Przejdź do głównej zawartości

G.I. Joe: Odwet (2013)

USA/KANADA | AKCJA | 2013

Popełniłam bardzo złą rzecz, na szczęście nieznamienną w swoich skutkach. Mianowicie wybrałam się na film, nie znając poprzedniej części, jednak to nie sprawiło mi większego problemu. G.I. Joe: Odwet został ukazany w sposób prosty dla tych, którzy zrobili tak jak ja. Wszystko można zrozumieć, a niektóre fakty z jedynki, powtórzono w różny sposób w dwójce. Tak przynajmniej powiedział mi mój chłopak, któremu wierze na słowo. 


Prezydent oszust chcący zapanować nad światem. Grupa G.I. Joe, która została zdradzona i z której ocalały zaledwie trzy osoby. I właśnie te osoby pragną zemsty i dowiedzenia się prawdy, kto napadł ich oddział. Roadblock, Jaye i Flint są śledzeni, nie mogą czuć się bezpiecznie, ale także sami odkryli powody zdrady i razem z emerytowanym już generałem Joe Colton'em, przygotowują się do odpowiedniego i przemyślanego działania. 
Szczerze się obawiałam, że film będzie mi się dłużył, a sama akcja mnie przytłoczy i spowoduje, że będę się nudziła podczas seansu. Jednak nic bardziej mylnego. Wybuchów i stoczonych bitew znajdziemy tutaj niemało, jedne ciekawiej przedstawione od drugich. Oczywiście, jak w przypadku tego typu produkcji, mamy tutaj niezniszczalnych i szybkich bohaterów, zdążających wykaraskać się w ostatniej chwili przed wielką katastrofą. Ale to chyba już taki defekt [albo zaleta?] filmów akcji. Nazwisko reżysera nie mówi nam kompletnie nic, chyba, że ktoś oglądał takie filmy jak Justin Bieber: Never Say Never czy Step up 2. Sądzę, że zobaczywszy właśnie takie produkcje pod nazwiskiem Jon M. Chu można miec niemałe obawy o jakość G.I. Joe: Odwet. Nie ma tak źle jak można się było spodziewać! Myślę, że tym, którym pierwsza część się podobała, ta również przypadnie do gustu. 


Masa efektów, piękni aktorzy, a zwłaszcza aktorki, a także szybko rozwijająca się akcja. Tak chyba mogłabym określić właśnie ten film. Każdy znajdzie tutaj coś dla siebie, nieskomplikowany humor, dawkę zawiłości fabuły, a także ciekawie przedstawione sceny walki. G.I. Joe: Odwet swoją premierę miał zaledwie 12 kwietnia, także macie jeszcze czas, aby udać się do kina. ;)

Film obejrzałam dzięki: 

Komentarze

  1. Jestem wielką fanką Bruce Willis i uważam, że to naprawdę znakomity aktor (jego ,,Szklane pułapki'' obejrzałam wiele razy), dlatego nie przepuszczę okazji, żeby zobaczyć go w innej odsłonie i muszę zatem udać się do kina na ,,Odwet''.

    OdpowiedzUsuń
  2. Film mi się podobał i uważam, że jest o wiele lepszy od pierwszej części.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ja jak na razie nie mam porównania, ale może kiedyś obejrzę pierwszą część. ;)

      Usuń
  3. Szczerze powiedziawszy, takie gatunki do mnie nie przemawiają, więc nie obejrzę.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ja też jakąś fanka tego gatunku nie jestem, ale produkcja podobała mi się ;)

      Usuń
  4. Byłam w kinie i film mnie nie zawiódł, dobra akcja.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ja żadnych oczekiwań nie miałam także nie miałam na czym się zawieźć. ;)

      Usuń

Publikowanie komentarza

Dziękuję za przeczytanie mojej recenzji. ;)
Zachęcam do dyskusji na temat powyższego tekstu! *.*

Zobacz również:

STATYSTYCZNIE RZECZ BIORĄC | JANINA BĄK

Do książki Janiny Bąk przymierzałam się od marca, jeszcze przed jej premierą. Jestem właśnie z tych opornych matematycznie, jednak zawsze statystyka była moim ulubionym działem, z którego mogłam sobie podciągnąć ocenę. Uff, na szczęście to już za mną. Skusiłam się na Statystycznie rzecz biorąc. Czyli ile trzeba zjeść czekolady żeby dostać Nobla , jednak lektura musiała nieco poczekać na swoją kolej. Musiałam chyba nabrać zaufania do autorki, polubić się z nią i dojrzeć do decyzji. Ostatecznie sięgnęłam po powyższą książkę dosyć spontanicznie, bowiem zaczęłam ją czytać córce do snu i praktycznie większość treści poznawałam czytając na głos. Polubienie się z Janiną Bąk na jej Instagramie i pokochanie jej poczucia humoru nie było zbyt trudne. Uwielbiam ją, jest niesamowicie inteligentną babką. Dlatego też wiedziałam, że czytanie Statystyki będzie i pożyteczne i zwyczajnie… przyjemne. I się nie myliłam. Autorka potrafi rozbawić czytelnika, przy okazji rzuca trafne spostrzeżenia na tema

AKCJA CZYTELNICZA CZYTAJ.PL

Kolejny raz wystartowała akcja czytelnicza Czytajpl, w tym roku jej hasłem przewodnim jest Znowu czytam!  Przez cały listopad na platformie Woblink jest dostępnych dwanaście darmowych książek, do posłuchania i/lub poczytania. 12 tytułów, to naprawdę dużo i jest w czym wybierać.  Sama bardzo lubię tę akcję, bo zawsze jestem w stanie znaleźć coś ciekawego dla siebie, a nawet - tak jak w zeszłym roku - odnaleźć genialny tytuł, w tym przypadku mam na myśli Chrobot Tomka Michniewicza. I na tę edycję również liczę, mam nadzieję, że wśród poniższej listy przesłucham coś ciekawego.  Jakub Ćwiek „Topiel” (Wydawnictwo Marginesy) Wojtek Drewniak „Historia bez cenzury 5. I straszno, i śmieszno – PRL” (Wydawnictwo Znak)  Paulina Hendel „Strażnik” (We Need YA)  Mikołaj Łoziński „Stramer” (Wydawnictwo Literackie)  Karolina Macios „Czarne morze” (Wielka Litera)  Andri Snær Magnason „O czasie i wodzie” (Karakter)  Jakub Małecki „Horyzont” (Wydawnictwo SQN)  Robert Małecki „Zadra” (Czwarta Strona)  Rem

CHWILOWA ANOMALIA. O CHOROBACH WSPÓŁISTNIEJĄCYCH NASZEGO ŚWIATA | TOMASZ MICHNIEWICZ

Po moim zeszłorocznym odkryciu i przesłuchaniu Chrobotu Tomasza Michniewicza, nie mogłam nie skusić się na Chwilową anomalię tegoż autora. Jak grzyby po deszczu wydawane są książki o tematyce pandemicznej, bo to chwytliwe jest, głośne, ale ja nadal staram się trzymać od nich z daleka. Czytałam jedynie Pandemię. Raport z frontu Pawła Kapusty, bo wiedziałam, że ta książka będzie dobra i rzetelna. W tym przypadku również wierzyłam, iż Michniewicz nie napisze niczego dla głośnego tytułu, aby złapać więcej czytelników. Chwilowa anomalia. O chorobach współistniejących naszego świata nie jest książką oczywistą, bo rozmowy przeprowadzane z zaproszonymi rozmówcami, profesorami, specjalistami i ekspertami w swoich dziedzinach nie są stricte pandemiczne, choć ostatecznie do tego tematu dążą. Jest to mądra książka, otwierająca oczy i tłumacząca wiele kwestii z ekonomi, technologii czy ze świata polityki. Dla mnie bardzo wartościowymi rozmowami były te z instruktorem psychologii konfliktu, Jacki