Przejdź do głównej zawartości

Mischling czyli kundel | Affinity Konar



Po literaturę historyczną i wojenną sięgam bardzo rzadko, chociaż wiele pozycji mnie interesuje i wiele tematów chciałabym zgłębić. Tego typu tytuły mają to do siebie, że zazwyczaj są ciężkie, że nie nadają się do czytania w środkach komunikacji miejskiej, gdzie ostatnio czytam najczęściej . Troszkę inaczej jest w przypadku Mischling czyli kundel, książki o bliźniaczkach będących obiektami badań doktora Mengele. Pomimo tego, że jest to tematyka obozowa, jest ona zgrabnie ujęta i można się z nią zapoznawać w każdych warunkach, nie oczekuje od czytelnika stu procent skupienia. 
Affinity Konar napisała bardzo specyficzne dzieło, które jest fikcją literacką o Auschwitz a dokładnie o eksperymentach przeprowadzanych na bliźniakach czy karłach. Głównymi bohaterkami powieści są dwunastoletnie żydowskie bliźniaczki, Stusia i Perła. Choć identyczne, różnią się charakterami, jedna jest spokojna, wyważona, a druga ambitna i chętna do snucia marzeń. W obozie ich losy się nieco rozmijają, miejsce to uwydatnia różnice między dziewczynkami i ich dwa sposoby na przetrwanie.

Autorka skupia się bardziej na emocjach bohaterek, ich zmianach, rozwojach i zdobywanych znajomościach. Sam temat obozu i Auschwitz jest tłem, bardzo mocno zarysowanym. Konar nie ukrywa strasznych rzeczy jakie miały miejsce w Oświęcimiu, opisuje eksperymenty, bestialskie zabiegi, jednak potrafi je ująć w delikatny sposób. 


„Nie zawsze znamy samych siebie, nie wiemy, kim się staniemy, czego dokonamy po tym, jak zło robiło z nami, co chciało”

Czy jest to książka dla każdego znawcy i amatora historii obozowej? Zdecydowanie nie. Jeżeli ktoś potrzebuje czegoś lżejszego, skupiającego się bardziej na stosunkach międzyludzkich i zmianach zachodzących w człowieku, może znaleźć coś dla siebie w tym tytule. Jednak po przeczytaniu Mischling czyli kundel czuję się nieco zawiedziona. Szukałam w tej historii czegoś ciekawszego, bardziej odkrywczego, a znalazłam jedynie dziecięce podejście do zemsty i zbyt prosto toczącą się fabułę. Nie ukrywam, kilka razy autorka mnie zaskoczyła, ale ogólnie nudziłam się podczas lektury.

Komentarze

  1. Jakiś czas temu widziałam tę książkę i mnie zainteresowała, jednak nie jestem do końca przekonana. Może kiedyś.

    Pozdrawiam cieplutko,
    martynapiorowieczne.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń

Publikowanie komentarza

Dziękuję za przeczytanie mojej recenzji. ;)
Zachęcam do dyskusji na temat powyższego tekstu! *.*

Zobacz również:

POKÓJ KOŁYSANEK | NATASZA SOCHA

Tym tytułem kończę wpisy o książkach świątecznych, powrócę z nimi pewnie w listopadzie i grudniu, bo wiem, że na pewno po jakieś klimatyczne, okołoświąteczne lektury sięgnę. Na ten sezon miałam zaplanowanych jeszcze kilka książek, więc pewnie rozpocznę od nich swoją serię świątecznych powieści ;) Pokój kołysanek to moje pierwsze spotkanie z twórczością Nataszy Sochy, wcześniej nie było nam literacko po drodze, a po powyższy tytuł sięgnęłam w sumie całkowicie spontanicznie, aby umilić sobie czas w trakcie spacerów. Zdecydowanie jest to książka, przez którą zatęskniłam do małego dzieciaczka i miałam ochotę przytulać noworodki, a przy okazji wiele wspomnień wróciło z czasu, kiedy swojego wcześniaczka miałam w pierwszych dniach na rękach. Ach! Głównym bohaterem powieści Sochy jest Joachim, starszy pan, który postanowił zostać wolontariuszem na oddziale neonatologicznym, gdzie mógłby przytulać noworodki, a także opowiadać im swoje życiowe historie. Mężczyzna wiele w swoim długim i barwnym

GWAŁT POLSKI | MAJA STAŚKO, PATRYCJA WIECZORKIEWICZ

„Wciąż w różnych grupach społecznych pokutuje przekonanie o tym, że ofiara gwałtu musiała sprowokować sprawcę, że bitej żonie najwyraźniej odpowiada związek z oprawcą albo że dziecko musiało sobie zasłużyć na solidne lanie. Moc tych stereotypów zdaje się nieco słabnąć, jednak wciąż są istotną siłą kształtującą poglądy dużej części społeczeństwa. Trudno się zatem dziwić, że ofiary zgwałceń czy przemocy w rodzinie z tak dużym oporem opowiadają o tym, co je spotkało, lub nie mówią o tym wcale.” * Niekiedy mam tak, że po lektury sięgam bardzo spontanicznie, pod wpływem impulsu, a potem okazuje się, że był to strzał w dziesiątkę. Tak właśnie było tym razem, bo widocznie potrzebowałam trudnego społecznie tematu, na dodatek z naszego podwórka, dzięki któremu można się zdołować i przekonać, że w razie problemów, prawo nie stoi po naszej stronie – po stronie kobiet, oczywiście. Gwałt polski Mai Staśko i Patrycji Wieczorkiewicz, to poruszający emocjonalne struny czytelnika reportaż o przemocy

WIEDŹMA | ANNA SOKALSKA

Ten rok zaczęłam od bardzo ciekawej serii Anny Sokalskiej, w której jest i słowiańsko i diabelsko czy anielsko. Jednak wizja nieba czy czyśćca nie wygląda standardowo, tak, jak mogłoby się zwykłemu śmiertelnikowi wydawać. Cykl Opowieści z Wieloświata jest bardzo specyficzny i wielokrotnie zaskakujący, bo nie można być niczego pewnym w stu procentach. W Wiedźmie , czyli pierwszym tomie, są dwie główne bohaterki, Nina oraz Jasna. Ninę poznajemy w momencie, kiedy jest zwykłą śmiertelniczką, ale po krótkim czasie ginie i trafia do świata pomiędzy. Jednak na skutek pewnych wydarzeń wraca do świata żywych, w nieco zmienionej formie. Wraca też nie sama, bo towarzyszy jej mężczyzna, Dawid, który wcześniej również był jej znajomym za życia, a teraz muszą odnaleźć się w nowej sytuacji. Jasna natomiast nagle budzi się w nieznanym dla siebie miejscu i, jak się okazuje, świecie, bowiem o kilkaset lat późniejszym od tego, w którym dotychczas funkcjonowała. Na swojej drodze znajduje Ninę i Dawida, k