcąc poznać dalsze losy bohaterów. Czy Virginia C. Andrews znowu mnie zaskoczy? Zobaczymy.



KSIĄŻKA Z PÓŁKI
Czytanie 802% normy

Komentarze

  1. Oj zaskoczy, zaskoczy :)

    Mnie druga część podobała się jeszcze bardziej, za to trzecia niesamowicie zaskoczyła. Do trzeciej mam mieszane uczucia, ale chyba tylko dlatego, że mnie tak strasznie przerażało...

    Czytaj, czytaj!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ach! Jeszcze bardziej mnie zachęciłaś do przeczytania kolejnych części! ;)

      Usuń
  2. Książka jest wstrząsająca, ale czyta się ją jednym tchem. Na mnie, na półce czeka trzecia częśc serii..

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Na mnie czekają druga i trzecia i coraz bardziej nie mogę sie doczekać ich lektury. ;)

      Usuń
  3. Nie tak dawno na wielu blogach widywałam recenzje tej książki, a także kolejnych części. Doszłam do wniosku, że ta saga może przypaść mi do gustu, zatem nie zastanawiałam się długo i kupiłam najpierw pierwszą część, a po pewnym czasie także drugą. Co prawda, książki dalej leżą na półce, ale mam zamiar zabrać się za nie, kiedy już będę po egzaminach. Jestem przekonana, że jeszcze długo będę pamiętała o tej rodzinie...

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Kwiaty na poddaszu były właśnie moim odpoczynkiem a raczej wymówką od nauki do egzaminów. Zamiast się uczyć - czytałam, bo mnie tak wciągnęła historia. ;)

      Usuń
  4. Akurat jestem w trakcie czytania tej książki, narazie jest ciekawa.

    OdpowiedzUsuń
  5. Czytałam "Kwiaty na poddaszu" jakiś czas temu i z czystym sumieniem stwierdzam, że nigdy nie sięgnę po kontynuację serii. Książka wywołała we mnie skrajne emocje, od współczucia, przez żal, skończywszy na złości. Zachowania bohaterów były dla mnie mało realistyczne, szczególnie zachowanie matki oraz babki. Złościł mnie też infantylny język, jakim prowadzona jest narracja. Niestety nie potrafię dostrzec w tej historii potencjału. Wydaje mi się, że bardzo ciekawy temat został tutaj przedstawiony w niezbyt udany sposób.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Każdy od konkretnej książki oczekuje czegoś innego, różnej dawki emocji. Mnie ta lektura wstrząsnęła, ale rozumiem, że Tobie się mogła nie podobać i nie zachęcić do sięgnięcia po kolejne tomy. ;)
      Pozdrawiam serdecznie,
      Klaudyna

      Usuń
  6. Z pewnością spodobają Ci się kolejne tomy - naprawdę robią wrażenie. Mnie do dziś wryły się w pamięć...

    Fajnie, że przypomniałaś o filmie - miałam się za niego zabrać, ale zawsze gdzieś z pamięci to ulatywało. Może w przyszłym tygodniu uda mi się nadrobić :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Film naprawdę warto obejrzeć, bo robi ogromne wrażenie i poza tym, jest świetną ekranizacją książki. ;)

      Usuń
  7. Pytałam się o powyższą serię w mojej bibliotece i mają ją w starym wydaniu, ale akurat ktoś wypożyczył. Tak więc będę na nią ,,polować'' i przeczytam.

    OdpowiedzUsuń
  8. Ja czytałem i naprawdę mi się podobała :) Było to jakiś czas temu, ale lekturę wspominam wspaniale.
    Zapraszam do siebie. Nowa domena :) http://culturalnie.com/

    OdpowiedzUsuń
  9. Odpowiedzi
    1. Osobiście zachęcam do zapoznania się z nim, ja już nie mogę sie doczekać kolejnych części. ;)

      Usuń
  10. Mnie druga cześć tak zawiodła i zdenerwowała, że z dalszych części zrezygnowałam :) ciekawi mnie jak ty odbierzesz drugi tom powieści :)

    OdpowiedzUsuń
  11. Właśnie się zastanawiam, czy warto czytać "Kwiaty na poddaszu". Słyszałam wiele dobrego. Może czas najwyższy wyrobić sobie własne zdanie?
    kolodynska.pl

    OdpowiedzUsuń
  12. Czeka na mnie na półce, a ja wciąż nie mam czasu, żeby się za nią wziąć... Ehh, Twoja recenzja narobiła mi dodatkowego apetytu ;)

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Dziękuję za przeczytanie mojej recenzji. ;)
Zachęcam do dyskusji na temat powyższego tekstu! *.*

Zobacz również:

1000 lat po Ziemi (2013)

USA | PRZYGODOWY/Sci-Fi | 2013 Przed obejrzeniem tej produkcji nie interesowałam się jej oceną oraz opiniami krążącymi po Internecie. Chciałam mieć wolny od interpretacji i ocen umysł. Sądzę, że wyszło mi to na dobre. Nie wiedziałam, czego mogę się spodziewać, na co nastawiać. Lubię być zaskakiwana przez twórców. Lubię, kiedy świat przedstawiony różni się od tego, w którym żyjemy. Jednak za fantastyką i filmami przygodowymi nie przepadam jakoś szczególnie, nieraz tylko robię dla nich wyjątek. Poznajcie moją opinię na temat: 1000 lat po Ziemi .

Merida Waleczna (2012)

Tytuł: Merida Waleczna / Brave Premiera: 21 czerwca 2012 (świat), 17 sierpnia 2012 (Polska) Produkcja: USA Reżyseria: Mark Andrews, Brenda Chapman Scenariusz: Brenda Chapman, Irene Mecchi, Mark Andrews, Steve Purcell Reżyser dubbingu: Wojciech Paszkowski Dialogi w polskim dubbingu: Jakub Wecsile Bohaterowie: Merida – Dominika Kluźniak I Elinor – Dorota Segda Król Fergus – Andrzej Grabowski Lord Dingwall – Mieczysław Morański Lord MacGuffin – Sylwester Maciejewski Lord Macintosh – Krzysztof Kiersznowski Młody MacGuffin – Cezary Kwieciński Młody Macintosh – Jan Bzdawka Miałam dzisiaj tę przyjemność pójścia do kina ze swoją siostrzenicą. Mamy niedaleko – musiałyśmy tylko wyjść z domu, przejść kilka kroków, przez parking i... już byłyśmy na miejscu w mniej niż minutę. W tak doborowym towarzystwie, każda produkcja wychodzi jeszcze lepiej. A teraz, na świeżo po seansie opowiem Wam o Meridzie Walecznej , która porwała moje małe serduszko. Za

ILUZJONISTA | REMIGIUSZ MRÓZ

Ostatnio pisałam na blogu o Nieodnalezionej   Remigiusza Mroza, książce, która średnio przypadła mi do gustu, choć miała swoje zalety. Z tym autorem mam tak, że jedne powieści wciągają mnie bez reszty, a drugie są nieco dla mnie przesadzone. Kiedy dowiedziałam się o premierze Iluzjonisty , byłam troszkę podekscytowana, bowiem Behawiorysta bardzo przypadł mi do gustu, więc nowych przygód Gerarda Edlinga byłam niesamowicie ciekawa. Mam wrażenie, że Mróz w swoich książkach ma dwa oblicza. W jednych pokazuje postaci niezniszczalne, gdzie jest dużo scen przemocy, a w drugich zaskakuje niesamowitymi logiką i umysłem mordercy. Przy okazji dzisiejszej, najnowszej jego książki, mamy do czynienia z tym drugim aspektem, co mnie bardzo cieszy. Gerard Edling został wykładowcą na studiach, co może zaskakiwać, gdyż siedział w więzieniu. Został jednak uniewinniony, a jego winy zostały zapomniane i cofnięte. Niestety, sprawa sprzed lat do niego wróciła i musi wrócić do niej, pomóc w śledzt