Przejdź do głównej zawartości

Zakazane życzenie | Jessica Khoury



Kto z nas nie zna historii o Aladynie, rzezimieszku, który znalazł starą lampę, dzięki której mógł spełnić swoje najskrytsze marzenia? I kto nie marzył właśnie o spełniającym marzenia dżinie? Jessica Khoury postanowiła napisać tę piękną opowieść od początku i nadać jej nieco bardziej romantycznej nuty. Jak jej wyszło? 


W Zakazanym życzeniu Aladyn, oczywiście, znajduje lampę, przez co ma jeszcze większe, niż zazwyczaj, kłopoty. Pod postacią dżina jest zjawiskowo piękna dziewczyna, która nie ma w stu procentach czystych intencji wobec chłopaka, gdyż postanawia go nieco wykorzystać, aby ratować własną, czarodziejską skórę.



Khoury poszła w małe banały, ponieważ w książce jest miłość zakazana, która zmieni wiele, jest utracenie zaufania i... gonitwa za uczuciami innej. No i oczywiście, jest tytułowe zakazane życzenie, które może mieć śmiertelne skutki. Jednak całość czyta się bardzo dobrze. Miło było odnaleźć się w innej rzeczywistości, gdzie magia jest bardzo ciemna i zdradliwa, a czas mija zupełnie inaczej. Autorka pisze w bardzo dobry sposób, ma lekki i niemęczący styl, a postaci są ciekawie zarysowane. 

Zakazane życzenie jest dobrą i przyjemną lekturą, zdecydowanie idealną na lato lub wieczory z kocem i książką. ;) Z pewnością przypadnie ona do gustu nie tylko nastolatkom, ale również starszym czytelniczkom, gdyż w środku nie brakuje akcji i trzymających w napięciu momentów. ;)



Komentarze

  1. Od jakiegoś czasu kuszą mnie recenzje do przeczytania tej książki :)

    OdpowiedzUsuń
  2. Byłam ciekawa Twojej opinii :), mnie bardzo wciągnęła ta książka :)

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Dziękuję za przeczytanie mojej recenzji. ;)
Zachęcam do dyskusji na temat powyższego tekstu! *.*

Zobacz również:

TWOJA ANATOMIA. KOMPLETNY (I KOMPLETNIE OBRZYDLIWY) PRZEWODNIK PO LUDZKIM CIELE | ADAM KAY

Mam nadzieję, że mamy już wyjaśnioną bardzo ważną kwestię odnośnie mojej osoby - mam totalną i nieuleczalną sklerozę. W 2021 roku przeczytałam książkę Adama Kay'a Twoja anatomia . Umieściłam ją nawet w rankingu najlepszych książek ubiegłego roku, ale jakoś umknęło mi to, aby o niej troszkę napisać zarówno tutaj jak i na blogu. Twoja anatomia. Kompletny (i kompletnie obrzydliwy) przewodnik po ludzkim ciele , to książka kierowana do młodzieży, jednak sama bardzo wiele ciekawych informacji związanych z naszym organizmem odnotowałam. Jest to pozycja napisana z charakterystyczną dozą humoru Kay'a, a ja owy humor bardzo lubię. Autor w ciekawy i zabawny sposób opisuje działanie poszczególnych narządów w ciele człowieka i rzuca wieloma ciekawostkami z nimi związanymi. Podczas lektury żałowałam troszkę, że sama w czasie nauki biologii w klasach gimnazjalnych czy licealnych nie miałam dostępu do tego typu pozycji. Jak dla mnie jest to super książka do przyswajania wiedzy, bowiem opróc

SCENY EROTYCZNE W KSIĄŻKACH – CZY SĄ ONE W OGÓLE KONIECZNE?

Co? Po co w ogóle taki temat? Nie jestem znawczynią romansideł. Nie jest to nawet mój ulubiony gatunek literacki. Ale wiecie co, wypowiem się. Nie znam się, ale się wypowiem . Bo mogę. Nie da się ukryć, że od kilku lat na rynku wydawniczym pojawił się cały ogrom romansideł, a dokładniej nawet – literatury erotycznej. Kilka z nich przeczytałam i nie mogę zaprzeczyć, że potrafią one zaangażować czytelniczkę i wciągnąć w swój świat. Jednak nie o tym, czy taki typ literatury jest nam potrzebny chciałabym dzisiaj pisać. Podczas czytania książki Falling fast , a wcześniej Jednak mnie kochaj i Tylko bądź przy mnie zaczęłam się zastanawiać nad tym, jak bardzo przez kilka lat zmienił się sposób opisywania scen erotycznych w książkach, w romansach, w literaturze, która chce nosić miano pięknej. Od kiedy zaczęły pojawiać się erotyki, autorzy (głównie autorki jak mniemam) zaczęli kombinować w swoich małych dziełach z opisami scen zbliżeń między bohaterami. Jest ich za dużo, albo są za obszer

STANY OSTRE. JAK PSYCHIATRZY LECZĄ NASZE DZIECI | MARTA SZAREJKO

  O Stanach ostrych Marty Szarejko wspominałam przy okazji podsumowania roku 2021, jednak dopiero teraz, w kwietniu, postanawiam na temat tego tytułu nieco Wam napisać. Super, jestem z siebie bardzo dumna… Szarejko na początku nie chciała pisać o psychiatrii dziecięcej, dlatego, że w żaden sposób temat jej nie dotyczył. Okazało się jednak, że to, co uważała za minus, okazało się ogromnym plusem jej położenia, bowiem nie podchodziła do tematu tak samo emocjonalnie jak podchodziłaby matka. Stany ostre. Jak psychiatrzy leczą nasze dzieci to książka o poziomie szpitali psychiatrycznych w Polsce, o ich nierentowności i niewydajności. Jest źle, to jakże podnoszące na duchu przesłanie można wynieść z lektury. Autorka rozmawia z pracownikami i dyrektorami placówek w różnych częściach kraju, dowiaduje się wielu ciekawych, chociaż dołujących rzeczy, a tą wiedzą dzieli się z czytelnikami. Na pewno mnie przeraża to, że w szpitalach nie ma miejsc, że dzieci śpią na dostawkach do dostawek, pokątn