Przejdź do głównej zawartości

NAWIEDZONY DWÓR W BLY (2020)


Kiedyś pisałam o serialu Nawiedzony dom na wzgórzu, który bardzo przypadł mi do gustu. I gdy zobaczyłam, że na Netfliksie pojawił się Nawiedzony dwór w Bly, postanowiłam (wraz z mężem, oczywiście) go obejrzeć, zwłaszcza, iż jest to osadzona w tym samym klimacie historia.

Klimat faktycznie może uchodzić za podobny, choć w tym przypadku jest znacznie leniwiej, spokojniej, a wszelkie zjawy nie są aż tak straszne – bardziej są dramatyczne. Widz ma czas wczuć się w opowieść, nawet zżyć z bohaterami, być może wymyśli swój przebieg wydarzeń, który ostatecznie okaże się zupełnie mylny.

Nawiedzony dwór w Bly z założenia miał być serialem mrożącym krew w żyłach, a nie do końca był. Pozwalał on jednak odbiorcy na zaangażowanie się w akcję, a także przeżywanie jej. Jest to w rzeczywistości serial o miłości i różnych obliczach owej miłości. Nie wszystko jest takie jak się może wydawać, nie wszystko zło jest złe, tak samo jest z tymi dobrymi rzeczami – nie są takie znowu oczywiste.

A może teraz krótko o fabule?

Kobieta zgłasza się do pracy jako guwernantka. Ma uczyć i opiekować się rodzeństwem, Florą i Milesem. Na pierwszy rzut oka są to dzieci bardzo miłe, choć niejednokrotnie można dostrzec, że niosą za sobą ciężar straty obojga rodziców. Deni nie ma prostego zadania, bowiem okiełznanie tej dwójki przy własnym nawiedzającym ją demonie, może być nie lada wyzwaniem. Oprócz tej trójki, w dworze jest kucharz, ochmistrzyni oraz ogrodniczka. Cała ta grupa ludzi, służby, tworzy super zespół, który ogląda się bardzo dobrze, jest między nimi życzliwość, wsparcie a nawet chemia.

Co jest natomiast nie tak w posiadłości? O wszystkich anomaliach dworu wiedzą oczywiście dzieci, które stwarzają wrażenie, że z nimi współpracują, że lubią się z duchami. To, co według mnie okazało się bardzo ciekawe i trzymające w napięciu, to COŚ, co nawiedzało guwernantkę jeszcze przed podjęciem się pracy w Bly. Historię jej problemu jeszcze widz pozna, ale do tego czasu będzie on oglądał serial w niepewności oraz z ogromnym zaciekawieniem.


Nie da się ukryć, że serial ten jest przegadany, skupia się na ludziach, ich historiach, a najmniej na tej strasznej warstwie. Opowiada o miłości do dzieci, do kłamstwa, drugiego człowieka, do rodzica, do rodzeństwa, jest o zakazanej miłości a także o samotności i ogromnym cierpieniu. Warstw emocjonalnych i uczuciowych jest naprawdę wiele tutaj, aż ciężko je wszystkie omówić. Na filmweb.pl można przeczytać, że jest to gotycki romans i faktycznie bardzo dużo z romansu serial ten ma. Jest to zarówno wada jak i zaleta. Chociaż stwierdzam z pełną świadomością, że szkoda, że ta warstwa romantyczna w pewnym momencie przyćmiła całą historię dworu i gdzieś serial zgubił swój rytm i klimat. Najgorszy dla mnie był ostatni odcinek serialu, gdzie duchy całkowicie przepadły, nie było w nim żadnego napięcia i nawet śladu tego, co widz miał przyjemność przeżyć przy okazji poprzednich odcinków. Szkoda, wielka szkoda.

Zdecydowanie Nawiedzony dwór w Bly ma swój klimat, opowiada bardzo ciekawą historię, ale gdzieś wszystko się pogubiło, ktoś pokombinował za bardzo i wyszło mdłe romansidło z tego zamiast trzymającego w napięciu horroru. Liczyłam na coś więcej, zwłaszcza, że po sześciu odcinkach byłam zachwycona, a później poziom serialu popikował w dół. Powtórzę się - szkoda.

Jednoznacznie jednak nie stwierdzam, że jest to zły serial, bo nie jest. Jest bardzo dobry, tylko przykro mi było, że poziom mu spadł, że cała uwaga skupiła się na innych, niż powinna według mnie, kwestiach. Zdecydowanie Nawiedzony dwór w Bly jest wart podjęcia się seansu i kilku poświęconych mu godzin, bo wierzę, że wiele rzeczy może widzowi się spodobać. Pamiętajmy też, że każdy jest inny i każdy będzie oczekiwał po takim serialu czegoś innego. Ja się troszkę (bardzo) zawiodłam, ale może Ty się nie zawiedziesz, więc śmiało oglądaj ;)

Komentarze

Zobacz również:

1000 lat po Ziemi (2013)

USA | PRZYGODOWY/Sci-Fi | 2013 Przed obejrzeniem tej produkcji nie interesowałam się jej oceną oraz opiniami krążącymi po Internecie. Chciałam mieć wolny od interpretacji i ocen umysł. Sądzę, że wyszło mi to na dobre. Nie wiedziałam, czego mogę się spodziewać, na co nastawiać. Lubię być zaskakiwana przez twórców. Lubię, kiedy świat przedstawiony różni się od tego, w którym żyjemy. Jednak za fantastyką i filmami przygodowymi nie przepadam jakoś szczególnie, nieraz tylko robię dla nich wyjątek. Poznajcie moją opinię na temat: 1000 lat po Ziemi .

Merida Waleczna (2012)

Tytuł: Merida Waleczna / Brave Premiera: 21 czerwca 2012 (świat), 17 sierpnia 2012 (Polska) Produkcja: USA Reżyseria: Mark Andrews, Brenda Chapman Scenariusz: Brenda Chapman, Irene Mecchi, Mark Andrews, Steve Purcell Reżyser dubbingu: Wojciech Paszkowski Dialogi w polskim dubbingu: Jakub Wecsile Bohaterowie: Merida – Dominika Kluźniak I Elinor – Dorota Segda Król Fergus – Andrzej Grabowski Lord Dingwall – Mieczysław Morański Lord MacGuffin – Sylwester Maciejewski Lord Macintosh – Krzysztof Kiersznowski Młody MacGuffin – Cezary Kwieciński Młody Macintosh – Jan Bzdawka Miałam dzisiaj tę przyjemność pójścia do kina ze swoją siostrzenicą. Mamy niedaleko – musiałyśmy tylko wyjść z domu, przejść kilka kroków, przez parking i... już byłyśmy na miejscu w mniej niż minutę. W tak doborowym towarzystwie, każda produkcja wychodzi jeszcze lepiej. A teraz, na świeżo po seansie opowiem Wam o Meridzie Walecznej , która porwała moje małe serduszko. Za

ILUZJONISTA | REMIGIUSZ MRÓZ

Ostatnio pisałam na blogu o Nieodnalezionej   Remigiusza Mroza, książce, która średnio przypadła mi do gustu, choć miała swoje zalety. Z tym autorem mam tak, że jedne powieści wciągają mnie bez reszty, a drugie są nieco dla mnie przesadzone. Kiedy dowiedziałam się o premierze Iluzjonisty , byłam troszkę podekscytowana, bowiem Behawiorysta bardzo przypadł mi do gustu, więc nowych przygód Gerarda Edlinga byłam niesamowicie ciekawa. Mam wrażenie, że Mróz w swoich książkach ma dwa oblicza. W jednych pokazuje postaci niezniszczalne, gdzie jest dużo scen przemocy, a w drugich zaskakuje niesamowitymi logiką i umysłem mordercy. Przy okazji dzisiejszej, najnowszej jego książki, mamy do czynienia z tym drugim aspektem, co mnie bardzo cieszy. Gerard Edling został wykładowcą na studiach, co może zaskakiwać, gdyż siedział w więzieniu. Został jednak uniewinniony, a jego winy zostały zapomniane i cofnięte. Niestety, sprawa sprzed lat do niego wróciła i musi wrócić do niej, pomóc w śledzt