Przejdź do głównej zawartości

SZCZELINA | JOZEF KARIKA

Jak się stało, że sięgnęłam po Szczelinę, kolejną bardzo nieplanowaną książkę w ostatnim czasie? A to było tak: Kolega przeczytał Gałęziste Artura Urbanowicza z naszego (mojego i męża) polecenia, spodobały mu się i opowiedział o tej książce swojej znajomej, a ta poleciła mu właśnie Szczelinę Jozefa Kariki, z którą od razu się zapoznał. Następnie Szczelina została nam polecona, więc razem z mężem szybko (chwała legimi!) zabraliśmy się do lektury. I ja nie dziwię się, że tytuł, o którym dzisiaj krótko napiszę, został porównany do Gałęzistych, bowiem dziwne wydarzenia w lesie mogą się łączyć w ten literacki, klimatyczny sposób.

Na samym początku Jozef Karika podkreśla, że wydarzenia, które są opisane na kartach jego powieści, być może miały miejsce w rzeczywistości. A może nie… kto to wie. Być może wszystko, co autor napisał jest fikcją, i to, w co czytelnik uwierzy, jest jego indywidualną sprawą. Jak dla mnie, brzmi to bardzo intrygująco i zachęcająco do dalszej lektury.

Igor, główny bohater i narrator, jest świeżo po studiach. W związku z tym, że nie znajduje pracy w swoim zawodzie, trudni się jako robotnik budowlany. W budynku, który jest do generalnego remontu, znajduje sejf, a w nim dokumenty, które bardzo go ciekawią, więc postanawia je przeczytać, a następnie pochwalić się swoim znaleziskiem z czytelnikami bloga. Nie wie tylko, że jego skarb doprowadzi go do… niemiłych przeżyć.
Mężczyzna poznaje historię pacjenta szpitala psychiatrycznego, a następnie zagłębia się w inne opowieści o rzekomych zaginięciach i niezrozumiałych zjawiskach z okolic Trybecza. Jedni negują te historie, drudzy w nie święcie wierzą, a bohater książki będzie chciał poznać dwa punkty widzenia.


Szczelina jest bardzo wciągającą powieścią, w którą można się szybko wczuć. Podoba mi się język zastosowany w książce Kariki, jest prosty i bezpośredni, dokładnie taki, jakiego użyłby człowiek, gdyby opowiadał nam o swoich dramatycznych przeżyciach. Całość czyta się dobrze, jednak w pewnym momencie następuje jakiś przeskok w historii, przez co czytelnik już w ogóle nie może się oderwać i musi natychmiast dowiedzieć się co będzie dalej działo się z bohaterami. Podczas lektury cały czas odczuwa się różne, niejednokrotnie sprzeczne emocje, ale najbardziej odczuwalna jest niepewność, a może nawet niepokój, jakby cały nastrój przechodził na odbiorcę i go przeszywał. Najgorzej czyta się tę książkę w nocy, a z drugiej strony, właśnie wtedy odbiór jej jest najlepszy, najintymniejszy najbardziej empatyczny.

Rzadko zdarza się tak, aby jedna książka przypadła do gustu aż czterem osobom jednocześnie, a tak właśnie było w przypadku Szczeliny Jozefa Kariki, którą poznałam w efekcie domina. Uwielbiam takie polecanie sobie książek, dlatego też musiałam dzisiaj podzielić się z Wami moją mini opinią o powyższym tytule. Czytajcie go, wierzcie w co chcecie i wczuwajcie się w historię, bo warto. Było to moje pierwsze spotkanie z twórczością autora, ale na swoją kolej czekają już inne jego tytuły ;)

Komentarze

Zobacz również:

Merida Waleczna (2012)

Tytuł: Merida Waleczna / Brave Premiera: 21 czerwca 2012 (świat), 17 sierpnia 2012 (Polska) Produkcja: USA Reżyseria: Mark Andrews, Brenda Chapman Scenariusz: Brenda Chapman, Irene Mecchi, Mark Andrews, Steve Purcell Reżyser dubbingu: Wojciech Paszkowski Dialogi w polskim dubbingu: Jakub Wecsile Bohaterowie: Merida – Dominika Kluźniak I Elinor – Dorota Segda Król Fergus – Andrzej Grabowski Lord Dingwall – Mieczysław Morański Lord MacGuffin – Sylwester Maciejewski Lord Macintosh – Krzysztof Kiersznowski Młody MacGuffin – Cezary Kwieciński Młody Macintosh – Jan Bzdawka Miałam dzisiaj tę przyjemność pójścia do kina ze swoją siostrzenicą. Mamy niedaleko – musiałyśmy tylko wyjść z domu, przejść kilka kroków, przez parking i... już byłyśmy na miejscu w mniej niż minutę. W tak doborowym towarzystwie, każda produkcja wychodzi jeszcze lepiej. A teraz, na świeżo po seansie opowiem Wam o Meridzie Walecznej , która porwała moje małe serduszko. Za

PS Kocham Cię - Cecelia Ahern

Cecelia Ahern od 2004 roku jest bestsellerową irlandzką pisarką. Jej debiutem była powieść PS Kocham Cię , która została także sfilmowana. Inne jej książki, to: Na końcu tęczy, Gdybyś mnie teraz zobaczył, Kraina zwana Tutaj, Dziękuję za wspomnienia, Pamiętnik z przyszłości. PS Kocham Cię na mojej półce czekało trochę ponad rok, ale wreszcie udało mi się znaleźć czas na nią i przede wszystkim ochotę. Wiele dobrego słyszałam na temat samej powieści, którą ceniono bardziej niż film powstały na jej podstawie. Ekranizację widziałam wcześniej i zrobiła na mnie duże wrażenie, dlatego zdecydowałam się na zakup tego tytułu. Jakie są moje wrażenia? Przekonacie się w dalszej części tekstu. Główną bohaterką jest Holly Kennedy, pogrążona w żałobie wdowa, która nie może dojść do siebie po śmierci swojego ukochanego. Mimo swojego młodego wieku, ma zaledwie trzydzieści lat, spotkała ją tak wielka tragedia. W swojej sytuacji na szczęście może liczyć na przyjaciół i kochającą rodzinę, ale

KASZTANOWY LUDZIK | SØREN SVEISTRUP

Od teraz, kiedy będę widziała gdzieś kasztany, będą mi się kojarzyły z książką Kasztanowy ludzik duńskiego scenarzysty i pisarza Sørena Sveistrupa. One bowiem witały śledczych na miejscu zdarzenia, co może być przerażającym, jesiennym akcentem. Tytuł ten miał swoją premierę w październiku 2019 roku i zdobył naprawdę dobre recenzje. Sama czytałam go dość długo, akurat nieszczęśliwie trafił sobie na mój zastój czytelniczy, ale... kiedy tylko się odblokowałam, wciągnęłam się w akcję i przepadłam. Książka jest kryminałem, którego zadaniem jest niesienie pewnego przesłania, a przynajmniej ja, jako matka , tak go odebrałam. Niestety nie mogę Wam tej myśli przewodniej za bardzo ujawnić, bo byłby to ogromny spoiler. Ale zdradzę jedynie, że autor porusza trudne kwestie rodzinne, ich tajemnic i rzeczy, które mogą się dziać za zamkniętymi drzwiami, a dziać się nie powinny. Rosa Hartung po prawie roku żałoby wraca do pracy, jest politykiem. Rok wcześniej w niewyjaśnionych okolicznościac