Przejdź do głównej zawartości

MECHANICZNE PAJĄKI - CORINA BOMANN


CORINA BOMANN | MECHANICZNE PAJĄKI | GRUPA WYDAWNICZA FOKSAL | WYDAWNICTWO UROBOROS


Książka osadzona w końcu XIX wieku z nutką fantazji technicznej? Może brzmi to lekko szalenie, ale uważam, że ten zabieg idealnie udał się Corinie Bomann, autorce Mechanicznych pająków. Rzadko sięgam po tytuły, w których akcja rozgrywa się w dawnych czasach, nie zawsze potrafię się w takich odnaleźć, jednak w tym przypadku nie miałam żadnego z tym problemu, wszystko wydało mi się idealnie skonstruowane.


Powieść rozpoczyna się w Adair House, gdzie planowany jest tragiczny w skutki bal. Bowiem podczas balu w niewytłumaczalny sposób ginie lord Stanton. Czy była to śmierć z przyczyn naturalnych, a może jednak nie, może był to zamach? Tego nie wiadomo, ale gdy pojawia się kolejny trup, również wysoko postawiony mężczyzna, sprawa zaczyna być niepokojąca. Violet zaczyna interesować się tymi przypadkami śmierci i koniecznie chce się dowiedzieć, kto za nimi stoi. Pragnie również oczyścić dobre mienie jej rodziny, gdyż to ona jest lady Adair, w której domu odbywało się przyjęcie.

Przede wszystkim, zachwyciła mnie główna bohaterka, Violet. Z jednej strony jest wysoko postawioną nastolatką, która powinna się zachowywać odpowiednio i tak robi, oczywiście tylko w towarzystwie rodziców. Jednak skrywa mały sekret, który dzieli z lokajem Alfredem. Lubi konstruować, chciałaby zostać odkrywcą. Dziewczyna jest inteligentna, błyskotliwa i dojrzała, jest postacią kobiecą doskonałą. Kolejną z ciekawszych postaci jest majordomus Alfred, który ma dwa oblicza. Z jednej strony jest spokojny, wycofany, a z drugiej jest swoją całkowitą przeciwnością i potrafi zaskoczyć czytelników. O jego sekrecie wie jedynie Violet i potrafi to idealnie wykorzystać dla swoich celów. W książce pojawia się pewien tajemniczy, przystojny mężczyzna, który wiele miesza czytelnikowi (no dobra, czytelniczce) w głowie, gdyż ten (ta) nie wie, jaki ma mieć do niego stosunek. Również Violet jest zaintrygowana tą postacią, co jest miłym, dziewczęcym dodatkiem do tej powieści.

Bardzo ważne w wykreowanej przez autorce rzeczywistości jest to, iż oprócz prawdziwej wizji dziewiętnastowiecznego świata, stworzyła jeszcze wizję technologicznie rozwiniętą. Możemy zobaczyć tutaj genetycznie modyfikowane psy, ludzi z mechanicznymi ramionami, nogami czy skrzydłami. I to właśnie jest kluczowe dla tej historii, mechanika, technologia, które mogą być wielkim zagrożeniem dla człowieka. Ale ci... nic nie mogę więcej zdradzić.

Corina Bomann stworzyła bardzo interesujący obraz, któremu całkowicie się poddałam. Zachwyciły mnie bohaterowie oraz cała ta techniczna otoczka czy zagadka ze śmiercią lordów. Bo dlaczego oni zginęli? Kto za tym stoi? Czy Violet odkryje rozwiązanie? Autorka świetnie poprowadziła akcję, sprawiła, że czytelnik nie jest się w stanie nudzić podczas lektury, ciągle coś go ciekawi, jak nie sama zagadka, to przyjaciele głównej bohaterki, którzy są nietypowi i bardzo charakterystyczni. Akcja toczy się szybko od samego początku, oczywiście pod koniec przyspiesza, kiedy emocje sięgają zenitu.


Osobiście, bardzo podobała mi się książka Mechaniczne pająki. Jest to powieść dla starszych i młodszych. Z pewnością każdy czytelnik odnajdzie się w tym świecie, zachwyci się wykreowaną rzeczywistością oraz wciągnie się w historię bez reszty. Polecam!




Za możliwość przeczytania książki
dziękuję Grupie Wydawniczej Foksal

Komentarze

  1. Myślałam, że to fantastyka, ale z tego co piszesz bardziej podchodzi pod kryminał ;) Zaintrygowałaś mnie, będę miała tę książkę na uwadze.

    OdpowiedzUsuń
  2. Kochana, jak najbardziej wierzę, że książka jest godna uwagi, ale wybacz mi - to zupełnie nie moja bajka, zatem tym razem odpuszczę sobie.

    OdpowiedzUsuń

Publikowanie komentarza

Dziękuję za przeczytanie mojej recenzji. ;)
Zachęcam do dyskusji na temat powyższego tekstu! *.*

Zobacz również:

STATYSTYCZNIE RZECZ BIORĄC | JANINA BĄK

Do książki Janiny Bąk przymierzałam się od marca, jeszcze przed jej premierą. Jestem właśnie z tych opornych matematycznie, jednak zawsze statystyka była moim ulubionym działem, z którego mogłam sobie podciągnąć ocenę. Uff, na szczęście to już za mną. Skusiłam się na Statystycznie rzecz biorąc. Czyli ile trzeba zjeść czekolady żeby dostać Nobla , jednak lektura musiała nieco poczekać na swoją kolej. Musiałam chyba nabrać zaufania do autorki, polubić się z nią i dojrzeć do decyzji. Ostatecznie sięgnęłam po powyższą książkę dosyć spontanicznie, bowiem zaczęłam ją czytać córce do snu i praktycznie większość treści poznawałam czytając na głos. Polubienie się z Janiną Bąk na jej Instagramie i pokochanie jej poczucia humoru nie było zbyt trudne. Uwielbiam ją, jest niesamowicie inteligentną babką. Dlatego też wiedziałam, że czytanie Statystyki będzie i pożyteczne i zwyczajnie… przyjemne. I się nie myliłam. Autorka potrafi rozbawić czytelnika, przy okazji rzuca trafne spostrzeżenia na tema

AKCJA CZYTELNICZA CZYTAJ.PL

Kolejny raz wystartowała akcja czytelnicza Czytajpl, w tym roku jej hasłem przewodnim jest Znowu czytam!  Przez cały listopad na platformie Woblink jest dostępnych dwanaście darmowych książek, do posłuchania i/lub poczytania. 12 tytułów, to naprawdę dużo i jest w czym wybierać.  Sama bardzo lubię tę akcję, bo zawsze jestem w stanie znaleźć coś ciekawego dla siebie, a nawet - tak jak w zeszłym roku - odnaleźć genialny tytuł, w tym przypadku mam na myśli Chrobot Tomka Michniewicza. I na tę edycję również liczę, mam nadzieję, że wśród poniższej listy przesłucham coś ciekawego.  Jakub Ćwiek „Topiel” (Wydawnictwo Marginesy) Wojtek Drewniak „Historia bez cenzury 5. I straszno, i śmieszno – PRL” (Wydawnictwo Znak)  Paulina Hendel „Strażnik” (We Need YA)  Mikołaj Łoziński „Stramer” (Wydawnictwo Literackie)  Karolina Macios „Czarne morze” (Wielka Litera)  Andri Snær Magnason „O czasie i wodzie” (Karakter)  Jakub Małecki „Horyzont” (Wydawnictwo SQN)  Robert Małecki „Zadra” (Czwarta Strona)  Rem

CHWILOWA ANOMALIA. O CHOROBACH WSPÓŁISTNIEJĄCYCH NASZEGO ŚWIATA | TOMASZ MICHNIEWICZ

Po moim zeszłorocznym odkryciu i przesłuchaniu Chrobotu Tomasza Michniewicza, nie mogłam nie skusić się na Chwilową anomalię tegoż autora. Jak grzyby po deszczu wydawane są książki o tematyce pandemicznej, bo to chwytliwe jest, głośne, ale ja nadal staram się trzymać od nich z daleka. Czytałam jedynie Pandemię. Raport z frontu Pawła Kapusty, bo wiedziałam, że ta książka będzie dobra i rzetelna. W tym przypadku również wierzyłam, iż Michniewicz nie napisze niczego dla głośnego tytułu, aby złapać więcej czytelników. Chwilowa anomalia. O chorobach współistniejących naszego świata nie jest książką oczywistą, bo rozmowy przeprowadzane z zaproszonymi rozmówcami, profesorami, specjalistami i ekspertami w swoich dziedzinach nie są stricte pandemiczne, choć ostatecznie do tego tematu dążą. Jest to mądra książka, otwierająca oczy i tłumacząca wiele kwestii z ekonomi, technologii czy ze świata polityki. Dla mnie bardzo wartościowymi rozmowami były te z instruktorem psychologii konfliktu, Jacki