Przejdź do głównej zawartości

Bratnie dusze - Elizabeth Chandler

ELIZABETH CHANDLER | BRATNIE DUSZE | TOM 3 | WYDAWNICTWO DOLNOŚLĄSKIE

Elizabeth Chandler stworzyła cykl o aniołach, który czyta się naprawdę przyjemnie. Może nie jest to literatura pierwszych lotów, ale wydarzenia przez nią kreowane są ciekawe i wciągające. Sama już trzy tomy tej serii mam za sobą i jestem ciekawa jak zakończy się cała historia w tomie czwartym.

Jak długo może trwać tęsknota? Czy tak łatwo można zapomnieć o swojej pierwszej miłości? Ivy była bliska śmierci, tylko cud, a raczej jej zmarły chłopak Tristan i młodszy brat Philip, uratowali ją przed skokiem pod pociąg. Dlaczego chciała ze sobą skończyć? Teraz dziewczyna musi chodzić do psychologa i jest pod kontrolą wszystkich znajomych i rodziców. Jednak sama nie pamięta, co nią kierowało.

Tym razem Ivy zacznie odzyskiwać swoją wiarę w anioły, którą utraciła po wypadku, w którym zginął Tristan. Co najlepsze, będzie dzięki temu mogła kontaktować się ze swoim zmarłym chłopakiem, który jest jej aniołem stróżem. Nastolatka będzie musiała także przekonać się, komu może zawierzyć, kto jest po jej stronie, a kto kopie pod nią dołki. Na pewno nie będzie łatwo, będzie wręcz niebezpiecznie.

 
Powiem szczerze, że ta część mile mnie zaskoczyła. Autorka tutaj zaczęła ingerować bardziej w emocje czytelnika, w jego postrzeganie całej historii i zaufanie wobec poszczególnych bohaterów. To nie tylko ckliwa historia miłości i ukazanie cierpienia młodej dziewczyny, ale także znajdziemy tutaj trochę akcji czy thrillera. Nie oczekujmy po tej serii niczego ambitnego czy wstrząsającego, ale nie jest to pusta opowieść o nastolatkach. W stosunku do bohaterów mam nieco mieszane uczucia. Niektórzy są w porządku, drudzy denerwujący, a jeszcze inni w ogóle nie do zniesienia. Ale może to ja nie rozumiem sposobu bycia tych ludzi... Język jest bardzo prosty, bez żadnych udziwnień czy abstrakcji. Po prostu książka napisana dla zwykłego, młodego czytelnika, który być może nie potrzebuje niczego ambitniejszego czy moralizującego.

Bratnie dusze umiliły mi czas i osobiście nie mogę się doczekać następnej, ostatniej części cyklu. Jestem bardzo ciekawa jak Elizabeth Chandler zakończy serię, jak poukładają się losy bohaterów, a także co czeka Ivy, najważniejszą tutaj osobę. Nie spodziewam się niczego zaskakującego, ale mam nadzieje, że się nie zawiodę. Uważam, że pod względem mających miejsce wydarzeń, ten tom jest najlepszy, nie jest taki ckliwy – choć i tego nie brakuje – i nie przeważa tutaj tęsknota. Osobiście polecam zwłaszcza młodszym czytelnikom.

Za książkę dziękuję:
  

Komentarze

  1. Brzmi ciekawie. Mam w planach sporo trylogii czy takich krótkich serii do przeczytania, ale powyższą także wciągnę na swoją listę. :)

    OdpowiedzUsuń
  2. Zinteresowała mnie ta książka, chociaż pewnie nieprędko będę miała czas ją przeczytać.

    OdpowiedzUsuń
  3. Czytałam, książka ciekawa ale szału nie było. Według mnie takie czytadło dla nastolatek - nie najlepsze ani nie najgorsze. Zdecydowanie jak napisałaś dla czytelnika nie potrzebującego niczego bardziej ambitnego :)

    OdpowiedzUsuń
  4. Chyba raczej się nie skuszę - podobno lekturka dość przeciętna, a ja na takie nie mam czasu. Ale anioły to lubię...

    OdpowiedzUsuń
  5. nie znam tej serii, ale myślę że opowieść o aniołach mogłaby mi sie podobac :) poszukam w wolnej chwili :)

    OdpowiedzUsuń
  6. Z reguły omijam cykle, ponieważ trzeba potem pamiętać o kolejnych tomach, ale chyba w tym przypadku zrobię wyjątek, gdyż szalenie mnie zaintrygowała powyższa seria o aniołach. No i ta przepiękna, klimatyczna okładka szalenia mnie urzekła.

    OdpowiedzUsuń
  7. Myślę, że i takie książki są potrzebne - może nie najbardziej ambitne, ale które przyjemnie się czyta :) Sama chyba po nią nie sięgnę, choć jak to mówią: "Nigdy nie mów nigdy" :)

    OdpowiedzUsuń
  8. Zachęciła mnie Twoja recenzja i mam nadzieję, że będę miała okazję przeczytać tę książkę.
    Pozdrawiam.

    OdpowiedzUsuń
  9. Opis fabuły przypomina mi trochę "Szeptem", które nie zrobiło na mnie zbyt wielkiego wrażenia... Chyba raczej odpuszczę. :)

    OdpowiedzUsuń

Publikowanie komentarza

Dziękuję za przeczytanie mojej recenzji. ;)
Zachęcam do dyskusji na temat powyższego tekstu! *.*

Zobacz również:

GDYBYM MOGŁA KUPOWAĆ KSIĄŻKI, TO BYM SIĘ SKUSIŁA #4

Dzień dobry moi mili!Mam wrażenie, że w tym roku zrobiłam dla siebie najlepszą rzecz jaką mogłam zrobić, a mianowicie założyłam konto na Legimi. A końcem 2018 roku stworzyłam swój profil na Storytel. Te dwie decyzje zaowocowały u mnie zmianą stosunku do książek i ich formy. Dzisiaj nie będę pisać stricte o powyższych aplikacjach, wspomnę natomiast o kilku książkach, na które z chęcią bym się skusiła w najbliższym czasie, czyli mowa będzie o premierach książkowych. Jednym z moich postanowień na ten (jakże cudowny dla całego świata!) 2020 rok było nie kupowanie żadnych książek. I faktycznie owego postanowienia się trzymam, dlatego seria o interesujących mnie zapowiedziach książkowych nazywa się Gdybym mogła kupować książki, to bym się skusiła. Nie szukam aktualnie jakichś najlepszych ofert sprzedaży, nie śledzę wyprzedaży książkowych, w ogóle mnie nie kuszą promocje. Naprawdę. Jak wiem, że jakaś interesująca mnie książka ma premierę, w pierwszej kolejności sprawdzam Legimi. Jeżeli jest …

OFFLINE. JAK DZIĘKI ŻYCIU BEZ PIENIĘDZY I TECHNOLOGII ODZYSKAŁEM WOLNOŚĆ I SZCZĘŚCIE | MARK BOYLE

Nie da się nie zauważyć, że technologia zawłaszcza sobie naszą codzienność, że jesteśmy od niej uzależnieni. Z jednej strony spełnia ona swoją, chyba najbardziej promowaną, funkcję, czyli zbliża do siebie ludzi, którzy mogą się ze sobą kontaktować niezależnie od miejsca zamieszkania. Z drugiej jednak strony, oddala ona ludzi od siebie. Sama nie mogę patrzeć na to, jak ludzie zamiast ze sobą rozmawiać, wpatrują się w ekrany. Albo kiedy turyści zamiast korzystać z wypoczynku i przeżywać atrakcje, oglądać je własnymi oczami, np. w oceanarium, wszystko nagrywają i oglądają przez ekran telefonu. Po co?

Technologia to jedno, ale sama elektryczność w naszym życiu zakorzeniła się w tak oczywisty i bezpardonowy sposób, że nie wyobrażam sobie przetrwania bez niej. Tak, przetrwania. Mogłabym odciąć się na kilka dni od energii, technologii, ale byłaby to forma rozrywki, wyciszenia tudzież zebrania myśli, a nie sposób na nowe życie. A jednak znalazł się człowiek, który postanowił skończyć z typow…

UNORTHODOX (2020)

Po naszej rewelacyjnej, choć nie łatwej przygodzie z serialem Niemożliwe, skusiliśmy się z mężem na obejrzenie Unorthodox, o którym jest dość głośno ostatnio. Tym razem serial ma cztery odcinki, więc można całość zobaczyć w jeden – dwa wieczory.

Nie było łatwo, powiem szczerze. A jest to związane z tematyką, jaką podejmuje produkcja. Jednak postanowiliśmy z mężem przebrnąć przez serial, bowiem uznaliśmy, że dla prawdy warto się czasem lekko pomęczyć. Tak, serial Unorthodox jest inspirowany prawdziwymi wydarzeniami opisanymi w książce Deborah Feldman o tym samym tytule. Jak się po czasie okazało, słowo inspiracja jest dość kluczowe, co zdecydowanie może być ogromnym minusem całości.

Główna bohaterka Estera ucieka z Nowego Jorku od swojego męża, od społeczności ortodoksyjnych Żydów, w której żyje. Trafia do Berlina, gdzie spotyka otwartych ludzi ze szkoły muzycznej i dostaje od nich całe mnóstwo pomocy. Serial charakteryzuje się masą zbiegów okoliczności, bo nie da się ukryć, główna b…