Przejdź do głównej zawartości

Wschodzący Księżyc - Keri Arthur


           Po przeczytaniu wielu przychylnych recenzji na temat tej książki, przyszedł czas również na kilka zdań ode mnie. Zanim jednak zacznę, muszę zwrócić uwagę na okładkę tejże lektury. Jestem wzrokowcem, więc takie szczegóły jak okładka mają dla mnie duże znaczenie. To właśnie ona w dużym stopniu przyciągała mnie do siebie. Stojąca po lewej stronie, na tle Księżyca, zakrywająca swoje piękne kształty kobieta, która kusi swoimi rudymi włosami [a mam pociąg do rudego koloru] i czerwonymi ustami oraz paznokciami sprawia, że po tej pozycji literackiej można spodziewać się wiele. I to wcale nie jest mylne wrażenie, gdyż książka Keri Arthur: „Wschodzący Księżyc”, która rozpoczyna serię Zew nocy, wprowadza czytelnika w dotąd nieznany mu świat, w którym niebezpieczeństwo czyha z niemal każdej strony, przez co czytelnik nie ma prawa się nudzić.

           Mimo tego, że świat wampirów i wilkołaków pojawia się w wielu książkach i jest już sceptycznie a nieraz bardzo negatywnie traktowany, autorka tej lektury postanowiła zaryzykować. Tworząc serię Zew nocy poszła o krok dalej. Ludzie, którzy są bardzo rzadkim zjawiskiem w tej historii, dobrze wiedzą o istnieniu wampirów czy wilkołaków. Ponadto, występuje tutaj pełna rzesza zmiennokształtnych wywodzących się z różnych gatunków zwierząt, dzięki czemu pisarka wykazała się ogromną pomysłowością. Mimo ogromnej chęci przeczytania „Wschodzącego Księżyca” obawiałam się, że będzie to kolejna historia bohaterskiej dziewczyny, która walczy o swoje przetrwanie i nie boi się żadnego zagrożenia na nią czekającego. Nic mylnego. Na szczęście pani Keri Arthur nie przygotowała dla swoich czytelników mdłej bohaterki, która tylko użala się nad swoim losem czy udaje dzielną dziewczynę. Od samego początku polubiłam Riley, bo tak właśnie nazywa się główna bohaterka, z której perspektywy, odbiorca może poznawać historię opisaną w tej powieści.

           Riley Jenson pracuje w Departamencie Innych Ras jako zwykły urzędnik, natomiast jej brat bliźniak jest w tej firmie strażnikiem. Próbowali przed wszystkimi ukryć fakt, że w jakikolwiek sposób są spokrewnieni, oraz że są mieszańcami, bowiem są zarówno wilkami oraz wampirami. Ich pokrewieństwa jednak nie da się ukryć, mimo wielu starań. Historia tej rudowłosej kobiety zaczyna się, kiedy przeczuwa, że jej brat jest w niebezpieczeństwie. Od razu dzwoni do swojego szefa, Jacka, jednak ten każe czekać na odzew ze strony Rhoan'a, gdyż ten młody wilkołak lubił spóźniać się ze swoim raportem. Jak można się spodziewać, brat głównej bohaterki nie daje znaku życia, a sama Riley próbuje rozpocząć śledztwo na własną rękę. Prosi o pomoc w odnalezieniu jakichkolwiek informacji, swoich dwóch partnerów, gdyż są to wpływowi osobnicy i mają dostęp do różnych źródeł. Dziwne dla młodej kobiety jest to, że w noc, kiedy przeczuwa, że jej brat jest w niebezpieczeństwie, czeka przed jej mieszkaniem nagi wampir. Podaje on się za przyjaciela Rhoan'a, ale czy w zaistniałej sytuacji, Riley może mu wierzyć na słowo? Quinn nie zostaje zaproszony do mieszkania głównej bohaterki, kilka nocy spędza na korytarzu kamienicy, w której mieszka rudowłosa wraz ze swoim bliźniakiem. Czytelnik dowiaduje się później, że zniknięcie Rhoana jest związane z badaniami nad mieszańcami. Jednak to Riley jest głównym celem, jaki mają na muszce jej wrogowie. 
 
          Kto jest przyjacielem Riley, a kogo z łatwością można nazwać jej wrogiem? Tego nie wie sama główna bohaterka. W ciągu chwili jej świat stanął na głowie i ciężko jest rozróżnić dobro od zła. Rudowłosa musi uważać z kim przebywa i gdzie się znajduje. „Wschodzący Księżyć”, to zaskakująca i trzymająca w napięciu powieść. Szczerze powiedziawszy, nie spodziewałam się po tej książce tak wielu emocji i tak dobrego pomysłu na fabułę. Podczas zapoznawania się z tą lekturą nie można się nudzić, jest wiele zwrotów akcji oraz zaskakujących czytelnika wydarzeń. Wydawałoby się, że wszystkie tematy dotyczące wilkołaków i wampirów są już zajęte i przerobione na tysiące różnych sposobów, jednak muszę stwierdzić, że ta książka jest godnym uwagi kąskiem dla fanów tego gatunku. Bałam się, co mogę spotkać w tej powieści, jednak pozytywnie zostałam rozczarowana. Moje podejrzenia zostały całkowicie obalone, a sama zostałam zaciągnięta do ciekawego świata Riley i jej przyjaciół.

           „Wschodzący Księżyc”, to powieść przeznaczona dla dużych dziewczynek. Autorka nie szczędzi sobie pikantnych opisów i scen erotycznych. Nieraz wiele stron zostało poświęcony takim właśnie scenom intymnym, w których pisarka wykazała się pomysłowością a także dość lekkim w odbiorze słownictwem. Wilkołaki mocno reagują na bodźce i przez cały tydzień przed pełnią Księżyca muszą zaspokajać swoje żądze. Książka jest przesycona erotyzmem, ale w żaden sposób mi on nie przeszkadzał. Rozumiałam, że taka jest natura wilkołaków, które nie krępują się obnosić ze swoją nagością i intymnością. Zdaję sobie sprawę, że niektórym takie dodatki w tej powieści mogą przeszkadzać, ale na owe sceny można przymknąć oko bądź po prostu ominąć. Sam styl Keri Arthur jest niesamowity. Książkę przeczytałam w mgnieniu oka i nawet nie wiedziałam, kiedy historia chyli się ku końcowi. Dialogi nie są sztuczne, a rozmowy bohaterów nie są przesycone wymyślnym słownictwem. Czytelnik ma wrażenie, że postaci są jak najbardziej zwyczajne, mimo tego, że pracują w takiej a nie innej branży, albo po prostu są multimilionerami. Wykreowani przez autorkę bohaterowie są bardzo charakterystyczni i barwni. Największą moją uwagę przykuła jednak sama Riley, która tak samo jak jej brat bliźniak, jest posiadaczką ponętnych rudych włosów. Wydaje się ona być zdecydowaną kobietą, która wie dobrze czego chce od życia. Nie żałuje sobie niezobowiązujących romansów, bowiem szuka swojego życiowego partnera, z którym chciałaby mieć dzieci. U wilków, przeważającą cechą jest to, że pragną się rozmnażać, a także nie popadają w monogamię, chyba, że znajdą swoją przeznaczoną tak zwaną drugą połówkę.

           Keri Arthur w ciekawy i wciągający sposób zapoznała czytelnika z przygodami Riley Jenson. Na szczęście „Wschodzący Księżyc”, to pierwszy tom cyklu o tej rudowłosej kobiecie, do której bardzo się przyzwyczaiłam. Polubiłam jej postać oraz jej brata, także sam Quinn mnie zaintrygował. Z czystym sumieniem mogę polecić tę serię, gdyż naprawdę jest udanym dziełem, z którym warto się zapoznać. 


 Za książkę dziękuję: 

Komentarze

  1. Zarówno pierwsza, jak i druga część ciekawa, choć miałam kilka "ale". Mimo to dam szansę kolejnym pozycjom tej serii. Pozdrawiam!!

    OdpowiedzUsuń
  2. W każdej książce można doczepić się i mieć jakieś "ale". Chyba to normalne. Jednak urzekła mnie ta książka i z chęcią przeczytam resztę z serii ;)

    OdpowiedzUsuń
  3. Jeszcze nie miałam okazji przeczytać, ale seria jest w planach.

    OdpowiedzUsuń
  4. Książka jest w drodze do mnie,nie mogę się jej już odczekać,choć najpierw wypadało by poprzednie części przeczytać.
    Książki składające się z kilku tomów są jak serial,jednak z tą różnicą,że jak przegapisz jeden odcinek serialu nic nie tracisz,jeśli opuścisz 1 tom książki gubisz się

    OdpowiedzUsuń

Publikowanie komentarza

Dziękuję za przeczytanie mojej recenzji. ;)
Zachęcam do dyskusji na temat powyższego tekstu! *.*

Zobacz również:

GDYBYM MOGŁA KUPOWAĆ KSIĄŻKI, TO BYM SIĘ SKUSIŁA #4

Dzień dobry moi mili!Mam wrażenie, że w tym roku zrobiłam dla siebie najlepszą rzecz jaką mogłam zrobić, a mianowicie założyłam konto na Legimi. A końcem 2018 roku stworzyłam swój profil na Storytel. Te dwie decyzje zaowocowały u mnie zmianą stosunku do książek i ich formy. Dzisiaj nie będę pisać stricte o powyższych aplikacjach, wspomnę natomiast o kilku książkach, na które z chęcią bym się skusiła w najbliższym czasie, czyli mowa będzie o premierach książkowych. Jednym z moich postanowień na ten (jakże cudowny dla całego świata!) 2020 rok było nie kupowanie żadnych książek. I faktycznie owego postanowienia się trzymam, dlatego seria o interesujących mnie zapowiedziach książkowych nazywa się Gdybym mogła kupować książki, to bym się skusiła. Nie szukam aktualnie jakichś najlepszych ofert sprzedaży, nie śledzę wyprzedaży książkowych, w ogóle mnie nie kuszą promocje. Naprawdę. Jak wiem, że jakaś interesująca mnie książka ma premierę, w pierwszej kolejności sprawdzam Legimi. Jeżeli jest …

OFFLINE. JAK DZIĘKI ŻYCIU BEZ PIENIĘDZY I TECHNOLOGII ODZYSKAŁEM WOLNOŚĆ I SZCZĘŚCIE | MARK BOYLE

Nie da się nie zauważyć, że technologia zawłaszcza sobie naszą codzienność, że jesteśmy od niej uzależnieni. Z jednej strony spełnia ona swoją, chyba najbardziej promowaną, funkcję, czyli zbliża do siebie ludzi, którzy mogą się ze sobą kontaktować niezależnie od miejsca zamieszkania. Z drugiej jednak strony, oddala ona ludzi od siebie. Sama nie mogę patrzeć na to, jak ludzie zamiast ze sobą rozmawiać, wpatrują się w ekrany. Albo kiedy turyści zamiast korzystać z wypoczynku i przeżywać atrakcje, oglądać je własnymi oczami, np. w oceanarium, wszystko nagrywają i oglądają przez ekran telefonu. Po co?

Technologia to jedno, ale sama elektryczność w naszym życiu zakorzeniła się w tak oczywisty i bezpardonowy sposób, że nie wyobrażam sobie przetrwania bez niej. Tak, przetrwania. Mogłabym odciąć się na kilka dni od energii, technologii, ale byłaby to forma rozrywki, wyciszenia tudzież zebrania myśli, a nie sposób na nowe życie. A jednak znalazł się człowiek, który postanowił skończyć z typow…

UNORTHODOX (2020)

Po naszej rewelacyjnej, choć nie łatwej przygodzie z serialem Niemożliwe, skusiliśmy się z mężem na obejrzenie Unorthodox, o którym jest dość głośno ostatnio. Tym razem serial ma cztery odcinki, więc można całość zobaczyć w jeden – dwa wieczory.

Nie było łatwo, powiem szczerze. A jest to związane z tematyką, jaką podejmuje produkcja. Jednak postanowiliśmy z mężem przebrnąć przez serial, bowiem uznaliśmy, że dla prawdy warto się czasem lekko pomęczyć. Tak, serial Unorthodox jest inspirowany prawdziwymi wydarzeniami opisanymi w książce Deborah Feldman o tym samym tytule. Jak się po czasie okazało, słowo inspiracja jest dość kluczowe, co zdecydowanie może być ogromnym minusem całości.

Główna bohaterka Estera ucieka z Nowego Jorku od swojego męża, od społeczności ortodoksyjnych Żydów, w której żyje. Trafia do Berlina, gdzie spotyka otwartych ludzi ze szkoły muzycznej i dostaje od nich całe mnóstwo pomocy. Serial charakteryzuje się masą zbiegów okoliczności, bo nie da się ukryć, główna b…