Przejdź do głównej zawartości

OPIEKUNOWIE | DEAN KOONTZ


Lubię słuchać audiobooków podczas spacerów z córką. I chyba wiele razy o tym wspominałam tutaj ;) Jest to dla mnie niejednokrotnie możliwość przeczytania książki, na którą nie mam czasu w normalnym trybie. I właśnie szukając czegoś do posłuchania, trafiłam na tytuł Opiekunowie. Dean Koontz dotychczas był dla mnie autorem, którego znałam jedynie z nazwiska, nie wiedziałam czy to, co tworzy może mnie zainteresować. Okazało się, że jak najbardziej. Jego książka całkowicie przypadła mi do gustu i chociaż staram się nie słuchać niczego powyżej 7 godzin (jakoś samo tak wychodzi, ale przestaję już patrzeć na czas audiobooków!), to 12 godzin słuchania jego powieści było samą przyjemnością.

No dobra, przyjemnością, to może duża przesada, bo historia łatwa ani lekka, ani tym bardziej przyjemna nie jest. Jest niepokojąca, a przede wszystkim niebezpieczna. Występuje w niej wiele niebezpieczeństw zarówno ze strony ludzi śmiertelnych jak i istot, w których DNA grzebano.

Akcja rozpoczyna się kiedy Travis wyjeżdża na odludzie, aby nieco się rozerwać postrzelać do węży. Nie będziemy komentować tutaj, co dla kogo jest rozrywką i formą rozluźnienia, okej? I podczas tego odpoczynku natrafia na psa, który potrzebuje jego pomocy, bo coś czai się w ciemnej dróżce. Mężczyzna przygarnia psa, bo okazuje się ten bezpańskim około rocznym psiakiem, którego wkrótce nazywa Einsteinem, bowiem golden retriever jest bardzo mądrym zwierzęciem. Zaskakująco inteligentnym. Szczęśliwym zrządzeniem losu Travis spotyka na swojej drodze trzydziestoletnią Norę, która zdaje się nie znać świata i jego zasad. Przez lata była źle traktowana przez ciotkę i po jej śmierci nie potrafi się otworzyć. Ich spotkanie w parku jest znamienne, zwłaszcza, że to ten inteligentny pies staje się ich swatką. Niedługo po tym pierwszym spotkaniu dwójka bohaterów staje się nierozłączna i próbują rozwikłać zagadkę pochodzenia Einsteina i tego, czego pies się boi. Ich odkrycia są niezwykłe i niepojęte.

Książka Opiekunowie jest wielowątkowa, a raczej wielobohaterowa. Bo sama fabuła bardzo mocno trzyma się głównego wątku, czyli… laboratorium, w którym modyfikowano DNA i chciano stworzyć niesamowite istoty. Jak już wiemy, jest pies, który jest inteligentny, jednak zagadką może być to, kim albo czym jest to, czego owy pies się boi. Oprócz Nory i Travisa, w skład bohaterów wchodzą między innymi: płatny morderca, policjant federalny, prawnik Nory, a także kilka ofiar Obcego. Dla mnie, powyższy tytuł jest świetnie napisany, przepełniony akcją, jest rozbudowany ale nie nudny. Zaskoczył mnie, bo bałam się, że jego objętość jednak może być przytłaczająca, a nie była.

Cieszę się bardzo, że moje pierwsze spotkanie z twórczością Koontza okazało się takim strzałem w dziesiątkę! Nie wiem czy jest coś, co mi się w tej książce nie podobało. Dla mnie może nie był to horror, jednak gatunkowo książka wpasowuje się w tematykę, bo są trupy oraz niezidentyfikowana postać atakująca w mroku. Może i się nie bałam, ale wierzę, że czytając książkę wieczorem przy zgaszonym świetle w niektórych momentach można by było poczuć odpowiedni klimacik.

Opiekunowie to zdecydowanie książka, którą mogę polecić. Sama teraz będę musiała zapolować na jakieś inne tytuły autora. Może macie coś do zaproponowania?

Komentarze

  1. Ja również bardzo lubię audiobooki. Często ich słucham w drodze lub podczas sprzątania, albo na rowerze. :) Sama nie znam twórczości Koontza póki co, ale dużo dobrego czytam na temat jego książek.

    OdpowiedzUsuń
  2. Audiobooki do mnie jakoś nie przemawiają, zawsze podczas słuchania zasypiam momentalnie 😂
    Twórczość Koontza znam (oczywiście w wersji papierowej) i serdecznie polecam.

    OdpowiedzUsuń
  3. Wolę papierowe książki, ale takich też chętnie posłucham :)

    OdpowiedzUsuń

Publikowanie komentarza

Dziękuję za przeczytanie mojej recenzji. ;)
Zachęcam do dyskusji na temat powyższego tekstu! *.*

Zobacz również:

POWRÓT Z BAMBUKO | KATARZYNA NOSOWSKA

Kiedy sięgałam po książkę Powrót z Bambuko Katarzyny Nosowskiej, czułam niezwykłą ekscytację. Miałam gorszy dzień i szukałam jakiegoś pocieszenia. Pamiętając, że A ja żem jej powiedziała... było i na poważnie i na śmiesznie, myślałam, że tym razem z książką Nosowskiej będzie tak samo. Myliłam się. 
Ta książka nie pociesza, nie podnosi na duchu. 
Ta książka dołuje. 
Ale to dołowanie się nie prowadzi do niczego złego, a wręcz przeciwnie. Prowadzi ono do ogromu myśli i analizy otaczającego nas świata. 
Powyższy tytuł poznawałam w formie audio, a czytała go autorka i dawała mu jeszcze większe wydźwięk i duszę. Trochę jednak żałowałam, że nie byłam w stanie śledzić tekstu oczami, że nie mogłam trzymać fizycznej książki i zaznaczać w niej cytatów. Znaczników byłoby naprawdę dużo. 

Jeżeli tak jak ja, czekaliście na kontynuację A ja żem jej powiedziała..., chcieliście książkę w tym samym klimacie, to się zawiedziecie. A raczej… nie zawiedziecie się w ogóle! Ja się nie zawiodłam, ja się dostosował…

PAŹDZIERNIK Z DRESZCZYKIEM

Cześć!Październik jest zdecydowanie moim ulubionym miesiącem, i nie chodzi mi tylko o to, że na jego początku mam urodziny. Koniec października jest dla mnie również ekscytujący, bo jest wtedy... Halloween, a ja uwielbiam to święto duchów. Co roku sobie obiecuję, że w jego trakcie przeczytam książki z gatunku horroru, coś z dreszczykiem i nutką niepewności. I w tym roku w końcu zrobię sobie mały maraton literatury grozy, bo czemu nie? Zatem zagrzebię się pod kocem, może przebiorę się w strój czarownicy raz czy dwa, aby dodać sobie innych wrażeń igrając z prawem. No i poczytam. Moje plany czytelnicze na październik nie będą jakieś ogromne, bo zdaję sobie sprawę, że nie mam takiej siły przerobowej jaką bym chciała. Jestem zdania, że lepiej sobie zaplanować mniej, a zrobić więcej, niż postąpić odwrotnie i się rozczarować i mieć do samej siebie pretensje.  Na listę wciągnęłam cztery tytuły, które już są u mnie w bibliotecznych zbiorach i tylko czekają aż po nie sięgnę. Grzesznik Artura Urb…

NIEZGODNA (2014)

USA | AKCJA/SCI-FI | 2014
Nie czytałam książki Niezgodna dlatego też nie miałam żadnych oczekiwań odnośnie filmu powstałego na jej podstawie. Chciałam jedynie zobaczyć godny uwagi seans, który umili mi ponad dwie godziny oglądania. Ogólnie muszę powiedzieć, że produkcja całkiem pozytywnie mnie zaskoczyła, jednak nie zachwyciła. Niczego mi nie urwała, ot, taki seans, ze scenami walki i intrygami w tle.