Przejdź do głównej zawartości

Mission: Impossible Ghost Protocol (2011)

 CZECHY/USA/ZJEDNOCZONE EMIRATY ARABSKIE | SENSACYJNY | 2011


Pomimo tego, że kino sensacyjne nie leży w moim osobistym kanonie gatunków filmowych, po które z chęcią sięgam, nieraz robię wyjątki. Tym razem nie wyszłam na tym źle, gdyż Mission: Impossible - Ghost Protocol okazało się naprawdę dobrą i interesującą produkcją nawet dla takich osób jak ja. 

W produkcji dostajemy praktycznie nieśmiertelnego Toma Cruise'a, którego ani zwisanie na wysokości praktycznie kilometra ani inne wybuchy nie zdołają dostatecznie przestraszyć. Ethan Hunt został przejęty z rosyjskiego więzienia przez agentów IMF. Dostał ważną misję i wraz ze swoimi nowymi wspólnikami, będzie musiał uratować świat. Nikt źle nie przeczytał, tym razem misją nie do wykonania jest uratowanie świata przed zagładą. Wielką przeszkodą tutaj jest fakt, że agencja IMF została oskarżona o atak na Kreml, przez co Hunt, Carten, Dunn i Brandt działają nieoficjalnie, bez jakiegokolwiek wsparcia. Czy taka misja może się powieść? 



Tak jak już wspomniałam wyżej, Ghost Protocol prezentuje się wybuchowo i emocjonująco. Nie szczędzą w tej produkcji wybuchów i godnych uwagi efektownych akcji. Tom Cruise spaceruje po wieżowcu w Dubaju, a Jeremy Renner wchodzi wprost do gorącego piekła. Film jest bardzo konkretny i skupiony na tych wydarzeniach, które mają faktyczny sens dla całości, nic nie dzieje się tutaj bez przyczyny. Wszystko toczy się dość szybkim i żwawym rytmem, aby na chwilę przystanąć na melancholijną i wspominkową rozmowę o tym co zdarzyło się przed laty. Na szczęście ta scena nie jest zbyt długa i nie znudzi widza głodnego czegoś mocniejszego. Bohaterowie są przerzucani z miejsca na miejsce, nie zatrzymują się, tylko walczą z czasem i barierami stojącymi im na przeszkodzie. Na szczęście są zgranym zespołem, zdolnym i dającym sobie radę w nawet najgorszych warunkach. 


Tak jak już wspomniałam przy okazji swojej opinii na temat G.I. Joe: Odwet, ten specyficzny gatunek ma swój własny sposób przedstawiania świata i bohaterów. Ci są niezłomni, uciekną przed największym zagrożeniem i nie boją się nowych wyzwań. Sądzę, że Mission: Impossible - Ghost Protocol kończy się niespodziewanie, dość ckliwie i małostkowo, jakby nagle zboczono z głównego kursu. Jednak można powiedzieć, że produkcja ta daje odpowiednią rozrywkę i emocje, a każdy niezależnie od płci i wieku odnajdzie w niej coś dla siebie. 


Film obejrzałam dzięki:

Komentarze

  1. Oglądałam poprzednie misje, ale ta jakoś mi umkneła :) muszę nadrobić zaległości :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. A ja się przyznam, że jak dotąd oglądałam tylko tę, o której mowa w mojej opinii. Ale mam nadzieje, że niebawem nadrobię swoje zaległości. ;)

      Usuń
  2. Nie oglądałam, ale z chęcią to zrobię po maturach :)

    OdpowiedzUsuń
  3. Szkoda, że zakończenie jest takie niedopracowane, ale i tak mimo wszytko chce obejrzeć ten film, tym bardziej, że poprzednie części mi się podobały. Ogólnie lubię sensacyjne filmy.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Może nie tyle niedopracowane, co po prostu nie na takie się czekało.;) Przynajmniej w moim odczuciu. Pozdrawiam!

      Usuń

Prześlij komentarz

Dziękuję za przeczytanie mojej recenzji. ;)
Zachęcam do dyskusji na temat powyższego tekstu! *.*

Zobacz również:

TWOJA ANATOMIA. KOMPLETNY (I KOMPLETNIE OBRZYDLIWY) PRZEWODNIK PO LUDZKIM CIELE | ADAM KAY

Mam nadzieję, że mamy już wyjaśnioną bardzo ważną kwestię odnośnie mojej osoby - mam totalną i nieuleczalną sklerozę. W 2021 roku przeczytałam książkę Adama Kay'a Twoja anatomia . Umieściłam ją nawet w rankingu najlepszych książek ubiegłego roku, ale jakoś umknęło mi to, aby o niej troszkę napisać zarówno tutaj jak i na blogu. Twoja anatomia. Kompletny (i kompletnie obrzydliwy) przewodnik po ludzkim ciele , to książka kierowana do młodzieży, jednak sama bardzo wiele ciekawych informacji związanych z naszym organizmem odnotowałam. Jest to pozycja napisana z charakterystyczną dozą humoru Kay'a, a ja owy humor bardzo lubię. Autor w ciekawy i zabawny sposób opisuje działanie poszczególnych narządów w ciele człowieka i rzuca wieloma ciekawostkami z nimi związanymi. Podczas lektury żałowałam troszkę, że sama w czasie nauki biologii w klasach gimnazjalnych czy licealnych nie miałam dostępu do tego typu pozycji. Jak dla mnie jest to super książka do przyswajania wiedzy, bowiem opróc

PROMYCZEK NA ŚWIĘTA | KLAUDIA BIANEK

Klaudia Bianek w roku 2021 wygrała w nieoficjalnym moim plebiscycie na powieść świąteczną, bowiem mam za sobą aż trzy jej tytuły, chociaż w planach był zaledwie jeden. Wolę jednak, kiedy w ten sposób moje plany czytelnicze się zmieniają, wolę przeczytać więcej niż mniej. Same lektury grudniowe były dla mnie trafione, były owiane ciepłem i rodzinną atmosferą, dzięki czemu ja jako czytelnik pamiętam, co jest ważne w naszym codziennym życiu. Tą recenzja kończę spam opinii o zimowo-świątecznych lekturach, a na kolejny (mam nadzieję) zaproszę Was w grudniu ;) Promyczek na święta poznawałam za pomocą audiobooka, dzięki czemu mogłam umilić sobie czas podczas gotowania czy sprzątania. Och, za to właśnie cenię sobie audiobooki, bo mogę czytać w momentach, kiedy bym normalnie nie była w stanie. Ale! Nie odchodzę już od tematu i wracam do pisania o najnowszej książce Bianek. W Promyczku jest czwórka młodszych głównych bohaterów: Marcelina, Hania, Kajtek, Tomek, którzy albo nie mają czasu, szc

Duma i uprzedzenie - Jane Austen

Wydaje mi się, że większość z Was miała już do czynienia z tym tytułem, jakim jest: Duma i uprzedzenie . Nie pamiętam, szczerze powiedziawszy, czy oglądałam ekranizację tego romansu, ale wydaje mi się, że tak. Jednak jestem fanką filmów z Keirą Knightley, bo nadaje się do klasycznych postaci i ekranizacji typu Love Story . Ta powieść już dawno była w moich planach, jednak ciężko było mi się za nią zabrać. Kiedy już tego dokonałam, zatrzymałam się na początkowych stronach, gdyż moja cierpliwość została wystawiona na próbę. Tak, ciężko było mi się przyzwyczaić do poszczególnych postaci i ich stylu bycia. Dopiero po miesiącu odważyłam się powrócić do losów Elizabeth i jej rodziny. Ale, aby dokończyć tę książkę, musiałam odłożyć swoje dumę i uprzedzenie wysoko na półkę i się dobrze rozluźnić, żeby przyjąć historię na swoje słabe barki. Klasyka nigdy nie była moją faworytką. Zdecydowanie wolę współczesne powieści o lekkim zabarwieniu romansu. Oczywiście są pewne wyjątki, a swoje c