Przejdź do głównej zawartości

TO, CO ZABIERAŁO MI CZAS

źródło

Nienawidzę uzależnień. W grudniu, moje czytelnictwo spadło praktycznie do poziomu zerowego. Motywacji zabrakło, aby robić cokolwiek. Depresja, tak mogłabym określić listopad i grudzień w moim przypadku. Zaniedbałam bloga, książki oraz siebie... No trudno. Jest nowy rok i czas na postanowienia. Trzeba ruszyć z miejsca i zacząć działać. Nie chcę marnować swojego czasu... 

A co przez ostatnie dwa miesiące zabierało mój czas? Mogę przedstawić to w trzech punktach, niestety, żaden z nich nie będzie związany z książkami. Jest mi wstyd. 



BUFFY POSTRACH WAMPIRÓW

O tym, że oglądam namiętnie ten serial już Was informowałam. Teraz mogę wyznać, że wszystkie siedem sezonów mam za sobą. Z jednej strony się cieszę, z drugiej jednak, jest mi wstyd, że tak szybko uporałam się z serialem. Oglądałam go od rana do wieczora, wmawiając sobie, że ten odcinek będzie już ostatnim. Bzdura! Młoda pogromczyni wampirów niesamowicie mnie wciągnęła i uzależniła, teraz uwolniłam się od niej, jednak żałuję, że nie ma jeszcze jednego sezonu...


ANIOŁ CIEMNOŚCI

Hm, jakby to powiedzieć... Jak tylko skończyłam Buffy... z ciekawości zaglądnęłam i do tego serialu, zarzekając się, że obejrzę góra dwa odcinki. Kolejna bzdura. Co prawda jak na razie jestem w połowie drugiego sezonu i mam chyba już ponad tygodniową przerwę. Nie wciągnął mnie on tak bardzo, ale na pewno do niego powrócę. 


ZAPYTAJ BECZKĘ

Kiedyś obejrzałam kilka pierwszych filmików Zapytaj Beczkę i mnie odrzuciło. Nie mój rodzaj żartu, raczej mnie irytował Krzysztof aniżeli bawił. Ale... pod koniec roku 2013 mój chłopak włączył mi nowsze odcinki. Muszę przyznać, że spodobała mi się mała zmiana w odpowiadaniu na pytania internautów. W taki własnie sposób cofnęłam się do odcinka 26. Oglądam od końca do początku. 


Chciałabym przyznać, że Internet to zło. Za dużo czasu spędzam w sieci, nawet nie wiedząc co tam robię. Z 10 rano robi się 19 wieczorem a ja nie zrobiłam nic konstruktywnego i pożytecznego. Trzeba coś z tym zrobić, ogarnąć się i zacząć żyć poza Internetem. Oto jedno z moich postanowień na 2014 rok.  


Komentarze

  1. To prawda, godziny w internecie bardzo szybko mijają, a przecież nic specjalnego się nie robi... W takim razie czas odejść od komputera, a wyjść do ludzi (i książek). Trzymam kciuki, byś wytrwała w swoim postanowieniu :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Sama trzymam za siebie kciuki, bo wyzwanie nie jest proste ;)

      Usuń
  2. Hmmm... Tylko zrealizuj to postanowienie. Ja w 2013 miałam trzy i tylko jedno się udało ;D A w tym roku mam tego troszkę więcej. Życzę powodzenia ! ;*

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. W tym roku również uzbierało mi sie kilka postanowień. Mam nadzieję, że większość z nich spełnię. ;)

      Usuń
  3. Oj tak znam to.. Trzymam kciuki, żeby chociaż Tobie się udało zwalczyć ten nałóg :p

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Nie będzie prosto, także trzymanie kciuków się przyda. ;)

      Usuń
  4. bardzo dużo czasu spędzam przy kompie ale nie czuję abym traciła go w ten sposób, za to telewizji i seriali w ogóle nie oglądam

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Telewizji też nie oglądam, ale za to marnuję czas przy komputerze... ;)

      Usuń
  5. Pociesz się że wszystkim nam się zdarza. Ja mam tak z serialami, że czasami jak któryś mnie wciągnie to nie potrafię go sobie dawkować. Życzę wytrwaniu w nowym postanowieniu :)

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Dziękuję za przeczytanie mojej recenzji. ;)
Zachęcam do dyskusji na temat powyższego tekstu! *.*

Zobacz również:

CZEREŚNIE ZAWSZE MUSZĄ BYĆ DWIE | MAGDALENA WITKIEWICZ

Ostatnimi czasy mam dużą ochotę na czytanie książek Magdaleny Witkiewicz, bowiem wiele osób je poleca. Ja również należę do tej grupy, bo pierwsze dwie jej książki, które czytałam (Opowieść niewiernej oraz Pierwsza na liście) bardzo przypadły mi do gustu, jednak później miałam przestój z czytaniem czegoś tejże autorki, a jak do niej wróciłam, był to słaby powrót. Ale! Całe szczęście na mojej drodze stanęły audiobooki Uwierzw Mikołaja, a następnie Czereśnie zawsze muszą być dwie, które to odbudowały mi twórczość pani Witkiewicz. O tym ostatnim tytule dzisiaj krótko opowiem.
Główną bohaterkę, Zofię Krasnopolską, czytelnik poznaje w momencie, kiedy ta uczęszcza do podstawówki, a dokładnie w dniu, kiedy jest na pierwszych w swoim życiu wagarach. Zachowanie tej wzorowej uczennicy nie może przejść bez echa, zatem dziewczyna musi zaopiekować się panią Stefanią, która jest przyjaciółką szkoły. Jak się okazało, Zosi opłaciło się wybrać na wagary, bowiem dzięki karze zyskała piękne przyjaźń …

DOM NA KURZYCH ŁAPACH | SOPHIE ANDERSON

Książki dla dzieci i młodzieży dotychczas nie były często przeze mnie czytane, jednak od niedawna coraz bardziej na nie zwracam uwagę. Oczywiście jest to związane z tym, że zostałam mamą i poniekąd robię małą selekcję tego, jakie tytuły są wartościowe i godne polecenia młodym czytelnikom. Jedną z takich ciekawych książek może być właśnie Dom na kurzych łapach Sophie Anderson.
Jest to taka historia, którą czyta się wyśmienicie, bo świat wykreowany jest zwyczajnie ciekawy nawet dla starszego odbiorcy. No cóż, mamy tutaj legendę o Jagach, którzy to (mogą to też być panowie) pomagają duszom przejść na drugą stronę przez Bramę. Mieszkają oni w ożywionych domach, które mogą się przemieszczać i robią to chętnie. Główną bohaterką powyższej powieści jest dwunastoletnia Marinka mieszkająca ze swoją babcią. Dziewczynka wie, że jej przeznaczeniem jest być kolejną Babą, jednak ona tego nie chce. Chce podróżować, zobaczyć świat, mieć przyjaciół, zamiast siedzieć z dala od żywych ludzi i spotykać …

TO NIE JEST TWOJE DZIECKO | MAŁGORZATA FALKOWSKA

Dałam drugą szansę Małgorzacie Falkowskiej. Chciałam spróbować, czy jej styl pisania jest dla mnie, bo po Spełniaczach miałam raczej negatywne odczucia. Sięgnęłam zatem po To nie jest twoje dziecko, bo książka zapowiadała się naprawdę dobrze. Liczyłam na emocje i pozytywne wrażenia z lektury. No cóż...
To nie jest tak, że skreśliłam od razu autorkę, że podeszłam negatywnie do kolejnego tytułu spod jej pióra. Wręcz przeciwnie! Byłam nastawiona bardzo pozytywnie. Sama fabuła wydawała się interesująca, początek – pomimo małych zgrzytów, których postanowiłam się nie czepiać! - był naprawdę ciekawy i dobry. Jednak wyglądało to tak, że do pewnego momentu książka To nie jest twoje dziecko mnie wciągała, aż tu nagle BUM! Dosłownie miałam wrażenie, że czytam nie tę książkę, nie tę historię, że ktoś od nowa stworzył bohaterów i ich charakterystykę. Bo jedna z bohaterek zmieniła się o 180 stopni, tak w momencie. Na początku była przyjazna, zdecydowana i konkretna, aż tu nagle zrzuciła maskę prz…