Przejdź do głównej zawartości

DZIEWCZYNY Z SYBERII - ANNA HERBICH


ANNA HERBICH | DZIEWCZYNY Z SYBERII | WYDAWNICTWO ZNAK HORYZONT


"Gdyby Bóg zechciał wskrzesić wszystkich więźniów łagrów, to w całej Rosji podniosłaby sie ziemia"

Powyższy cytat jest niesamowicie przerażający. Jest dla mnie podsumowaniem książki Anny Herbich Dziewczyny z Syberii, w której to czytelnik poznaje dziesięć kobiet i ich niesamowite i koszmarne historie.

Na samo brzmienie słowa Syberia mam ciarki na całym ciele. Z ogromnym strachem sięgałam po Dziewczyny z Syberii, bo bałam się tego, co otrzymam, że przerażę się tych wszystkich wspomnień. I się przeraziłam i przeżyłam z bohaterkami dziesięciu historii, ich losy od początku. Od urodzenia, do teraz. Z drastycznym środkiem, wojną i zesłaniem na Sybir. Wydarzenia mające miejsce na kartach tejże książki są nieludzkie oraz potworne. Nie zaobserwujemy podczas lektury żadnych aktów humanitarności, tutaj polak polakowi potrafił być wilkiem.

"W ogóle z Polakami bywało różnie. Jedni byli wobec siebie bardzo solidarni, inni zaś zachowywali się okropnie. Zesłanie wyciągało z ludzi ich najgorsze cechy"

Książkę Anny Herbich czyta się jednym tchem. Poszczególne historie, pomimo swojego trudnego tematu, są napisane w lekki, przyjemny w odbiorze sposób. Podrozdziały są krótkie i konkretne. Czytelnik nie zazna podczas lektury przedłużających się i nużących fragmentów. Wręcz przeciwnie. Wszystko, każda anegdotka zawarta w książce, jest wciągające i magnetyzujące.


Samo wydanie książki jest bardzo ładne. W środku znajduje się wiele fotografii bohaterek oraz ich rodzin, oraz dokumenty. Widać na zdjęciach szczęśliwych ludzi, ale także tych zmęczonych życiem, którzy wiele doznali i przetrwali na zesłaniu. Ich losy rozdzierają ludzkie serce, nie da się przejść obok nich obojętnie.

Przykre jest to, że w ogóle taka książka powstała, że jest o czym opowiadać, że tak nieludzkie wydarzenia jak wojna i zesłanie na Sybir miały miejsce. Niemniej jednak jest to jedna z tych obowiązkowych lektur, które powinien przeczytać każdy z nas, aby zrozumieć przez jakie piekło przeszły kobiety, które zdecydowały się przedstawić swoje okrutne wspomnienia na kartach tej książki.

Warto nabrać też dystansu do czasów w jakich żyjemy aktualnie. Czy my, ludzie cywilizacji, dalibyśmy sobie radę na Syberii, czy przetrwalibyśmy, mielibyśmy tyle siły, aby przeżyć? Aktualnie naszym największym zmartwieniem jest to jak odetną nam prąd albo przez chwilę zostaniemy bez dostępu do Internetu.


I z tym okrutnym dla naszego społeczeństwa akcentem Was zostawiam. Niech każdy sobie odpowie na pytanie: przetrwałbym? 




Za możliwość przeczytania książki dziękuję Wydawnictwu Znak Horyzont

Komentarze

  1. Myślę, że współcześni ludzie też by sobie dali radę, gdyby musieli z takimi przeżyciami :) bo człowiek w gruncie rzeczy jest silny :)

    OdpowiedzUsuń
  2. Wybrałaś przejmujące i bardzo znaczące cytaty. Czytałam Dziewczyny z Powstania tej autorki i wiem, że Dziewczyny z Syberii też przeczytam :)

    OdpowiedzUsuń
  3. Ostatnio trafiam na same recenzje tej książki. Niestety pozycja nie dla mnie :)

    OdpowiedzUsuń
  4. Piękna recenzja, miałam bardzo podobne odczucia.

    OdpowiedzUsuń
  5. Jestem właśnie w trakcie czytania tej książki. Wstrząsająca :)
    Moje-ukochane-czytadelka

    OdpowiedzUsuń
  6. Piękna recenzja jednej z książek ważnych. Podziwiam Cię także za filmik. Pozdrawiam!

    http://zakurzone-stronice.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  7. Mam nadzieję, że kiedyś zapoznam się z tą książką. A poza tym... mam również nadzieję, że już nigdy nie będą musiały powstawać powieści o takiej tematyce, bo ludzie już nie będą musieli przeżywać tego ponownie.

    OdpowiedzUsuń
  8. Faktycznie smutna to opowieść. Aktualnie potrzebuję czegoś weselszego.

    OdpowiedzUsuń
  9. Może kiedyś przeczytam tę książkę, choć wolę klimaty książek dla młodzieży.
    Także recenzuję książki, ale też filmy na moim blogu, może wpadniesz?
    http://stella191.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  10. Pod koniec filmiku chyba chciało Ci się płakać...takie mam wrażenie...ja czekam na zamówione Dziewczyny z Powstania...kurcze człowiek dziś nie docenia tego co ma...tylko kasa,zabawa,internet...ehh...myślę że gdyby teraz wybuchło powstanie lub wojna dalibyśmy radę...tak jak oni...albo tylko się łudzę...tematem wojny i Powstania zainteresowałam się kilka tygodni temu po oglądnięciu filmu na youtube w którym ludzie biorący w tym udział opowiadali o własnych przeżyciach...boże ryczałam jak dziecko...kobieta opowiadała tam jak w czasie ostrzału Warszawy musieli uciekać z kanału w którym się ukrywali bo groziło zawaleniem...było z nimi kilka rodzin z malutkimi dziecmi...łączniczka przyniosła im zastrzyki usypiające aby dzieci nie krzyczały i nie zwabiły niemców...straszne i wstrząsające...obyśmy nigdy nie musieli tego doświadczyć...pozdrawiam Diana

    OdpowiedzUsuń

Publikowanie komentarza

Dziękuję za przeczytanie mojej recenzji. ;)
Zachęcam do dyskusji na temat powyższego tekstu! *.*

Zobacz również:

GWAŁT POLSKI | MAJA STAŚKO, PATRYCJA WIECZORKIEWICZ

„Wciąż w różnych grupach społecznych pokutuje przekonanie o tym, że ofiara gwałtu musiała sprowokować sprawcę, że bitej żonie najwyraźniej odpowiada związek z oprawcą albo że dziecko musiało sobie zasłużyć na solidne lanie. Moc tych stereotypów zdaje się nieco słabnąć, jednak wciąż są istotną siłą kształtującą poglądy dużej części społeczeństwa. Trudno się zatem dziwić, że ofiary zgwałceń czy przemocy w rodzinie z tak dużym oporem opowiadają o tym, co je spotkało, lub nie mówią o tym wcale.” * Niekiedy mam tak, że po lektury sięgam bardzo spontanicznie, pod wpływem impulsu, a potem okazuje się, że był to strzał w dziesiątkę. Tak właśnie było tym razem, bo widocznie potrzebowałam trudnego społecznie tematu, na dodatek z naszego podwórka, dzięki któremu można się zdołować i przekonać, że w razie problemów, prawo nie stoi po naszej stronie – po stronie kobiet, oczywiście. Gwałt polski Mai Staśko i Patrycji Wieczorkiewicz, to poruszający emocjonalne struny czytelnika reportaż o przemocy

WIEDŹMA | ANNA SOKALSKA

Ten rok zaczęłam od bardzo ciekawej serii Anny Sokalskiej, w której jest i słowiańsko i diabelsko czy anielsko. Jednak wizja nieba czy czyśćca nie wygląda standardowo, tak, jak mogłoby się zwykłemu śmiertelnikowi wydawać. Cykl Opowieści z Wieloświata jest bardzo specyficzny i wielokrotnie zaskakujący, bo nie można być niczego pewnym w stu procentach. W Wiedźmie , czyli pierwszym tomie, są dwie główne bohaterki, Nina oraz Jasna. Ninę poznajemy w momencie, kiedy jest zwykłą śmiertelniczką, ale po krótkim czasie ginie i trafia do świata pomiędzy. Jednak na skutek pewnych wydarzeń wraca do świata żywych, w nieco zmienionej formie. Wraca też nie sama, bo towarzyszy jej mężczyzna, Dawid, który wcześniej również był jej znajomym za życia, a teraz muszą odnaleźć się w nowej sytuacji. Jasna natomiast nagle budzi się w nieznanym dla siebie miejscu i, jak się okazuje, świecie, bowiem o kilkaset lat późniejszym od tego, w którym dotychczas funkcjonowała. Na swojej drodze znajduje Ninę i Dawida, k

TOP KSIĄŻKI 2020 ROKU, CZĘŚĆ 2

Lepiej późno niż wcale, prawda? Mam wrażenie, że już wszyscy pożegnali kochany 2020 rok, zrobili szybko podsumowania książkowe, aby zakończyć tamten okropny, dwunastomiesięczny rozdział. Ja ten rozdział zakończę dzisiaj. Przypominam jeszcze o tym, że pierwszą część podsumowania czytelniczego, czyli top książek pierwszej połowy 2020 roku znajdziecie już na moim blogu, teraz zabieram się za podsumowywanie drugiego półrocza. Lista, którą chcę się z Wami podzielić zawiera 10 pozycji, z których tylko 4, to beletrystyka i uważam to za swój czytelniczy sukces i mam nadzieję, że ten trend się u mnie utrzyma. Kolejna rzecz, z której właśnie zdałam sobie sprawę jest taka, że aż 9 z 10 pozycji, to książki polskich autorów, co jest dla mnie wciąż zaskakujące, jednocześnie cieszę się, że przekonałam się do pisarzy z naszego rodzimego podwórka, bo jest co czytać i jest się kim chwalić ;) Dodatkowo, zaledwie 3 z 10 tytułów otrzymałam w ramach współpracy recenzenckiej, co też jest dla mnie dobrym w