Przejdź do głównej zawartości

BECOMING. MOJA HISTORIA | MICHELLE OBAMA

Kiedy kilka miesięcy temu bardzo popularna była biografia Michelle Obamy, ja w ogóle nie interesowałam się tym tytułem. Może powodem było to, że (niestety!) zbyt rzadko sięgam po biografie i nie czułam parcia, aby sięgać po książkę o życiu byłej pierwszej damy USA. Ostatecznie jednak się przełamałam, czystym przypadkiem, bo szukałam audiobooka, który mógłby mi towarzyszyć podczas gotowania, bo wtedy lubię słuchać czegoś raczej lekkiego. No i trafiłam na Becoming. Moja historia i był to jeden z lepszych przypadków książkowych ostatnich czasów.

Na pewno ogromnym plusem powyższego tytułu w formie audio, jest zaangażowanie Agaty Kuleszy jako lektora. Słucha się jej świetnie, idealnie wczuwa się w treść i przekazuje czytelnikowi emocje Michelle Obamy, jakich pewnie nie wyczułabym podczas zwykłej lektury. Przez to ma się wrażenie, jakby było się bliżej z narratorką, jakby tylko nam opowiadała swoją historię.
A ta historia krótka nie jest, bowiem była pierwsza dama ma bogaty życiorys, zarówno jeśli chodzi o edukację, pracę, życie społeczne tudzież miłosne i małżeńskie. Widząc kogoś, kto do czegoś doszedł w swoim życiu niejednokrotnie nasuwa się człowiekowi komentarz, że pewnie miał lekko, jakbym był nią i żył w Ameryce, miałbym łatwiej, zrobiłbym więcej niż ona. A przecież to wierutne bzdury, nie warto tak myśleć, bo żyjemy tu i teraz, a będąc nią, moglibyśmy niejednokrotnie poddać się po drodze...
Ale do brzegu...
Michelle Obama dorastała w czasach, kiedy bycie czarnoskórą osobą nie było jeszcze w pełni akceptowalne, kiedy miało się po prostu pod górkę i o swoje trzeba było walczyć. Ale bohaterka książki jest twardzielką, która wyzwań się nie boi, a każde pytanie czy jesteś dość dobra? przeobrażała w wyzwanie, które nierzadko wygrywała.
Becoming. Moja historia, to rewelacyjnie napisana książka, pełna emocji, czasem bardzo skrajnych. Podczas słuchania nieraz się śmiałam, ale też treść potrafiła doprowadzić mnie do łez. Wydawało mi się jednak, że momentami pani Obama zbyt dużo pisze o swoim mężu, o jego zaletach, jakby chciała nam go sprzedać. Wtedy właśnie brakowało mi jej, autorki, o której właściwie miała być ta książka. Pomimo tego małego mankamentu, który chwilami mnie irytował, całość oceniam na wielki plus, bowiem Michelle Obama jest kobietą, która ma wiele do powiedzenia i potrafi w mądry sposób przekazać swoje myśli.

Coś mi się wydaje, że będę coraz częściej zwracać uwagę na biografie i autobiografie znanych osób, aby poznać ich życiorysy, żeby uczłowieczyć je w swoich wizjach, bo z tym nieraz jest problem. A jeżeli jesteście fanami biografii, to polecam serdecznie Becoming. Moja historia, chociaż nawet jak rzadko sięgacie po tego typu tytuły, to tym bardziej polecam, może Wam też się spodoba, tak jak mi? ;)

Komentarze

  1. Lubię takie historie, jak ktoś do czegoś doszedł. Chętnie przeczytam :)

    OdpowiedzUsuń
  2. Nie przepadam za biografiami, ale tej jestem akurat bardzo ciekawa. 😊

    OdpowiedzUsuń

Publikowanie komentarza

Dziękuję za przeczytanie mojej recenzji. ;)
Zachęcam do dyskusji na temat powyższego tekstu! *.*

Zobacz również:

POWRÓT Z BAMBUKO | KATARZYNA NOSOWSKA

Kiedy sięgałam po książkę Powrót z Bambuko Katarzyny Nosowskiej, czułam niezwykłą ekscytację. Miałam gorszy dzień i szukałam jakiegoś pocieszenia. Pamiętając, że A ja żem jej powiedziała... było i na poważnie i na śmiesznie, myślałam, że tym razem z książką Nosowskiej będzie tak samo. Myliłam się. 
Ta książka nie pociesza, nie podnosi na duchu. 
Ta książka dołuje. 
Ale to dołowanie się nie prowadzi do niczego złego, a wręcz przeciwnie. Prowadzi ono do ogromu myśli i analizy otaczającego nas świata. 
Powyższy tytuł poznawałam w formie audio, a czytała go autorka i dawała mu jeszcze większe wydźwięk i duszę. Trochę jednak żałowałam, że nie byłam w stanie śledzić tekstu oczami, że nie mogłam trzymać fizycznej książki i zaznaczać w niej cytatów. Znaczników byłoby naprawdę dużo. 

Jeżeli tak jak ja, czekaliście na kontynuację A ja żem jej powiedziała..., chcieliście książkę w tym samym klimacie, to się zawiedziecie. A raczej… nie zawiedziecie się w ogóle! Ja się nie zawiodłam, ja się dostosował…

PAŹDZIERNIK Z DRESZCZYKIEM

Cześć!Październik jest zdecydowanie moim ulubionym miesiącem, i nie chodzi mi tylko o to, że na jego początku mam urodziny. Koniec października jest dla mnie również ekscytujący, bo jest wtedy... Halloween, a ja uwielbiam to święto duchów. Co roku sobie obiecuję, że w jego trakcie przeczytam książki z gatunku horroru, coś z dreszczykiem i nutką niepewności. I w tym roku w końcu zrobię sobie mały maraton literatury grozy, bo czemu nie? Zatem zagrzebię się pod kocem, może przebiorę się w strój czarownicy raz czy dwa, aby dodać sobie innych wrażeń igrając z prawem. No i poczytam. Moje plany czytelnicze na październik nie będą jakieś ogromne, bo zdaję sobie sprawę, że nie mam takiej siły przerobowej jaką bym chciała. Jestem zdania, że lepiej sobie zaplanować mniej, a zrobić więcej, niż postąpić odwrotnie i się rozczarować i mieć do samej siebie pretensje.  Na listę wciągnęłam cztery tytuły, które już są u mnie w bibliotecznych zbiorach i tylko czekają aż po nie sięgnę. Grzesznik Artura Urb…

Cześć, jestem Klaudia i mam 28 lat ;)

Cześć!Tak jak widzicie w tytule tego posta, dzisiaj o 7:15 skończyłam 28 lat. Postanowiłam stworzyć z tej okazji tego posta, bo w sumie rzadko kiedy piszę tutaj o sobie, a chyba miło będzie, kiedy ten blog nie będzie aż taki anonimowy, prawda? Jestem Klaudia, jestem zakochana w książkach, ale to pewnie wiecie. Kocham też zdjęcia i świat niejednokrotnie oglądam poprzez obraz. Muszę się nauczyć nosić ze sobą aparat, ale czasem nie jest to łatwe. Jestem też manualna, kocham pisać w zeszytach, mieć mnóstwo długopisów i pisaków. Aktualnie w mojej głowie miesza się kilka historii i staram się je ogarnąć, aby je spisać, chociażby do szuflady. Jestem mamą zakochaną w córce i starającą się nauczyć ją miłości do książek. Na razie się to udaje i jestem z Jagienki dumna. Odkrywam w sobie kobiecość, bo wiecznie widzę w sobie małą dziewczynkę, która stara się być dorosła. Powoli zaczynam siebie lubić, ale to nie jest proste. 
A Ty kim jesteś?