Przejdź do głównej zawartości

TANGO LUNATYKÓW - MIRA JACOB


TANGO LUNATYKÓW | MIRA JACOBS | DOM WYDAWNICZY PWN

Uwielbiam książki poruszające i wzruszające, których tematyka jest bogata i wielowymiarowa. Cieszę się, kiedy czytam coś, co uświadamia mi pewne dobre zasady życiowe i być może wskazuje mi drogę. Być może w powieści Tango lunatyków Miry Jacobsżadnej właściwej drogi nie poznałam, ale zobaczyłam wartości, jakie mogą dać każdemu człowiekowi prawdziwi przyjaciele i rodzina.


Amina ma 29 lat, mieszka w Seattle i zajmuje się fotografią. Pewnego dnia dzwoni do niej mama, Kamala, i chce, aby ta przyjechała do domu, gdyż jej ojciec czuje się coraz gorzej. Oczywiście główna bohaterka rzuca wszystko i jedzie do Albuquerque, aby wspomóc matkę i zobaczyć co z ojcem. Thomas nie jest do końca świadom tego, co się z nim dzieje. W ciągu dnia jest znanym, lubianym i docenianym chirurgiem, lecz kiedy jest sam, odwiedzają go jego zmarli krewni. Najbliżsi się o niego martwią, jednak mężczyzna nie daje się przekonać, żeby było z nim coś nie tak.

Oprócz wydarzeń, kiedy Amina ma 29 lat, czytamy również o wydarzeniach sprzed kilkunastu lat, kiedy główna bohaterka była nastolatką i gdy zaczynała szkołę w nowym liceum, do którego chodziła razem z bratem Akhilem. Już na początku książki dowiadujemy się, iż Akhil umrze, jednak przyczyna jego śmierci jest nam nieznana. Jest to świetny zabieg, który sprawia, że kolejne strony czyta się z zapartym tchem i wielką niecierpliwością. Już sam prolog pobudza wyobraźnię widza, gdyż wizyta rodziny Eapen'ów w Indiach nie skończyła się za dobrze, a nawet skończyła się tragicznie.

Bardzo podoba mi się to, że książka prowadzona jest w dwóch tokach, jeden, to kiedy Amina jest jeszcze nastolatką, gdzie czytelnik dostrzega jej czas dorastania, a także jej dobry kontakt ze starszym bratem. Drugi tok wydarzeń to już czasy współczesne, gdzie Amina jest dorosła i musi poradzić sobie z dziwnym przypadkiem swojego ojca. Powieść ta jest niesamowita, wciągająca i pięknie skonstruowana. Klimat tej książki może spodobać się niejednej osobie, a styl autorki jest bardzo przyjemny w odbiorze. Jest to naprawdę świetny i godny pozazdroszczenia debiut literacki Miry Jacob. Autorka potrafi tak pięknie i delikatnie opowiadać o ciężkich chwilami wydarzeniach jakie przytrafiały się poszczególnym bohaterom, potrafi wpleść w smutne zdarzenia historie radosne, przez co czasami podczas lektury nie wiadomo czy aktualnie dzieje się coś złego, czy wręcz przeciwnie – dobrego. Nie spodziewałam się, że tak rozwiną się dalsze wydarzenia. Być może spodziewałam się historii bardziej magicznej i paranormalnej, jednak to, co otrzymałam, wcale mnie nie zawiodło. Pisarka tak delikatnie pisze o sprawach smutnych i przyziemnych, że całość wydaje się w idealny sposób nierealna.

Cieszę się, iż mogłam przeczytać książkę Tango lunatyków, bo jest to naprawdę wzruszająca i poruszająca lektura, która zmusza do refleksji i namysłu, co JA bym zrobiła na miejscu danego bohatera...

Reasumując, uważam, iż powyższy tytuł jest wart uwagi i na pewno spodoba się czytelnikom. Z pewnością nie można narzekać na nudę podczas lektury! 






Za książkę dziękuję Domowi Wydawniczemu PWN

Komentarze

  1. Zainteresowałaś mnie "Tangiem". Myślę, że mogłaby mi się spodobać :)

    OdpowiedzUsuń
  2. Za sam opis, chętnie sięgnęłabym po tę książkę, wydaje się naprawdę inna niż wszystkie.

    OdpowiedzUsuń
  3. Nie słyszałam wcześniej o tej książce, zwrócę na nią uwagę :)

    OdpowiedzUsuń
  4. Przecudna okładka :) sama powieść też wydaje się fajna i mogłaby mi się spodobać :)

    OdpowiedzUsuń
  5. Zaintrygowała mnie bardzo ta książka, lubię takie powieści, więc rozejrzę się za nią :)

    OdpowiedzUsuń
  6. Świetna recenzja, zainteresowałaś mnie tą książką:)

    OdpowiedzUsuń
  7. Opis fabuły brzmi nietuzinkowo, wygląda na to, że to naprawdę ciekawa lektura. Chętnie przeczytam. :)

    https://booklovinbypas.wordpress.com/

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Dziękuję za przeczytanie mojej recenzji. ;)
Zachęcam do dyskusji na temat powyższego tekstu! *.*

Zobacz również:

YOU | SERIAL A KSIĄŻKI

W ubiegłym roku na Netflixie pojawił się serial You , który wciągnął bardzo wiele osób w swoją historię. Ja go obejrzałam dopiero po przeczytaniu książki i był to jak dla mnie bardzo dobry krok. Nieświadomie odłożyłam oglądanie na później nieświadomie, że jest to serial na podstawie książki właśnie. Książkę przeczytałam, serial obejrzałam i chciałam Wam o tym napisać, chciałam porównać te dwie rzeczy. Ale odkładałam tekst i jakoś zwątpiłam w sens, aż tu nagle pojawił się drugi sezon. Słyszałam opinie, że jest lepszy od pierwszego, zaczęłam więc oglądać. Ale kiedy Ukryte ciała do mnie dotarły, porzuciłam Netflixa, aby jednak najpierw sprawdzić treść powyższego tytułu. I to również był dobry krok. Postanowiłam napisać troszkę o swoich odczuciach o serialu, trochę go porównuję do książek, bo jest to jednak ważne. Moje zdanie o Ty i Ukrytych ciałach  znajdziecie na blogu, zatem zachęcam do lektury. Już teraz mogę Wam powiedzieć, że jako zwykły oglądacz serialu jestem zawiedziona fak

KASZTANOWY LUDZIK | SØREN SVEISTRUP

Od teraz, kiedy będę widziała gdzieś kasztany, będą mi się kojarzyły z książką Kasztanowy ludzik duńskiego scenarzysty i pisarza Sørena Sveistrupa. One bowiem witały śledczych na miejscu zdarzenia, co może być przerażającym, jesiennym akcentem. Tytuł ten miał swoją premierę w październiku 2019 roku i zdobył naprawdę dobre recenzje. Sama czytałam go dość długo, akurat nieszczęśliwie trafił sobie na mój zastój czytelniczy, ale... kiedy tylko się odblokowałam, wciągnęłam się w akcję i przepadłam. Książka jest kryminałem, którego zadaniem jest niesienie pewnego przesłania, a przynajmniej ja, jako matka , tak go odebrałam. Niestety nie mogę Wam tej myśli przewodniej za bardzo ujawnić, bo byłby to ogromny spoiler. Ale zdradzę jedynie, że autor porusza trudne kwestie rodzinne, ich tajemnic i rzeczy, które mogą się dziać za zamkniętymi drzwiami, a dziać się nie powinny. Rosa Hartung po prawie roku żałoby wraca do pracy, jest politykiem. Rok wcześniej w niewyjaśnionych okolicznościac

Merida Waleczna (2012)

Tytuł: Merida Waleczna / Brave Premiera: 21 czerwca 2012 (świat), 17 sierpnia 2012 (Polska) Produkcja: USA Reżyseria: Mark Andrews, Brenda Chapman Scenariusz: Brenda Chapman, Irene Mecchi, Mark Andrews, Steve Purcell Reżyser dubbingu: Wojciech Paszkowski Dialogi w polskim dubbingu: Jakub Wecsile Bohaterowie: Merida – Dominika Kluźniak I Elinor – Dorota Segda Król Fergus – Andrzej Grabowski Lord Dingwall – Mieczysław Morański Lord MacGuffin – Sylwester Maciejewski Lord Macintosh – Krzysztof Kiersznowski Młody MacGuffin – Cezary Kwieciński Młody Macintosh – Jan Bzdawka Miałam dzisiaj tę przyjemność pójścia do kina ze swoją siostrzenicą. Mamy niedaleko – musiałyśmy tylko wyjść z domu, przejść kilka kroków, przez parking i... już byłyśmy na miejscu w mniej niż minutę. W tak doborowym towarzystwie, każda produkcja wychodzi jeszcze lepiej. A teraz, na świeżo po seansie opowiem Wam o Meridzie Walecznej , która porwała moje małe serduszko. Za