Przejdź do głównej zawartości

NAGRANE NA KASETACH... | KONKURS ;)




Kontynuacja historii o Mojżeszu jest bardzo intrygująca i hipnotyzująca. Wręcz nie da się od niej oderwać, a jest to spowodowane lekkim piórem Amy Harmon, autorki książki, a przede wszystkim jej niewątpliwym darem do kreowania opowieści.


Dawid, przyjaciel Mojżesza pewnego dnia znika praktycznie bez śladu. Zostawia jedynie stertę kaset, na których nagrał historię swojej miłości do Amelie. Nikt nie wie dlaczego mężczyzna postanowił zniknąć, a z każdą kolejną kasetą, czytelnik dowiaduje się co tkwi wewnątrz Taga i co nim kierowało.


W Pieśni Dawida poznajemy piękną historię miłości, dość specyficznej i trudnej. Mamy ucieczkę przed strachem i odpowiedzialnością. Jednak to, na co zwróciłam największą uwagę, to przyjaźń i oddanie tudzież akceptacja innych pomimo wszystko. I to jest piękne w tej książce. Jest to taka słodko – gorzka opowieść, w której nie brak pięknych uczuć jak i tych negatywnych emocji oraz śmierci.

Tak naprawdę wszystko napisałam już we wstępie. Nie jest to książka, o której chciałabym Wam za dużo mówić, a to dlatego, że była to dla mnie magiczna lektura. Wciągnęłam się w historię bardzo głęboko i przeżywałam ją mocno. Podejrzewam, że ci, którzy poznali już styl pisania Amy Harmon będą mieli takie same odczucia co ja. Jest to naprawdę warta uwagi pozycja, którą się wchłania i przeżywa. Ją się czuje całym sobą, nie żartuję.






To jeszcze nie koniec atrakcji na dzisiaj! Mam dla Wam mały konkurs, w którym do wygrania jest właśnie książka Pieśń Dawida. Jak wynika z mojej recenzji, jest to naprawdę cudowna historia, którą warto poznać, więc serdecznie zachęcam Was do brania udziału w konkursie ;) 

Zasady konkursu są naprawdę proste. Wystarczy być obserwatorem mojego bloga i skomentować ten post i odpowiedzieć na pytanie: Jaka piosenka opisuje Twoje życie? 

Konkurs trwa do 18 listopada, a wyniki podam kilka dni później. Powodzenia! 



ZASADY KONKURSU: 

1. Organizatorem konkursu jest autorka bloga Herbatka z Książką oraz kanału na YouTube o tej samej nazwie.
2. Fundatorem nagród jest Wydawnictwo EditioRed
3. Nagrodą w konkursie jest książka "Pieśń Dawida"
5. Biorący udział w konkursie zobowiązany jest do napisania komentarza pod filmikiem konkursowym.
6. Uczestnik musi być obserwatorem bloga Herbatka z Książką
7. Uczestnik musi posiadać adres korespondencyjny na terenie Polski oraz ukończone osiemnaście lat. 
8. Czas trwania konkursu: 14.11.2016-18.11.2016
9. Zwycięzca konkursu zobowiązany jest do kontaktu z autorką bloga/vloga do trzech dni od rozstrzygnięcia konkursu. 
10. Wyniki konkursu zostaną podane do pięciu dni roboczych od zakończenia konkursu.
11. Rozdanie nie podlega przepisom Ustawy z dnia 29 lipca 1992 roku o grach i zakładach wzajemnych (Dz. U. z 2004 roku Nr 4, poz. 27 z późn. zm.). 
12. Powodzenia!





Komentarze

  1. Może życie z pewnością mogłoby opisać przynajmniej kilka piosenek, jednak, na chwilę obecną, jedyną, która jakoś wyraźniej wyryła mi się w pamięci, jest "Live and Die" autorstwa The Avett Brothers.
    Pierwsza zwrotka nawiązuje do czasów mojego załamania nerwowego, do chwil, gdy chciałam się wyautować z tego świata, gdy chciałam powiedzieć "goodbye". Później poznałam miłość mojego życia, mojego narzeczonego. Okazało się, że jesteśmy do siebie tak podobni w guście książkowym, muzycznym, jedzeniowym, w poczuciu humoru, w poglądach na świat. Dzięki niemu rozkwitłam jak róża i idę z podniesionym czołem, ręka w rękę przez ten, nierzadko bardzo gorzki, świat. Udowodnił mi, że żyję i że potrafię cieszyć się tym życiem. Szkoda, że mimo wszystko to on jest tą stroną, która "rejoyce", a ja tą, która "complain". Ale taki chyba już mój charakter. :D Po usłyszeniu tej piosenki jakieś 2 lata temu stwierdziliśmy, że nie ważne czy żywi czy martwi, ale już zawsze będziemy razem. :)

    OdpowiedzUsuń
  2. Zastanawiałam się jaką piosenkę wybrać i trafiłam na test w internecie pt "Jaka piosenka opisuje twój charakter" Zrobiłam go i wyszło mi: P!nk - F**kin' Perfect. I rzeczywiście, gdy przetłumaczyłam ten tekst na polski, stwierdziłam, że rzeczywiście pasuje do mnie - o zagubionej, samotnej osobie, poszukującej szczęścia i pokrzywdzonej przez los.
    Lubię takie intrygujące książki jak "Pieść Dawida" i chętnie bym ją przeczytała :)
    ____________
    kamolx@onet.pl

    OdpowiedzUsuń
  3. Trochę trudne pytanie, ale posłucham intuicji, która podpowiedziała mi piosenkę "Nic do stracenia" - Mrozu & Sound'n'Grace. Wielokrotnie miałam w życiu pod górkę, ale ja jestem wojownikiem, płaczliwym niekiedy, ale jednak idącym na spotkanie przeszkodom z podniesionym czołem. Trzeba czasami zaryzykować, postawić wszystko na jedną kartę. Czasami się upadnie, oczywiście że tak, ale podnosiłam się i szłam dalej. Droga do szczęścia ma zakręty, labirynty, niejednoznaczne drogowskazy, ale gra jest warta świeczki, w końcu co mam do stracenia? ;) Świetna piosenka! Trzeba walczyć o marzenia, o siebie i nie tracić pojawiających się szans :)
    obliczarozy@wp.pl
    Obserwuje jako: Oblicza Rozy

    OdpowiedzUsuń
  4. "Życie jak poemat" Szymona Wydry :) Dokładnie tak, jak w tej piosence, staram się żyć "tu i teraz", nie lubię tkwić w miejscu, uwielbiam zdobywać nową wiedzę, działać, po prostu rozwijać się. Pielęgnuję w sobie marzenia i po kolei staram się je spełniać (jak na razie idzie nieźle ;)). Uważam, że życie trzeba maksymalnie wykorzystać, a nie czekać nie wiadomo na co czy narzekać na swój los. Sami kreujemy swoją rzeczywistość. Dużo czasu poświęcam również moim pasjom. O to w życiu chodzi, żeby przeżyć je jak najlepiej :) Wszystko to dzieje się za sprawą pozytywnego myślenia. Brzmi to wszystko tak, jakbym miała życie usłane różami. Tak nie jest. Po prostu ukojenie i spełnienie znajduję w pozytywnym myśleniu, nawet mimo problemów.

    P.S. Postanowiłam przenieść się do innego miasta i rzuciłam pracę z dnia na dzień. Ani przez chwilę tego nie żałowałam i nie martwiłam się jak to będzie. Wiedziałam, że będzie dobrze (ciężko na początku, ale dobrze) i że pracę zawsze się znajdzie. I tak było.

    OdpowiedzUsuń

Publikowanie komentarza

Dziękuję za przeczytanie mojej recenzji. ;)
Zachęcam do dyskusji na temat powyższego tekstu! *.*

Zobacz również:

POWRÓT Z BAMBUKO | KATARZYNA NOSOWSKA

Kiedy sięgałam po książkę Powrót z Bambuko Katarzyny Nosowskiej, czułam niezwykłą ekscytację. Miałam gorszy dzień i szukałam jakiegoś pocieszenia. Pamiętając, że A ja żem jej powiedziała... było i na poważnie i na śmiesznie, myślałam, że tym razem z książką Nosowskiej będzie tak samo. Myliłam się. 
Ta książka nie pociesza, nie podnosi na duchu. 
Ta książka dołuje. 
Ale to dołowanie się nie prowadzi do niczego złego, a wręcz przeciwnie. Prowadzi ono do ogromu myśli i analizy otaczającego nas świata. 
Powyższy tytuł poznawałam w formie audio, a czytała go autorka i dawała mu jeszcze większe wydźwięk i duszę. Trochę jednak żałowałam, że nie byłam w stanie śledzić tekstu oczami, że nie mogłam trzymać fizycznej książki i zaznaczać w niej cytatów. Znaczników byłoby naprawdę dużo. 

Jeżeli tak jak ja, czekaliście na kontynuację A ja żem jej powiedziała..., chcieliście książkę w tym samym klimacie, to się zawiedziecie. A raczej… nie zawiedziecie się w ogóle! Ja się nie zawiodłam, ja się dostosował…

PAŹDZIERNIK Z DRESZCZYKIEM

Cześć!Październik jest zdecydowanie moim ulubionym miesiącem, i nie chodzi mi tylko o to, że na jego początku mam urodziny. Koniec października jest dla mnie również ekscytujący, bo jest wtedy... Halloween, a ja uwielbiam to święto duchów. Co roku sobie obiecuję, że w jego trakcie przeczytam książki z gatunku horroru, coś z dreszczykiem i nutką niepewności. I w tym roku w końcu zrobię sobie mały maraton literatury grozy, bo czemu nie? Zatem zagrzebię się pod kocem, może przebiorę się w strój czarownicy raz czy dwa, aby dodać sobie innych wrażeń igrając z prawem. No i poczytam. Moje plany czytelnicze na październik nie będą jakieś ogromne, bo zdaję sobie sprawę, że nie mam takiej siły przerobowej jaką bym chciała. Jestem zdania, że lepiej sobie zaplanować mniej, a zrobić więcej, niż postąpić odwrotnie i się rozczarować i mieć do samej siebie pretensje.  Na listę wciągnęłam cztery tytuły, które już są u mnie w bibliotecznych zbiorach i tylko czekają aż po nie sięgnę. Grzesznik Artura Urb…

Cześć, jestem Klaudia i mam 28 lat ;)

Cześć!Tak jak widzicie w tytule tego posta, dzisiaj o 7:15 skończyłam 28 lat. Postanowiłam stworzyć z tej okazji tego posta, bo w sumie rzadko kiedy piszę tutaj o sobie, a chyba miło będzie, kiedy ten blog nie będzie aż taki anonimowy, prawda? Jestem Klaudia, jestem zakochana w książkach, ale to pewnie wiecie. Kocham też zdjęcia i świat niejednokrotnie oglądam poprzez obraz. Muszę się nauczyć nosić ze sobą aparat, ale czasem nie jest to łatwe. Jestem też manualna, kocham pisać w zeszytach, mieć mnóstwo długopisów i pisaków. Aktualnie w mojej głowie miesza się kilka historii i staram się je ogarnąć, aby je spisać, chociażby do szuflady. Jestem mamą zakochaną w córce i starającą się nauczyć ją miłości do książek. Na razie się to udaje i jestem z Jagienki dumna. Odkrywam w sobie kobiecość, bo wiecznie widzę w sobie małą dziewczynkę, która stara się być dorosła. Powoli zaczynam siebie lubić, ale to nie jest proste. 
A Ty kim jesteś?