Przejdź do głównej zawartości

ZŁĄCZENI - CAROL CASSELLA

Sierpień minął mi w klimatach szpitalnych jeżeli chodzi o literaturę, oczywiście. Wyjątkiem nie okazała się książka Złączeni Carol Casselli. Sięgając po nią, nie wiedziałam czego się spodziewać, nie wgłębiałam się w opis, bo bałam się ewentualnych spoilerów. To, co mogę Wam w skrócie napisać to: nie zawiodłam się

Tytuł ten jest bardzo wciągający i angażujący czytelnika, który już chciałby poznać zakończenie tejże powieści. W książce znajdzie on wiele emocji i wzruszeń, a także ogrom cierpienia i bólu. 

Najważniejsze w fabule jest to, iż do szpitala trafia pacjentka bez tożsamości, której nikt nie szuka. Jest ona w krytycznym stanie i nikt nie daje jej wielkich szans na przeżycie. Nikt, oprócz Charlotte, jej lekarki, która zawsze walczy o swoich pacjentów do końca.

Są tutaj dwie główne bohaterki, którymi oczami odbiorca widzi wydarzenia mające miejsce na kartach Złączonych. Charlotte, to dojrzała lekarka, wiedząca co chce osiągnąć w życiu; jest w związku, z którego pragnie wyciągnąć więcej niż posiada, niż jest to możliwe. Jest to postać konkretna, silna, ale jednocześnie delikatna przez marzenia i cel, jaki sobie obrała. Czy uda jej się go osiągnąć? Raney natomiast, drugą narratorkę, czytelnik poznaje, kiedy ta ma mniej więcej dwanaście lat. Jest to dziewczyna znająca się na sztuce i sama ją tworząca oddając wszystko na płótno. Pewnego dnia spotyka dziwnego chłopaka, z którym się szybko zaprzyjaźnia, lecz ta znajomość nie należy do prostych, dzieli ich odległość zarówno kilometrowa jak i społeczna. Są tak różni, a jednocześnie potrafią ze sobą być i rozumieją się naprawdę dobrze. Rozdziały pisane z punktu widzenia Raney są zmienne, gdyż odbiorca śledzi jej zmiany życiowe, dorastanie, miłość i inne, mniejsze lub większe problemy. 

Carol Cassella stworzyła bardzo realną historię o bólu, cierpieniu, chorobie ale także o miłości, nieraz ciężkiej i smutnej, ale w jakiś sposób pięknej. Styl autorki jest bardzo przyjemny, zgrabnie przeplata wydarzenia z przeszłości z tymi aktualnymi, trzyma czytelnika w niepewności i stresie do końca. Odbiorca zadaje sobie wciąż pytanie: Co się stało tej NN? I jak się można spodziewać, cała ta zagadka rozwiąże się na samym końcu. Jeżeli chodzi o gatunek literacki, to jest to obyczajówka z małym wątkiem miłosnym. Jest to cudowna hybryda gatunkowa, którą czyta się w mgnieniu oka i z wielką przyjemnością. 

Rzadko sięgam po książki obyczajowe, ale jak widać, nieraz warto zrobić mały wyjątek i przeczytać coś tak cudownego i angażującego. Według mnie jest to genialna powieść, którą będę polecać. Jest to mój ewidentny ulubieniec roku 2015. 



Za możliwość przeczytania książki, dziękuję:


Komentarze

  1. Rzadko czytam książki z tego gatunku ale o tym tytule czytałam tak wiele pozytywnych recenzji, że coraz bardziej mnie do niego ciągnie :)

    OdpowiedzUsuń
  2. Mam na nią apetyt od momentu zapowiedzi, a po Twojej recenzji jestem napalona

    OdpowiedzUsuń
  3. Również rzadko czytam książki obyczajowe - jeśli już, to musi mnie bardzo zainteresować. Zachęcająca recenzja:)

    OdpowiedzUsuń
  4. Brzmi intrygująco... Muszę rozejrzeć się za tą książką!

    OdpowiedzUsuń
  5. Słyszałam o tej książce wiele pozytywnych opinii i jestem pewna, że spodoba mi się. To są moje klimaty ;)

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Dziękuję za przeczytanie mojej recenzji. ;)
Zachęcam do dyskusji na temat powyższego tekstu! *.*

Zobacz również:

1000 lat po Ziemi (2013)

USA | PRZYGODOWY/Sci-Fi | 2013 Przed obejrzeniem tej produkcji nie interesowałam się jej oceną oraz opiniami krążącymi po Internecie. Chciałam mieć wolny od interpretacji i ocen umysł. Sądzę, że wyszło mi to na dobre. Nie wiedziałam, czego mogę się spodziewać, na co nastawiać. Lubię być zaskakiwana przez twórców. Lubię, kiedy świat przedstawiony różni się od tego, w którym żyjemy. Jednak za fantastyką i filmami przygodowymi nie przepadam jakoś szczególnie, nieraz tylko robię dla nich wyjątek. Poznajcie moją opinię na temat: 1000 lat po Ziemi .

Merida Waleczna (2012)

Tytuł: Merida Waleczna / Brave Premiera: 21 czerwca 2012 (świat), 17 sierpnia 2012 (Polska) Produkcja: USA Reżyseria: Mark Andrews, Brenda Chapman Scenariusz: Brenda Chapman, Irene Mecchi, Mark Andrews, Steve Purcell Reżyser dubbingu: Wojciech Paszkowski Dialogi w polskim dubbingu: Jakub Wecsile Bohaterowie: Merida – Dominika Kluźniak I Elinor – Dorota Segda Król Fergus – Andrzej Grabowski Lord Dingwall – Mieczysław Morański Lord MacGuffin – Sylwester Maciejewski Lord Macintosh – Krzysztof Kiersznowski Młody MacGuffin – Cezary Kwieciński Młody Macintosh – Jan Bzdawka Miałam dzisiaj tę przyjemność pójścia do kina ze swoją siostrzenicą. Mamy niedaleko – musiałyśmy tylko wyjść z domu, przejść kilka kroków, przez parking i... już byłyśmy na miejscu w mniej niż minutę. W tak doborowym towarzystwie, każda produkcja wychodzi jeszcze lepiej. A teraz, na świeżo po seansie opowiem Wam o Meridzie Walecznej , która porwała moje małe serduszko. Za

ILUZJONISTA | REMIGIUSZ MRÓZ

Ostatnio pisałam na blogu o Nieodnalezionej   Remigiusza Mroza, książce, która średnio przypadła mi do gustu, choć miała swoje zalety. Z tym autorem mam tak, że jedne powieści wciągają mnie bez reszty, a drugie są nieco dla mnie przesadzone. Kiedy dowiedziałam się o premierze Iluzjonisty , byłam troszkę podekscytowana, bowiem Behawiorysta bardzo przypadł mi do gustu, więc nowych przygód Gerarda Edlinga byłam niesamowicie ciekawa. Mam wrażenie, że Mróz w swoich książkach ma dwa oblicza. W jednych pokazuje postaci niezniszczalne, gdzie jest dużo scen przemocy, a w drugich zaskakuje niesamowitymi logiką i umysłem mordercy. Przy okazji dzisiejszej, najnowszej jego książki, mamy do czynienia z tym drugim aspektem, co mnie bardzo cieszy. Gerard Edling został wykładowcą na studiach, co może zaskakiwać, gdyż siedział w więzieniu. Został jednak uniewinniony, a jego winy zostały zapomniane i cofnięte. Niestety, sprawa sprzed lat do niego wróciła i musi wrócić do niej, pomóc w śledzt