Przejdź do głównej zawartości

Co zamiast kwiatka? Alternatywa czy obowiązek?


Sezon ślubny jest już w pełni, a co za tym idzie, młodzi zamiast otrzymywania kwiatów w ten szczególny dzień, wymyślają różne alternatywy dla tradycji. No właśnie, co to może być, co będzie logicznym pomysłem? I takim, żeby nikogo nie obrazić, bo jednak kwiaty, to tradycja i na pewno znajdzie się ktoś taki, kto bukiet podarować będzie chciał.


Sami ze Zdzichmenem głowiliśmy się i kombinowaliśmy co wymyślić właśnie zamiast standardowego kwiatka. Zastanawialiśmy się jak podejść do tematu tak, aby wszyscy byli zadowoleni. Czy poinformować podczas zapraszania gości o naszej niechęci do kwiatów? Czy może dodać taką informację na wręczanym zaproszeniu? A jak ktoś zapyta jaki tytuł chcemy?

Wybraliśmy drugą opcję, czyli informację wydrukowaną.
Na naszych ślicznych i słodkich zaproszeniach został wydrukowany wierszyk, w którym prosimy o książki z dedykacją. Tak, padło na książki, chociaż inne opcje również wchodziły w grę. Myśleliśmy nad muzyką, filmami czy akcjami charytatywnymi. Ostatecznie padło na egoistyczną wersję, tę związaną z książkami. (Teraz pozostało nam tylko porozumieć się w sprawie piosenki na pierwszy taniec ;) Macie jakieś propozycje?)


Dlaczego zdecydowaliśmy się na taki krok?
Kierowały nami tylko i wyłącznie racjonalne pobudki. Lubię mieć świeże kwiaty w mieszkaniu, jednak ładniej jest mieć jeden bukiet, a nie kilka/kilkanaście naraz. Po drugie, jedziemy do innej miejscowości na nasz ślub i nie będzie jak przewieźć owych kwiatów do naszego mieszkania. Większość musiałabym zostawić w rodzinnym domu lub rozdać. Po trzecie, od razu planujemy mały wyjazd, a co za tym idzie, zanim byśmy wrócili do siebie, kwiaty już by umarły. Nie nacieszylibyśmy się widokiem i zapachem. Zastalibyśmy katastrofę, a tego wolelibyśmy uniknąć.
W związku z tym potrzebna nam była jakaś alternatywa. Alternatywa dla tych, którzy lubią wręczać kwiaty. I znaleźliśmy właśnie książki z dedykacją.

Alternatywa czy obowiązek?
Mam wrażenie, że jeżeli ktoś wymyśla już zamiennik dla kwiatów, jest to traktowane jako obowiązek. Skoro młodzi zażyczyli sobie wino zamiast bukietu, to trzeba to wino kupić. Otóż nie, nie trzeba. Jest to luźny pomysł tylko dla tych gości, którzy z pustymi rękoma przychodzić nie lubią lub nie chcą. W naszym mniemaniu, nie jest to żaden obowiązek. Jeżeli ktoś nie miał zamiaru kupować kwiatków, nie musi czuć się zobligowany do podarowania nam książki. Do niczego nie chcemy nikogo zmuszać. ;)


A jak ktoś zapyta jaką książkę chcemy?
Na takie pytania trzeba być przygotowanym. Oczywiście stworzyliśmy listy książek, które chcielibyśmy mieć, a dokładnie trzy listy ;) Jedna moja, druga Zdzichmena, trzecia wspólna. ;) Jednak będą one wyciągane tylko i wyłącznie w ostateczności. Chcemy, aby goście sami wybrali dla nas tytuły. Najważniejsza dla nas będzie dedykacja tak naprawdę. ;) Jeżeli jakiś tytuł nam się powtórzy, to nic się nie stanie.. Najważniejsze bowiem są dla nas intencje.

Najważniejszą rzeczą jaką kierujemy się podczas przygotowań do ślubu i wesela, to luz. Nie jest to takie proste w natłoku przygotowań i tego, co jeszcze nas czeka, jednak są takie rzeczy, do których można podejść nieco luźniej. ;) To jest nasz dzień, radosna chwila i chcemy to przeżyć spokojnie. Nie będziemy się przejmować tym, czy książka nam się powtórzy, albo czy w ogóle ktoś z lekturą do nas przyjdzie. Ale jak już ktoś się zdecyduje na książkę, najważniejsze jest miłe słowo w środku ;) Niczego nikomu nie narzucamy ;)


W kolejnych wpisach z serii Książka zamiast kwiatka, przedstawię Wam pomysły na prezenty książkowe, dla niej, dla niego i dla nich. ;) Mam nadzieję, że ta mini ślubna seria Wam się spodoba. 


Komentarze

  1. Bardzo podoba mi się ten pomysł :)

    OdpowiedzUsuń
  2. Super pomysł, ale faktycznie lepiej, by się tytuły nie powtarzały :) Obawiam się jednak, że przy takiej prośbie pojawi się najwięcej książek kulinarnych lub kamasutry :P

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Mam nadzieję, że takich książek nie będzie za dużo ;)
      Jak się książki powtórzą, to trudno, najważniejsza jest dedykacja ;)

      Usuń
  3. Tak z innego tematu, to ciekawa jestem jak wyglądają wasze zaproszenia :), moje budziły uśmiech na twarzy każdego kto je dostał :), a potem było pytanie co chcemy zamiast tego kwiatka, można w ogóle jeszcze negatywy kupić itd. Z własnego doświadczenia wiem, że luz bardzo się przydaje, szczególnie wtedy, kiedy nagle wszystko zaczyna się sypać albo się o czymś zapomni. Na przykład byliśmy wstępnie umówieni z dalszym znajomym, że będzie kierowcą dla gości, ale coś mu wypadło i na tydzień przed ślubem robiliśmy poszukiwania kierowcy.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Na pewno swego czasu pokażę nasze zaproszenia ;)
      No tak, szukanie kierowcy na ostatnią chwilę musiało byc stresujące ;) My prawdopodobnie będziemy mieć dwóch, ale jak będzie ostatecznie, nie wiem ;)

      Usuń

Publikowanie komentarza

Dziękuję za przeczytanie mojej recenzji. ;)
Zachęcam do dyskusji na temat powyższego tekstu! *.*

Zobacz również:

STATYSTYCZNIE RZECZ BIORĄC | JANINA BĄK

Do książki Janiny Bąk przymierzałam się od marca, jeszcze przed jej premierą. Jestem właśnie z tych opornych matematycznie, jednak zawsze statystyka była moim ulubionym działem, z którego mogłam sobie podciągnąć ocenę. Uff, na szczęście to już za mną. Skusiłam się na Statystycznie rzecz biorąc. Czyli ile trzeba zjeść czekolady żeby dostać Nobla , jednak lektura musiała nieco poczekać na swoją kolej. Musiałam chyba nabrać zaufania do autorki, polubić się z nią i dojrzeć do decyzji. Ostatecznie sięgnęłam po powyższą książkę dosyć spontanicznie, bowiem zaczęłam ją czytać córce do snu i praktycznie większość treści poznawałam czytając na głos. Polubienie się z Janiną Bąk na jej Instagramie i pokochanie jej poczucia humoru nie było zbyt trudne. Uwielbiam ją, jest niesamowicie inteligentną babką. Dlatego też wiedziałam, że czytanie Statystyki będzie i pożyteczne i zwyczajnie… przyjemne. I się nie myliłam. Autorka potrafi rozbawić czytelnika, przy okazji rzuca trafne spostrzeżenia na tema

AKCJA CZYTELNICZA CZYTAJ.PL

Kolejny raz wystartowała akcja czytelnicza Czytajpl, w tym roku jej hasłem przewodnim jest Znowu czytam!  Przez cały listopad na platformie Woblink jest dostępnych dwanaście darmowych książek, do posłuchania i/lub poczytania. 12 tytułów, to naprawdę dużo i jest w czym wybierać.  Sama bardzo lubię tę akcję, bo zawsze jestem w stanie znaleźć coś ciekawego dla siebie, a nawet - tak jak w zeszłym roku - odnaleźć genialny tytuł, w tym przypadku mam na myśli Chrobot Tomka Michniewicza. I na tę edycję również liczę, mam nadzieję, że wśród poniższej listy przesłucham coś ciekawego.  Jakub Ćwiek „Topiel” (Wydawnictwo Marginesy) Wojtek Drewniak „Historia bez cenzury 5. I straszno, i śmieszno – PRL” (Wydawnictwo Znak)  Paulina Hendel „Strażnik” (We Need YA)  Mikołaj Łoziński „Stramer” (Wydawnictwo Literackie)  Karolina Macios „Czarne morze” (Wielka Litera)  Andri Snær Magnason „O czasie i wodzie” (Karakter)  Jakub Małecki „Horyzont” (Wydawnictwo SQN)  Robert Małecki „Zadra” (Czwarta Strona)  Rem

CHWILOWA ANOMALIA. O CHOROBACH WSPÓŁISTNIEJĄCYCH NASZEGO ŚWIATA | TOMASZ MICHNIEWICZ

Po moim zeszłorocznym odkryciu i przesłuchaniu Chrobotu Tomasza Michniewicza, nie mogłam nie skusić się na Chwilową anomalię tegoż autora. Jak grzyby po deszczu wydawane są książki o tematyce pandemicznej, bo to chwytliwe jest, głośne, ale ja nadal staram się trzymać od nich z daleka. Czytałam jedynie Pandemię. Raport z frontu Pawła Kapusty, bo wiedziałam, że ta książka będzie dobra i rzetelna. W tym przypadku również wierzyłam, iż Michniewicz nie napisze niczego dla głośnego tytułu, aby złapać więcej czytelników. Chwilowa anomalia. O chorobach współistniejących naszego świata nie jest książką oczywistą, bo rozmowy przeprowadzane z zaproszonymi rozmówcami, profesorami, specjalistami i ekspertami w swoich dziedzinach nie są stricte pandemiczne, choć ostatecznie do tego tematu dążą. Jest to mądra książka, otwierająca oczy i tłumacząca wiele kwestii z ekonomi, technologii czy ze świata polityki. Dla mnie bardzo wartościowymi rozmowami były te z instruktorem psychologii konfliktu, Jacki