Przejdź do głównej zawartości

Czas zmierzchu | Dmitry Glukhovsky



Moje pierwsze spotkanie z prozą Dmitija Głuchowskiego zaliczam do naprawdę udanych, a Czas zmierzchu uznaję za dobrą, wciągającą książkę, która miesza ze sobą kilka gatunków literackich. Z jednej strony jest to historia zwyczajnego mężczyzny, tłumacza, który jest oddany swojej pracy, z drugiej są w niej elementy fantastyki i wierzenia majów, a momentami można dopatrzeć się grozy.


Podczas lektury czytelnik zastanawia się czy ma do czynienia z istotami pozaziemskimi, czy może to wymysł głównego bohatera, a może to są jakieś mafijne porachunki? Jedno jest pewne, mężczyzna jest w niebezpieczeństwie i musi mieć oczy szeroko otwarte.

Tak jak wyżej wspomniałam, główny bohater książki jest tłumaczem języka hiszpańskiego, jest samotnikiem i raczej nie ma zbyt wielu zainteresować poza swoją pracą. Pewnego dnia dostał on do tłumaczenia tekst, a dokładnie drugi rozdział dziennika Diega de Landy z tajemniczej wyprawy po święte księgi Majów. Im nasz tłumacz bardziej wciąga się w stronice pamiętnika, tym dziwniejsze rzeczy go spotykają, przez co trudno stwierdzić co jest prawdą, a co tylko dziwnym zbiegiem okoliczności albo przywidzeniem.

Czas zmierzchu, to może nie jest brawurowo i dynamicznie napisana powieść, jednak jest ona dobra i co krok zaskakuje. To ciekawie skonstruowana, wciągająca bez reszty tajemnicza historia, w którą trzeba się wgryźć, aby się w niej zatracić.
Dmitry Glukhovsky mnie niejednokrotnie zadziwił swoim podejściem do tematu wierzeń Majów. Zaintrygował mnie też swoją kreatywnością oraz sposobem budowania napięcia w książce, gdyż ten tytuł nieraz mnie przeraził, przez co czytałam go spięta, oczekując wrażeń. Ale tak pozytywnie spięta, bo skupiona na lekturze.

Osobiście mogę polecić Czas zmierzchu wszystkim tym, którzy chcieliby liznąć twórczości rosyjskiego pisarza, a także tym, którzy lubią takie niejednoznaczne powieści, hybrydy gatunkowe, leniwe lecz zadziwiające momentami historie. 



Komentarze

Publikowanie komentarza

Dziękuję za przeczytanie mojej recenzji. ;)
Zachęcam do dyskusji na temat powyższego tekstu! *.*

Zobacz również:

3 książki part III

Powracam do Was w niedziele z moim cyklem na temat trzech książek, które chciałabym przeczytać. Nie wiem jak Wam się on podoba, ale szczerze powiedziawszy, mnie w jakiś sposób pomaga. Przede wszystkim wiem teraz, na których książkach mi zależy bardziej, a na których mniej, systematyzuję i stopniuję swoje czytelnicze potrzeby. 3 KSIĄŻKI będą się pojawiać u mnie co tydzień w niedzielę, prawdopodobnie do końca sierpnia, ewentualnie września, kiedy kończą się moje studenckie wakacje. Ostatnio mało mnie u mnie i u Was na blogach, ale jest lato, wreszcie wychodzę z domu, w długich spodniach, chowając swoją schodzącą skórę. Mam jednak nadzieję, że choć trochę się opalę w te dwa - trzy miesiące i nie będę straszyć swoją bladością. ;) Odwiedzę Wasze blogi jak tylko się ogarnę, a planuję zrobić to jutro. Trzymajcie kciuki. Aktualnie czytam PS Kocham Cię, a raczej już kończę. I mam mieszane uczucia, chyba nieco więcej się spodziewałam po tej książce. A jakie są Wasze opinie na jej temat? 
Temat…

NIEWIARYGODNE (2019) | SERIAL NETFLIX

Zwykły, leniwy sobotni wieczór. Dziecko zasnęło, a rodzice siadają do kolacji. W planach miałam czytanie, ale postanowiliśmy do posiłku coś włączyć. Netflix. Padło na miniserial, który mieliśmy od jakiegoś czasu na liście. Na Niewiarygodne.

Pierwszy odcinek nas zmroził, i to dosłownie. Nie drgnęliśmy przez cały jego czas trwania, a po moich policzkach płynęły łzy. Tych emocji nie da się opisać. Już wiedziałam, że nici z czytania. Serial nas pochłonął i nie mogliśmy już skupić się na niczym innym. Dwa wieczory i osiem prawie godzinnych odcinków. Nieźle, bo nie mieliśmy maratonu serialowego od niemal roku. 

Niewiarygodne to historia dziewczyny, która została zgwałcona. To historia dziewczyny, która pod presją organów ścigania, odwołała swoje zeznania, tym samym tracąc swoją autentyczność, ale nie tylko. Straciła też swoje życie. Marie Adler, główna bohaterka, pomimo swojego młodego wieku ma na koncie wiele ciężkich przeżyć. Czy, paradoksalnie, to właśnie jej przeszłość zaowocowała tym,…

LEKARZ WOJENNY. CHIRURG NA LINII FRONTU | DAVID NOTT

Są takie książki, po których przeczytaniu czujesz wdzięczność, że mieszkasz w takim a nie innym kraju. Bo może Ci się nie podobać polityka panująca w Twoim państwie, ale jednak jesteś bezpieczny, bo jest w nim pokój. I też jest tak, że Twoje problemy stają się błahe i zastanawiasz się, co robiłeś w momencie, kiedy ktoś inny przeżywał wojenne katusze. Jest to oczywiście mylne myślenie, bo nigdy nie powinniśmy się wstydzić tego, że byliśmy szczęśliwi, albo smutni z jakiegoś powodu, kiedy ktoś inny cierpiał. My mamy prawo przeżywać własne emocje, jednak nie da się ukryć, że książka Davida Notta wzbudza właśnie w czytelniku poczucie wstydu.

Jeżeli miałabym określić jednym słowem książkę Lekarz wojenny. Chirurg na linii frontu, to wskazałabym bez wahania słowo smutna. Bo podczas lektury wielokrotnie czułam ogromny smutek i niemoc. Nie umiem sobie wyobrazić nawet tego, co przeżywał autor w najbardziej niebezpiecznych chwilach swojego życia. Tym bardziej nie umiem sobie wyobrazić tego, co cz…