Przejdź do głównej zawartości

Kilka słów na temat... "Z ust do ust" Janusza Radka

Witam Was serdecznie. ;)

Jak sam tytuł wskazuje, dzisiejszy post będzie nieco inny, niż zazwyczaj. Także będzie to recenzja, ale tym razem, płyty Janusza Radka Z ust do ust. Tak jak wspominałam przy okazji stosu marcowego, będzie to bardzo subiektywna ocena, gdyż jestem ogromną fanką tego artysty.
Płytę dostałam z okazji imienin od mojej siostry, ale nie odsłuchałam jej od razu. Zawsze tak mam, albo zazwyczaj, że potrzebuję odpowiedniej chwili, nastroju i aury, żeby skupić się na muzyce. I tak właśnie było tym razem. Krążki Janusza Radka dostaję z okazji albo właśnie imienin, albo Świąt Bożego Narodzenia, co już jest swego rodzaju tradycją. 


Przede wszystkim, bardzo spodobało mi się opakowanie, gdyż jest utrzymane w klimacie retro. Jak to bywa ze mną, niestety zdarzyło mi się już coś zepsuć, mianowicie naderwałam trochę przód, kiedy chciałam wyciągnąć ze specjalnej kieszonki cieniutką książeczkę dołączoną do płyty. W niej znajdują się teksty piosenek, zdjęcia Janusza Radka, także w stylu retro, informacje o muzykach oraz podziękowania. Schowana także jest tam dedykacja. I tutaj mały minus, bo wydaje mi się, że ta dedykacja jest ważna i powinna być w bardziej widocznym miejscu, a nie na samym, szarym końcu, gdzie pewnie nie każdy zagląda. Okładka, książeczka i sama płyta, wyglądają, jakby były zrobione z gazety, co bardzo mi się podoba, ponieważ lubię takie wstawki i motywy "gazetowe". 


Lista utworów: 

  • UDA MI SIĘ
  • PAN ROMAN
  • UKOCHANA ŻEGNAM CIĘ
  • POWIETRZEM
  • TEN PAN
  • MIŁOŚĆ MA MIŁOŚĆ MA
  • PAN KOCHAŚ
  • DLA TWOICH UST
  • KOCHAM PANIĄ
  • NA LIST
  • NIC WIĘCEJ
Już po samych tytułach utworów można stwierdzić, że Janusz Radek cały swój krążek poświęcił miłości. Jest to cecha widoczna, nie tylko w przypadku tej płyty, ale także i innych. Można przez jego piosenki dojść do wniosku, że jest szczęśliwym mężczyzną, któremu dobrze powodzi się jeżeli chodzi o same uczucia. Oczywiście to są tylko moje osobiste przemyślenia i wnioski, proszę nie brać ich aż nadto poważnie.

Pierwsza piosenka „Uda mi się” swoją muzyką kojarzy mi się z jakimś klubem, albo nawet i filmem niemym. Nie wiem dlaczego mam takie skojarzenie, ale naprawdę czuję się przez ten początek zaproszona na pogawędkę z piosenkarzem. Jak już przystało na pana Janusza Radka, to na jego albumie znajdują się zarówno utwory poważne, które słucha się z pewnego rodzaju melancholią. I tutaj mam na myśli: „Ukochana żegnam Cię”. Ta piosenka całkowicie mnie owładnęła i jest moją ulubioną wśród wszystkich z „Ust do ust”. Moją uwagę także zwróciły tytuły takie jak: „Pan Kochaś”, „Dla Twoich ust” i „Na list”. Przez ten ostatni przechodzi jakiś smutek, odczuwa się go. Muzyka jest bardzo nastrojowa i nawet hipnotyzująca. Oprócz tych poważniejszych, są tutaj także te napisane z lekkim przymrużeniem oka, tak jak: „Pan Roman”. Wydaje mi się, że ten artysta ma odwagę śpiewania utworów dziwnych i na swój sposób śmiesznych, których nie odważyłby się wykonać nikt inny.



Mężczyzna ma potężny głos i naprawdę może kombinować dzięki temu przy swoich piosenkach. Śpiewa zarówno w wysokich tonacjach, jak i tych niższych. Wielki, wręcz ogromny plus należy się żeńskiemu chórkowi w piosence: „Kocham Panią”. Tutaj muszę przyznać, że to właśnie dzięki partii śpiewanej przez Patrycję Kotlarską oraz Monikę Malec ta piosenka ma w sobie jakąś moc i przyciąganie. Jakkolwiek to brzmi, stwierdzam, że ten dialog między Januszem Radkiem i kobietami wywarł na mnie pozytywne wrażenie.

Cały czas to powtarzam, ale w tym albumie naprawdę jest klimat i wygląd retro. Powoduje to, że nie występuje w nim żaden misz-masz gatunkowy. „Z ust do ust” jest dość spokojną płytą, bez większych „wariactw”, jakie można było zaobserwować przy okazji poprzednich.

Jak wspominałam na początku, jest to moja subiektywna ocena. Naprawdę nie potrafię powiedzieć niczego złego na temat Janusza Radka a zwłaszcza na temat jego niezwykłego głosu, w którym jestem wręcz zakochana. Ta płyta jest dosyć interesująca. Różni się trochę od pozostałych, wydaje mi się poważniejsza i bardziej stonowana.  


A tutaj jest moja ulubiona piosenka z albumu. "Ukochana żegnam Cię". 




DODATKI:

  • Strona Janusza Radka na Facebooku - KLIK.
  • Sesja zdjęciowa Janusza Radka w stylu retro. - KLIK.
  • Scatem ... Ukochana żegnam Cię - KLIK.



Komentarze

  1. Ależ ogromną frajdę mi sprawiłaś tą recenzją :) Fanką Janusza Radka jestem ogromną, podobnie jak i Ty. Nie mogę się doczekać aż płyta wyląduje w moich rękach, mam nadzieję, że kogoś oświeci na jakiś prezent i mi ją sprezentuje :D Pozdrawiam :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ja miałam to szczęście, że płyta wyszła akurat przed moimi imieninami i sobie ją zażyczyłam ;) Cieszę się, że zrobiłam Ci przyjemność tą moja subiektywną recenzją. Taki mój prezencik Wielkanocny dla Ciebie. ;)
      Pozdrawiam.

      Usuń
  2. Nietypowo bo recenzja czegoś dla ucha ale bardzo mi się spodobało :) Nie miałam okazji usłyszeć nic z najnowszej płyty ale chętnie to zrobię. Może coś wpadnie w moje ucho :)

    OdpowiedzUsuń
  3. Byłam wczoraj na kocercie promującym tą płytę, były też piosenki Niemena. Koncert niesamowity, piękny głos, piekne piosenki...CUDO !

    OdpowiedzUsuń

Publikowanie komentarza

Dziękuję za przeczytanie mojej recenzji. ;)
Zachęcam do dyskusji na temat powyższego tekstu! *.*

Zobacz również:

3 książki part III

Powracam do Was w niedziele z moim cyklem na temat trzech książek, które chciałabym przeczytać. Nie wiem jak Wam się on podoba, ale szczerze powiedziawszy, mnie w jakiś sposób pomaga. Przede wszystkim wiem teraz, na których książkach mi zależy bardziej, a na których mniej, systematyzuję i stopniuję swoje czytelnicze potrzeby. 3 KSIĄŻKI będą się pojawiać u mnie co tydzień w niedzielę, prawdopodobnie do końca sierpnia, ewentualnie września, kiedy kończą się moje studenckie wakacje. Ostatnio mało mnie u mnie i u Was na blogach, ale jest lato, wreszcie wychodzę z domu, w długich spodniach, chowając swoją schodzącą skórę. Mam jednak nadzieję, że choć trochę się opalę w te dwa - trzy miesiące i nie będę straszyć swoją bladością. ;) Odwiedzę Wasze blogi jak tylko się ogarnę, a planuję zrobić to jutro. Trzymajcie kciuki. Aktualnie czytam PS Kocham Cię, a raczej już kończę. I mam mieszane uczucia, chyba nieco więcej się spodziewałam po tej książce. A jakie są Wasze opinie na jej temat? 
Temat…

NIEWIARYGODNE (2019) | SERIAL NETFLIX

Zwykły, leniwy sobotni wieczór. Dziecko zasnęło, a rodzice siadają do kolacji. W planach miałam czytanie, ale postanowiliśmy do posiłku coś włączyć. Netflix. Padło na miniserial, który mieliśmy od jakiegoś czasu na liście. Na Niewiarygodne.

Pierwszy odcinek nas zmroził, i to dosłownie. Nie drgnęliśmy przez cały jego czas trwania, a po moich policzkach płynęły łzy. Tych emocji nie da się opisać. Już wiedziałam, że nici z czytania. Serial nas pochłonął i nie mogliśmy już skupić się na niczym innym. Dwa wieczory i osiem prawie godzinnych odcinków. Nieźle, bo nie mieliśmy maratonu serialowego od niemal roku. 

Niewiarygodne to historia dziewczyny, która została zgwałcona. To historia dziewczyny, która pod presją organów ścigania, odwołała swoje zeznania, tym samym tracąc swoją autentyczność, ale nie tylko. Straciła też swoje życie. Marie Adler, główna bohaterka, pomimo swojego młodego wieku ma na koncie wiele ciężkich przeżyć. Czy, paradoksalnie, to właśnie jej przeszłość zaowocowała tym,…

LEKARZ WOJENNY. CHIRURG NA LINII FRONTU | DAVID NOTT

Są takie książki, po których przeczytaniu czujesz wdzięczność, że mieszkasz w takim a nie innym kraju. Bo może Ci się nie podobać polityka panująca w Twoim państwie, ale jednak jesteś bezpieczny, bo jest w nim pokój. I też jest tak, że Twoje problemy stają się błahe i zastanawiasz się, co robiłeś w momencie, kiedy ktoś inny przeżywał wojenne katusze. Jest to oczywiście mylne myślenie, bo nigdy nie powinniśmy się wstydzić tego, że byliśmy szczęśliwi, albo smutni z jakiegoś powodu, kiedy ktoś inny cierpiał. My mamy prawo przeżywać własne emocje, jednak nie da się ukryć, że książka Davida Notta wzbudza właśnie w czytelniku poczucie wstydu.

Jeżeli miałabym określić jednym słowem książkę Lekarz wojenny. Chirurg na linii frontu, to wskazałabym bez wahania słowo smutna. Bo podczas lektury wielokrotnie czułam ogromny smutek i niemoc. Nie umiem sobie wyobrazić nawet tego, co przeżywał autor w najbardziej niebezpiecznych chwilach swojego życia. Tym bardziej nie umiem sobie wyobrazić tego, co cz…