Przejdź do głównej zawartości

MAŁE JESIENNE PRZYJEMNOŚCI



Cześć, witajcie!

Dzień dobry Pani Jesień!

Jesień przywitała nas deszczem i chłodem. A szkoda, mogła jeszcze pozostać z nami ładna, cieplutka pogoda. Myślę jednak, że nie jestem jedyną narzekającą osobą, jesień jeszcze jest w porządku, to zimy nienawidzę całym swoim sercem. Za zimno, za dużo śniegu, za dużo warstw na sobie...


Dzisiaj postanowiłam napisać co nieco o małych jesiennych przyjemnościach, czyli o tym, co robię, aby jakoś przetrwać ten chłodny, deszczowy czas.  Post ten jest całkowicie spontaniczny, gdyż zrobiłam sobie herbatkę, kupiłam skarpetki i doniczkę do kwiatka i... natchnęło do zdjęć oraz nowego wpisu. 



Pierwsza na liście jest herbata. Aktualnie moją miłością jest herbata zielona, a dokładnie Magiczna łąka. Wspominałam już o niej w swoich ulubieńcach lipca. Do tego punktu można dołączyć jeszcze wszelkiej maści kubki i kubeczki, w których pijam herbatę bądź kakao. Najlepiej jak są one ładne, bo sprawiam wtedy przyjemność nie tylko podniebieniu ale również oczom. 



Mój chłopak powiedział mi, iż się starzeję. Dlaczego? Bo zaczęłam zwracać uwagę na kwiatki doniczkowe czy też ogrodowe. Niecały tydzień temu zakupiłam sobie wrzos, zieloną doniczkę oraz słodką, różową wstążeczkę w groszki. To już ten wiek? 

Zapachy i świeczki to również element, bez którego nie da się obejść jesienią. Sprawiają, że pomieszczenie staje się przytulne, aromatyczne i ciepłe. Na temat kilku zapachów będę pisała wkrótce. 



Kocyk i poduszki. Chyba nie muszę tutaj zbyt wiele dodawać. Koc jest moim przyjacielem, bez którego praktycznie się nie ruszam, a poduszki cieszą oko i są mięciutkie. Na zdjęciu widzicie Aleksandra i Spongeboba.

Skarpetki! Kolejny element, z którego śmieje się mój chłopak. Towarzyszą mi praktycznie bez przerwy nie tylko w te chłodniejsze pory roku ale również w środku lata. Jednak zaletą jesieni i zimy jest to, iż można znaleźć naprawdę ciepłe i słodkie egzemplarze. Dzisiaj akurat kupiłam sobie takie zwykłe w groszki, ale w szafie mam wiele ocieplanych...




Czym byłaby jesień bez czytania i połączenia wszystkich powyższych elementów w całość? Także mam już wizję. Kocyk, miękkie poduszki, gorąca herbatka albo kakao, wrzos na parapecie i aromat ze świecy, a do tego ogrzewające stopy skarpetki i świetna lektura.



Moją osobistą przyjemnością jesieni są moje urodziny, gdyż mam je początkiem października. W tym roku przeżywam je nad wyraz, chyba nie umiem uwierzyć, że będę miała już 22 lata. Dla niektórych mało, jednak czuję się coraz starsza i głupsza... Powyższe książki są moimi tegorocznymi prezentami, z których bardzo się cieszę i bardzo dziękuję za nie.



A Wy jakie macie jesienne przyjemności? 

Komentarze

  1. Nie cierpię jesieni. Kojarzy mi się wyłącznie z zimnem, deszczem i rozmokłymi liśćmi, które tylko na początku zachwycają :), ale na jesienne dni mam podobne sposoby jak Ty. Zamieniam jedynie zieloną herbatę na malinową albo śliwkową.

    P.S. Tak wszyscy reklamują "Zostań, jeśli kochasz", że chyba będę musiała zaopatrzyć się w swój egzemplarz :).

    OdpowiedzUsuń
  2. W początkowej, ciepłej fazie jesień bardzo lubię, ale im dalej w czasie, tym bardziej mam jej dosyć - deszcze, wiatry, ubieranie się "na cebulkę" - stanowczo nie dla mnie! :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dla mnie od początku jesień to ubieranie się na cebulkę, bo jestem zmarźluchem :)

      Usuń
  3. A ja przeciwnie do Ciebie lubię jesień, co prawda trzeba się cieplej ubrać, ale kolory, szczególnie parku mnie powalają. Jesienią zawsze bardziej mam ochotę czytać, to chyba kwestia pogody. I cóż tu dodać uwielbiam ułożyć się pod kocykiem z kubkiem ulubionej herbaty i poczytać sobie coś.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Może kolory są ładne i można poczytać pod kocykiem, ale skupiam się na zimnie, deszczu i zimnie... :)

      Usuń
  4. Bardzo lubię kwiaty, mam bardzo dużą chęć na wrzos :-) mam nadzieje ze to nie znaczy ze się starzeje :-P również Lubie kubki, ładne przykuwajace uwagę. A urodzinki mam jutro :-D

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. To urodzinki miałaś wtedy co moja siostra, także życzę Ci spóźnione sto lat i spełnianie marzeń! :)

      Usuń
  5. Uwielbiam jesień, chociaż nienawidzę tego, co ta deszczowa pogoda robi z moimi włosami, szczególnie, że ostatnio je ścięłam. Urocze skarpetki! :)

    OdpowiedzUsuń
  6. Taki początek jesieni to ja rozumiem :)
    Również mam bzika na punkcie skarpetek, do koloru do wyboru :)

    OdpowiedzUsuń
  7. Nienawidzę jesieni, ale zimy jeszcze bardziej... Jedyną pociechą jest to, że można ciepło pod kocem poleżeć z książką i kubkiem gorącego napoju. Chociaż też nie zawsze, bo w tygodniu studia, a w weekendy praca...
    Skarpetki masz przeurocze! Kupiłam sobie ostatnio też w kropki, ale jasnoszare w ciemnoszare kropki z Pepco, polecam, mają różne zestawy kolorów.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Zimy nienawidzę jeszcze bardziej - tak samo jak Ty:) Mozna poleżeć pod kocem bądź kołdrą, ale są obowiązki jeszcze takie jak praca...
      Od Pepco muszę uciekać, za dużo fajnych rzeczy mają:)

      Usuń

Prześlij komentarz

Dziękuję za przeczytanie mojej recenzji. ;)
Zachęcam do dyskusji na temat powyższego tekstu! *.*

Zobacz również:

Merida Waleczna (2012)

Tytuł: Merida Waleczna / Brave Premiera: 21 czerwca 2012 (świat), 17 sierpnia 2012 (Polska) Produkcja: USA Reżyseria: Mark Andrews, Brenda Chapman Scenariusz: Brenda Chapman, Irene Mecchi, Mark Andrews, Steve Purcell Reżyser dubbingu: Wojciech Paszkowski Dialogi w polskim dubbingu: Jakub Wecsile Bohaterowie: Merida – Dominika Kluźniak I Elinor – Dorota Segda Król Fergus – Andrzej Grabowski Lord Dingwall – Mieczysław Morański Lord MacGuffin – Sylwester Maciejewski Lord Macintosh – Krzysztof Kiersznowski Młody MacGuffin – Cezary Kwieciński Młody Macintosh – Jan Bzdawka Miałam dzisiaj tę przyjemność pójścia do kina ze swoją siostrzenicą. Mamy niedaleko – musiałyśmy tylko wyjść z domu, przejść kilka kroków, przez parking i... już byłyśmy na miejscu w mniej niż minutę. W tak doborowym towarzystwie, każda produkcja wychodzi jeszcze lepiej. A teraz, na świeżo po seansie opowiem Wam o Meridzie Walecznej , która porwała moje małe serduszko. Za

PS Kocham Cię - Cecelia Ahern

Cecelia Ahern od 2004 roku jest bestsellerową irlandzką pisarką. Jej debiutem była powieść PS Kocham Cię , która została także sfilmowana. Inne jej książki, to: Na końcu tęczy, Gdybyś mnie teraz zobaczył, Kraina zwana Tutaj, Dziękuję za wspomnienia, Pamiętnik z przyszłości. PS Kocham Cię na mojej półce czekało trochę ponad rok, ale wreszcie udało mi się znaleźć czas na nią i przede wszystkim ochotę. Wiele dobrego słyszałam na temat samej powieści, którą ceniono bardziej niż film powstały na jej podstawie. Ekranizację widziałam wcześniej i zrobiła na mnie duże wrażenie, dlatego zdecydowałam się na zakup tego tytułu. Jakie są moje wrażenia? Przekonacie się w dalszej części tekstu. Główną bohaterką jest Holly Kennedy, pogrążona w żałobie wdowa, która nie może dojść do siebie po śmierci swojego ukochanego. Mimo swojego młodego wieku, ma zaledwie trzydzieści lat, spotkała ją tak wielka tragedia. W swojej sytuacji na szczęście może liczyć na przyjaciół i kochającą rodzinę, ale

KASZTANOWY LUDZIK | SØREN SVEISTRUP

Od teraz, kiedy będę widziała gdzieś kasztany, będą mi się kojarzyły z książką Kasztanowy ludzik duńskiego scenarzysty i pisarza Sørena Sveistrupa. One bowiem witały śledczych na miejscu zdarzenia, co może być przerażającym, jesiennym akcentem. Tytuł ten miał swoją premierę w październiku 2019 roku i zdobył naprawdę dobre recenzje. Sama czytałam go dość długo, akurat nieszczęśliwie trafił sobie na mój zastój czytelniczy, ale... kiedy tylko się odblokowałam, wciągnęłam się w akcję i przepadłam. Książka jest kryminałem, którego zadaniem jest niesienie pewnego przesłania, a przynajmniej ja, jako matka , tak go odebrałam. Niestety nie mogę Wam tej myśli przewodniej za bardzo ujawnić, bo byłby to ogromny spoiler. Ale zdradzę jedynie, że autor porusza trudne kwestie rodzinne, ich tajemnic i rzeczy, które mogą się dziać za zamkniętymi drzwiami, a dziać się nie powinny. Rosa Hartung po prawie roku żałoby wraca do pracy, jest politykiem. Rok wcześniej w niewyjaśnionych okolicznościac