Przejdź do głównej zawartości

ŻYCIE ZE STRATĄ | RED. KS. KRZYSZTOF POROSŁO


15 października jest dniem szczególnie ważnym dla każdej osoby, która straciła dziecko, dla kobiet, które poroniły albo urodziły martwe dzieci, dla rodzin, które utraciły potomstwo. Dzień Dziecka Utraconego jest również moim dniem, dlatego sięgam po książki o tematyce poronień, bo są to dla mnie ważne pozycje. Krótko przed 15 października trafiłam na tytuł Życie ze stratą księdza Krzysztofa Porosło i postanowiłam po nią od razu sięgnąć.

Wiele kosztowała mnie emocji ta lektura. Siedziałam do późnej nocy opatulona w koc, czytająca i płacząca. Co chwilę zatrzymywałam się i myślałam nad tym co było, bowiem wiele wspomnień książka ta mi przyniosła.

Najważniejsze jest dla mnie to, że nie jest to książka pełna mądrości i pustych frazesów, jest natomiast wypełniona ciepłem i dobrym słowem. To, czego na pewno dowiedziałam się z niej, to to, że system nie działa w kolejnej strefie naszego życia, bowiem nie ma konkretnych procedur odnoszących się do śmierci dziecka bądź poronienia, a co gorsze, na studiach działy o martwych urodzeniach praktycznie nie istnieją albo dopiero raczkują. Katastrofa.

Wiem, że śmierć dziecka i poronienie to tematy tabu. Jednak problem ten istnieje częściej niż nam się zdaje i warto zgłębić ten temat, aby wiedzieć jak się zachować wobec kogoś, kto doświadczył straty. Życie ze stratą. Pomoc rodzicom po odejściu dzieci nienarodzonych z założenia autora ma być poradnikiem, dzięki któremu księża będą wiedzieli jak postępować z małżeństwami, które przyjdą z prośbą o pomoc w swojej trudnej sytuacji, albo będą chcieli pochować swoje maleństwo. Może być ta książka traktowana jak podręcznik, choć nie jest napisana w podręcznikowy sposób, tylko w formie wywiadów. Rozmowy prowadzone są z psycholożką, prawniczką, księdzem Krzysztofem Porosło, a także z małżeństwem po stracie i kobietą z dwójką nienarodzonych dzieci. I rozmowy te są pięknie poprowadzone, z wyczuciem i smakiem, widać też, że autor ma dużą wiedzę a także całą masę empatii w sobie. Jak dla mnie, to nie jest tylko podręcznik dla księży, ale również książka-podręcznik dla osób po stracie, bowiem jest w niej mnóstwo ważnych informacji co trzeba zrobić, aby pochować dziecko, jak walczyć i na co się nie godzić.

Zdecydowanie jest to wartościowa lektura, skierowana bardziej dla katolików, bo jest w niej mowa o Bogu i wierze, ale nie jest to temat dominujący. Nikt nie będzie moralizować nas w trakcie lektury, nikt nie będzie powtarzał, że „Bóg tak chciał” – najgorsze pocieszające zdanie w historii. Cieszę się, że trafiłam na Życie ze stratą, i że zdecydowałam się na szybką lekturę, choć do łatwych nie należała. Mogę ją z czystym sumieniem polecić każdemu, kto zna temat straty, kto chce się dowiedzieć o procedurach szpitalnych,prawnych oraz kościelnych. Bez emocji podczas czytania się nie obędzie, sama przeżyłam małe katharsis, które było mi chyba potrzebne.

Komentarze

Publikowanie komentarza

Dziękuję za przeczytanie mojej recenzji. ;)
Zachęcam do dyskusji na temat powyższego tekstu! *.*

Zobacz również:

POKÓJ KOŁYSANEK | NATASZA SOCHA

Tym tytułem kończę wpisy o książkach świątecznych, powrócę z nimi pewnie w listopadzie i grudniu, bo wiem, że na pewno po jakieś klimatyczne, okołoświąteczne lektury sięgnę. Na ten sezon miałam zaplanowanych jeszcze kilka książek, więc pewnie rozpocznę od nich swoją serię świątecznych powieści ;) Pokój kołysanek to moje pierwsze spotkanie z twórczością Nataszy Sochy, wcześniej nie było nam literacko po drodze, a po powyższy tytuł sięgnęłam w sumie całkowicie spontanicznie, aby umilić sobie czas w trakcie spacerów. Zdecydowanie jest to książka, przez którą zatęskniłam do małego dzieciaczka i miałam ochotę przytulać noworodki, a przy okazji wiele wspomnień wróciło z czasu, kiedy swojego wcześniaczka miałam w pierwszych dniach na rękach. Ach! Głównym bohaterem powieści Sochy jest Joachim, starszy pan, który postanowił zostać wolontariuszem na oddziale neonatologicznym, gdzie mógłby przytulać noworodki, a także opowiadać im swoje życiowe historie. Mężczyzna wiele w swoim długim i barwnym

GWAŁT POLSKI | MAJA STAŚKO, PATRYCJA WIECZORKIEWICZ

„Wciąż w różnych grupach społecznych pokutuje przekonanie o tym, że ofiara gwałtu musiała sprowokować sprawcę, że bitej żonie najwyraźniej odpowiada związek z oprawcą albo że dziecko musiało sobie zasłużyć na solidne lanie. Moc tych stereotypów zdaje się nieco słabnąć, jednak wciąż są istotną siłą kształtującą poglądy dużej części społeczeństwa. Trudno się zatem dziwić, że ofiary zgwałceń czy przemocy w rodzinie z tak dużym oporem opowiadają o tym, co je spotkało, lub nie mówią o tym wcale.” * Niekiedy mam tak, że po lektury sięgam bardzo spontanicznie, pod wpływem impulsu, a potem okazuje się, że był to strzał w dziesiątkę. Tak właśnie było tym razem, bo widocznie potrzebowałam trudnego społecznie tematu, na dodatek z naszego podwórka, dzięki któremu można się zdołować i przekonać, że w razie problemów, prawo nie stoi po naszej stronie – po stronie kobiet, oczywiście. Gwałt polski Mai Staśko i Patrycji Wieczorkiewicz, to poruszający emocjonalne struny czytelnika reportaż o przemocy

WIEDŹMA | ANNA SOKALSKA

Ten rok zaczęłam od bardzo ciekawej serii Anny Sokalskiej, w której jest i słowiańsko i diabelsko czy anielsko. Jednak wizja nieba czy czyśćca nie wygląda standardowo, tak, jak mogłoby się zwykłemu śmiertelnikowi wydawać. Cykl Opowieści z Wieloświata jest bardzo specyficzny i wielokrotnie zaskakujący, bo nie można być niczego pewnym w stu procentach. W Wiedźmie , czyli pierwszym tomie, są dwie główne bohaterki, Nina oraz Jasna. Ninę poznajemy w momencie, kiedy jest zwykłą śmiertelniczką, ale po krótkim czasie ginie i trafia do świata pomiędzy. Jednak na skutek pewnych wydarzeń wraca do świata żywych, w nieco zmienionej formie. Wraca też nie sama, bo towarzyszy jej mężczyzna, Dawid, który wcześniej również był jej znajomym za życia, a teraz muszą odnaleźć się w nowej sytuacji. Jasna natomiast nagle budzi się w nieznanym dla siebie miejscu i, jak się okazuje, świecie, bowiem o kilkaset lat późniejszym od tego, w którym dotychczas funkcjonowała. Na swojej drodze znajduje Ninę i Dawida, k