Przejdź do głównej zawartości

CZARNOKSIĘŻNIK: MIECZ RADOGOSTA - JURAJ ČERVENÁK


JURAJ ČERVENÁK | CZARNOKSIĘŻNIK. MIECZ RADOGOSTA | TOM 2 | INSTYTUT WYDAWNICZY ERICA



Czasami tak jest (a bardzo często w moim przypadku!), że niektóre książki muszą łaskawie poczekać na swoją kolej, a następnie wybaczyć mi ten przeleżany na półce czas. No cóż, tak właśnie było w przypadku tytułu Miecz Radogosta, która okazała się naprawdę świetną kontynuacją cyklu o Czarnoksiężniku. Seria Juraja Červenáka opowiada o Czarnym Roganie, który jest waleczny, a także poznaje swoje dziedzictwo. Co prawda pierwszy tom czytałam ponad dwa lata temu, jednak z czystym sumieniem mogę przyznać, że tom drugi dopiero przekonał mnie do warsztatu literackiego autora.

W tej części, Rogan, Mirena oraz Gorywałd zmierzają do Dębowego Lasu, do źródeł Biliny, aby Łucznik (Rogan) mógł odebrać swoje dziedzictwo. Po drodze jednak spotykają wiele przeciwności losu, gdyż wrogowie dają się im we znaki. Dawni przyjaciele okazują się nieprzyjaciółmi, a nawet w szyku całej trójki wędrowców zapanuje ciężka, nieciekawa atmosfera. Powieść ta zaczyna się od ataku 12 jeźdźców na wioskę Błotniczan. Mieli oni rzekomo przekazać wiadomość od księcia Włościsława, że każdy chłopak i mężczyzna zdolny do walki musi stawić się w nowej twierdzy Łuczan, aby uczestniczyć w wyprawie przeciwko Czechom. Jednak jeźdźcy ci postanowili zrobić krwawą jatkę w wiosce i zabawić się z miejscowymi kobietami. Na szczęście tajemniczy wybawca o demonicznej twarzy, wężach zamiast włosów oraz z olbrzymimi czarnymi skrzydłami ocalił wioskę Błotniczan.

Na kości Moreny!

Miecz Radogosta, to książka, która wciągnęła mnie niemal od samego początku. Rozpoczyna się już konkretnymi scenami i wydarzeniami, których bieg chce się koniecznie poznać. Dużą zaletą powieści jest to, iż prowadzona narracja jest trzecioosobowa. Akcja jest dynamiczna i wartka, i naprawdę rzadko spowalnia swoje tempo. Plusem zdecydowanie są szybkie zmiany miejsca, z którego czytelnik obserwuje poszczególne wydarzenia. Raz przygląda się temu co robią Rogan i jego przyjaciele, a za moment widzi to, co zamierza jego przeciwnik. Czarny przedstawiony został w książce nie tylko jako nieustraszony mężczyzna i wojownik. Odkryto w jego postaci bardziej ludzkie i delikatne cechy, takie jak zdolność do miłości oraz strach przed swoim przeznaczeniem. Mirena (Osa), tak samo jak w tomie pierwszym, ukazuje swoje dwa oblicza. Jest jednocześnie bardzo delikatna, kobieca i potrzebująca drugiego człowieka obok siebie oraz pyskata, samodzielna i odważna. Wszystko to jest zależne od sytuacji w jakiej aktualnie się znajduje.

W powieści jest bardzo dużo magii, wiele postaci ma nadprzyrodzone zdolności. Oprócz ludzi są jeszcze biesy, czyli różne stwory magiczne, niekoniecznie dobre. Książka jest naprawdę wciągająca. Sporo w niej akcji oraz scen walk. Dzięki temu, iż główni bohaterowie cały czas podróżują, co chwilę czytelnik poznaje nowe, intrygujące osoby, z barwnymi, a niekiedy mrocznymi, historiami życiowymi. Nie jest to męczące czy utrudniające lekturę, wręcz przeciwnie, wzbogaca ją i sprawia, że czyta się całość z przyjemnością. Sam styl autora jest bardzo przyjemny w odbiorze. Stworzył on bardzo ciekawy świat pełen magii, który potrafi zaczarować czytelnika pomimo mroku w nim zawartego. Naprawdę godne uwagi jest to, iż wydarzenia z książki, pomimo tego, iż z paranormalnym i fantastycznym klimatem, oparte są na prawdziwych historycznych wydarzeniach.

Podsumowując, książka Czarnoksiężnik. Miecz Radogosta, to godna uwagi książka, która przypadnie do gustu większości osób. Mimo tego, iż nie jestem fanką fantastyki czy krwawej jatki na kartach powieści, Juraj Červenák naprawdę wciągnął mnie do wykreowanego przez siebie świata. Zdecydowanie muszę stwierdzić, iż to właśnie druga część o przygodach Rogana bardziej mi się podobała. W związku z powyższym, nie mogę doczekać się kolejnego tomu Czarnoksiężnika

Moją opinię o pierwszym tomie możecie przeczytać na blogu. Czarnoksiężnik. Władca Wilków


Za książkę dziękuję:

Komentarze

  1. Krwawa jatka, to coś dla mnie, dawno nie zaintrygowała mnie żadna pozycja, a ta zdecydowanie jest warta uwagi :)

    OdpowiedzUsuń
  2. A u mnie pierwszy tom nadal nie ruszony... Chyba czas otrzepać go z kurzu i wreszcie przeczytać ;-)
    Pozdrawiam!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Myślę, że warto przeczytać. Chociaż tak jak wspomniałam, to dopiero tom drugi mnie zainteresował i zachęcił:)

      Usuń
  3. Niestety u mnie też książki muszą swoje odczekać. Ta pozycja zapowiada się interesująco, ale najpierw muszę zapoznać się z tomem pierwszym :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Nie ma czasu na wszystkie książki, chociaż chciałabym więcej czytać... no, ale cóż.

      Usuń
  4. Ja uwielbiam Cervenaka za jego łączenie mitologii z fantastyką i te piękne opisy, wartki język okraszony humorem. Czekam na kolejną część z niecierpliwością, bo Miecz Radogosta podobał mi się bardzo!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. O tak, Twój komentarz to kwintesencja stylu Cervenaka. Mam jeszcze przed sobą jego Bohatyra i mam nadzieję, że równie bardzo mi się spodoba :)

      Usuń
  5. Czytałam już kilka opinii na temat tej książki i przyznam się szczerze, że nie jestem do końca do niej przekonana. Nadal się waham czy po nią sięgnąć.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Kwestia tego, czy lubisz taki gatunek, mitologię, fantastykę i dużo walki. Pomimo tego, że sama raczej po taki gatunek nie sięgam, ta książka bardzo przypadła mi do gustu :)

      Usuń

Publikowanie komentarza

Dziękuję za przeczytanie mojej recenzji. ;)
Zachęcam do dyskusji na temat powyższego tekstu! *.*

Zobacz również:

GRZECHU WARTA | AGATA PRZYBYŁEK

Pora na zwieńczenie trylogii Nie zmienił się tylko blond . Pomimo tego, iż seria Agaty Przybyłek umiejscowiona jest w Sosenkach, to każda z części jest zupełnie inna, ma odmienny klimat. Pierwsza jest iście komediowa, a kolejne są coraz poważniejsze i nieco bardziej stonowane w swoich żartach. A przynajmniej ja odczułam znaczącą różnicę, jednak nie twierdzę, iż jest to coś złego. Akcja książki Grzechu warta toczy się sześć lat po zakończeniu poprzednich wydarzeń bohaterów Sosenek. Tym razem główną postacią jest Agata, córka Iwony. Agata wraca na wakacje do rodzinnego domu, jednak okazuje się, iż nie ma tam dla niej za bardzo miejsca i po serii totalnie odjechanych i abstrakcyjnych wydarzeń, postanawia pojechać na przerwę wakacyjną na studiach, do dziadków. Jednak tam również nie potrafi znaleźć dobrych wibracji, a traktowanie jej przez babcię niczym małe dziecko, w niczym nie pomaga. Dziewczyna postanawia znaleźć pracę, a ogłoszenie na jakie natrafia jest, delikatnie mówiąc, niecodzie

LISTY OD ASTROFIZYKA | NEIL DEGRASSE TYSON

  Raz na rok mój mąż ma na moim blogu wpis specjalny, a to za sprawą książek o Astrofizyce Neila DeGrasse Tysona. Sama jeszcze nie zdecydowałam się na zapoznanie się z tytułami tegoż autora, być może jeszcze jest na to za wcześnie, jednak mój Z. Jest fanem nauki i ową nauką się interesuje. Dla niego lektura pozycji o kosmosie to nie lada gratka, dlatego też ucieszyłam się (tak samo jak i mąż), że od wydawnictwa Insignis mogliśmy otrzymać Listy od Astrofizyka . Nie przedłużam już bardziej, zostawiam Was z krótką opinią na temat powyższego tytułu. Listy od Astrofizyka to kolejna już książka Neila DeGrasse Tysona wydana przez wydawnictwo Insignis po Astrofizyce dla zabieganych , Kosmicznych zachwytach , i Kosmicznych rozterkach . Kolejny raz wydanie jest perfekcyjne. Ładna, twarda okładka, idealny rozmiar, a jeśli chodzi o ilość stron - znowu jest ich za mało. Tematyka oraz treść książki mocno odbiegają od poprzednich tytułów. Dostajemy w niej zbiór listów, korespondencji czy wpisów z

3 książki part III

Powracam do Was w niedziele z moim cyklem na temat trzech książek, które chciałabym przeczytać. Nie wiem jak Wam się on podoba, ale szczerze powiedziawszy, mnie w jakiś sposób pomaga. Przede wszystkim wiem teraz, na których książkach mi zależy bardziej, a na których mniej, systematyzuję i stopniuję swoje czytelnicze potrzeby. 3 KSIĄŻKI będą się pojawiać u mnie co tydzień w niedzielę, prawdopodobnie do końca sierpnia, ewentualnie września, kiedy kończą się moje studenckie wakacje. Ostatnio mało mnie u mnie i u Was na blogach, ale jest lato, wreszcie wychodzę z domu, w długich spodniach, chowając swoją schodzącą skórę. Mam jednak nadzieję, że choć trochę się opalę w te dwa - trzy miesiące i nie będę straszyć swoją bladością. ;) Odwiedzę Wasze blogi jak tylko się ogarnę, a planuję zrobić to jutro. Trzymajcie kciuki. Aktualnie czytam PS Kocham Cię , a raczej już kończę. I mam mieszane uczucia, chyba nieco więcej się spodziewałam po tej książce. A jakie są Wasze opinie na jej temat?