Przejdź do głównej zawartości

Książkowy styczeń


Jest już siódmy dzień lutego, a ja dopiero teraz przychodzę do Was z małym podsumowaniem stycznia. Dotarło do mnie kilka ciekawych lektur, a na dodatek, w pierwszym miesiącu roku przeczytałam parę intrygujących i godnych polecenia tytułów. O większości z nich, pisałam już na blogu ;)


Rok 2017 jest dla mnie pełen zmian. Ograniczam się z nowymi książkami oraz współpracami. Być może w ogóle z nich zrezygnuję. Wtedy będę mogła z czystym sumieniem skupić się na tych lekturach, które już u mnie na półkach stoją. A jest ich sporo! 

Dodatkowo, już od ponad miesiąca nie opublikowałam żadnego filmiku na kanale Herbatka z książką. I nie żałuję swojej decyzji o przerwie z nagrywaniem. Dało mi to trochę luzu i bez stresu mogę czytać i nie myśleć o tym, czy jutro będzie dobre światło do nagrać, albo czy sąsiadom nie zachce się remontu i wiercenia od siódmej rano. Nie mówię, że zrezygnuję całkowicie z YouTube, jednak na ten moment nie wracam. 


I nastał już moment, kiedy pochwalę się Wam swoimi małymi zdobyczami książkowymi. Sama niczego nie kupiłam w styczniu, więc jestem z siebie dumna, że wypełniam swoje postanowienie bez problemów. Bo właściwie nic mnie nie kusiło w ubiegłym miesiącu, zobaczę jak to będzie w kolejnych ;) 

W styczniu zrobiłam coś nowego. A może starego, tylko dawno nierobionego przeze mnie. A mianowicie, byłam w bibliotece i wypożyczyłam książkę! Szok! Jednak uważam, że to była dobra decyzja i być może będę kultywowała chodzenie do bibliotek po konkretne tytuły. ;) 

Od Wydawnictwa Prószyńskiego dotarła do mnie papierowa wersja książki Niewidzialne życie Iwana Isajenki. Jest to bardzo dobra i poruszająca historia niepełnosprawnego chłopaka z Białorusi. Serdecznie polecam wszystkim, którzy lubią tego typu wstrząsające i prawdziwe lektury. Więcej możecie  przeczytać w mojej recenzji
Mój dziadek fałszerz oraz Zmiłuj się nad nami, to ebooki również od Wydawnictwa Prószyńskiego. Moim celem na 2017 rok jest czytanie większej ilości historii prawdziwych, o wojnie, o ludziach z krwi i kości. Z tego też powodu powyższe dwa tytuły znalazły się na mojej wirtualnej półce. Mam nadzieję, że będą to dobrze napisane historie.  

Ścieżki nadziei od Wydawnictwa Znak, to książka, której zostałam ambasadorką. 1 lutego miała swoją premierę, a ja dopiero rozpocznę swoją przygodę z nią. Będzie to dla mnie również pierwsze spotkanie z prozą Richarda Paula Evansa i mam nadzieję, że się nie zawiodę! 
Jeżeli macie ochotę na mały rabacik na książkę Ścieżki nadziei, to klikajcie t u t a j.
Caraval. Chłopak, który smakował jak północ mogłam przeczytać jeszcze przed premierą dzięki Wydawnictwu Znak/Więcej Kultury. A książka będzie dostępna w sprzedaży już 15 lutego ;) R e c e n z j a
Diabolika, to także książka którą mogłam przeczytać przed premierą. Jest to nowość od MoondriveRównież będziecie mogli ją zakupić 15 lutego, więc szykują się dwie bardzo intrygujące, choć bardzo różne, premiery jednego dnia. R e c e n z j a

Szkoła latania, Blisko chmur oraz Szept wiatru otrzymałam do recenzji od Wydawnictwa Videograf i samej autorki, Sylwii Trojanowskiej. Jestem już w połowie tej trylogii i wkręciłam się bardzo w perypetie Kaśki Laski. Pozytywnie mnie zaskoczyła pierwsza część. To taka lekka literatura, kobieca i młodzieżowa jednocześnie, a porusza ważne tematy, bardzo życiowe, codzienne. 




A teraz przejdę do tego co udało mi się przeczytać w styczniu. Jestem zadowolona ze swojego wyniku i z tego, co właściwie czytałam w ubiegłym miesiącu. Mam nadzieję, że kolejne miesiące będą dla mnie tak łaskawe czytelniczo i moja wena nie przeminie! 

Wiecie już, że przeczytałam Caraval. Chłopak, który smakował jak północ (wciągająca i elektryzująca!), Diabolikę (zmuszająca do myślenia i pełna akcji powieść), oraz Niewidzialne życie Iwana Isajenki (fantastyczna i poruszająca!). 
Rok rozpoczęłam jednak znakomitą lekturą Ginekolodzy (r e c e n z j a), która wstrząsnęła moim światem i otworzyła oczy na omawianą w niej dziedzinę medycyny. I chcę więcej, dlatego z chęcią sięgnę po inne tytuły autora. Myślę, że był to w pełni udany prezent podchoinkowy od mojego narzeczonego ;)
Przeczytałam również dwie książki obyczajowe, kobiece, w których nie brakowało tajemnicy i mroku, czyli Dziecko wspomnień od Wydawnictwa Kobiecego (recenzja), a także Bliżej niż niebo Wydawnictwa WAB (r e c e n z j a).
Pochłonęłam też (wolniej niżbym tego chciała...) Behawiorystę Remigiusza Mroza. Nie jestem w stanie nadążyć za tempem wydawanych jego książek, może kiedyś zrobię sobie miesiąc z Mrozem... Uważam, że sięgając po jego dzieła mam pewność, iż się nie zawiodę. I Behawiorysta jest takim pewniakiem fundującym czytelnikowi wiele sprzecznych emocji. To była mocna powieść i o niej będzie następny mój wpis na blogu. 
No i na koniec muszę wspomnieć o Pokoju, czyli książce, którą wypożyczyłam z biblioteki! Taka jestem szalona ;) Obejrzałam film na podstawie tejże powieści i musiałam sięgnąć po pierwowzór. Niebawem napiszę kilka słów o tej książce i skonfrontuje ją delikatnie z filmem, 


I na dzisiaj to już będzie tyle. Dziękuję pięknie za uwagę ;) Dajcie mi koniecznie znać jak u Was wyglądał styczeń, ile książek dołączyło do Waszych zbiorów i co ciekawego przeczytaliście ;) Jestem tego bardzo ciekawa! 

Komentarze

  1. Ja w tym roku też postanowiłam sobie nie kupować książek, chcę jednak dokończyć serie. Jedynymi nie planowanymi książkowymi zakupami były dwie dla mojego męża. Niedawno kupiłam sobie czytnik z dostępem do ebooków bez limitu i to myślę pohamuje moje książkowy zakupoholizm. Także myślałam nad zakończeniem współprac przynajmniej na ten rok z przyczyn jednak innych, niż Twoje. Udanego i zaczytanego lutego! :)

    OdpowiedzUsuń
  2. Bardzo obszerne podsumowanie fajnego miesiąca :)

    OdpowiedzUsuń
  3. U mnie styczeń był marny, przeczytałam jeden tytuł. Za dużo spraw na głowie, ale luty powinien być lepszy :)

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Dziękuję za przeczytanie mojej recenzji. ;)
Zachęcam do dyskusji na temat powyższego tekstu! *.*

Zobacz również:

TWOJA ANATOMIA. KOMPLETNY (I KOMPLETNIE OBRZYDLIWY) PRZEWODNIK PO LUDZKIM CIELE | ADAM KAY

Mam nadzieję, że mamy już wyjaśnioną bardzo ważną kwestię odnośnie mojej osoby - mam totalną i nieuleczalną sklerozę. W 2021 roku przeczytałam książkę Adama Kay'a Twoja anatomia . Umieściłam ją nawet w rankingu najlepszych książek ubiegłego roku, ale jakoś umknęło mi to, aby o niej troszkę napisać zarówno tutaj jak i na blogu. Twoja anatomia. Kompletny (i kompletnie obrzydliwy) przewodnik po ludzkim ciele , to książka kierowana do młodzieży, jednak sama bardzo wiele ciekawych informacji związanych z naszym organizmem odnotowałam. Jest to pozycja napisana z charakterystyczną dozą humoru Kay'a, a ja owy humor bardzo lubię. Autor w ciekawy i zabawny sposób opisuje działanie poszczególnych narządów w ciele człowieka i rzuca wieloma ciekawostkami z nimi związanymi. Podczas lektury żałowałam troszkę, że sama w czasie nauki biologii w klasach gimnazjalnych czy licealnych nie miałam dostępu do tego typu pozycji. Jak dla mnie jest to super książka do przyswajania wiedzy, bowiem opróc

ILUZJA | MIECZYSŁAW GORZKA

Czytając książkę Iluzja Mieczysława Gorzki, drugi tom serii Cienie przeszłości , miałam wrażenie, że ta historia się nie kończy. Wiele różnych rzeczy ma miejsce w tym tomie, tak wiele razy główny bohater dochodził do rozwiązania zagadki, że całość się dłużyła, aczkolwiek nie męczyła czytelnika. Po prostu zwrotów akcji jest tutaj cała masa. Akcja powieści toczy się kilka lat po zakończeniu Martwego sadu , chociaż ma się wrażenie, że u Marcina Zakrzewskiego nie zmieniło się praktycznie nic. Ciągle jest sam, chociaż próbował sobie ułożyć życie z kobietą, ale oddanie pracy zwyciężyło pojedynek miłość – zaangażowanie w łapanie morderców . W tej części mamy do czynienia z morderstwami, które na pozór nie mają ze sobą nic wspólnego. Oprócz tego, na strychu wrocławskiej kamienicy odnaleziono ciało kobiety, która nie żyła od wielu już lat. Jak można się już domyślić, w tej części autor postanowił sięgnąć po znacznie cięższą emocjonalną amunicję i w swojej książce stworzył motyw nekrofilii. Br

SCENY EROTYCZNE W KSIĄŻKACH – CZY SĄ ONE W OGÓLE KONIECZNE?

Co? Po co w ogóle taki temat? Nie jestem znawczynią romansideł. Nie jest to nawet mój ulubiony gatunek literacki. Ale wiecie co, wypowiem się. Nie znam się, ale się wypowiem . Bo mogę. Nie da się ukryć, że od kilku lat na rynku wydawniczym pojawił się cały ogrom romansideł, a dokładniej nawet – literatury erotycznej. Kilka z nich przeczytałam i nie mogę zaprzeczyć, że potrafią one zaangażować czytelniczkę i wciągnąć w swój świat. Jednak nie o tym, czy taki typ literatury jest nam potrzebny chciałabym dzisiaj pisać. Podczas czytania książki Falling fast , a wcześniej Jednak mnie kochaj i Tylko bądź przy mnie zaczęłam się zastanawiać nad tym, jak bardzo przez kilka lat zmienił się sposób opisywania scen erotycznych w książkach, w romansach, w literaturze, która chce nosić miano pięknej. Od kiedy zaczęły pojawiać się erotyki, autorzy (głównie autorki jak mniemam) zaczęli kombinować w swoich małych dziełach z opisami scen zbliżeń między bohaterami. Jest ich za dużo, albo są za obszer