Przejdź do głównej zawartości

Kwiecień 2018 w pigułce


Kwiecień zaowocował piękną pogodą, możliwościami spędzania czasu na kocyku w parku czy na wędrówkach po lesie. W kwietniu przeczytałam też prawie sześć książek, co jak dla mnie jest naprawdę dobrym wynikiem. Nadeszła już najwyższa pora na małe podsumowanie ubiegłego miesiąca, troszkę się w nim działo, byliśmy w kilku trasach, spotykaliśmy się ze znajomymi. Ogólnie było to miłe trzydzieści dni.

Jeżeli chodzi o zdjęcia, to kilka ich zrobiłam w kwietniu, a to dzięki miłej wędrówce po lesie. Ostatnio wychodzę ze strefy swojego komfortu, bowiem wolę zanudzać w domu, aniżeli wychodzić na dzikie tereny. W tym roku się to właśnie zmienia. Rewolucja.


W tym roku również spełniam swoje tatuażowe marzenia, zrobiłam sobie kolejną dziarkę. Jednak nie pokażę Wam jej jeszcze, bo... nie zrobiłam zdjęcia, naprawdę. Tak jak Wam ostatnio wspominałam, rękaw sam się nie zrobi, więc powoli swoje naklejki na ręce zbieram, póki co, mam ich trzy sztuki.


Może przejdę teraz do książek, bo kilka bardzo fajnych mi się ostatnio trafiło. Godną uwagi jest zdecydowanie znana wszystkim z Instagrama Czwarta małpa. Nie dziwię się, że jest ona tak popularna i przy okazji bardzo fotogeniczna. Jeżeli jesteście fanami thrillerów i kryminałów, a jeszcze tej pozycji nie znacie, sięgajcie, bo naprawdę warto. Ważną książką, którą miałam okazję przeczytać było Cięcie o obrzezanych kobietach. Nie chcę Wam za dużo o niej pisać, bo uważam, że jest to pozycja do poznania osobiście. Zarówno o Czwartej małpie jak i Cięciu pisałam na blogu, zaglądajcie.


Oprócz dobrych książek, miałam też do czynienia z tymi słabszymi, albo... gniotami. Zdecydowałam się w kwietniu na swoje pierwsze spotkanie z twórczością Danielle Steel i okazało się, że nie jest to autorka dla mnie. Nie wszystko stracone, to książka o niczym, nudna niczym flaki z olejem i przegadana, po 100 stronach odrzuciłam ją, bo nie dałam rady przetrwać tego koszmaru. Nie polecam. Dzisiaj oddałam ten tytuł do plenerowej biblioteczki, może znajdzie swoich czytelników, którzy lubią styl autorki. ;) Co najgorsze, książka ta sprawiłam, że nie umiem się zabrać za żadną książkę, do niczego mnie nie ciągnie, nie lubię takiego stanu.


No i na koniec mam serial. W sumie bardzo przypadkowo zaczęłam go oglądać, bowiem na czas składania i wieszania prania, włączyłam sobie Riverdale. Wiele razy nazwa tego serialu przewijała mi się na różnych profilach na Instagramie, nie miałam pojęcia o czym on w ogóle jest, włączyłam w ślepo. Pierwszy odcinek nie do końca mi się spodobał, jednak postanowiłam dać Riverdale szansę. Nie uważam, żeby to był super ambitny serial, jest raczej głupkowaty, choć momentami intrygujący. A tam gdzie ciało, tam jest i moja ciekawość. Aktualnie jestem już w sezonie drugim, sądzę, że jest to naciągane wszystko i grubymi nićmi szyte, ale oglądam, bo... tak, bo mogę. Być może wymięknę w pewnym momencie, zwłaszcza jak będą chcieli pociągnąć osiemdziesiąt trzy sezony... To byłaby przesada.



Okej, tak właśnie się u mnie prezentował kwiecień. Był miły, choć nie mam za wiele o nim do powiedzenia. Może w maju będzie się działo coś więcej, jakieś wycieczki albo sesje zdjęciowe z książkami.
Mam nadzieję, że Wasz kwiecień minął w dobrych nastrojach, że przeczytaliście same dobre książki, obejrzeliście warte uwagi produkcje i spełniliście jakieś swoje marzenie ;)

Komentarze

  1. Aż nie chce się wierzyć, że początek kwietnia był szary i ponury a koniec to już lato...Cóż gdy się dużo czyta niestety trzeba trafić też na gnioty jak je zwiesz :P

    OdpowiedzUsuń
  2. Przepiękne zdjęcia i bardzo interesujące książki pokazałaś :D

    SERDECZNIE ZAPRASZAM NA NASZ BLOG

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Dziękuję za przeczytanie mojej recenzji. ;)
Zachęcam do dyskusji na temat powyższego tekstu! *.*

Zobacz również:

TWOJA ANATOMIA. KOMPLETNY (I KOMPLETNIE OBRZYDLIWY) PRZEWODNIK PO LUDZKIM CIELE | ADAM KAY

Mam nadzieję, że mamy już wyjaśnioną bardzo ważną kwestię odnośnie mojej osoby - mam totalną i nieuleczalną sklerozę. W 2021 roku przeczytałam książkę Adama Kay'a Twoja anatomia . Umieściłam ją nawet w rankingu najlepszych książek ubiegłego roku, ale jakoś umknęło mi to, aby o niej troszkę napisać zarówno tutaj jak i na blogu. Twoja anatomia. Kompletny (i kompletnie obrzydliwy) przewodnik po ludzkim ciele , to książka kierowana do młodzieży, jednak sama bardzo wiele ciekawych informacji związanych z naszym organizmem odnotowałam. Jest to pozycja napisana z charakterystyczną dozą humoru Kay'a, a ja owy humor bardzo lubię. Autor w ciekawy i zabawny sposób opisuje działanie poszczególnych narządów w ciele człowieka i rzuca wieloma ciekawostkami z nimi związanymi. Podczas lektury żałowałam troszkę, że sama w czasie nauki biologii w klasach gimnazjalnych czy licealnych nie miałam dostępu do tego typu pozycji. Jak dla mnie jest to super książka do przyswajania wiedzy, bowiem opróc

PROMYCZEK NA ŚWIĘTA | KLAUDIA BIANEK

Klaudia Bianek w roku 2021 wygrała w nieoficjalnym moim plebiscycie na powieść świąteczną, bowiem mam za sobą aż trzy jej tytuły, chociaż w planach był zaledwie jeden. Wolę jednak, kiedy w ten sposób moje plany czytelnicze się zmieniają, wolę przeczytać więcej niż mniej. Same lektury grudniowe były dla mnie trafione, były owiane ciepłem i rodzinną atmosferą, dzięki czemu ja jako czytelnik pamiętam, co jest ważne w naszym codziennym życiu. Tą recenzja kończę spam opinii o zimowo-świątecznych lekturach, a na kolejny (mam nadzieję) zaproszę Was w grudniu ;) Promyczek na święta poznawałam za pomocą audiobooka, dzięki czemu mogłam umilić sobie czas podczas gotowania czy sprzątania. Och, za to właśnie cenię sobie audiobooki, bo mogę czytać w momentach, kiedy bym normalnie nie była w stanie. Ale! Nie odchodzę już od tematu i wracam do pisania o najnowszej książce Bianek. W Promyczku jest czwórka młodszych głównych bohaterów: Marcelina, Hania, Kajtek, Tomek, którzy albo nie mają czasu, szc

Duma i uprzedzenie - Jane Austen

Wydaje mi się, że większość z Was miała już do czynienia z tym tytułem, jakim jest: Duma i uprzedzenie . Nie pamiętam, szczerze powiedziawszy, czy oglądałam ekranizację tego romansu, ale wydaje mi się, że tak. Jednak jestem fanką filmów z Keirą Knightley, bo nadaje się do klasycznych postaci i ekranizacji typu Love Story . Ta powieść już dawno była w moich planach, jednak ciężko było mi się za nią zabrać. Kiedy już tego dokonałam, zatrzymałam się na początkowych stronach, gdyż moja cierpliwość została wystawiona na próbę. Tak, ciężko było mi się przyzwyczaić do poszczególnych postaci i ich stylu bycia. Dopiero po miesiącu odważyłam się powrócić do losów Elizabeth i jej rodziny. Ale, aby dokończyć tę książkę, musiałam odłożyć swoje dumę i uprzedzenie wysoko na półkę i się dobrze rozluźnić, żeby przyjąć historię na swoje słabe barki. Klasyka nigdy nie była moją faworytką. Zdecydowanie wolę współczesne powieści o lekkim zabarwieniu romansu. Oczywiście są pewne wyjątki, a swoje c