Przejdź do głównej zawartości

UNORTHODOX (2020)

Po naszej rewelacyjnej, choć nie łatwej przygodzie z serialem Niemożliwe, skusiliśmy się z mężem na obejrzenie Unorthodox, o którym jest dość głośno ostatnio. Tym razem serial ma cztery odcinki, więc można całość zobaczyć w jeden – dwa wieczory.

Nie było łatwo, powiem szczerze. A jest to związane z tematyką, jaką podejmuje produkcja. Jednak postanowiliśmy z mężem przebrnąć przez serial, bowiem uznaliśmy, że dla prawdy warto się czasem lekko pomęczyć. Tak, serial Unorthodox jest inspirowany prawdziwymi wydarzeniami opisanymi w książce Deborah Feldman o tym samym tytule. Jak się po czasie okazało, słowo inspiracja jest dość kluczowe, co zdecydowanie może być ogromnym minusem całości.

Główna bohaterka Estera ucieka z Nowego Jorku od swojego męża, od społeczności ortodoksyjnych Żydów, w której żyje. Trafia do Berlina, gdzie spotyka otwartych ludzi ze szkoły muzycznej i dostaje od nich całe mnóstwo pomocy. Serial charakteryzuje się masą zbiegów okoliczności, bo nie da się ukryć, główna bohaterka ma wiele szczęścia podczas swojej ucieczki. Esty czuła się nieszczęśliwa, jej życie nie potoczyło się tak, jakby tego chciała. A w miejscu, w którym żyła i się wychowała trzeba było ściśle trzymać się zasad, według których każda kobieta powinna być uległa. Kiedy wychodziła za mąż za Yankego miała nadzieję, że stworzy prawdziwy dom, że będzie szczęśliwa. Jednak jej mąż okazał się zbyt silnie trzymany przez rodzinę, zbyt mocno związany z matką, a za mało zżyty ze swoją małżonką. Doprowadziło to Esterę pod ścianę i sprawiło, że ta (Estera, nie ściana) dokonała trudnego wyboru jakim jest ucieczka w pogoni za wolnością.


Temat nie jest prosty, zwłaszcza, że mamy do czynienia ze społecznością, której codzienności nie znamy i pewnie niektóre rzeczy obserwowane w serialu będą widzowi całkiem obce, będą niezrozumiałe. Samo aranżowane małżeństwo dla przeciętnego człowieka jest czymś niecodziennym, nie mówiąc już o tak zamkniętej społeczności żydowskiej, w której nawet Internet musi być koszerny. I pod kątem ukazania owej społeczności, jej wad i zasad panujących wewnątrz (i społecznych i stricte religijnych) uważam, że jest to serial bardzo ciekawy. Sam dramat małżeński Esty też nie jest łatwy, jednak przedstawiony został w delikatny i subtelny sposób. To, co jest ciężkie w odbiorze, to następstwa samej ucieczki, to co dzieje się w Niemczech, jak wiele szczęścia dziewczyna ma na swojej drodze. I dobrze, niechaj ma. Niechaj spotyka samych dobrych i pomocnych ludzi. Tę serię bardzo dobrych zrządzeń losu oglądało się średnio, jednak mając na uwadze prawdziwe wydarzenia, można było na nie przymknąć oko – różne rzeczy przecież się ludziom przytrafiają. Ale jak się okazało, to nijak się miało z rzeczywistością, bo naprawdę było inaczej. No szkoda, od razu serial przez to traci na jakości. Szkoda, że tego widz dowiaduje się na końcu.

To troszkę ciężki serial do oceny. Bo wiele rzeczy w nim zgrzyta, jednak ta społeczność Żydowska sprawia, że nie wiadomo jak ocenić całość. Bo niby serial jest dobry, ale jednak jest trudny w odbiorze. Taki… męczący jest nawet, a to już nie jest fajne. Ale za to tematyka jest niełatwa, więc czemu całość miałaby być lekka i przyjemna w oglądaniu?

Jak widać, moje odczucia są mega mieszane i mega pomieszane. Sama nie wiem co mam myśleć o Unorthodox. Zaopatrzyłam się już w ebook dzięki Legimi i będę wkrótce nadrabiała książkę, aby zobaczyć jak naprawdę potoczyły się losy Estery po ucieczce. Bo tego jestem właściwie bardzo ciekawa. Nieco mnie cieszy to, że już po moim seansie doszły do mnie podobne opinie do mojej. Przeczytałam również, że książka Feldman jest warta uwagi, zatem sprawdzę ile w tym prawdy ;)

Oglądaliście? Czytaliście?

Komentarze

  1. Tematyka akurat z gatunku tych, które bardzo mnie interesują. W ogóle ciekawią mnie inne religie, obyczaje, tradycje i kultury. Środowisko ortodoksyjnych żydów szczególnie. Serial pewnie kiedyś obejrzę, ale najpierw - obowiązkowo - książka. :)

    OdpowiedzUsuń
  2. Muszę koniecznie obejrzeć ten serial, ponieważ rozbudziłaś swoją recenzją moją ciekawość.

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Dziękuję za przeczytanie mojej recenzji. ;)
Zachęcam do dyskusji na temat powyższego tekstu! *.*

Zobacz również:

STOS CZERWIEC

Witajcie moi drodzy! Dzisiaj publikuję spóźniony o dzień stos czerwcowy. Muszę przyznać szczerze, że w czerwcu mnie poniosło, kupiłam kilka książek i dość sporo otrzymałam. Dlatego ten stos jest pokaźnych rozmiarów. Jednak nie przedłużam i już opowiadam co znalazło się w nim. 

PS Kocham Cię - Cecelia Ahern

Cecelia Ahern od 2004 roku jest bestsellerową irlandzką pisarką. Jej debiutem była powieść PS Kocham Cię , która została także sfilmowana. Inne jej książki, to: Na końcu tęczy, Gdybyś mnie teraz zobaczył, Kraina zwana Tutaj, Dziękuję za wspomnienia, Pamiętnik z przyszłości. PS Kocham Cię na mojej półce czekało trochę ponad rok, ale wreszcie udało mi się znaleźć czas na nią i przede wszystkim ochotę. Wiele dobrego słyszałam na temat samej powieści, którą ceniono bardziej niż film powstały na jej podstawie. Ekranizację widziałam wcześniej i zrobiła na mnie duże wrażenie, dlatego zdecydowałam się na zakup tego tytułu. Jakie są moje wrażenia? Przekonacie się w dalszej części tekstu. Główną bohaterką jest Holly Kennedy, pogrążona w żałobie wdowa, która nie może dojść do siebie po śmierci swojego ukochanego. Mimo swojego młodego wieku, ma zaledwie trzydzieści lat, spotkała ją tak wielka tragedia. W swojej sytuacji na szczęście może liczyć na przyjaciół i kochającą rodzinę, ale

6-CIO LATKU DO SZKOŁY!

Źródło Temat pójścia 6-cio letnich pociech do pierwszej klasy podzielił Polskie matki. Jedne bez wahania już teraz puszczają swoje dzieci do szkoły wcześniej, inne natomiast chcą jak najdłużej trzymać je w dziecięcej niewiedzy. Ale czy rok krótszego, beztroskiego dzieciństwa coś zmienia? Jak można wywnioskować po reakcjach rodziców, znacząco tak.