Przejdź do głównej zawartości

CZAROWNICA (2014)


USA | FAMILIJNY/FANTASY | 2014
REŻYSER: ROBERT STROMBERG

Kiedy tylko zobaczyłam w kinie zapowiedź filmu Czarownica, wiedziałam, że muszę go obejrzeć. Bałam się jednocześnie, iż trailer oraz szum wokół produkcji zrobiły więcej niż ona sama może dokonać. Na szczęście się myliłam. Zapadłam się w fotel i śledziłam losy pięknej Diaboliny.



Pierwsza myśli na temat filmu, jaka przyszła mi do głowy już po pierwszych trzech minutach, to to, dlaczego jego tytuł to Czarownica. O wiele bardziej pasuje Diabolina i ma więcej sensu dla całości. I to był dla mnie wielki problem, który próbowałam rozgryźć przez ponad półtorej godziny w kinie. A Maleficent to przede wszystkim piękny obraz, który powoduje, że ciężko się od niego oderwać. Siedziałam zapatrzona w uroczą lecz podupadającą i z każdym dniem coraz mroczniejszą krainę, a także cudowny makijaż Angeliny Jolie. 

Widz poznaje Diabolinę, kiedy ta jest młodziutka, dziewczęca i radośnie śmiejąca się z mieszkańcami lasu. Diabolina to wróżka, która ma dobry kontakt z szeroko pojętą i niesamowitą przyrodą. Pewnego dnia spotyka na swojej drodze Stefana, zaprzyjaźnia się z nim, a z czasem zakochuje. Marzeniem chłopca było zamieszkanie w zamku i ten cel osiągnął potwornymi metodami. Aby zasiąść na tronie i pomścić ówczesnego Króla, obciął skrzydła Diabolinie czym złamał jej serce. Kobieta stała się zimna niczym lód, straciła, i tak już małą, wiarę w ludzi i czekała na idealny moment, żeby się zemścić. Uwolniła z sideł kruka i zamieniła go w człowieka. Od teraz Diaval był jej skrzydłami i oczami. Długo nie musiała czekać na okazję do zemsty, gdyż nowemu królowi, Stefanowi, urodziła się córeczka.

Każdy wie doskonale jaki jest dalszy ciąg historii. Czarownica rzuca klątwę na dziewczynkę. Ta dzień po swoich szesnastych urodzinach ukłuje się w palec i zaśnie na wieki. Zbudzi ją jedynie pocałunek prawdziwej miłości. Uważam, że scena, kiedy Diabolina przyszła rzucić klątwę na Aurorę jest jedną z ciekawszych z całego filmu, jest dobrze przemyślana i świetnie przedstawiona, a Angelina przeszła w niej samą siebie. Kreacja Jolie w Czarownicy jest naprawdę godna uwagi. Szczerze powiedziawszy, nie wyobrażam sobie, żeby jakakolwiek inna aktorka mogła tak dobrze wcielić się w tytułową postać. Makijaż głównej bohaterki zwraca uwagę nie tylko kobiecej części widowni. Mój chłopak podczas seansu przyznał, że kości policzkowe Diaboliny są genialne. I miał rację.
 

Kolejną postacią, która bardzo dobrze odegrała swoją rolę była Aurora (Elle Fanning), ta nastoletnia oczywiście. Chociaż muszę przyznać, że młodsze Autory również były cudowne i urocze, zwłaszcza, ta, która chciała iść na rączki do Diaboliny. I trzeba zaznaczyć w tym miejscu, iż bardzo ciekawie w filmie została ujęta ta różnica między obliczem Maleficent i Aurory. Były jak dwie różne połówki, które tworzyły zgraną całość. Naprawdę było to wzruszające. Moją uwagę zwrócił również Diaval, czyli Sam Riley, który świetnie wcielił się w mrocznego i trochę niebezpiecznego kruka. Także nie można zapomnieć o Stefanie, najbardziej denerwującej postaci poprzez jej charakter. Sharlto Copley wzbudzał duże emocje, przede wszystkim te negatywne, a to właśnie za sprawą bohatera, w którego się wcielił, złego, rządnego krwi i władzy króla – wypadł dobrze, a nawet bardzo.


Do tego trzeba dodać całkiem ciekawą muzykę, świetne ujęcia, kostiumy i dobrą scenografię i mamy film idealny. Film, który pokazuje Czarownicę z nowej perspektywy, z takiej, z jakiej jeszcze nikt nie odważył się spojrzeć. Wiem, że jest to produkcja, która wywołuje skrajne opinie, jedni są pod wrażeniem, a drudzy krytykują. Mnie Maleficent urzekła i zachwyciła i na pewno będę powracała do tej historii. Wcale nie uważam, że jest to usprawiedliwianie zła jakie wyrządziła Czarownica. 



Tak długo tworzona przeze mnie opinia...

Komentarze

  1. Koniecznie muszę obejrzeć tą produkcję, wiem, że z pewnością to uczynię, gdyż ten film chciałam obejrzeć już właśnie od czasu zwiastunów. :)
    Pozdrawiam!

    OdpowiedzUsuń
  2. Szczerze mówiąc podchodziłam dość sceptycznie do tej produkcji i w pewnym stopniu nadal tak jest. Ale jeśli pojawi się jeszcze kilka recenzji taj=kich jak Twoja, być może w końcu się skuszę i obejrzę:)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Myślę, że tym bardziej powinnaś obejrzeć tę produkcję skoro jesteś sceptycznie do niej nastawiona. Może zmieni się Twoje zdanie, a może utwierdzisz się w przekonaniu, iż miałaś rację ze swoim sceptycznym stanowiskiem. ;)

      Usuń
  3. Och, ależ jestem ciekawa tego filmu. Mój brat był z wycieczką na nim i po prostu wrócił zachwycony. Też chcę! :)

    OdpowiedzUsuń
  4. Opinia długo tworzona - widać to, bo jest bardzo skrupulatnie napisana! :) Miałam już ochotę na ten film, a Ty jeszcze spotęgowałaś te uczucie! :)

    OdpowiedzUsuń

Publikowanie komentarza

Dziękuję za przeczytanie mojej recenzji. ;)
Zachęcam do dyskusji na temat powyższego tekstu! *.*

Zobacz również:

GRZECHU WARTA | AGATA PRZYBYŁEK

Pora na zwieńczenie trylogii Nie zmienił się tylko blond . Pomimo tego, iż seria Agaty Przybyłek umiejscowiona jest w Sosenkach, to każda z części jest zupełnie inna, ma odmienny klimat. Pierwsza jest iście komediowa, a kolejne są coraz poważniejsze i nieco bardziej stonowane w swoich żartach. A przynajmniej ja odczułam znaczącą różnicę, jednak nie twierdzę, iż jest to coś złego. Akcja książki Grzechu warta toczy się sześć lat po zakończeniu poprzednich wydarzeń bohaterów Sosenek. Tym razem główną postacią jest Agata, córka Iwony. Agata wraca na wakacje do rodzinnego domu, jednak okazuje się, iż nie ma tam dla niej za bardzo miejsca i po serii totalnie odjechanych i abstrakcyjnych wydarzeń, postanawia pojechać na przerwę wakacyjną na studiach, do dziadków. Jednak tam również nie potrafi znaleźć dobrych wibracji, a traktowanie jej przez babcię niczym małe dziecko, w niczym nie pomaga. Dziewczyna postanawia znaleźć pracę, a ogłoszenie na jakie natrafia jest, delikatnie mówiąc, niecodzie

LISTY OD ASTROFIZYKA | NEIL DEGRASSE TYSON

  Raz na rok mój mąż ma na moim blogu wpis specjalny, a to za sprawą książek o Astrofizyce Neila DeGrasse Tysona. Sama jeszcze nie zdecydowałam się na zapoznanie się z tytułami tegoż autora, być może jeszcze jest na to za wcześnie, jednak mój Z. Jest fanem nauki i ową nauką się interesuje. Dla niego lektura pozycji o kosmosie to nie lada gratka, dlatego też ucieszyłam się (tak samo jak i mąż), że od wydawnictwa Insignis mogliśmy otrzymać Listy od Astrofizyka . Nie przedłużam już bardziej, zostawiam Was z krótką opinią na temat powyższego tytułu. Listy od Astrofizyka to kolejna już książka Neila DeGrasse Tysona wydana przez wydawnictwo Insignis po Astrofizyce dla zabieganych , Kosmicznych zachwytach , i Kosmicznych rozterkach . Kolejny raz wydanie jest perfekcyjne. Ładna, twarda okładka, idealny rozmiar, a jeśli chodzi o ilość stron - znowu jest ich za mało. Tematyka oraz treść książki mocno odbiegają od poprzednich tytułów. Dostajemy w niej zbiór listów, korespondencji czy wpisów z

3 książki part III

Powracam do Was w niedziele z moim cyklem na temat trzech książek, które chciałabym przeczytać. Nie wiem jak Wam się on podoba, ale szczerze powiedziawszy, mnie w jakiś sposób pomaga. Przede wszystkim wiem teraz, na których książkach mi zależy bardziej, a na których mniej, systematyzuję i stopniuję swoje czytelnicze potrzeby. 3 KSIĄŻKI będą się pojawiać u mnie co tydzień w niedzielę, prawdopodobnie do końca sierpnia, ewentualnie września, kiedy kończą się moje studenckie wakacje. Ostatnio mało mnie u mnie i u Was na blogach, ale jest lato, wreszcie wychodzę z domu, w długich spodniach, chowając swoją schodzącą skórę. Mam jednak nadzieję, że choć trochę się opalę w te dwa - trzy miesiące i nie będę straszyć swoją bladością. ;) Odwiedzę Wasze blogi jak tylko się ogarnę, a planuję zrobić to jutro. Trzymajcie kciuki. Aktualnie czytam PS Kocham Cię , a raczej już kończę. I mam mieszane uczucia, chyba nieco więcej się spodziewałam po tej książce. A jakie są Wasze opinie na jej temat?