Przejdź do głównej zawartości

TOTENTANZ | MIECZYSŁAW GORZKA




Po Martwym sadzie i Iluzji, nadszedł czas na Totentanz, zwieńczenie trylogii Cienie przeszłości Mieczysława Gorzki. Jeśli wcześniej miałam wrażenie, że w Iluzji dzieje się wiele i zwroty akcji gonią zwroty akcji, to w tym tomie dzieje się znacznie więcej!

Akcja w części trzeciej toczy się chwilę po zakończeniu śledztwa w części drugiej, a Marcin Zakrzewski musi przymusowo odpocząć po rozwiązaniu ostatniej kryminalnej zagadki. Tym razem dzieje się jeszcze więcej i na pozór niezwiązane ze sobą przypadki śmierci kobiet i samobójstw nastolatków mają ze sobą bardzo dużo wspólnego. Nikt nie chce uwierzyć grupie nastolatków, że ich przyjaciele wcale nie odebrali sobie życia, a ktoś wysyłając im rymowanki na email wybiera kolejną ofiarę. Brzmi tajemniczo, ale przede wszystkim jest to niebezpieczne dla młodych ludzi.

W Totentanz autor kreuje historię, która zahacza o nadprzyrodzone wydarzenia, a postaci nie są zwyczajne ani typowe, przez co właśnie wydaje się, iż to nie mogło mieć miejsca w rzeczywistości. Życie osobiste Marcina Zakrzewskiego obraca się o 180 stopni, bowiem dochodzi do niego, że bardzo wiele go łączy z mordercą, którego aktualnie śledzi. Po stanięciu z nim twarzą twarz ma nieodzowne wrażenie, że są do siebie podobni, tylko znaleźli się po dwóch stronach barykady – jeden popełnia zbrodnie, a drugi łapie owych zbrodniarzy. Obaj jednak są od tego uzależnieni i czerpią ze swoich działań wielką satysfakcję.

Im dalej, tym ciężej się pisze o książkach z serii, aby niczego za bardzo nie zdradzić przyszłym czytelnikom. Trylogia Cienie przeszłości jest taką, którą trzeba czytać po kolei, bo wydarzenia z pierwszego i trzeciego tomu przeplatają się (na pozór!) delikatnie. Akcja toczy się dosyć szybko, choć niejednokrotnie nieoczekiwanie. Totentanz to również książka, która ogromnie wciąga i udowadnia, że wyobraźnia autora działa na bardzo wysokich obrotach i kilku poziomach.

Dla mnie ogromnym plusem było to, iż mogłam przesłuchać całość za jednym zamachem, przez co trzy książki złączyły mi się praktycznie w jedną powieść. I Wam też radzę od razu sięgnąć po trzy tomy, aby niczego ważnego z fabuły i wątków pobocznych nie stracić ;)

Komentarze

Zobacz również:

TWOJA ANATOMIA. KOMPLETNY (I KOMPLETNIE OBRZYDLIWY) PRZEWODNIK PO LUDZKIM CIELE | ADAM KAY

Mam nadzieję, że mamy już wyjaśnioną bardzo ważną kwestię odnośnie mojej osoby - mam totalną i nieuleczalną sklerozę. W 2021 roku przeczytałam książkę Adama Kay'a Twoja anatomia . Umieściłam ją nawet w rankingu najlepszych książek ubiegłego roku, ale jakoś umknęło mi to, aby o niej troszkę napisać zarówno tutaj jak i na blogu. Twoja anatomia. Kompletny (i kompletnie obrzydliwy) przewodnik po ludzkim ciele , to książka kierowana do młodzieży, jednak sama bardzo wiele ciekawych informacji związanych z naszym organizmem odnotowałam. Jest to pozycja napisana z charakterystyczną dozą humoru Kay'a, a ja owy humor bardzo lubię. Autor w ciekawy i zabawny sposób opisuje działanie poszczególnych narządów w ciele człowieka i rzuca wieloma ciekawostkami z nimi związanymi. Podczas lektury żałowałam troszkę, że sama w czasie nauki biologii w klasach gimnazjalnych czy licealnych nie miałam dostępu do tego typu pozycji. Jak dla mnie jest to super książka do przyswajania wiedzy, bowiem opróc

ILUZJA | MIECZYSŁAW GORZKA

Czytając książkę Iluzja Mieczysława Gorzki, drugi tom serii Cienie przeszłości , miałam wrażenie, że ta historia się nie kończy. Wiele różnych rzeczy ma miejsce w tym tomie, tak wiele razy główny bohater dochodził do rozwiązania zagadki, że całość się dłużyła, aczkolwiek nie męczyła czytelnika. Po prostu zwrotów akcji jest tutaj cała masa. Akcja powieści toczy się kilka lat po zakończeniu Martwego sadu , chociaż ma się wrażenie, że u Marcina Zakrzewskiego nie zmieniło się praktycznie nic. Ciągle jest sam, chociaż próbował sobie ułożyć życie z kobietą, ale oddanie pracy zwyciężyło pojedynek miłość – zaangażowanie w łapanie morderców . W tej części mamy do czynienia z morderstwami, które na pozór nie mają ze sobą nic wspólnego. Oprócz tego, na strychu wrocławskiej kamienicy odnaleziono ciało kobiety, która nie żyła od wielu już lat. Jak można się już domyślić, w tej części autor postanowił sięgnąć po znacznie cięższą emocjonalną amunicję i w swojej książce stworzył motyw nekrofilii. Br

KRAINA LODU (2013)

USA | ANIMACJA/FAMILIJNY/PRZYGODOWY | 2013 Dzisiaj sięgnę do Oskarowej półki. Jak wiadomo chyba wszystkim, animacja Kraina Lodu zdobyła dwa Oskary. I myślę, że jest godna uwagi i czasu jej poświęconego. Sama jak dotąd bajkę tę oglądałam trzy razy i bardzo ją polubiłam. Uważam, że historia jest przejmująca, poruszająca, a muzyka w niej zawarta dodaje tego wyjątkowego klimatu.