Przejdź do głównej zawartości

MUPPETY (2011/2012)

USA | FAMILIJNY/KOMEDIA/MUSICAL | 2011/2012

Kto z nas nie pamięta Ulicy Sezamkowej? Tych emocji, które towarzyszyły każdemu nowemu odcinkowi? Ja to dobrze pamiętam, dlatego też z ogromną chęcią przystałam na propozycję obejrzenia musicalu MUPPETY. Lubię bajki, lubię właśnie musicale, lubię także się odstresować przy czymś lekkim, a ta produkcja okazała się naprawdę świetnym pomysłem na spędzenie czasu ze swoim chłopakiem.



Mamy tutaj głównego bohatera Gary'ego, który od czasów swojego dzieciństwa przyjaźni się z Walter'em. Razem dorastają i mieszkają. Walter jest fanem Muppet'ów i jego marzeniem jest pojechanie do Los Angeles, aby zobaczyć Teatr, w którym kręcono jego ulubiony show. Los tak chciał, że Gary razem z Mary postanowili uczcić swoją kolejną już rocznicę właśnie w Los Angeles i wzięli małego pluszaka ze sobą. Niespodziewanie jednak dowiadują się o planie na zburzenie owego Teatru przez Tex'a Rochman'a. Postanawiają we trójkę odnaleźć Kermita i oznajmić mu, jaka katastrofa może nadejść. Aby plan nie doszedł do skutku, Muppet'y muszą wyjść po latach na scenę i uzbierać określoną sumę pieniędzy. Czy im się to uda?


Podczas seansu śmiechu mieliśmy co nie miara. Produkcja ta ma w sobie wiele zabawnych momentów i haseł bohaterów. Jest to idealny czasoumilacz i sposób na poprawę humoru. Naszą uwagę przede wszystkim przyciągnął Kermit, który swoim głosem w polskiej wersji językowej, ciągle nas rozśmieszał. Szczerze powiedziawszy, nie oglądałam oryginału, tylko polski dubbing i piosenki, dlatego mogę jedynie stwierdzić, że jest to naprawdę dobrze zrobiona wersja i głosy są idealnie dobrane do postaci. Sama gra aktorska nie może nas zawieźć, zwłaszcza, kiedy nie spodziewamy się produkcji wysokich lotów. Wszystko mamy tutaj słodkie, miłe i przyjemne. Dostajemy tutaj historię miłosną, która jest przyćmiona przez główny wątek, czyli występ Muppet'ów. Taka opowieść i fabuła jest nam dobrze znana z innych filmów i niczego nowego nie wnosi. Wszystko to już wiemy, od początku znamy zakończenie. Jednak absolutnie nie jesteśmy w stanie się nudzić podczas oglądania. Jest to idealny sposób na spędzenie miło czasu z rodziną, dziećmi, aby się odstresować i zrzucić piętno dorosłości.


Komentarze

  1. Zamierzałam iść do kina na ten film, ale w końcu niestety nie wypalił mój plan. Muszę jednak poczekać na wersję DVD i wtedy kupić, gdyż po twojej recenzji widzę, że czeka mnie duża dawka świetnej rozrywki.

    OdpowiedzUsuń
  2. byłam mała to uwielbiałam muppety :))
    może i bym więc obejrzała ten film? :)

    OdpowiedzUsuń
  3. Nie cierpię muppetów od dzieciństwa, nie wiem, dlaczego. :p

    OdpowiedzUsuń

Publikowanie komentarza

Dziękuję za przeczytanie mojej recenzji. ;)
Zachęcam do dyskusji na temat powyższego tekstu! *.*

Zobacz również:

NIEWIARYGODNE (2019) | SERIAL NETFLIX

Zwykły, leniwy sobotni wieczór. Dziecko zasnęło, a rodzice siadają do kolacji. W planach miałam czytanie, ale postanowiliśmy do posiłku coś włączyć. Netflix. Padło na miniserial, który mieliśmy od jakiegoś czasu na liście. Na Niewiarygodne.

Pierwszy odcinek nas zmroził, i to dosłownie. Nie drgnęliśmy przez cały jego czas trwania, a po moich policzkach płynęły łzy. Tych emocji nie da się opisać. Już wiedziałam, że nici z czytania. Serial nas pochłonął i nie mogliśmy już skupić się na niczym innym. Dwa wieczory i osiem prawie godzinnych odcinków. Nieźle, bo nie mieliśmy maratonu serialowego od niemal roku. 

Niewiarygodne to historia dziewczyny, która została zgwałcona. To historia dziewczyny, która pod presją organów ścigania, odwołała swoje zeznania, tym samym tracąc swoją autentyczność, ale nie tylko. Straciła też swoje życie. Marie Adler, główna bohaterka, pomimo swojego młodego wieku ma na koncie wiele ciężkich przeżyć. Czy, paradoksalnie, to właśnie jej przeszłość zaowocowała tym,…

WILCZERKA | KATHERINE RUNDELL

Za mną już trzy książki Katherine Rundell: Dachołazy, które skradły moje serce, Odkrywca, który był całkiem okej. Dzisiejszą gwiazdą jest natomiast Wilczerka, która podobała mi się zdecydowanie najbardziej.
Śledząc wydarzenia w książce, zastanawiałam się, jakiej grupie wiekowej jest ona dedykowana. Nie brakuje w niej przemocy, brutalności a nawet rozlewu krwi. I dopiero kiedy przybliżyłam mężowi fabułę, uznał, iż jest to typowa baśń, którą mogą czytać i starsi i młodsi. I chyba to jest racja.
Główna bohaterka, dwunastoletnia Fieo, może pochwalić się ogromną odwagą. Razem z mamą mieszkają w chacie pośrodku lasu, a ich zajęciem jest opieka nad porzuconymi przez arystokrację, wcześniej nieznającymi dziczy, wilkami. Marina i Fieodora są wilczerkami, co niekoniecznie podoba się carowi. W następstwie tego, matka dziewczynki zostaje aresztowana, a dodatkowo, szalony generał Rakow, fan ognia, pali ich dom, a Fieo zostaje z niczym. Dwunastolatka postanawia zatem odbić rodzicielkę i zemścić się…

TRYLOGIA: DOMNIEMANIE NIEWINNOŚCI | WHITNEY G.

Nie wierzę, że mam za sobą romans, a na dodatek trylogię. Nie wierzę, że to jest taki... pikantny romans ociekający seksem. Czasami potrafię samą siebie zaskoczyć, bo potrzebowałam czegoś lekkiego, żeby na chwilę całkowicie się rozluźnić. I tego typu książki mają to do siebie, że wciągają, że nie pozwalają się odłożyć, bo przyciągają do siebie czytelniczkę i zmuszają do lektury. I sama dałam się złapać w pułapkę, do której świadomie się zbliżyłam. Dzisiaj krótko napiszę o całej trylogii Domniemanie niewinności Whitney G., w której skład wchodzą tytuły: Oskarżyciel, Niewinna, Prawo miłości. Jest to seria z prawniczym twistem, a każdy rozdział rozpoczyna się jednym słówkiem z dziedziny prawa i wyjaśnieniem go – przyjemne z pożytecznym – nauką. Nie będę omawiała każdej z książek z osobna, bo są one w specyficzny sposób napisane, a dodatkowo, szkoda by mi było za bardzo zdradzać fabułę drugiego i trzeciego tomu. 
Andrew jest prawnikiem, oczywiście bardzo dobrym. Ma za sobą trudne przejścia…