Przejdź do głównej zawartości

E-book czy książka tradycyjna?


Mam duży problem z e-bookami i tym, aby brać je na poważnie. Są one zgromadzone na moim czytniku z myślą, że „kiedyś przeczytam” jednak to „kiedyś” nie nadchodzi. Bo za książkę taką trzeba się zabrać, skupić na niej, a przede wszystkim mieć na konkretny tytuł ochotę. Jestem jedną z tych osób, które lubią czuć ciężar czytaj lektury, dotykać jej faktury czy zaznaczać fragmenty kolorowymi karteczkami. Dlatego właśnie wersje elektroniczne książek są odkładane, bo ciężko mi po nie sięgnąć.
W marcu i kwietniu postanowiłam podjąć się małego wyzwania czytelniczego, a dokładnie, przez miesiąc czytałam tylko e-booki. Można to zaobserwować na moim blogu patrząc na zdjęcia umieszczane do poszczególnych recenzji, w pewnym momencie są to tylko zdjęcia czytnika w roli głównej. Było to całkiem owocne wyzwanie, chociaż nazywanie tego wyzwaniem to jakby herezja. W końcu sięgnęłam po książki, do których zbierałam się od dłuższego już czasu, albo które czekały na to, aż je skończę, tak było w przypadku Krótkiej książki o miłości Karoliny Korwin Piotrowskiej, która tkwiła na 48% ponad rok, albo dwa... już nie pamiętam. A teraz wystarczyło kilka dni i książka jest skończona, a moja opinia napisana i wisząca na blogu.

Podczas tego miesiąca z e-bookami zaobserwowałam zalety takiego noszenia czytnika przy sobie, jednak w ostateczności nie zamieniałabym książek papierowych na te elektroniczne.

  1. Super było nosić małą torebkę, w której zmieściły się portfel, telefon, klucze, chusteczki oraz czytnik. Moje plecy i ramiona nie cierpiały za bardzo, była to całkiem wygodna opcja. Minusem może być to, że trzeba mieć cały czas pod kontrolą poziom baterii. Do pracy obowiązkowo zabierałam ładowarkę, bo zawsze to w drodze do niej bateria miała się ku końcowi. Gorzej by było, gdyby bateria straciła swą moc w momencie kulminacyjnym książki, niewygodnie byłoby siedzieć przypiętym do gniazdka. 
  2. Tak jak wspomniałam, czytnik mieści się w małej torebce, w dużej również się z łatwością mieści i nie waży tony. Bardzo mi to pomagało w chwili, gdy byłam u kresu jednej książki i wiedziałam, że w trasie do pracy ją skończę. W normalnej sytuacji, tak jak miałam ostatnio, zabrałabym dwie lektury ze sobą. Ostatnio właśnie kończyłam Żmijowisko Wojciecha Chmielarza i skończyłam je czekają na autobus numer dwa w drodze do pracy (w każdą stronę jeżdżę dwoma autobusami, co lubię, bo czytam sobie wtedy;). Dlatego też jadąc już drugim autosem, wyciągnęłam z torby Ślepego archeologa Marty Guzowskiej i w taki właśnie sposób przy sobie miałam blisko 900 stron jakże zacnych lektur. Przy czytniku skończyło się tak, że weszłam do menu, poszukałam interesującego mnie tytułu w biblioteczce i go włączyłam. Bez szukania czegokolwiek w torbie, bez noszenia zbędnych (albo niezbędnych!) kilogramów. 
  3. Czytnik raz uratował moje czytelnicze życie, bowiem jadąc do pracy rozpoczęłam lekturę trudną, bolesną i sprawiającą, że było mi słabo. Mowa tutaj o Cięciu Hibo Wardere, o którym już pisałam na blogu. I w momencie, kiedy robiło mi się naprawdę źle podczas czytania, zmieniałam książkę. Klik-klik-klik, kilka kliknięć na czytniku i czytam coś lekkiego, coś co nie mrozi krwi w żyłach. Po prostu mogłam czytać dwie pozycje jednocześnie i mieć złudzenie, że oby dwie trzymam w rękach w tym samym czasie i nie dźwigać wielkiego ciężaru, czy męczyć się z pięknym acz niewygodnym w trzymaniu i czytaniu, wydaniu książki, bo tak też się niestety zdarza. 

W czasie mojego superwyzwania czytelniczego, przeczytałam sporo lektur, a przede wszystkim odgrzebałam tytuły, które z jakiegoś powodu znalazły się na czytniku. Było to bardzo miłe doświadczenie, które chciałabym co jakiś czas powtarzać.
Uważam, że jestem zbyt ograniczoną osobą, aby przerzucić się tylko i wyłącznie na e-booki, z tego względu, że lubię czuć ciężar lektury, a także -co zabrzmi tandetnie i głupio- lubię mieć fizycznie coś, za co płacę. Wydaje mi się, że e-booki są za drogie, a dodatkowo tracą na kwestii wizualnej. Chociażby wspomniana przeze mnie wcześniej Krótka książka o miłości w realu wygląda bardzo ładnie, ma dużo kolorów w środku, a na czytniku jest bardzo ograniczona, wręcz uboga. Ciężko mi się ją czytało choć sama w sobie jest godną polecenia lekturą.
Czytnik daje jednak dużo możliwości, w jednym miejscu ma się wiele książek, nie trzeba zastanawiać się, który tytuł zabrać w podróż, bo cała biblioteczka (albo znaczna jej część) znajduje się w jednym, małym urządzeniu. I to jest bardzo dobre i ekologiczne.
Jednak w czasach, kiedy co pięć minut wychodzi nowy, podobno lepszy model telefonu czy telewizora, kiedy nasze oczy są narażone na wszelkie ekrany, miło jest usiąść po prostu z książką, papierową książką, poszeleścić stronami, pokombinować z trzymaniem cegiełki czy pobawić się doborem zakładki idealnej.
Nie ma dobrej odpowiedzi na to, co wybrać, bo każdy wybierze coś według swoich potrzeb. Ameryki nie odkryłam, wiem.

Komentarze

  1. Uwielbiam papierowe książki, mam do nich sentyment, ale w podróż na pewno wygodniejszy jest czytnik, tym bardziej że muszę unikać dźwigania ;)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. W podróży zdecydowanie czytnik wygrywa. Tak samo mam sentyment do papierowych książek ;)

      Usuń

Prześlij komentarz

Dziękuję za przeczytanie mojej recenzji. ;)
Zachęcam do dyskusji na temat powyższego tekstu! *.*

Zobacz również:

CZEREŚNIE ZAWSZE MUSZĄ BYĆ DWIE | MAGDALENA WITKIEWICZ

Ostatnimi czasy mam dużą ochotę na czytanie książek Magdaleny Witkiewicz, bowiem wiele osób je poleca. Ja również należę do tej grupy, bo pierwsze dwie jej książki, które czytałam (Opowieść niewiernej oraz Pierwsza na liście) bardzo przypadły mi do gustu, jednak później miałam przestój z czytaniem czegoś tejże autorki, a jak do niej wróciłam, był to słaby powrót. Ale! Całe szczęście na mojej drodze stanęły audiobooki Uwierzw Mikołaja, a następnie Czereśnie zawsze muszą być dwie, które to odbudowały mi twórczość pani Witkiewicz. O tym ostatnim tytule dzisiaj krótko opowiem.
Główną bohaterkę, Zofię Krasnopolską, czytelnik poznaje w momencie, kiedy ta uczęszcza do podstawówki, a dokładnie w dniu, kiedy jest na pierwszych w swoim życiu wagarach. Zachowanie tej wzorowej uczennicy nie może przejść bez echa, zatem dziewczyna musi zaopiekować się panią Stefanią, która jest przyjaciółką szkoły. Jak się okazało, Zosi opłaciło się wybrać na wagary, bowiem dzięki karze zyskała piękne przyjaźń …

DOM NA KURZYCH ŁAPACH | SOPHIE ANDERSON

Książki dla dzieci i młodzieży dotychczas nie były często przeze mnie czytane, jednak od niedawna coraz bardziej na nie zwracam uwagę. Oczywiście jest to związane z tym, że zostałam mamą i poniekąd robię małą selekcję tego, jakie tytuły są wartościowe i godne polecenia młodym czytelnikom. Jedną z takich ciekawych książek może być właśnie Dom na kurzych łapach Sophie Anderson.
Jest to taka historia, którą czyta się wyśmienicie, bo świat wykreowany jest zwyczajnie ciekawy nawet dla starszego odbiorcy. No cóż, mamy tutaj legendę o Jagach, którzy to (mogą to też być panowie) pomagają duszom przejść na drugą stronę przez Bramę. Mieszkają oni w ożywionych domach, które mogą się przemieszczać i robią to chętnie. Główną bohaterką powyższej powieści jest dwunastoletnia Marinka mieszkająca ze swoją babcią. Dziewczynka wie, że jej przeznaczeniem jest być kolejną Babą, jednak ona tego nie chce. Chce podróżować, zobaczyć świat, mieć przyjaciół, zamiast siedzieć z dala od żywych ludzi i spotykać …

TO NIE JEST TWOJE DZIECKO | MAŁGORZATA FALKOWSKA

Dałam drugą szansę Małgorzacie Falkowskiej. Chciałam spróbować, czy jej styl pisania jest dla mnie, bo po Spełniaczach miałam raczej negatywne odczucia. Sięgnęłam zatem po To nie jest twoje dziecko, bo książka zapowiadała się naprawdę dobrze. Liczyłam na emocje i pozytywne wrażenia z lektury. No cóż...
To nie jest tak, że skreśliłam od razu autorkę, że podeszłam negatywnie do kolejnego tytułu spod jej pióra. Wręcz przeciwnie! Byłam nastawiona bardzo pozytywnie. Sama fabuła wydawała się interesująca, początek – pomimo małych zgrzytów, których postanowiłam się nie czepiać! - był naprawdę ciekawy i dobry. Jednak wyglądało to tak, że do pewnego momentu książka To nie jest twoje dziecko mnie wciągała, aż tu nagle BUM! Dosłownie miałam wrażenie, że czytam nie tę książkę, nie tę historię, że ktoś od nowa stworzył bohaterów i ich charakterystykę. Bo jedna z bohaterek zmieniła się o 180 stopni, tak w momencie. Na początku była przyjazna, zdecydowana i konkretna, aż tu nagle zrzuciła maskę prz…