Przejdź do głównej zawartości

Co zamiast kwiatka? Alternatywa czy obowiązek?


Sezon ślubny jest już w pełni, a co za tym idzie, młodzi zamiast otrzymywania kwiatów w ten szczególny dzień, wymyślają różne alternatywy dla tradycji. No właśnie, co to może być, co będzie logicznym pomysłem? I takim, żeby nikogo nie obrazić, bo jednak kwiaty, to tradycja i na pewno znajdzie się ktoś taki, kto bukiet podarować będzie chciał.


Sami ze Zdzichmenem głowiliśmy się i kombinowaliśmy co wymyślić właśnie zamiast standardowego kwiatka. Zastanawialiśmy się jak podejść do tematu tak, aby wszyscy byli zadowoleni. Czy poinformować podczas zapraszania gości o naszej niechęci do kwiatów? Czy może dodać taką informację na wręczanym zaproszeniu? A jak ktoś zapyta jaki tytuł chcemy?

Wybraliśmy drugą opcję, czyli informację wydrukowaną.
Na naszych ślicznych i słodkich zaproszeniach został wydrukowany wierszyk, w którym prosimy o książki z dedykacją. Tak, padło na książki, chociaż inne opcje również wchodziły w grę. Myśleliśmy nad muzyką, filmami czy akcjami charytatywnymi. Ostatecznie padło na egoistyczną wersję, tę związaną z książkami. (Teraz pozostało nam tylko porozumieć się w sprawie piosenki na pierwszy taniec ;) Macie jakieś propozycje?)


Dlaczego zdecydowaliśmy się na taki krok?
Kierowały nami tylko i wyłącznie racjonalne pobudki. Lubię mieć świeże kwiaty w mieszkaniu, jednak ładniej jest mieć jeden bukiet, a nie kilka/kilkanaście naraz. Po drugie, jedziemy do innej miejscowości na nasz ślub i nie będzie jak przewieźć owych kwiatów do naszego mieszkania. Większość musiałabym zostawić w rodzinnym domu lub rozdać. Po trzecie, od razu planujemy mały wyjazd, a co za tym idzie, zanim byśmy wrócili do siebie, kwiaty już by umarły. Nie nacieszylibyśmy się widokiem i zapachem. Zastalibyśmy katastrofę, a tego wolelibyśmy uniknąć.
W związku z tym potrzebna nam była jakaś alternatywa. Alternatywa dla tych, którzy lubią wręczać kwiaty. I znaleźliśmy właśnie książki z dedykacją.

Alternatywa czy obowiązek?
Mam wrażenie, że jeżeli ktoś wymyśla już zamiennik dla kwiatów, jest to traktowane jako obowiązek. Skoro młodzi zażyczyli sobie wino zamiast bukietu, to trzeba to wino kupić. Otóż nie, nie trzeba. Jest to luźny pomysł tylko dla tych gości, którzy z pustymi rękoma przychodzić nie lubią lub nie chcą. W naszym mniemaniu, nie jest to żaden obowiązek. Jeżeli ktoś nie miał zamiaru kupować kwiatków, nie musi czuć się zobligowany do podarowania nam książki. Do niczego nie chcemy nikogo zmuszać. ;)


A jak ktoś zapyta jaką książkę chcemy?
Na takie pytania trzeba być przygotowanym. Oczywiście stworzyliśmy listy książek, które chcielibyśmy mieć, a dokładnie trzy listy ;) Jedna moja, druga Zdzichmena, trzecia wspólna. ;) Jednak będą one wyciągane tylko i wyłącznie w ostateczności. Chcemy, aby goście sami wybrali dla nas tytuły. Najważniejsza dla nas będzie dedykacja tak naprawdę. ;) Jeżeli jakiś tytuł nam się powtórzy, to nic się nie stanie.. Najważniejsze bowiem są dla nas intencje.

Najważniejszą rzeczą jaką kierujemy się podczas przygotowań do ślubu i wesela, to luz. Nie jest to takie proste w natłoku przygotowań i tego, co jeszcze nas czeka, jednak są takie rzeczy, do których można podejść nieco luźniej. ;) To jest nasz dzień, radosna chwila i chcemy to przeżyć spokojnie. Nie będziemy się przejmować tym, czy książka nam się powtórzy, albo czy w ogóle ktoś z lekturą do nas przyjdzie. Ale jak już ktoś się zdecyduje na książkę, najważniejsze jest miłe słowo w środku ;) Niczego nikomu nie narzucamy ;)


W kolejnych wpisach z serii Książka zamiast kwiatka, przedstawię Wam pomysły na prezenty książkowe, dla niej, dla niego i dla nich. ;) Mam nadzieję, że ta mini ślubna seria Wam się spodoba. 


Komentarze

  1. Bardzo podoba mi się ten pomysł :)

    OdpowiedzUsuń
  2. Super pomysł, ale faktycznie lepiej, by się tytuły nie powtarzały :) Obawiam się jednak, że przy takiej prośbie pojawi się najwięcej książek kulinarnych lub kamasutry :P

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Mam nadzieję, że takich książek nie będzie za dużo ;)
      Jak się książki powtórzą, to trudno, najważniejsza jest dedykacja ;)

      Usuń
  3. Tak z innego tematu, to ciekawa jestem jak wyglądają wasze zaproszenia :), moje budziły uśmiech na twarzy każdego kto je dostał :), a potem było pytanie co chcemy zamiast tego kwiatka, można w ogóle jeszcze negatywy kupić itd. Z własnego doświadczenia wiem, że luz bardzo się przydaje, szczególnie wtedy, kiedy nagle wszystko zaczyna się sypać albo się o czymś zapomni. Na przykład byliśmy wstępnie umówieni z dalszym znajomym, że będzie kierowcą dla gości, ale coś mu wypadło i na tydzień przed ślubem robiliśmy poszukiwania kierowcy.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Na pewno swego czasu pokażę nasze zaproszenia ;)
      No tak, szukanie kierowcy na ostatnią chwilę musiało byc stresujące ;) My prawdopodobnie będziemy mieć dwóch, ale jak będzie ostatecznie, nie wiem ;)

      Usuń

Publikowanie komentarza

Dziękuję za przeczytanie mojej recenzji. ;)
Zachęcam do dyskusji na temat powyższego tekstu! *.*

Zobacz również:

POKÓJ KOŁYSANEK | NATASZA SOCHA

Tym tytułem kończę wpisy o książkach świątecznych, powrócę z nimi pewnie w listopadzie i grudniu, bo wiem, że na pewno po jakieś klimatyczne, okołoświąteczne lektury sięgnę. Na ten sezon miałam zaplanowanych jeszcze kilka książek, więc pewnie rozpocznę od nich swoją serię świątecznych powieści ;) Pokój kołysanek to moje pierwsze spotkanie z twórczością Nataszy Sochy, wcześniej nie było nam literacko po drodze, a po powyższy tytuł sięgnęłam w sumie całkowicie spontanicznie, aby umilić sobie czas w trakcie spacerów. Zdecydowanie jest to książka, przez którą zatęskniłam do małego dzieciaczka i miałam ochotę przytulać noworodki, a przy okazji wiele wspomnień wróciło z czasu, kiedy swojego wcześniaczka miałam w pierwszych dniach na rękach. Ach! Głównym bohaterem powieści Sochy jest Joachim, starszy pan, który postanowił zostać wolontariuszem na oddziale neonatologicznym, gdzie mógłby przytulać noworodki, a także opowiadać im swoje życiowe historie. Mężczyzna wiele w swoim długim i barwnym

GWAŁT POLSKI | MAJA STAŚKO, PATRYCJA WIECZORKIEWICZ

„Wciąż w różnych grupach społecznych pokutuje przekonanie o tym, że ofiara gwałtu musiała sprowokować sprawcę, że bitej żonie najwyraźniej odpowiada związek z oprawcą albo że dziecko musiało sobie zasłużyć na solidne lanie. Moc tych stereotypów zdaje się nieco słabnąć, jednak wciąż są istotną siłą kształtującą poglądy dużej części społeczeństwa. Trudno się zatem dziwić, że ofiary zgwałceń czy przemocy w rodzinie z tak dużym oporem opowiadają o tym, co je spotkało, lub nie mówią o tym wcale.” * Niekiedy mam tak, że po lektury sięgam bardzo spontanicznie, pod wpływem impulsu, a potem okazuje się, że był to strzał w dziesiątkę. Tak właśnie było tym razem, bo widocznie potrzebowałam trudnego społecznie tematu, na dodatek z naszego podwórka, dzięki któremu można się zdołować i przekonać, że w razie problemów, prawo nie stoi po naszej stronie – po stronie kobiet, oczywiście. Gwałt polski Mai Staśko i Patrycji Wieczorkiewicz, to poruszający emocjonalne struny czytelnika reportaż o przemocy

WIEDŹMA | ANNA SOKALSKA

Ten rok zaczęłam od bardzo ciekawej serii Anny Sokalskiej, w której jest i słowiańsko i diabelsko czy anielsko. Jednak wizja nieba czy czyśćca nie wygląda standardowo, tak, jak mogłoby się zwykłemu śmiertelnikowi wydawać. Cykl Opowieści z Wieloświata jest bardzo specyficzny i wielokrotnie zaskakujący, bo nie można być niczego pewnym w stu procentach. W Wiedźmie , czyli pierwszym tomie, są dwie główne bohaterki, Nina oraz Jasna. Ninę poznajemy w momencie, kiedy jest zwykłą śmiertelniczką, ale po krótkim czasie ginie i trafia do świata pomiędzy. Jednak na skutek pewnych wydarzeń wraca do świata żywych, w nieco zmienionej formie. Wraca też nie sama, bo towarzyszy jej mężczyzna, Dawid, który wcześniej również był jej znajomym za życia, a teraz muszą odnaleźć się w nowej sytuacji. Jasna natomiast nagle budzi się w nieznanym dla siebie miejscu i, jak się okazuje, świecie, bowiem o kilkaset lat późniejszym od tego, w którym dotychczas funkcjonowała. Na swojej drodze znajduje Ninę i Dawida, k