Przejdź do głównej zawartości

Skrzydła nad Delft - Aubrey Flegg

Aubrey Flegg urodził się w Dublinie. Wczesne dzieciństwo spędził na farmie w hrabstwie Sligo, później przeniósł się na jakiś czas do Anglii, by kontynuować naukę. Przez kilka lat przebywał też w Kenii, prowadząc badania naukowe. Obecnie razem z żoną mieszka w swoim rodzinnym mieście, a wcześniejszą emeryturę wykorzystuje na realizację pisarskich pasji. *


Skrzydła nad Delft to pierwsza część trylogii o Louise i jej portrecie. Muszę przyznać już na wstępie, że cieszy mnie ta wiadomość, gdyż ten tom bardzo przypadł mi do gustu i umilił mi czas między egzaminami. Aubrey Flegg stworzył trochę ciężką lekturę dla osób, które spodziewały się zwykłego, standardowego romansu. Autor nas zaskakuje.

Nasi filozofowie mówią, że jeżeli ogarniamy coś rozumem, to pojmujemy to znacznie bardziej realnie niż zmysłami.”

XVII wiek. Małe miasteczko Holenderskie, Delft. Młoda Louise Eeden idzie do Jacoba Haitinka, aby ten namalował jej portret. Już na samym początku można zauważyć, że dziewczyna jest inteligentna i mimo trudnego charakteru Mistrza, dobrze się dogadują. Także Pieter Kunst, czeladnik spędzał z nią dużo czasu. I tutaj pojawia się mały problem, ci młodzi ludzie lubią się za bardzo. Skrzydła nad Delft nie jest długą książką, która by się dłużyła podczas czytania. Jest to powieść wciągająca, która zaskakuje swojego odbiorcę co krok. Spodziewałam się wielkiego romansu, namiętności, ale się trochę rozczarowałam. Wiele tutaj jest o malarstwie, o religii i nieco o kulturze. To jest raczej książka pokazująca, że życie w XVII wieku dla młodej dziewczyny nie było tak komfortowe jak dla nas współcześnie. Louise nie miała swobody w związku, musiała uważać na starą nianie Annie, która pilnowała jej każdego ruchu. Była przyrzeczona Reynierowi DeVries'owi, synowi największego producenta ceramiki w Delft.



Młoda Louise była skłonna wyjść za mąż za Reyniera, z którym znała się od najmłodszych lat, tylko dlatego, aby spełnić marzenia swojego ojca. Jednocześnie, chłopak ten, nie był człowiekiem, z którym dobrze by się czuła. Chcąc uciszyć plotki na temat ich zaręczyn, wyjeżdża z kraju, przy okazji załatwiając interesy zakładu ceramiki swojego ojca. Dziewczyna wie i podejrzewa także, że podczas nieobecności młodzieńca, wiele może się zmienić. I miała rację.

Ten chłopiec jest artystą, a Louise właśnie zrozumiała, że artyści patrzą na świat zupełnie inaczej niż pozostali ludzie. Przyglądała mu się, patrzyła jak się zmienia, kiedy mówi o sztuce, jak ruchy jego rąk nagle stają się skoordynowane i same opowiadają historie.”

Pieter i Louise grają na emocjach, i swoich, i czytelnika. Różni ich wiele, zarówno religia, pochodzenie, jednak także wiele ich łączy. Aubrey Flegg napisał książkę tak delikatną, że nie wiadomo jak ją czytać, żeby nie zepsuć jej treści. Wykreował świetnych bohaterów, którzy odzwierciedlają rzeczywistość życia w tamtych czasach. Szczerze irytowała mnie stara niania, która wciskała nos wszędzie, węszyła i nieraz nazwała swoją podopieczną „ladacznicą”. Natomiast relacja dziewczyny z ojcem, Andreasem Eedenem była momentami wzruszająca. Mieli dobry kontakt, rozmawiali o świecie i oglądali wspólnie gwiazdy. Wszystko to zostało napisane bardzo dobrym piórem, dzięki czemu lektura nie męczyła, a umilała czas odbiorcy.

- Ale ojcze, jest Stwórca, bo mamy stworzenie. A skoro tak, to jakiś Stwórca musi być.

- Nie, kochanie, przypomnij sobie logikę, przypomnij sobie Arystotelesa. To jest błędne koło. Tylko dlatego, że używamy słowa „stworzenie”, mówimy, że musi być Stwórca. Pomyśl, gdybyśmy sięgnęli po inne słowo, powiedzmy „natura”, aby opisać wszechświat, to Stwórca nie byłby już potrzebny, powiedzielibyśmy w końcu, że wszystko jest naturalne.”

Dziewczyna w zielonej sukience, nie jest pustą damą, która nic o życiu nie wie. Interesuje się wszystkim, co jest dookoła, zna filozofów i zgłębia wszelką możliwą naukę. Już od początku czytelnik wie, że Louise Eeden nie może wyjść za mąż za Reyniera DeVriesa, gdyż całkowicie się różnią. Los młodej kobiety jest w jej rękach, musi sama przekonać wszystkich, że czeka ją inna przyszłość, niż oni sobie zaplanowali.

Skrzydła nad Delft jest wciągającą powieścią, gdzie wielu rzeczy należy się domyślać, gdzie nic nie jest podane od razu. Mimo tego, daje wiele wrażeń. Dlatego też będę oczekiwała kolejnych części, gdyż nie umiem sobie nawet wyobrazić tego, co Aubrey Flegg może przygotować dla swoich czytelników. Serdecznie polecam.



* Informacja o autorze z portalu lubimyczytac.pl  


Za książkę dziękuję: 

Komentarze

  1. Czytałam - świetna książka! Najlepiej bawiłam się przy tekstach o malarstwie. W poniedziałek i u mnie znajdzie się recenzja tego tytułu, także gorąco zapraszam - www.zrecenzujemy.blogspot.com.

    Pozdrawiam,
    Angie Wu.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Chyba ta książka ogólnie się cieszy dobrą sławą. Cieszę się, że i Tobie się podobała. Dziękuję za wiadomość, na pewno wpadnę do Ciebie przeczytać recenzję. ;)

      Pozdrawiam!

      Usuń
  2. brzmi zachęcająco, więc może i ja dam się namówić na lekturę :)

    OdpowiedzUsuń
  3. Mam podobne odczucia do Twoich i również czekam na kolejne tomy trylogii.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Na początku nie wiedziałam, że to ma mieć kontynuację i mocno się zdziwiłam. Wydawało mi się, że ta książka jest skończona. Ale jak widać, nie bardzo. ;)

      Usuń
  4. Jestem w trakcie czytania i książka bardzo mi się podoba :)

    OdpowiedzUsuń
  5. Też myślałam, że powyższa książka stanowi mieszaninę romansu i namiętnych uczuć, ale i o malarstwie i kulturze też lubię czasem poczytać, więc nie przeszkadza mi, że jest on wpleciony w życie głównej bohaterki i zaryzykuje szansą poznania tej książki.

    OdpowiedzUsuń
  6. Czytałam, jest świetna. Czekam na kolejne dwa tomy :D

    OdpowiedzUsuń
  7. Brzmi bardzo ciekawie, z chęcią po nią sięgnę ;)

    OdpowiedzUsuń
  8. No to pora ostrzyć sobie pazurki :D

    OdpowiedzUsuń
  9. brzmi ciekawie .

    PS. świetna recenzja :D

    OdpowiedzUsuń
  10. Odkąd zobaczyłam tę książkę w zapowiedziach od razu zapragnęłam ją przeczytać.Twoja recenzja tylko wzmocniła mój czytelniczy apetyt na nią i muszę szybko rozejrzeć się za ,,Skrzydłami nad Delft''.

    OdpowiedzUsuń
  11. Jak dla mnie, okładka jest świetna i to ona sprawiła, że dosłownie MUSIAŁAM ją przeczytac. I nie żąłuję. Cieszę się, że wzmocniłam Twój czytelniczy apetyt. ;)

    OdpowiedzUsuń
  12. Po pierwsze bardzo sympatyczny blog :) Będę obserwować :) Co do recenzji kusisz, oj kusisz :)
    Pozdrawiam ciepło i zapraszam również do siebie:
    http://ksiazkowakrainalagodnosci.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Dziękuję za przeczytanie mojej recenzji. ;)
Zachęcam do dyskusji na temat powyższego tekstu! *.*

Zobacz również:

Merida Waleczna (2012)

Tytuł: Merida Waleczna / Brave Premiera: 21 czerwca 2012 (świat), 17 sierpnia 2012 (Polska) Produkcja: USA Reżyseria: Mark Andrews, Brenda Chapman Scenariusz: Brenda Chapman, Irene Mecchi, Mark Andrews, Steve Purcell Reżyser dubbingu: Wojciech Paszkowski Dialogi w polskim dubbingu: Jakub Wecsile Bohaterowie: Merida – Dominika Kluźniak I Elinor – Dorota Segda Król Fergus – Andrzej Grabowski Lord Dingwall – Mieczysław Morański Lord MacGuffin – Sylwester Maciejewski Lord Macintosh – Krzysztof Kiersznowski Młody MacGuffin – Cezary Kwieciński Młody Macintosh – Jan Bzdawka Miałam dzisiaj tę przyjemność pójścia do kina ze swoją siostrzenicą. Mamy niedaleko – musiałyśmy tylko wyjść z domu, przejść kilka kroków, przez parking i... już byłyśmy na miejscu w mniej niż minutę. W tak doborowym towarzystwie, każda produkcja wychodzi jeszcze lepiej. A teraz, na świeżo po seansie opowiem Wam o Meridzie Walecznej , która porwała moje małe serduszko. Za

PS Kocham Cię - Cecelia Ahern

Cecelia Ahern od 2004 roku jest bestsellerową irlandzką pisarką. Jej debiutem była powieść PS Kocham Cię , która została także sfilmowana. Inne jej książki, to: Na końcu tęczy, Gdybyś mnie teraz zobaczył, Kraina zwana Tutaj, Dziękuję za wspomnienia, Pamiętnik z przyszłości. PS Kocham Cię na mojej półce czekało trochę ponad rok, ale wreszcie udało mi się znaleźć czas na nią i przede wszystkim ochotę. Wiele dobrego słyszałam na temat samej powieści, którą ceniono bardziej niż film powstały na jej podstawie. Ekranizację widziałam wcześniej i zrobiła na mnie duże wrażenie, dlatego zdecydowałam się na zakup tego tytułu. Jakie są moje wrażenia? Przekonacie się w dalszej części tekstu. Główną bohaterką jest Holly Kennedy, pogrążona w żałobie wdowa, która nie może dojść do siebie po śmierci swojego ukochanego. Mimo swojego młodego wieku, ma zaledwie trzydzieści lat, spotkała ją tak wielka tragedia. W swojej sytuacji na szczęście może liczyć na przyjaciół i kochającą rodzinę, ale

KASZTANOWY LUDZIK | SØREN SVEISTRUP

Od teraz, kiedy będę widziała gdzieś kasztany, będą mi się kojarzyły z książką Kasztanowy ludzik duńskiego scenarzysty i pisarza Sørena Sveistrupa. One bowiem witały śledczych na miejscu zdarzenia, co może być przerażającym, jesiennym akcentem. Tytuł ten miał swoją premierę w październiku 2019 roku i zdobył naprawdę dobre recenzje. Sama czytałam go dość długo, akurat nieszczęśliwie trafił sobie na mój zastój czytelniczy, ale... kiedy tylko się odblokowałam, wciągnęłam się w akcję i przepadłam. Książka jest kryminałem, którego zadaniem jest niesienie pewnego przesłania, a przynajmniej ja, jako matka , tak go odebrałam. Niestety nie mogę Wam tej myśli przewodniej za bardzo ujawnić, bo byłby to ogromny spoiler. Ale zdradzę jedynie, że autor porusza trudne kwestie rodzinne, ich tajemnic i rzeczy, które mogą się dziać za zamkniętymi drzwiami, a dziać się nie powinny. Rosa Hartung po prawie roku żałoby wraca do pracy, jest politykiem. Rok wcześniej w niewyjaśnionych okolicznościac