Przejdź do głównej zawartości

Jesień pachnie wiosną



Miło wyjść z domu w adidasach i lekkiej koszulce. Bez warstw, bez czapek, bez marznięcia. Fajnie jest wyjść z domu, po prostu.

Miło jest obserwować kwitnące drzewa, przyrodę i czuć budzące się życie. Aż człowiekowi bardziej chce się... żyć.
Fajnie podczas spaceru albo jazdy samochodem widzieć spacerujące rodziny, jeżdżących chłopaków na rowerach, a dziewczyny na rolkach - sztuki, której nie opanowałam jeszcze, może w tym roku się uda (trzymajcie kciuki!).

Cudownie czuć słońce na twarzy. I zapomnieć o bożku zwanym WiFi.

Wiosna to zdecydowanie moja ulubiona pora roku, chociaż mogłaby konkurować z ubiegłą jesienią, która mnie niesamowicie inspirowała. To właśnie wiosną najwięcej robię zdjęć na zewnątrz, bardziej mi się chce, po prostu. Chociaż lasy w Gliwicach wyglądają bardziej jesiennie niż wiosennie, i tak jest pięknie.

Następnym razem wezmę koc, termos i kanapki, o książkach wspominać nie muszę, i poczytam. A raczej poczytamy, bo na takie wycieczki trzeba iść z kimś ;)












Komentarze

  1. Masz rację miło wyjść wreszcie z domu i poodychać powietrzem od którego nie zamarzają płuca :-P
    Piękne zdjęcia:-) Ja ruszę w plener z aparatem jak wszystko odrobinkę sie zazieleni.
    Pozdrawiam

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Albo kiedy człowiek nie dusi się "świeżym powietrzem'" :) Też czekam aż wszystko się zazieleni ;)

      Usuń
  2. Jeszcze ta wiosna taka jesienna...ja wiosnę wole w trochę późniejszym stadium, gdy wszystko jest już zielone - seledynowe :)

    OdpowiedzUsuń

Publikowanie komentarza

Dziękuję za przeczytanie mojej recenzji. ;)
Zachęcam do dyskusji na temat powyższego tekstu! *.*

Zobacz również:

GDYBYM MOGŁA KUPOWAĆ KSIĄŻKI, TO BYM SIĘ SKUSIŁA #4

Dzień dobry moi mili!Mam wrażenie, że w tym roku zrobiłam dla siebie najlepszą rzecz jaką mogłam zrobić, a mianowicie założyłam konto na Legimi. A końcem 2018 roku stworzyłam swój profil na Storytel. Te dwie decyzje zaowocowały u mnie zmianą stosunku do książek i ich formy. Dzisiaj nie będę pisać stricte o powyższych aplikacjach, wspomnę natomiast o kilku książkach, na które z chęcią bym się skusiła w najbliższym czasie, czyli mowa będzie o premierach książkowych. Jednym z moich postanowień na ten (jakże cudowny dla całego świata!) 2020 rok było nie kupowanie żadnych książek. I faktycznie owego postanowienia się trzymam, dlatego seria o interesujących mnie zapowiedziach książkowych nazywa się Gdybym mogła kupować książki, to bym się skusiła. Nie szukam aktualnie jakichś najlepszych ofert sprzedaży, nie śledzę wyprzedaży książkowych, w ogóle mnie nie kuszą promocje. Naprawdę. Jak wiem, że jakaś interesująca mnie książka ma premierę, w pierwszej kolejności sprawdzam Legimi. Jeżeli jest …

OFFLINE. JAK DZIĘKI ŻYCIU BEZ PIENIĘDZY I TECHNOLOGII ODZYSKAŁEM WOLNOŚĆ I SZCZĘŚCIE | MARK BOYLE

Nie da się nie zauważyć, że technologia zawłaszcza sobie naszą codzienność, że jesteśmy od niej uzależnieni. Z jednej strony spełnia ona swoją, chyba najbardziej promowaną, funkcję, czyli zbliża do siebie ludzi, którzy mogą się ze sobą kontaktować niezależnie od miejsca zamieszkania. Z drugiej jednak strony, oddala ona ludzi od siebie. Sama nie mogę patrzeć na to, jak ludzie zamiast ze sobą rozmawiać, wpatrują się w ekrany. Albo kiedy turyści zamiast korzystać z wypoczynku i przeżywać atrakcje, oglądać je własnymi oczami, np. w oceanarium, wszystko nagrywają i oglądają przez ekran telefonu. Po co?

Technologia to jedno, ale sama elektryczność w naszym życiu zakorzeniła się w tak oczywisty i bezpardonowy sposób, że nie wyobrażam sobie przetrwania bez niej. Tak, przetrwania. Mogłabym odciąć się na kilka dni od energii, technologii, ale byłaby to forma rozrywki, wyciszenia tudzież zebrania myśli, a nie sposób na nowe życie. A jednak znalazł się człowiek, który postanowił skończyć z typow…

SERYJNI MORDERCY | MICHELLE KAMINSKY

Ostatnio zrobiło się u mnie kryminalnie i morderczo na tyle, że mąż zaczął się mnie bać. A będąc całkowicie szczerą tudzież poważną, to faktycznie temat morderstw mnie pochłonął i jakoś dobrze czyta mi się o zbrodniach. Wiem, brzmi okropnie. Jednak jak sama Michelle Kaminsky w książce Seryjni mordercy pisze „...seryjni mordercy nas fascynują i przerażają. Myśl o nich nieraz prześladuje nasze umysły...”* I możliwe, że tak jest troszkę u mnie, że zaczęłam śledzić prawdziwe historie i przestać nie umiem.

Na blogu niedawno wspominałam o książceRozmowy z seryjnymi mordercami, która jest jakby zupełnym przeciwieństwem tej, o której dzisiaj Wam nieco napiszę. Tytuł Seryjni mordercy Michelle Kaminsky ma bardzo specyficzną formę, bardzo skrótową i momentami ma się wrażenie, że czyta się poszczególne strony z Wikipedii. Jest to zbiór stu pięćdziesięciu pytań i odpowiedzi z kategorii kryminalnej. Im dalej w treść książki czytelnik się zagłębia, tym mroczniejsze tajemnice morderstw poznaje i całk…