Przejdź do głównej zawartości

TANGO LUNATYKÓW - MIRA JACOB


TANGO LUNATYKÓW | MIRA JACOBS | DOM WYDAWNICZY PWN

Uwielbiam książki poruszające i wzruszające, których tematyka jest bogata i wielowymiarowa. Cieszę się, kiedy czytam coś, co uświadamia mi pewne dobre zasady życiowe i być może wskazuje mi drogę. Być może w powieści Tango lunatyków Miry Jacobsżadnej właściwej drogi nie poznałam, ale zobaczyłam wartości, jakie mogą dać każdemu człowiekowi prawdziwi przyjaciele i rodzina.


Amina ma 29 lat, mieszka w Seattle i zajmuje się fotografią. Pewnego dnia dzwoni do niej mama, Kamala, i chce, aby ta przyjechała do domu, gdyż jej ojciec czuje się coraz gorzej. Oczywiście główna bohaterka rzuca wszystko i jedzie do Albuquerque, aby wspomóc matkę i zobaczyć co z ojcem. Thomas nie jest do końca świadom tego, co się z nim dzieje. W ciągu dnia jest znanym, lubianym i docenianym chirurgiem, lecz kiedy jest sam, odwiedzają go jego zmarli krewni. Najbliżsi się o niego martwią, jednak mężczyzna nie daje się przekonać, żeby było z nim coś nie tak.

Oprócz wydarzeń, kiedy Amina ma 29 lat, czytamy również o wydarzeniach sprzed kilkunastu lat, kiedy główna bohaterka była nastolatką i gdy zaczynała szkołę w nowym liceum, do którego chodziła razem z bratem Akhilem. Już na początku książki dowiadujemy się, iż Akhil umrze, jednak przyczyna jego śmierci jest nam nieznana. Jest to świetny zabieg, który sprawia, że kolejne strony czyta się z zapartym tchem i wielką niecierpliwością. Już sam prolog pobudza wyobraźnię widza, gdyż wizyta rodziny Eapen'ów w Indiach nie skończyła się za dobrze, a nawet skończyła się tragicznie.

Bardzo podoba mi się to, że książka prowadzona jest w dwóch tokach, jeden, to kiedy Amina jest jeszcze nastolatką, gdzie czytelnik dostrzega jej czas dorastania, a także jej dobry kontakt ze starszym bratem. Drugi tok wydarzeń to już czasy współczesne, gdzie Amina jest dorosła i musi poradzić sobie z dziwnym przypadkiem swojego ojca. Powieść ta jest niesamowita, wciągająca i pięknie skonstruowana. Klimat tej książki może spodobać się niejednej osobie, a styl autorki jest bardzo przyjemny w odbiorze. Jest to naprawdę świetny i godny pozazdroszczenia debiut literacki Miry Jacob. Autorka potrafi tak pięknie i delikatnie opowiadać o ciężkich chwilami wydarzeniach jakie przytrafiały się poszczególnym bohaterom, potrafi wpleść w smutne zdarzenia historie radosne, przez co czasami podczas lektury nie wiadomo czy aktualnie dzieje się coś złego, czy wręcz przeciwnie – dobrego. Nie spodziewałam się, że tak rozwiną się dalsze wydarzenia. Być może spodziewałam się historii bardziej magicznej i paranormalnej, jednak to, co otrzymałam, wcale mnie nie zawiodło. Pisarka tak delikatnie pisze o sprawach smutnych i przyziemnych, że całość wydaje się w idealny sposób nierealna.

Cieszę się, iż mogłam przeczytać książkę Tango lunatyków, bo jest to naprawdę wzruszająca i poruszająca lektura, która zmusza do refleksji i namysłu, co JA bym zrobiła na miejscu danego bohatera...

Reasumując, uważam, iż powyższy tytuł jest wart uwagi i na pewno spodoba się czytelnikom. Z pewnością nie można narzekać na nudę podczas lektury! 






Za książkę dziękuję Domowi Wydawniczemu PWN

Komentarze

  1. Zainteresowałaś mnie "Tangiem". Myślę, że mogłaby mi się spodobać :)

    OdpowiedzUsuń
  2. Za sam opis, chętnie sięgnęłabym po tę książkę, wydaje się naprawdę inna niż wszystkie.

    OdpowiedzUsuń
  3. Nie słyszałam wcześniej o tej książce, zwrócę na nią uwagę :)

    OdpowiedzUsuń
  4. Przecudna okładka :) sama powieść też wydaje się fajna i mogłaby mi się spodobać :)

    OdpowiedzUsuń
  5. Zaintrygowała mnie bardzo ta książka, lubię takie powieści, więc rozejrzę się za nią :)

    OdpowiedzUsuń
  6. Świetna recenzja, zainteresowałaś mnie tą książką:)

    OdpowiedzUsuń
  7. Opis fabuły brzmi nietuzinkowo, wygląda na to, że to naprawdę ciekawa lektura. Chętnie przeczytam. :)

    https://booklovinbypas.wordpress.com/

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Dziękuję za przeczytanie mojej recenzji. ;)
Zachęcam do dyskusji na temat powyższego tekstu! *.*

Zobacz również:

Merida Waleczna (2012)

Tytuł: Merida Waleczna / Brave Premiera: 21 czerwca 2012 (świat), 17 sierpnia 2012 (Polska) Produkcja: USA Reżyseria: Mark Andrews, Brenda Chapman Scenariusz: Brenda Chapman, Irene Mecchi, Mark Andrews, Steve Purcell Reżyser dubbingu: Wojciech Paszkowski Dialogi w polskim dubbingu: Jakub Wecsile Bohaterowie: Merida – Dominika Kluźniak I Elinor – Dorota Segda Król Fergus – Andrzej Grabowski Lord Dingwall – Mieczysław Morański Lord MacGuffin – Sylwester Maciejewski Lord Macintosh – Krzysztof Kiersznowski Młody MacGuffin – Cezary Kwieciński Młody Macintosh – Jan Bzdawka Miałam dzisiaj tę przyjemność pójścia do kina ze swoją siostrzenicą. Mamy niedaleko – musiałyśmy tylko wyjść z domu, przejść kilka kroków, przez parking i... już byłyśmy na miejscu w mniej niż minutę. W tak doborowym towarzystwie, każda produkcja wychodzi jeszcze lepiej. A teraz, na świeżo po seansie opowiem Wam o Meridzie Walecznej , która porwała moje małe serduszko. Za

PS Kocham Cię - Cecelia Ahern

Cecelia Ahern od 2004 roku jest bestsellerową irlandzką pisarką. Jej debiutem była powieść PS Kocham Cię , która została także sfilmowana. Inne jej książki, to: Na końcu tęczy, Gdybyś mnie teraz zobaczył, Kraina zwana Tutaj, Dziękuję za wspomnienia, Pamiętnik z przyszłości. PS Kocham Cię na mojej półce czekało trochę ponad rok, ale wreszcie udało mi się znaleźć czas na nią i przede wszystkim ochotę. Wiele dobrego słyszałam na temat samej powieści, którą ceniono bardziej niż film powstały na jej podstawie. Ekranizację widziałam wcześniej i zrobiła na mnie duże wrażenie, dlatego zdecydowałam się na zakup tego tytułu. Jakie są moje wrażenia? Przekonacie się w dalszej części tekstu. Główną bohaterką jest Holly Kennedy, pogrążona w żałobie wdowa, która nie może dojść do siebie po śmierci swojego ukochanego. Mimo swojego młodego wieku, ma zaledwie trzydzieści lat, spotkała ją tak wielka tragedia. W swojej sytuacji na szczęście może liczyć na przyjaciół i kochającą rodzinę, ale

Duma i uprzedzenie - Jane Austen

Wydaje mi się, że większość z Was miała już do czynienia z tym tytułem, jakim jest: Duma i uprzedzenie . Nie pamiętam, szczerze powiedziawszy, czy oglądałam ekranizację tego romansu, ale wydaje mi się, że tak. Jednak jestem fanką filmów z Keirą Knightley, bo nadaje się do klasycznych postaci i ekranizacji typu Love Story . Ta powieść już dawno była w moich planach, jednak ciężko było mi się za nią zabrać. Kiedy już tego dokonałam, zatrzymałam się na początkowych stronach, gdyż moja cierpliwość została wystawiona na próbę. Tak, ciężko było mi się przyzwyczaić do poszczególnych postaci i ich stylu bycia. Dopiero po miesiącu odważyłam się powrócić do losów Elizabeth i jej rodziny. Ale, aby dokończyć tę książkę, musiałam odłożyć swoje dumę i uprzedzenie wysoko na półkę i się dobrze rozluźnić, żeby przyjąć historię na swoje słabe barki. Klasyka nigdy nie była moją faworytką. Zdecydowanie wolę współczesne powieści o lekkim zabarwieniu romansu. Oczywiście są pewne wyjątki, a swoje c