Przejdź do głównej zawartości

Beta - Rachel Cohn

RACHEL COHN | BETA | TOM I | WYDAWNICTWO CZARNA OWCA

Recenzje na kilku blogach kusiły mnie do sięgnięcia po książkę Beta Rachel Cohn. Lubię czasami poczytać powieści raczej dla nastolatków, a ta w jakiś sposób właśnie taką jest. Muszę przyznać, że na pewno się nie nudziłam, zagłębiałam się z ciekawością w świat, jaki stworzyła na kartach autorka.

Beta, to klon. Ma wszczepiony pod skórę chip, który przekazuje jej, jak ma postępować w danych sytuacjach. Nie ma duszy, ma służyć ludziom bogatym i dawać im przyjemność. Elizja, bo tak ma na imię, jest jedną z pierwszych betanastolatek. Zazwyczaj są to już dorośli, stworzeni do poważniejszych prac. Jednak ta dziewczyna ma być towarzyszką. Pomimo tego, że nie powinna nic wiedzieć i pamiętać ze swojej Pierwszej, ma przebłyski, wspomnienia. Wie, że jej Pierwsza była świetną pływaczką i Elizja również nią jest. W wodzie doznaje wizji, dostrzega chłopaka. Kim on jest?

Elizja czuje się inna od reszty klonów zamieszkujących wyspę Dominium i pracujących na niej. Nie może jednak przyznać się, że odczuwa smaki, że pamięta i pragnie. Klony nie mogą chcieć, mają jedynie służyć. Dominium jest miejscem dla najbogatszych. Taka elitarna wyspa, gdzie nic złego nie może się stać, a wybrani mają możliwość żyć na niej. Rajski ląd jednak nie jest tak idealny. Dlaczego? Tego już nie zdradzę.

Muszę stwierdzić, że podczas czytania nie nudziłam się. Podoba mi się styl pisarki i to, że jej powieść jest taka lekka i można spędzić przy niej miło czas. Pomimo tego, że tematyka nie jest wcale już taka prosta i przyjemna, mowa tutaj o Rebeliach, to sama lektura daje pewną rozrywkę. Bohaterowie ukazani są w dość specyficzny sposób. Młodzi żyją sami dla siebie, robią to co chcą, a dorośli pławią się w luksusach. Wszystko na wyspie jest idealne, nawet powietrze i woda Io. Nie ma miejsca na sprzeciw i niedociągnięcie. Z jednej strony Rachel Cohn pokazuje nam naprawdę piękny obraz Dominium, taki raj, w którym chcielibyśmy się znaleźć, jednak dalej brnąc w powieść i zapoznając się z kolejnymi wydarzeniami, można cieszyć się, że zamieszkujemy nasz kontynent, nie mając nic wspólnego z tym sztucznym miejscem. Osobiście polubiłam Elizję, jej rozterki i dużą emocjonalność, co jest teoretycznie niemożliwe u klona. Razem z nią poznawałam uroki życia oraz odkrywałam kim ona jest teraz i kim była jej Pierwsza.


Rachel Cohn stworzyła bardzo interesujące dzieło, przez które szybko przeleciałam. Beta to pierwsza część cyklu i nie mogę się doczekać tego, co autorka zafundowała swoim czytelnikom w dalszych częściach. Przyznaję, zakończenie mnie tutaj zaskoczyło, co bardziej podsyciło mój apetyt na kolejne książki z serii.

 

Komentarze

  1. Widzę, że Tobie również "Beta" się spodobała. Ja też jestem bardzo ciekawa drugiej części.

    OdpowiedzUsuń
  2. Chociaż nie jestem już nastolatką, to lubię czasami sięgnąć po książkę kierowaną głównie do młodzieży. Nie miałam jeszcze okazji czytać "Bety", ale jeśli nadarzy się okazja ku temu, to podejrzewam, że skorzystam z niej. :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Polecam tę książkę, lekka i przyjemna. Nie tylko dla nastolatek ;)

      Usuń
  3. Mam wrażenie, że coraz to pojawiają się nowe książki, które są dokładnie o tym samym. Po przeczytaniu recenzji od razu nasunęły mi się skojarzenia z "Dobranymi", którzy średnio mnie urzekli... Chyba raczej odpuszczę. ;)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. A tutaj masz rację z tym,że jedna książka podobna do drugiej. Beta kojarzy mi się natomiast z "Genezą", którą czytałam jakiś czas temu.

      Usuń
  4. Książka mnie zainteresowała już jak ją ujrzałam w zapowiedziach. Mam nadzieję, że szybko mi wpadnie w ręce :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. W takim razie życzę powodzenia w realizacji tego i zdobycie książki ;)

      Usuń
  5. Stoi na półce już od premiery :) Muszę w końcu znaleźć na nią czas :)

    OdpowiedzUsuń
  6. Bardzo mnie zaintrygowałaś. Chętnie widziałbym książkę w swojej biblioteczce. Niepokoi mnie jednak słowo "cykl"... Niby chwalisz, ale jakoś się tych cykli obawiam, bardzo łatwo o rozczarowanie...

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Mnie też zaniepokoiło to słowo. śmiało mogła być to jedna książka, bez żadnej kontynuacji, gdyby nie zaskakujące zakończenie.

      Usuń
  7. Po "Betę" raczej nie sięgnę, jednak też przed chwilą skończyłam książkę dla młodzieży - "Ogień" - drugi tom cyklu "Krąg", moja recenzja na jej temat ukaże się wkrótce na blogu.

    OdpowiedzUsuń
  8. To książka należy do tych, które bardzo chcę przeczytać :)

    OdpowiedzUsuń
  9. Dno i metr mułu. Książka wygląda jak konspekt konspektu siebie samej.

    Brak elementarnej logiki.

    Nieprawdopodobna pod względem psychologicznym.

    Świat przedstawiony ledwo naszkicowany - trzy osoby na krzyż, wśród których obraca się bohaterka, a i te trzy osoby są niedopracowane i właściwie nie różnią się specjalnie od siebie.

    Książka wygląda jak napisana po kursie kreatywnego pisania.

    W porównaniu z "Pokarmem bogów" H.G.Wellsa*, którą przeczytałam poprzednio, a która, mimo wyraźnej wymowy nietzscheańskiej, jest jednak dobrą powieścią - książka jest, że użyję języka jej samej - totalnie drętwa.

    *Z punktu widzenia bohaterów książki, których perspektywa czasowa wynosi około 20 lat - skamieliny z czasów dinozaurów.

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Dziękuję za przeczytanie mojej recenzji. ;)
Zachęcam do dyskusji na temat powyższego tekstu! *.*

Zobacz również:

TWOJA ANATOMIA. KOMPLETNY (I KOMPLETNIE OBRZYDLIWY) PRZEWODNIK PO LUDZKIM CIELE | ADAM KAY

Mam nadzieję, że mamy już wyjaśnioną bardzo ważną kwestię odnośnie mojej osoby - mam totalną i nieuleczalną sklerozę. W 2021 roku przeczytałam książkę Adama Kay'a Twoja anatomia . Umieściłam ją nawet w rankingu najlepszych książek ubiegłego roku, ale jakoś umknęło mi to, aby o niej troszkę napisać zarówno tutaj jak i na blogu. Twoja anatomia. Kompletny (i kompletnie obrzydliwy) przewodnik po ludzkim ciele , to książka kierowana do młodzieży, jednak sama bardzo wiele ciekawych informacji związanych z naszym organizmem odnotowałam. Jest to pozycja napisana z charakterystyczną dozą humoru Kay'a, a ja owy humor bardzo lubię. Autor w ciekawy i zabawny sposób opisuje działanie poszczególnych narządów w ciele człowieka i rzuca wieloma ciekawostkami z nimi związanymi. Podczas lektury żałowałam troszkę, że sama w czasie nauki biologii w klasach gimnazjalnych czy licealnych nie miałam dostępu do tego typu pozycji. Jak dla mnie jest to super książka do przyswajania wiedzy, bowiem opróc

ILUZJA | MIECZYSŁAW GORZKA

Czytając książkę Iluzja Mieczysława Gorzki, drugi tom serii Cienie przeszłości , miałam wrażenie, że ta historia się nie kończy. Wiele różnych rzeczy ma miejsce w tym tomie, tak wiele razy główny bohater dochodził do rozwiązania zagadki, że całość się dłużyła, aczkolwiek nie męczyła czytelnika. Po prostu zwrotów akcji jest tutaj cała masa. Akcja powieści toczy się kilka lat po zakończeniu Martwego sadu , chociaż ma się wrażenie, że u Marcina Zakrzewskiego nie zmieniło się praktycznie nic. Ciągle jest sam, chociaż próbował sobie ułożyć życie z kobietą, ale oddanie pracy zwyciężyło pojedynek miłość – zaangażowanie w łapanie morderców . W tej części mamy do czynienia z morderstwami, które na pozór nie mają ze sobą nic wspólnego. Oprócz tego, na strychu wrocławskiej kamienicy odnaleziono ciało kobiety, która nie żyła od wielu już lat. Jak można się już domyślić, w tej części autor postanowił sięgnąć po znacznie cięższą emocjonalną amunicję i w swojej książce stworzył motyw nekrofilii. Br

Pax | Sara Pennypacker

 Zabierając się za książkę Pax , nie miałam pojęcia jakiego typu treść dostanę. Tytuł i okładka nie były mi obce, jednak zarysu fabuły nie znałam, i dobrze. Mam problem z określeniem grupy odbiorców, bo z jednej strony może to być młodzież do lat 15-16, a z drugiej, nie ma problemu, aby ktoś nieco starszy, mógł się odnaleźć w tej historii, bo ja się odnalazłam. Akcja książki toczy się w czasach wojennych, a główni bohaterowie przeżywają własne walki, z przeznaczeniem, z bólem i tęsknotą. Dwunastoletni Peter w związku z przeprowadzką do dziadka, musiał oddać swojego lisa, wraz z tatą zostawili go w lesie. Pax, czyli lis, nigdy nie nauczył się polować, był w pełni udomowiony i aktualne jego położenie może doprowadzić do jednego - do śmierci zwierzęcia. Chłopak nie może pogodzić się z z tym, co uczynił i postanawia przejść pięćset kilometrów, aby zabrać lisa. Narratorami powieści są chłopak i lis, a rozdziały są naprzemienne. Czytelnik z zapartym tchem śledzi to, co dzieje