Przejdź do głównej zawartości

[pandemonium] - Lauren Oliver



Lauren Oliver ukończyła filozofię i literaturę na uniwersytecie w Chicago, potem przeprowadziła się do Nowego Jorku. Uwielbia gotować, jest uzależniona od kawy i dodaje keczup do wszystkiego, nawet do kanapek z pomidorem.


[pandemonium], to druga część trylogii o świecie bez [miłości]. Mimo nieznajomości [delirium] zabrałam się za czytania serii od środka, wierząc, że każda książka opowiada o innych wydarzeniach, których nie trzeba odbierać jako kontynuację. I tak w zasadzie jest. Szybko odnalazłam się w przedstawionych wydarzeniach, ale mimo to, nabrałam wielkiej ochoty na przeczytanie pierwszej części, aby wszystko sobie w głowie poukładać. A o czym jest [pandemonium] już opowiadam...

W świecie bez miłości tym właśnie są dla siebie ludzie: wymiernymi korzyściami, zobowiązaniami, liczbami i danymi. Mamy ciężar, mamy rozmiary, mamy wymiar ilościowy, tyle że sam człowiek nie znaczy nic.”

Lena budzi się w nieznanym sobie miejscu, ma sny, w których widzi zabijanego chłopaka, Aleksa. I te sny i wspomnienia powracają do niej co noc. Ocalili ją Odmieńcy, ci, którzy sprzeciwili się remedium. Razem z nimi zamieszkała, a później przesiedliła się. Zaprzyjaźniła się z nimi, a nawet została przyjęta do ich rodziny. Rozdziały przeplatają się, raz opowiadają o czasach: WTEDY, kiedy właśnie Lena przeszła przez granicę i dołączyła do ruchu oporu, a następnym razem są to czasy: TERAZ. I tutaj Lena razem z Raven i Track'iem mieszka w mieście i ma za zadanie śledzić losy organizacji AWD. Nie wie do końca dlaczego ma to robić i nie zna konkretnego planu. Jednak swoje zadanie wykonuje w pełni.

Jeśli nam coś zabierzecie, odbierzemy wam to siłą. Spróbujcie nam coś skraść, a i tak to do nas wróci. Pochwyćcie nas, a uderzymy.

Właśnie tak działa teraz świat”

I kiedy przychodzi dzień manifestacji AWD, a także operacji Juliana, syna Thomasa Fineman'a, przywódcy tej organizacji, następuje atak Hien. Jest to grupa odmieńców, która zachowuje się niczym zwierzęta. Zabili oni wiele osób, podczas swojego napadu, a także porwali Juliana i Lenę. Tych dwoje razem przechodzą trudne chwile i mimo odmiennych środowisk, potrafią się ze sobą porozumieć. Walczą o przetrwanie i wydostanie się z więzienia. Czy im się uda?

Oto świat, w którym żyjemy, świat bezpieczeństwa, szczęścia i porządku, świat bez miłości. Świat, gdzie dzieci rozbijają sobie głowy o kamienne kominki i niemal odgryzają język, a rodzice są  z a n i e p o k o j e n i. Nie na skraju załamania, szaleństwa czy rozpaczy. Niepokoją się – tak jak wtedy, gdy oblewasz egzamin z matematyki, jak wtedy, gdy nie rozliczą się na czas z urzędem skarbowym.”


Jak dla mnie świetnym zabiegiem okazało się to, że rozdziały i wydarzenia są naprzemienne. Absolutnie to niczego nie miesza, a tylko pobudza ciekawość i napięcie. Wciągnęłam się w całą historię i kibicowałam głównej bohaterce, której to oczami widzimy wszystkie przedstawione sceny. Styl pisania autorki jest lekki, ale na szczęście nie infantylny. Jest dostosowany do wydarzeń i do wieku Leny. Pomysł na ten cykl okazał się naprawdę ciekawy i oryginalny, co sprawia, że mam ogromną ochotę na sięgnięcie po kolejną część. Zakończenie, które pisarka zafundowała swoim czytelnikom mnie zaskoczyło całkowicie i już myślę, jak losy dalej się potoczą.

Świat może być piękny, ale tylko dla ludzi, którzy mieli tyle szczęścia, by znaleźć się po właściwej stronie.”

Osobiście polecam tę część, czyli [pandemonium]. Ja teraz będę musiała odnaleźć dla siebie [delirium], aby wszystko sobie poukładać w głowie i dowiedzieć się na czym polegała znajomość Leny i Aleksa, z którym uciekła i chciała się przedostać na drugą stronę.
Mam także nadzieję, że trzecia część będzie tak samo dobra i wciągająca. Już nie mogę się doczekać! 



Za książkę dziękuję: 


Komentarze

  1. Nie czytałam ani jednej, ani drugiej części, ale gdybym miała zaczynać, to raczej od pierwszej ;) W sumie, może się skuszę :)

    OdpowiedzUsuń
  2. Nie mogę sie zebrać do tej seri. Mam pierwszy tom tylko czasu brak. Ale okładka dwojki przesliczna :-)

    OdpowiedzUsuń
  3. a przede mną cały czas "Delirium" :(
    kiedy te książki wpadną w me łapki...

    OdpowiedzUsuń
  4. Koniecznie muszę to przeczytać, już sobie obiecałam! Nie mogę się doczekać, aż uporam się z tym co mam i wpadnę do księgarni...
    Pozdrawiam! ^^

    OdpowiedzUsuń
  5. Muszę koniecznie przeczytać! Ale najpierw Delirium:)
    Pozdrawiam!

    OdpowiedzUsuń
  6. Bardzo chętnie przeczytam, ale jednak wolę zacząć od pierwszej części. Niech ja tylko ją dorwę... :)

    OdpowiedzUsuń
  7. Przede mną jeszcze "Delirium", ale na obie książki mam równie dużą ochotę :)

    OdpowiedzUsuń
  8. Ja już nie mogę się doczekać, kiedy będę mogła przeczytać w końcu pierwszą część! Bardzo, bardzo ciągnie mnie do tej serii:)

    Pozdrawiam!

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Dziękuję za przeczytanie mojej recenzji. ;)
Zachęcam do dyskusji na temat powyższego tekstu! *.*

Zobacz również:

YOU | SERIAL A KSIĄŻKI

W ubiegłym roku na Netflixie pojawił się serial You , który wciągnął bardzo wiele osób w swoją historię. Ja go obejrzałam dopiero po przeczytaniu książki i był to jak dla mnie bardzo dobry krok. Nieświadomie odłożyłam oglądanie na później nieświadomie, że jest to serial na podstawie książki właśnie. Książkę przeczytałam, serial obejrzałam i chciałam Wam o tym napisać, chciałam porównać te dwie rzeczy. Ale odkładałam tekst i jakoś zwątpiłam w sens, aż tu nagle pojawił się drugi sezon. Słyszałam opinie, że jest lepszy od pierwszego, zaczęłam więc oglądać. Ale kiedy Ukryte ciała do mnie dotarły, porzuciłam Netflixa, aby jednak najpierw sprawdzić treść powyższego tytułu. I to również był dobry krok. Postanowiłam napisać troszkę o swoich odczuciach o serialu, trochę go porównuję do książek, bo jest to jednak ważne. Moje zdanie o Ty i Ukrytych ciałach  znajdziecie na blogu, zatem zachęcam do lektury. Już teraz mogę Wam powiedzieć, że jako zwykły oglądacz serialu jestem zawiedziona fak

KASZTANOWY LUDZIK | SØREN SVEISTRUP

Od teraz, kiedy będę widziała gdzieś kasztany, będą mi się kojarzyły z książką Kasztanowy ludzik duńskiego scenarzysty i pisarza Sørena Sveistrupa. One bowiem witały śledczych na miejscu zdarzenia, co może być przerażającym, jesiennym akcentem. Tytuł ten miał swoją premierę w październiku 2019 roku i zdobył naprawdę dobre recenzje. Sama czytałam go dość długo, akurat nieszczęśliwie trafił sobie na mój zastój czytelniczy, ale... kiedy tylko się odblokowałam, wciągnęłam się w akcję i przepadłam. Książka jest kryminałem, którego zadaniem jest niesienie pewnego przesłania, a przynajmniej ja, jako matka , tak go odebrałam. Niestety nie mogę Wam tej myśli przewodniej za bardzo ujawnić, bo byłby to ogromny spoiler. Ale zdradzę jedynie, że autor porusza trudne kwestie rodzinne, ich tajemnic i rzeczy, które mogą się dziać za zamkniętymi drzwiami, a dziać się nie powinny. Rosa Hartung po prawie roku żałoby wraca do pracy, jest politykiem. Rok wcześniej w niewyjaśnionych okolicznościac

Merida Waleczna (2012)

Tytuł: Merida Waleczna / Brave Premiera: 21 czerwca 2012 (świat), 17 sierpnia 2012 (Polska) Produkcja: USA Reżyseria: Mark Andrews, Brenda Chapman Scenariusz: Brenda Chapman, Irene Mecchi, Mark Andrews, Steve Purcell Reżyser dubbingu: Wojciech Paszkowski Dialogi w polskim dubbingu: Jakub Wecsile Bohaterowie: Merida – Dominika Kluźniak I Elinor – Dorota Segda Król Fergus – Andrzej Grabowski Lord Dingwall – Mieczysław Morański Lord MacGuffin – Sylwester Maciejewski Lord Macintosh – Krzysztof Kiersznowski Młody MacGuffin – Cezary Kwieciński Młody Macintosh – Jan Bzdawka Miałam dzisiaj tę przyjemność pójścia do kina ze swoją siostrzenicą. Mamy niedaleko – musiałyśmy tylko wyjść z domu, przejść kilka kroków, przez parking i... już byłyśmy na miejscu w mniej niż minutę. W tak doborowym towarzystwie, każda produkcja wychodzi jeszcze lepiej. A teraz, na świeżo po seansie opowiem Wam o Meridzie Walecznej , która porwała moje małe serduszko. Za