Przejdź do głównej zawartości

Kasia Bosacka cudnie chudnie. Żegnaj, pulpecie - Katarzyna Bosacka

KATARZYNA BOSACKA | KASIA BOSACKA CUDNIE CHUDNIE. ŻEGNAJ, PULPECIE | WYDAWNICTWO PUBLICAT 

Jak wiele z nas było na diecie i obiecywało sobie zgubić kilka zbędnych kilogramów? Z pewnością masa i jeszcze więcej. Próbujemy być perfekcyjne, bowiem z każdej strony jesteśmy atakowane nieskazitelnymi figurami celebrytek. Ale przecież trzeba mieć czas, pieniądze i prywatnego trenera, aby dbać o formę. Katarzyna Bosacka w swojej książce Kasia Bosacka cudnie chudnie. Żegnaj, pulpecie obala wszelkie mity i radzi jak najlepiej zacząć swoją dietę.


NIKT ZA NAS TEGO NIE ZROBI
Autorka przekonuje nas, że nikt za nas nie wstanie z wygodnego fotela, nie przebiegnie kilku kilometrów i nie wykona masy ćwiczeń. Jeżeli chcemy schudnąć, to tylko w nas jest siła, inni powinni nas motywować i wspierać. A wspieranie tutaj polega na nie jedzeniu przy Pulpecie na diecie żadnych przysmaków. Każdy z nas jest w stanie wymyślić z tuzin, jak nie więcej, wymówek, aby nie ćwiczyć. Bo przecież jesteśmy zapracowani i nie ma czasu na ćwiczenia, bo trzeba zająć się domem, ugotować obiad, posprzątać. A siłownia jest droga, a zdrowe jedzenie kosztuje i nie smakuje tak dobrze.
Katarzyna Bosacka pokazuje nam przede wszystkim, że jest taka sama jak my wszystkie. Sama ma swoje obowiązki, rodzinę i inne zajęcia. Ale udowodniła sobie i innym, że potrafi schudnąć. Ta książka, o której dzisiaj mowa, jest świetnym motywatorem do tego, aby zacząć robić coś ze sobą. Rzeczowo autorka opisuje w poszczególnych rozdziałach rady, jak zacząć się odchudzać, co robić, a czego unikać. Jakie potrawy są zdrowe, a w jakich produktach czai się zło. Pomaga dobrać odpowiednią wodę mineralną czy wagę łazienkową.

Muszę przyznać, że książka ta daje kopa, powoduje, że chce się ruszyć z miejsca, zacząć biegać czy po prostu ćwiczyć. Jest to świetnie napisany poradnik, przemyślany i dający ogrom rad. Jeżeli nie zamierzać się odchudzać i tak odnajdziesz wiele porad, które możesz zastosować w swojej kuchni. Katarzyna Bosacka posługuje się naprawdę zwięzłym i zabawnym językiem. Przedstawia dużo przykładów zasolenia państw, a także zmagań znanych ze swoją wagą. Naprawdę warto sięgnąć po ten poradnik.  


Za książkę dziękuję:

Komentarze

  1. Do diet nie jestem przekonana. Lubię jeść słodycze, piję colę. Niczego sobie nie odmawiam. Za to ćwiczę codziennie z Chodakowską, aby utrzymać figurę :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Najważniejsze chyba, żeby we wszystkim zachować umiar. Widzę, że odnalazłaś swój złoty środek. ;)

      Pozdrawiam

      Usuń
  2. ja raczej nie korzystam z takich pozycji, aczkolwiek do niedawna także próbowałam zrzucić kilka kilo - cóż stres i kłopoty mnie ich pozbawiły :( raczej się nie skusze :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. A ja czasami lubię poczytać takie tytuły. Czasami gubimy kilogramy niezależnie od swojej woli.

      Usuń
  3. Uwielbiam panią Kasię, ale jakoś nie jestem typem osoby, która się odchudza czy dba o dietę. Pozdrawiam :)

    OdpowiedzUsuń
  4. Rozbroił mnie tytuł ;) Trzeba mieć fajne podejście do życia, żeby tak zatytułować książkę :)

    OdpowiedzUsuń
  5. Pewnie nie przeczytam, bo Kasię Bosacką widuję czasem w wersji telewizyjnej i irytuje mnie jej poczucie humoru... Choć mądrze prawi. ;)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Faktycznie, pani Kasia ma specyficzne poczucie humoru, także, jeżeli ono do Ciebie nie przemawia, to nie polecam Ci tej książki. ;)

      Usuń
  6. Coś dla mnie, bo z mobilizacją i wytrwałością mam największe problemy:)

    OdpowiedzUsuń
  7. Chociaż sama z diet nie korzystam to trochę zmian w nawykach żywieniowych na pewno wyszło by mi na dobre :)

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Dziękuję za przeczytanie mojej recenzji. ;)
Zachęcam do dyskusji na temat powyższego tekstu! *.*

Zobacz również:

1000 lat po Ziemi (2013)

USA | PRZYGODOWY/Sci-Fi | 2013 Przed obejrzeniem tej produkcji nie interesowałam się jej oceną oraz opiniami krążącymi po Internecie. Chciałam mieć wolny od interpretacji i ocen umysł. Sądzę, że wyszło mi to na dobre. Nie wiedziałam, czego mogę się spodziewać, na co nastawiać. Lubię być zaskakiwana przez twórców. Lubię, kiedy świat przedstawiony różni się od tego, w którym żyjemy. Jednak za fantastyką i filmami przygodowymi nie przepadam jakoś szczególnie, nieraz tylko robię dla nich wyjątek. Poznajcie moją opinię na temat: 1000 lat po Ziemi .

Merida Waleczna (2012)

Tytuł: Merida Waleczna / Brave Premiera: 21 czerwca 2012 (świat), 17 sierpnia 2012 (Polska) Produkcja: USA Reżyseria: Mark Andrews, Brenda Chapman Scenariusz: Brenda Chapman, Irene Mecchi, Mark Andrews, Steve Purcell Reżyser dubbingu: Wojciech Paszkowski Dialogi w polskim dubbingu: Jakub Wecsile Bohaterowie: Merida – Dominika Kluźniak I Elinor – Dorota Segda Król Fergus – Andrzej Grabowski Lord Dingwall – Mieczysław Morański Lord MacGuffin – Sylwester Maciejewski Lord Macintosh – Krzysztof Kiersznowski Młody MacGuffin – Cezary Kwieciński Młody Macintosh – Jan Bzdawka Miałam dzisiaj tę przyjemność pójścia do kina ze swoją siostrzenicą. Mamy niedaleko – musiałyśmy tylko wyjść z domu, przejść kilka kroków, przez parking i... już byłyśmy na miejscu w mniej niż minutę. W tak doborowym towarzystwie, każda produkcja wychodzi jeszcze lepiej. A teraz, na świeżo po seansie opowiem Wam o Meridzie Walecznej , która porwała moje małe serduszko. Za

ILUZJONISTA | REMIGIUSZ MRÓZ

Ostatnio pisałam na blogu o Nieodnalezionej   Remigiusza Mroza, książce, która średnio przypadła mi do gustu, choć miała swoje zalety. Z tym autorem mam tak, że jedne powieści wciągają mnie bez reszty, a drugie są nieco dla mnie przesadzone. Kiedy dowiedziałam się o premierze Iluzjonisty , byłam troszkę podekscytowana, bowiem Behawiorysta bardzo przypadł mi do gustu, więc nowych przygód Gerarda Edlinga byłam niesamowicie ciekawa. Mam wrażenie, że Mróz w swoich książkach ma dwa oblicza. W jednych pokazuje postaci niezniszczalne, gdzie jest dużo scen przemocy, a w drugich zaskakuje niesamowitymi logiką i umysłem mordercy. Przy okazji dzisiejszej, najnowszej jego książki, mamy do czynienia z tym drugim aspektem, co mnie bardzo cieszy. Gerard Edling został wykładowcą na studiach, co może zaskakiwać, gdyż siedział w więzieniu. Został jednak uniewinniony, a jego winy zostały zapomniane i cofnięte. Niestety, sprawa sprzed lat do niego wróciła i musi wrócić do niej, pomóc w śledzt