Przejdź do głównej zawartości

Troszeczkę pomarudzę

WITAM, 
 
Ten wpis z pewnością zostanie usunięty, gdy tylko powrócę do blogowego świata i intensywnego czytania książek. A przynajmniej troszkę bardziej owocnego. Teraz wisi nade mną sesja poprawkowa, także w piątek trzymajcie za mnie kciuki. I w związku z tym, nie mam za bardzo siły i czasu, aby sięgnąć po książkę. 


Mimo wszystko staram się czytać, zwłaszcza w drodze do/ z pracy. Towarzyszy mi w tych chwilach naprawdę świetna i wciągająca lektura: "Boża ladacznica", napisana w bardzo otwarty sposób biografia pewnej byłej zakonnicy. Już się nie mogę doczekać jak dotrę do momentu opisywanych przez autorkę zmian, które w niej zaszły... Ach! Także to pierwsza recenzja książkowa, która się pojawi na blogu. Nawet dzisiaj nie miałam czasu na napisanie mojej małej opinii dotyczącego jakiegokolwiek filmu, który oglądałam niedawno. Przede mną seans domowy: "Spadkobierców", których jestem ciekawa i przez sesje ciągle są oni odsuwani na dalszy plan. Natomiast w niedzielę byłam w kinie na "Movie 43", ale odpuszczę sobie pisanie na temat tego filmu, bo nie mam chyba wyrobionego zdania o nim i nie wiem jakbym miała go określić. W przyszłym tygodniu można się jednak u mnie spodziewać poruszenia w notkach z opiniami, zatem trzymajcie kciuki. Teraz właśnie uświadomiłam sobie, że już w przyszły czwartek jest koniec miesiąca, czyli ukaże się tutaj kolejny stos. I już zdradzę, że pojawiło się w moim domu kilka ładnych książek, za które zabiorę się w najbliższym czasie.

Pewnie niektórzy z Was także zauważyli, że nieco zmienił się sposób dodawania przeze mnie opinii. Nie wiem jak Wam, ale mnie się bardzo podoba teraz, więcej notek na stronie głównej wcale nie zaśmieca bloga. Tylko właśnie [jak dla mnie] wszystko jest na wierzchu, jest bardziej czytelne. Myślę, że niebawem nieco zmienię ogólnie wygląd bloga. Ciągle coś przestawiam, ale nadal wydaje mi się, że wszystkiego jest za dużo i muszę to uporządkować.

Uff, to chyba tyle jeśli chodzi o moje marudzenie. Pojawię się na blogu zapewne dopiero koło niedzieli czy nawet poniedziałku, bowiem mam nieco zapchany grafik. Nie zostaje mi nic innego, jak tylko życzyć Wam powodzenia w odnajdywaniu ciekawych lektur i ogólnie miło spędzonego czasu. 

POZDRAWIAM, 
KLAUDYNA

Komentarze

  1. Trzymam kciuki! Ja mam sesje poprawkową za sobą (zaliczoną) i zaczął się dla mnie ostatni semestr. Na pewno sobie poradzisz i czekam na Twoje wyniki. :)
    Ja, jak przechodziłam przez poprawki, to również nie miałam dużo czasu na czytanie, ale dałam radę. Jak ja sobie poradziłam, to ty też! :)
    Każdy czasem musi sobie pomarudzić. A co! W końcu też coś się należy od życia. ;)
    Pozdrawiam serdecznie i niech poprawka manną będzie ;)
    D.

    OdpowiedzUsuń
  2. ,,Bożą ladacznicę'' też już nabyłam i będę czytać na dniach, ale już teraz mnie ciekawość zżera. Trzymam za ciebie w kciuki na sesji. Będzie dobrze:-)
    Pozdrawiam!

    OdpowiedzUsuń
  3. Życzę powodzenia i trzymam kciuki za pozytywne wyniki!
    Ja też ciągle coś zmieniam, poprawiam na blogu, a efekt końcowy ciągle mnie nie zadowala, więc doskonale rozumiem..

    OdpowiedzUsuń
  4. Powodzenia na egzaminach! :)

    OdpowiedzUsuń
  5. No tak, sesja... na pewno się uda ;)

    OdpowiedzUsuń
  6. "Spadkobiercy" to bardzo dobra książka i równie dobry film :)

    OdpowiedzUsuń

Publikowanie komentarza

Dziękuję za przeczytanie mojej recenzji. ;)
Zachęcam do dyskusji na temat powyższego tekstu! *.*

Zobacz również:

3 książki part III

Powracam do Was w niedziele z moim cyklem na temat trzech książek, które chciałabym przeczytać. Nie wiem jak Wam się on podoba, ale szczerze powiedziawszy, mnie w jakiś sposób pomaga. Przede wszystkim wiem teraz, na których książkach mi zależy bardziej, a na których mniej, systematyzuję i stopniuję swoje czytelnicze potrzeby. 3 KSIĄŻKI będą się pojawiać u mnie co tydzień w niedzielę, prawdopodobnie do końca sierpnia, ewentualnie września, kiedy kończą się moje studenckie wakacje. Ostatnio mało mnie u mnie i u Was na blogach, ale jest lato, wreszcie wychodzę z domu, w długich spodniach, chowając swoją schodzącą skórę. Mam jednak nadzieję, że choć trochę się opalę w te dwa - trzy miesiące i nie będę straszyć swoją bladością. ;) Odwiedzę Wasze blogi jak tylko się ogarnę, a planuję zrobić to jutro. Trzymajcie kciuki. Aktualnie czytam PS Kocham Cię, a raczej już kończę. I mam mieszane uczucia, chyba nieco więcej się spodziewałam po tej książce. A jakie są Wasze opinie na jej temat? 
Temat…

NIEWIARYGODNE (2019) | SERIAL NETFLIX

Zwykły, leniwy sobotni wieczór. Dziecko zasnęło, a rodzice siadają do kolacji. W planach miałam czytanie, ale postanowiliśmy do posiłku coś włączyć. Netflix. Padło na miniserial, który mieliśmy od jakiegoś czasu na liście. Na Niewiarygodne.

Pierwszy odcinek nas zmroził, i to dosłownie. Nie drgnęliśmy przez cały jego czas trwania, a po moich policzkach płynęły łzy. Tych emocji nie da się opisać. Już wiedziałam, że nici z czytania. Serial nas pochłonął i nie mogliśmy już skupić się na niczym innym. Dwa wieczory i osiem prawie godzinnych odcinków. Nieźle, bo nie mieliśmy maratonu serialowego od niemal roku. 

Niewiarygodne to historia dziewczyny, która została zgwałcona. To historia dziewczyny, która pod presją organów ścigania, odwołała swoje zeznania, tym samym tracąc swoją autentyczność, ale nie tylko. Straciła też swoje życie. Marie Adler, główna bohaterka, pomimo swojego młodego wieku ma na koncie wiele ciężkich przeżyć. Czy, paradoksalnie, to właśnie jej przeszłość zaowocowała tym,…

LEKARZ WOJENNY. CHIRURG NA LINII FRONTU | DAVID NOTT

Są takie książki, po których przeczytaniu czujesz wdzięczność, że mieszkasz w takim a nie innym kraju. Bo może Ci się nie podobać polityka panująca w Twoim państwie, ale jednak jesteś bezpieczny, bo jest w nim pokój. I też jest tak, że Twoje problemy stają się błahe i zastanawiasz się, co robiłeś w momencie, kiedy ktoś inny przeżywał wojenne katusze. Jest to oczywiście mylne myślenie, bo nigdy nie powinniśmy się wstydzić tego, że byliśmy szczęśliwi, albo smutni z jakiegoś powodu, kiedy ktoś inny cierpiał. My mamy prawo przeżywać własne emocje, jednak nie da się ukryć, że książka Davida Notta wzbudza właśnie w czytelniku poczucie wstydu.

Jeżeli miałabym określić jednym słowem książkę Lekarz wojenny. Chirurg na linii frontu, to wskazałabym bez wahania słowo smutna. Bo podczas lektury wielokrotnie czułam ogromny smutek i niemoc. Nie umiem sobie wyobrazić nawet tego, co przeżywał autor w najbardziej niebezpiecznych chwilach swojego życia. Tym bardziej nie umiem sobie wyobrazić tego, co cz…