Przejdź do głównej zawartości

ZDARZYŁO SIĘ WCZORAJ | MAURA ELLEN STOKES


Po literaturę młodzieżową sięgam stosunkowo rzadko, bo nie zawsze umiem się w niej odnaleźć zarówno jeśli chodzi o historię czy prowadzoną narrację. Zatem jej tematyka musi mnie w jakiś sposób zainteresować. I tak właśnie było w przypadku książki Maury Ellen Stokes Zdarzyło się wczoraj, która mnie zaciekawiła pomysłem autorki.

A pomysł do łatwych nie należy, bo odnosi się do śmierci i żałoby. I może jest to oklepany temat, który pojawia się często w literaturze jako główny wątek, jednak w książkach dla młodzieży może zostać różnie przedstawiony. Może okazać się sukcesem ale też i małą klapą. Tutaj klapy nie zaobserwowałam, bo podoba mi się to, co zbudowała Stokes w swojej powieści.
Pomimo tego, że bliżej mi już trzydziestki (o mój Boże!) niż lat nastu, czytając Zdarzyło się wczoraj, nie miałam poczucia, że klimat mi nie odpowiada, albo że jestem nie na miejscu, bo to już nie jest książka dla mnie, że powinnam czytać już tylko książki dla kobiet. Oczywiste jest to, że otoczenie głównej bohaterki nie jest mi bliskie, jednak wszystko jest napisane w taki sposób, że i nieco starszy odbiorca się odnajdzie i nie będzie się czuł obco. A z główną bohaterką można poczuć swego rodzaju więź i można ją polubić. Nie jest to irytująca postać, wręcz przeciwnie, wzbudza sympatię czytelnika.

Od powieści bije ciepło i serdeczność, ukazuje ona żałobę po stracie przyjaciółki, która zmarła bez żadnego uprzedzenia. W Zdarzyło się wczoraj Stokes skupiła się na tym, że można otrzymać w trakcie swojego cierpienia naprawdę wiele wsparcia, trzeba tylko pozwolić sobie na pomoc, bo wszyscy chcą dla ciebie dobrze. I w takiej sytuacji znalazła się Sam, czternastolatka kochająca koszykówkę. Razem ze swoją przyjaciółką trenowały i spędzały czas wolny niczym siostry. I nagle dziewczyna zostaje sama, bez swojej drugiej połówki serca, bez najbliższej osoby w swoim życiu. Przecież czternaście lat, to nie jest czas na śmierć, prawda? A jednak, Stokes pokusiła się o tak młody wiek dla swoich bohaterek. 

W książce pojawił się motyw nadprzyrodzony, bowiem Reagan zaczęła odzywać się do Sam, dzięki czemu dziewczyna ma szansę na stopniowe pożegnanie się z przyjaciółką. Kluczowym pytaniem dla mnie było, czy to wyobraźnia i psychika Sam tak zadziałały czy może faktycznie pośmiertnie dziewczyny są w stanie ze sobą rozmawiać. I nastolatka również rozważa u siebie problemy natury psychicznej, co jest dość dojrzałym podejściem do tematu. Jak było naprawdę, nie mogę zdradzić ;)

Podsumowując, jestem mile zaskoczona książką Zdarzyło się wczoraj Maury Ellen Stokes. Autorka stworzyła całkiem fajną atmosferę w swojej książce, pełną wsparcia i życzliwości wobec głównej bohaterki. Sam również jest zaskakująco ciekawą postacią, która ma wiele do powiedzenia i pomimo trudności jakie ją spotkały, zachowuje swój humor i poczucie misji.
Polecam, zwłaszcza nastoletnim czytelnikom. Jest to wartościowa pozycja i można wiele z niej wynieść nie tylko w temacie radzenia sobie ze stratą.

Komentarze

  1. Cieszę się, że dobrze oceniasz książkę. Wydaje mi się, że bardzo potrzeba dobrej literatury dla dzieci i młodzieży, poruszającej trudne i bolesne tematy, jak śmieć np. Oby jak najwięcej takich książek.

    OdpowiedzUsuń
  2. Ja bardzo lubię literaturę młodzieżową, więc jak będę miała okazję chętnie sięgnę po tę książkę :)

    OdpowiedzUsuń
  3. Ogromnie się cieszę, że recenzja tej książki pojawiła się na Twoim blogu. Książka bardzo potrzebna, dotykająca straty, radzenia sobie z nią, może pomóc danej osobie, która akurat jest w takiej sytuacji.

    OdpowiedzUsuń

Publikowanie komentarza

Dziękuję za przeczytanie mojej recenzji. ;)
Zachęcam do dyskusji na temat powyższego tekstu! *.*

Zobacz również:

POWRÓT Z BAMBUKO | KATARZYNA NOSOWSKA

Kiedy sięgałam po książkę Powrót z Bambuko Katarzyny Nosowskiej, czułam niezwykłą ekscytację. Miałam gorszy dzień i szukałam jakiegoś pocieszenia. Pamiętając, że A ja żem jej powiedziała... było i na poważnie i na śmiesznie, myślałam, że tym razem z książką Nosowskiej będzie tak samo. Myliłam się. 
Ta książka nie pociesza, nie podnosi na duchu. 
Ta książka dołuje. 
Ale to dołowanie się nie prowadzi do niczego złego, a wręcz przeciwnie. Prowadzi ono do ogromu myśli i analizy otaczającego nas świata. 
Powyższy tytuł poznawałam w formie audio, a czytała go autorka i dawała mu jeszcze większe wydźwięk i duszę. Trochę jednak żałowałam, że nie byłam w stanie śledzić tekstu oczami, że nie mogłam trzymać fizycznej książki i zaznaczać w niej cytatów. Znaczników byłoby naprawdę dużo. 

Jeżeli tak jak ja, czekaliście na kontynuację A ja żem jej powiedziała..., chcieliście książkę w tym samym klimacie, to się zawiedziecie. A raczej… nie zawiedziecie się w ogóle! Ja się nie zawiodłam, ja się dostosował…

PAŹDZIERNIK Z DRESZCZYKIEM

Cześć!Październik jest zdecydowanie moim ulubionym miesiącem, i nie chodzi mi tylko o to, że na jego początku mam urodziny. Koniec października jest dla mnie również ekscytujący, bo jest wtedy... Halloween, a ja uwielbiam to święto duchów. Co roku sobie obiecuję, że w jego trakcie przeczytam książki z gatunku horroru, coś z dreszczykiem i nutką niepewności. I w tym roku w końcu zrobię sobie mały maraton literatury grozy, bo czemu nie? Zatem zagrzebię się pod kocem, może przebiorę się w strój czarownicy raz czy dwa, aby dodać sobie innych wrażeń igrając z prawem. No i poczytam. Moje plany czytelnicze na październik nie będą jakieś ogromne, bo zdaję sobie sprawę, że nie mam takiej siły przerobowej jaką bym chciała. Jestem zdania, że lepiej sobie zaplanować mniej, a zrobić więcej, niż postąpić odwrotnie i się rozczarować i mieć do samej siebie pretensje.  Na listę wciągnęłam cztery tytuły, które już są u mnie w bibliotecznych zbiorach i tylko czekają aż po nie sięgnę. Grzesznik Artura Urb…

Cześć, jestem Klaudia i mam 28 lat ;)

Cześć!Tak jak widzicie w tytule tego posta, dzisiaj o 7:15 skończyłam 28 lat. Postanowiłam stworzyć z tej okazji tego posta, bo w sumie rzadko kiedy piszę tutaj o sobie, a chyba miło będzie, kiedy ten blog nie będzie aż taki anonimowy, prawda? Jestem Klaudia, jestem zakochana w książkach, ale to pewnie wiecie. Kocham też zdjęcia i świat niejednokrotnie oglądam poprzez obraz. Muszę się nauczyć nosić ze sobą aparat, ale czasem nie jest to łatwe. Jestem też manualna, kocham pisać w zeszytach, mieć mnóstwo długopisów i pisaków. Aktualnie w mojej głowie miesza się kilka historii i staram się je ogarnąć, aby je spisać, chociażby do szuflady. Jestem mamą zakochaną w córce i starającą się nauczyć ją miłości do książek. Na razie się to udaje i jestem z Jagienki dumna. Odkrywam w sobie kobiecość, bo wiecznie widzę w sobie małą dziewczynkę, która stara się być dorosła. Powoli zaczynam siebie lubić, ale to nie jest proste. 
A Ty kim jesteś?