Przejdź do głównej zawartości

POSŁUCHAJ, A ZROZUMIESZ


Książki, w których występują śmierć i choroba są smutne i dołujące. Tematy te zmuszają czytelnika do wszelkich rachunków sumienia i refleksji nad własnym życiem i zachowaniem. Książka Michelle Falkoff również skłania odbiorcę do przemyśleń. Playlist for the dead. Posłuchaj a zrozumiesz, to bardzo mądra i dobrze napisana książka, której odbiorcami nie muszą być tylko nastolatkowie. 




Wyobraź sobie, że pokłóciłeś się z najlepszym przyjacielem. Nazajutrz jednak przychodzisz do niego, aby go przeprosić. Jest już za późno. Zastajesz przyjaciela w łóżku, martwego. Czujesz się winny, prawda? Czujesz się winny tak jak główny bohater powyższego tytułu. Sam, ma wielkie poczucie winy, wiedział, że między nim a Hayden'em ostatnio nie układało się za dobrze, ale nie przeczuwał tego najgorszego scenariusza. Hayden zostawia playlistę i podpisuje ją słowami Dla Sama - posłuchaj, a zrozumiesz. Ale czy tak łatwo to wszystko ogarnąć?

Chłopak próbuje dojść do siebie, pojąć sytuację, w której się znalazł. Na szczęście na swojej drodze spotyka osoby, które są w stanie mu pomóc, które, przede wszystkim, chcą pomóc. Jedną z tych osób jest dziewczyna, Astrid, która wyciągnęła do niego pomocną dłoń. Prawie od razu się zaprzyjaźniają. Sam po śmierci kolegi dowiaduje się kilku ciekawych rzeczy na jego temat, poznaje tak naprawdę przyjaciela od całkiem innej strony, jest dokładnie tak, jakby nie znał go za dobrze wcześniej, jakby ta przyjaźń wyglądała inaczej niż myślał.



Playlist for the dead, to bardzo dobrze napisana książka. Styl jest lekki i przyjemny, rozdziały krótkie, a akcja została poprowadzona wartko. Dużą zaletą, a raczej smaczkiem, powyższego tytułu jest to, że każdemu rozdziałowi przypisana jest piosenka, rzekomo z owej pozostawionej przez Haydena playlisty. Dodatkowo, Sam niejednokrotnie w tekście odnosi się do poszczególnych piosenek i je analizuje, przez co czytelnik może się bliżej przyjrzeć niektórym utworom, które mógł znać wcześniej, ale teraz, podczas lektury, skupia się on bardziej na tekście, aniżeli walorach artystycznych. 

Przekaz jaki wynosi się z dzieła pani Falkoff, to na pewno słuchanie, analizowanie i myślenie. W swojej książce, autorka podejmuje się kwestii nie tylko śmierci, ale także i przyjaźni. Skupia się ona na tym, aby rozumieć drugiego człowieka, aby być dla niego życzliwym i nie oceniać po pozorach. Myślę, że jest to bardzo mądra książka o trudnych problemach młodzieży, jednak pomimo ciężaru tematu, został on przedstawiony w dość lekkiej formie.



Książka Playlist for the dead nieco kojarzy mi się z Charliem Stephena Chbosky'ego. Dlaczego? Przede wszystkich dlatego, że główny bohater stracił najbliższego przyjaciela i czytelnik obserwuje jego zmagania z poradzeniem sobie z tą całą sytuacją życiową. Po drugie, tak samo jak Charliemu, na drodze Sama staje grupa znajomych, z których bohater czuje coś do jednej z dziewczyn. Jest jeszcze relacja z siostrą, która jest niby nijaka, a jednak głębsza i prawdziwsza. Jednak jest to po prostu moje skojarzenie, nie mówię, że to jakaś kalka. :) 

Reasumując, książka Michelle Falkoff przypadła mi do gustu. Jest to lekko napisana powieść, którą dobrze się czyta. W treści odnajdą się przede wszystkim nastolatkowie, ale i starsi czytelnicy powinni też dobrze odebrać ten tytuł. Polecam serdecznie. 


Składanka Playlist for the dead 


Komentarze

  1. Mnie nie bardzo ciągnie do tego tytułu, choć wpadam na niego w sieci częściej i rzadziej. Może z czasem zmienię zdanie :)

    OdpowiedzUsuń
  2. Żałuję, że wcześniej nie obejrzałam Twojego filmiku, bo zamówiłabym sobie ją razem z dwoma innymi książkami, które dzisiaj zamówiłam, a tak, to muszę poczekać na inną okazję :( ale recenzja pisana też świetna :*

    OdpowiedzUsuń
  3. Od początku ciekawiła mnie ta pozycja. Teraz tylko muszę znaleźć fundusze, by ją zakupić. Śliczne zdjęcia do postu!

    http://wielopasja.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  4. Hej :) Nominowałam Cię do tagu, będzie mi bardzo miło jeśli na niego odpowiesz! http://zycie-miedzy-wierszami.blogspot.com/2016/01/zimowy-tag-ksiazkowy.html

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Dziękuję za przeczytanie mojej recenzji. ;)
Zachęcam do dyskusji na temat powyższego tekstu! *.*

Zobacz również:

TWOJA ANATOMIA. KOMPLETNY (I KOMPLETNIE OBRZYDLIWY) PRZEWODNIK PO LUDZKIM CIELE | ADAM KAY

Mam nadzieję, że mamy już wyjaśnioną bardzo ważną kwestię odnośnie mojej osoby - mam totalną i nieuleczalną sklerozę. W 2021 roku przeczytałam książkę Adama Kay'a Twoja anatomia . Umieściłam ją nawet w rankingu najlepszych książek ubiegłego roku, ale jakoś umknęło mi to, aby o niej troszkę napisać zarówno tutaj jak i na blogu. Twoja anatomia. Kompletny (i kompletnie obrzydliwy) przewodnik po ludzkim ciele , to książka kierowana do młodzieży, jednak sama bardzo wiele ciekawych informacji związanych z naszym organizmem odnotowałam. Jest to pozycja napisana z charakterystyczną dozą humoru Kay'a, a ja owy humor bardzo lubię. Autor w ciekawy i zabawny sposób opisuje działanie poszczególnych narządów w ciele człowieka i rzuca wieloma ciekawostkami z nimi związanymi. Podczas lektury żałowałam troszkę, że sama w czasie nauki biologii w klasach gimnazjalnych czy licealnych nie miałam dostępu do tego typu pozycji. Jak dla mnie jest to super książka do przyswajania wiedzy, bowiem opróc

SCENY EROTYCZNE W KSIĄŻKACH – CZY SĄ ONE W OGÓLE KONIECZNE?

Co? Po co w ogóle taki temat? Nie jestem znawczynią romansideł. Nie jest to nawet mój ulubiony gatunek literacki. Ale wiecie co, wypowiem się. Nie znam się, ale się wypowiem . Bo mogę. Nie da się ukryć, że od kilku lat na rynku wydawniczym pojawił się cały ogrom romansideł, a dokładniej nawet – literatury erotycznej. Kilka z nich przeczytałam i nie mogę zaprzeczyć, że potrafią one zaangażować czytelniczkę i wciągnąć w swój świat. Jednak nie o tym, czy taki typ literatury jest nam potrzebny chciałabym dzisiaj pisać. Podczas czytania książki Falling fast , a wcześniej Jednak mnie kochaj i Tylko bądź przy mnie zaczęłam się zastanawiać nad tym, jak bardzo przez kilka lat zmienił się sposób opisywania scen erotycznych w książkach, w romansach, w literaturze, która chce nosić miano pięknej. Od kiedy zaczęły pojawiać się erotyki, autorzy (głównie autorki jak mniemam) zaczęli kombinować w swoich małych dziełach z opisami scen zbliżeń między bohaterami. Jest ich za dużo, albo są za obszer

STANY OSTRE. JAK PSYCHIATRZY LECZĄ NASZE DZIECI | MARTA SZAREJKO

  O Stanach ostrych Marty Szarejko wspominałam przy okazji podsumowania roku 2021, jednak dopiero teraz, w kwietniu, postanawiam na temat tego tytułu nieco Wam napisać. Super, jestem z siebie bardzo dumna… Szarejko na początku nie chciała pisać o psychiatrii dziecięcej, dlatego, że w żaden sposób temat jej nie dotyczył. Okazało się jednak, że to, co uważała za minus, okazało się ogromnym plusem jej położenia, bowiem nie podchodziła do tematu tak samo emocjonalnie jak podchodziłaby matka. Stany ostre. Jak psychiatrzy leczą nasze dzieci to książka o poziomie szpitali psychiatrycznych w Polsce, o ich nierentowności i niewydajności. Jest źle, to jakże podnoszące na duchu przesłanie można wynieść z lektury. Autorka rozmawia z pracownikami i dyrektorami placówek w różnych częściach kraju, dowiaduje się wielu ciekawych, chociaż dołujących rzeczy, a tą wiedzą dzieli się z czytelnikami. Na pewno mnie przeraża to, że w szpitalach nie ma miejsc, że dzieci śpią na dostawkach do dostawek, pokątn