Przejdź do głównej zawartości

Dziewczyny, których pożądał - Jonathan Nasaw


              Lubię książki, które mnie szokują, zmuszają do wczuwania się w emocje kolejnych bohaterów, a także nie pozwalają oderwać się od lektury. Wszystko to znalazłam w bardzo intrygującym thrillerze, który zamierzam Wam przybliżyć. Myślę, co miałabym napisać, ale nie wiem. Książka: „Dziewczyny, których pożądał” której autorem jest Jonathan Nasaw, wprowadziła mnie w stan zadumy. Wydarzenia, jakie zostały w niej zapisane, mocno mną wstrząsnęły.

           Książka zaczyna się od momentu, kiedy doktor Irene Cogan pierwszy raz rozmawia ze swoim nowym pacjentem. Mężczyzna każe mówić do siebie Max. Czterdziestolatka ma za zadanie zbadać jego poczytalność, gdyż pacjent cierpi na dysocjacyjne zaburzenie osobowości. Mężczyzna posiada kilka alter ego, jedne się ukrywają, bądź są sterowane przez główne alter ego – Maxa, który kontroluje wszystko co dzieje się w głowie. Po krótkim czasie, pani doktor już wie, że przypadek Maxa jest szczególny, a wtedy jej życie się nieco komplikuje.

               Agent FBI Edgar Lee Pender, kiedy dowiedział się o aresztowanym mężczyźnie, który zaatakował policjantkę, oraz zabił młodą kobietę, od razu wyrusza do miejsca, gdzie to wszystko się odegrało. Od wielu lat bowiem ściga mężczyznę, który w brutalny sposób zabija kobiety, których kolorem włosów jest truskawkowy blond. Usłyszawszy, że ofiarą niejakiego Maxa jest blondynka, przeczuwa, że to jest ten, którego od długiego czasu próbuje złapać. Czy jego podejrzenia są słuszne? Agent Pender narażając swój status, postanawia działać na własną rękę, przesłuchuje świadków, a także przekonuje miejscowego szeryfa, żeby ten zezwolił mu na kamuflaż w więzieniu. W celi wraz z Maxem nie może czuć się bezpiecznie. Mimo niemałego wzrostu daje się pokonać więźniowi, przez co Max ucieka. Życie doktor Cogan jest zagrożone, a agent FBI Pender robi co może, aby odnaleźć kryjówkę przestępcy.

               Dużym atutem książki jest to, że jest opowiadana z punktu widzenia różnych postaci. Poznajemy dzięki temu emocje i odczucia doktor Irene Cogan, agenta FBI E.L. Pender'a, samego Maxa [między innymi], a także tajemniczej postaci, która przebywa samotnie, w miejscu położonym z dala od ludzi. Styl pisarza, jest całkowicie przyjemny i wciągający. Książka nie posiada fragmentów, które w jakiś sposób nudziłyby odbiorcę, czy sprawiałyby jakąś trudność. Autor tejże powieści bardzo dobrze przygotował się z naukowej strony do napisania tego dzieła. W książce znajduje się dość sporo specjalistycznego słownictwa, które odnosi się do wszelakich odmian dysocjacji. Jednak te fragmenty czyta się dobrze, a także z ogromną ciekawością.

                  Jonathan Nasaw w bardzo intrygujący sposób przedstawił rozszczepienia osobowości u Ulyssesa Christophera Maxwella. Rozmowy jakie przeprowadzał sam ze sobą były bardzo realne, przez co wierzyłam, że walczy sam ze sobą. Momentami byłam zła na tego człowieka – nie dziwię się, przecież zabił tyle osób z premedytacją. Był niepoczytalny. A z drugiej jednak strony – współczułam mu. Nie miał łatwego dzieciństwa. Wydarzenia z tamtego okresu wpłynęły – według doktor Cogan – na dalsze życie tegoż człowieka, na jego psychikę.

                 Książka wydaje się być bardzo brutalna. Przynajmniej ja się na takie coś nastawiałam przed rozpoczęciem czytania tejże powieści. W rzeczywistości, cała historia jest dużą dawką emocji, a także wizualizuje to, co Max robił tym wszystkim truskawkowym blondynkom. Mimo tego, powieść nie ocieka krwawymi scenami, brutalnością, czy momentami, których nie byłabym w stanie przeczytać. Autor pomimo tych wszystkich scen, bardzo pobudził moją wyobraźnię, a także współczucie dla tych kobiet.

                 Muszę przyznać, że autor tej książki zbudował bardzo duże napięcie, które ciągnęło się przez wiele stron tej historii. Z zapartym tchem czekałam na rozwiązanie wszystkich zagadek, a także zastanawiałam się, czy agent FBI na czas zdąży uratować doktor Irene Cogan. Samo zakończenie troszkę mnie rozczarowało, spodziewałam się nieco innych emocji, napięcia i niepewności. Jednak nie będę wiele pisała na ten temat, bowiem każdy oceni sam, czy zakończenie mu odpowiada, czy też nie.

              Jonathan Nasaw stworzył bardzo ciekawych bohaterów, z którymi czas minął mi bardzo miło. Powieść „Dziewczyny, których pożądał” jest zaskakującą i wciągającą od pierwszych stron książką, którą warto przeczytać. Polecam wszystkim fanom gatunku, a także tym, którzy chcą przeczytać coś pobudzającego wielkie emocje.


Za książkę dziękuję: 

Komentarze

  1. To musi być niesamowicie wciągająca książka! :) Zwrócę na nią uwagę, okładka jest bardzo charakterystyczna :)

    OdpowiedzUsuń
  2. Książkę czytałam i bardzo mi się podobała:)
    Pozdrawiam!!

    OdpowiedzUsuń
  3. Spokojnie mogę powiedzieć, że moja mam powinna być nią zainteresowana. A co za tym idzie, i ja skorzystam:)

    OdpowiedzUsuń
  4. Czytałam i osobiście jestem pod wielkim wrażeniem tej książki. Idealnie trafia w mój wypaczony gust.

    OdpowiedzUsuń
  5. To musi być niesamowita książka. Wystarczy popatrzeć na powyższe komentarze i pozytywną recenzję.
    Pozdrawiam
    Juliette
    czar-ksiazek.blog.onet.pl

    OdpowiedzUsuń
  6. Bardzo, bardzo chciałabym przeczytać tę książkę. Sam tytuł jest bardzo przyciągający. Muszę jej poszukać w bibliotece albo ewentualnie w ksiegarni. ;)

    OdpowiedzUsuń
  7. Zgadzam się z Domi - okładka jest bardzo charakterystyczna. Często spotykam ją na blogach, jednak w sklepie jeszcze mi się nie zdarzyło.
    Wielka szkoda, bo jestem i fanką gatunku, i wielkich emocji, więc chętnie bym ją przeczytała.

    OdpowiedzUsuń
  8. Tak, książka jest niesamowita. Dodatkowym plusem książki jest właśnie ta okładka, która wprowadza czytelnika w świat niebezpieczeństwa. Warto przeczytać, więc polecam!

    Dziękuję bardzo za zainteresowanie recenzją, odwiedziny oraz komentarze.

    Pozdrawiam.!

    OdpowiedzUsuń

Publikowanie komentarza

Dziękuję za przeczytanie mojej recenzji. ;)
Zachęcam do dyskusji na temat powyższego tekstu! *.*

Zobacz również:

STATYSTYCZNIE RZECZ BIORĄC | JANINA BĄK

Do książki Janiny Bąk przymierzałam się od marca, jeszcze przed jej premierą. Jestem właśnie z tych opornych matematycznie, jednak zawsze statystyka była moim ulubionym działem, z którego mogłam sobie podciągnąć ocenę. Uff, na szczęście to już za mną. Skusiłam się na Statystycznie rzecz biorąc. Czyli ile trzeba zjeść czekolady żeby dostać Nobla , jednak lektura musiała nieco poczekać na swoją kolej. Musiałam chyba nabrać zaufania do autorki, polubić się z nią i dojrzeć do decyzji. Ostatecznie sięgnęłam po powyższą książkę dosyć spontanicznie, bowiem zaczęłam ją czytać córce do snu i praktycznie większość treści poznawałam czytając na głos. Polubienie się z Janiną Bąk na jej Instagramie i pokochanie jej poczucia humoru nie było zbyt trudne. Uwielbiam ją, jest niesamowicie inteligentną babką. Dlatego też wiedziałam, że czytanie Statystyki będzie i pożyteczne i zwyczajnie… przyjemne. I się nie myliłam. Autorka potrafi rozbawić czytelnika, przy okazji rzuca trafne spostrzeżenia na tema

AKCJA CZYTELNICZA CZYTAJ.PL

Kolejny raz wystartowała akcja czytelnicza Czytajpl, w tym roku jej hasłem przewodnim jest Znowu czytam!  Przez cały listopad na platformie Woblink jest dostępnych dwanaście darmowych książek, do posłuchania i/lub poczytania. 12 tytułów, to naprawdę dużo i jest w czym wybierać.  Sama bardzo lubię tę akcję, bo zawsze jestem w stanie znaleźć coś ciekawego dla siebie, a nawet - tak jak w zeszłym roku - odnaleźć genialny tytuł, w tym przypadku mam na myśli Chrobot Tomka Michniewicza. I na tę edycję również liczę, mam nadzieję, że wśród poniższej listy przesłucham coś ciekawego.  Jakub Ćwiek „Topiel” (Wydawnictwo Marginesy) Wojtek Drewniak „Historia bez cenzury 5. I straszno, i śmieszno – PRL” (Wydawnictwo Znak)  Paulina Hendel „Strażnik” (We Need YA)  Mikołaj Łoziński „Stramer” (Wydawnictwo Literackie)  Karolina Macios „Czarne morze” (Wielka Litera)  Andri Snær Magnason „O czasie i wodzie” (Karakter)  Jakub Małecki „Horyzont” (Wydawnictwo SQN)  Robert Małecki „Zadra” (Czwarta Strona)  Rem

CHWILOWA ANOMALIA. O CHOROBACH WSPÓŁISTNIEJĄCYCH NASZEGO ŚWIATA | TOMASZ MICHNIEWICZ

Po moim zeszłorocznym odkryciu i przesłuchaniu Chrobotu Tomasza Michniewicza, nie mogłam nie skusić się na Chwilową anomalię tegoż autora. Jak grzyby po deszczu wydawane są książki o tematyce pandemicznej, bo to chwytliwe jest, głośne, ale ja nadal staram się trzymać od nich z daleka. Czytałam jedynie Pandemię. Raport z frontu Pawła Kapusty, bo wiedziałam, że ta książka będzie dobra i rzetelna. W tym przypadku również wierzyłam, iż Michniewicz nie napisze niczego dla głośnego tytułu, aby złapać więcej czytelników. Chwilowa anomalia. O chorobach współistniejących naszego świata nie jest książką oczywistą, bo rozmowy przeprowadzane z zaproszonymi rozmówcami, profesorami, specjalistami i ekspertami w swoich dziedzinach nie są stricte pandemiczne, choć ostatecznie do tego tematu dążą. Jest to mądra książka, otwierająca oczy i tłumacząca wiele kwestii z ekonomi, technologii czy ze świata polityki. Dla mnie bardzo wartościowymi rozmowami były te z instruktorem psychologii konfliktu, Jacki